Уильям Коллинз: Шотландиялық баспагер және қоғам қайраткері
William Collins (Lord Provost)
Уильям Коллинз (1817-1895) – шотланд баспагері, Глазгоның экс-мэрі, тәуелсіздік қозғалысының қайраткері. «Сулы Уилли» атымен танымал. Тарихы мен қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд редаторы және баспагері
Scottish Editor and Publisher
Сэр Уильям Коллинз (1817–1895) – шотланд баспагері, 1877 мен 1880 жылдар аралығында Глазгоның лорд-провосты қызметін атқарған, тыйымшылық қозғалысында белгілі болған тұлға. Ол Глазгоның алкоголь ішпейтін алғашқы лорд-провосты болды және «Су Вилли» деген лақап атын алды. Саясатта Сэр Уильям прогрессивті либерал болды, ал діни мәселелерде еркін шіркеудің жақтасы болды. Глазгодағы Коллинз көшесі оның құрметіне аталған.
Sir William Collins (1817–1895) was a Scottish publisher, prominent in the temperance movement who served as Glasgow's Lord Provost between 1877 and 1880. He was the first fully abstaining Lord Provost of Glasgow and gained the nickname Water Willie. In politics Sir William was an advanced Liberal, and in ecclesiastical matters he was an adherent of the Free Church. Collins Street in Glasgow is named after him.
Ерте өмір және білім
Ол 1817 жылғы 12 қазанда Глазго қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Уильям Коллинз, баспагер, өте құрметті азамат еді, ол өз ықпалдылығымен және әсерлі демеушілігімен кеңінен танымал болды, әсіресе, ол Шотландиядағы тыйым қозғалысының алғашқы қолдаушыларының бірі болды, сондай-ақ Шотландия бойынша шіркеулерді кеңейтудің жан-жақты және сәтті жоспарына атсалысқан адал еңбегі үшін де белгілі болды. Оның анасы Джейн Барклей еді, ал отбасы Уильямнан басқа, ұл мен қыздан тұратын, екеуі де жас кезінде қайтыс болды. Мистер Коллинз туған қаласында білім алды және салыстырмалы түрде ерте жасында әкесінің бизнесіне шәкірт болып қабылданды. 1841 жылы «Уильям Коллинз және ұлдары» деген отбасылық фирма Киелі кітаптарды басып шығаруға маманданған болатын. Сол кезде отбасы Монтроуз көшесі, 113 нөмірде тұрды. 1843 жылғы бөлініс кезінде ол да, әкесі де Шотландияның ресми шіркеуінен шығып, Шотландияның еркін шіркеуіне қосылды.
He was born in Glasgow on 12 October 1817. His father William Collins, publisher, was a highly respected citizen, well known far and wide by his affective advocacy of the temperance cause, of which he was one of the original promoters in Scotland, and also for his devoted labours in connection with the comprehensive and successful scheme for Church Extension throughout Scotland. His mother was Jane Barclay, and the family, besides William, consisted of a son and daughter, both of whom died in early life. Mr. Collins was educated in his native city and at a comparatively early age was entered as an apprentice in his father's business. In 1841 the family firm William Collins, Sons began specialising in printing Bibles. The family then lived at 113 Montrose Street. At the Disruption of 1843 both he and his father left the established Church of Scotland and joined the Free Church of Scotland.
Серіктестік және бизнес-келісімдер
1848 жылы әкесінің баспаханасы кеңсе тауарларын шығара бастағанда, Коллинз серіктес ретінде қосылды. 1853 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Коллинз бизнесті жалғастырды, ал 1865 жылы бизнес басқаруға көмектескен екі адамды серіктес етіп алды. Үш жыл өткен соң оның екі үлкен ұлы серіктес болып қосылды, және бизнес сол кезде «Уильям Коллинз, Ұлдары және Компания» деген атпен жүргізілді, сонымен қатар Лондонда осы фирманың филиалы болды. Осы басшылық астында бизнес 1880 жылға дейін үлкен қарқынмен кеңейе берді, содан кейін 1880 жылғы Компаниялар заңына (43 Vict. c. 19) сәйкес қайта құрылды, «Уильям Коллинз, Ұлдары және Компания» (Шектелген) деген атаумен, баспагерлер, типографтар, кітап мұқабалаушылар және кеңсе тауарларын өндірушілер ретінде, және Лондоннан тыс ең ірі мекемеге дейін өсті. Акциялардың барлығы сэр Уильям мен оның отбасы және онымен бірге басқаруға қатысқан адамдарға тиесілі болды. Бұл ірі мекеме Стирлинг-роудта орналасқан, және Тейлор көшесі мен Сент-Джеймс-роудта да фасады бар бірнеше салмақты ғимараттарды қамтыды.
When his father's publishing firm started manufacturing stationary in 1848, Collins joined as a partner. After his father's death in 1853 Collins continued the business, and in 1865 took on two of the people who had assisted managing the business as partners. Three years later his two elder sons joined as partners, and the business was then carried on under the designation of William Collins, Sons & Co., with a branch house under the same firm in London. Under this management the business continued to expand with great rapidity till 1880, when it was reconstructed in accordance with the Companies Act 1880 (43 Vict. c. 19) under the title of William Collins, Sons & Co., (Limited,) as publishers, printers, bookbinders and manufacturing stationers, and has continued its growth till it became the largest establishment of the kind outside of London. The shares were all held by Sir William and his family, and those who had been associated with him in the management. This large establishment was situated in Stirling Road, and comprised a series of substantial buildings which had also frontage in Taylor Street and St. James' Road.
Қалалық кеңес мүшесі
Сэр Уильям 1868 жылы бесінші округтен Кеңеске өкіл ретінде кірді. Ол сол округтен төрт рет бірауыздан сайланды. 1873 жылы ол магистрат болып сайланды. 1877 жылы сэр Джеймс Бэйннің орнына Глазгоның лорд-провосты болып тағайындалды. Оның орнын Джон Ур лорд-провост ретінде басты. Осы кезде Коллинз 3 Park Terrace East мекенжайында, Келвингроув паркіне көрініс беретін үлкен қалалық үйінде тұрды. 1878 жыл – үлкен экономикалық төмендеу жылдарының бірі болды, оған Глазго қалалық банкінің апатты құлауы күштірек әсер етті, нәтижесінде 30 000-нан астам адам бірнеше ай бойы мемлекеттік көмекке мұқтаж болды. Осы дағдарыс кезінде сэр Уильямның жеке қайырымдылығы, қоғамдық беделі және атқарған жұмыстары азапты жағдайды жеңілдетуге және одан туындайтын басқа да жағымсыз салдарларды болдырмауға зор үлес қосты. Ол 1878 жылы Глазго либералдық қауымдастығын құруға көмектесті және Глазго мектеп кеңесінің жұмысына қатысты (1888–1894).
Sir William entered the Council in 1868 as a representative of the fifth ward. He was four times unanimously returned by the same ward. In 1873 he was elected a Magistrate. In 1877 he was elected Lord Provost of Glasgow in place of Sir James Bain. He was succeeded in turn as Lord Provost by John Ure. At this time Collins was living at 3 Park Terrace East, a large townhouse overlooking Kelvingrove Park. The year 1878, was one of great commercial depression, aggravated by the disastrous failure of the City of Glasgow Bank, no fewer than 30,000 persons having been for some months dependent on public charity. During that crisis Sir William's personal beneficence and public influence and exertions went a great length in mitigating distress and averting other evils that usually spring from it. He helped to form the Glasgow Liberal Association in 1878 and became involved in the Glasgow School Board (1888–1894).
Құрметтер
Өзінің белсенді және пайдалы өмірінде Коллинздің құндылығы мен қызметі бағаланбады деуге болмайды. Мысалы, ол президенті болған Баспагерлер корпорациясы, оған компания мүшелері қол қойған және күміс жалатылған жәшікке салынған, азаматтық орындыққа тағайындалған кезде оған әсем безенділген құттықтау хатты сыйлады. Оның қызметкерлері де оны бизнесте елу жылдық мерейтойымен құттықтап, күміс жәшікке салынған әсем құттықтау хатын табыс етті. 1880 жылы Лорд-провост лауазымынан кейін көп ұзамай, Корпорация леди Коллинзге сэр Уильямның толық бой суретін сыйлады, сонымен бірге сэр Уильям леди Коллинздің толық бой суретін алды, бұл суреттерге Кеңес мүшелері мен басқа да қоғамдық қорлар үлес қосты. Сонымен қатар, сол жылдың 29 қазанында Джон Моссман жобалаған және орындаған, Әділет ғимараттарының жанындағы Жасыл алаңда орнатылған қоғамдық фонтан, оның тыйымшыл достарының құрметі ретінде, 50 000 адамның қатысуымен салтанатты түрде ашылды, олардың көпшілігі елдің әртүрлі тыйымшыл ұйымдарының делегаттары еді. А. Х. Маклин мырза, жазылғандардың атынан, оны Корпорацияға тапсырды; ал оны қабылдағанда Лорд-провост Юр азаматтық орындықтағы өзінің ізашарына жоғары баға берген сөз сөйледі. Бұл құрметтерге толыққанды нүкте қою үшін, бұл құрметтер жергілікті деңгейде бұрын-соңды болмаған, ол сол жылы 26 тамызда Холируд сарайында Ұлыбритания патшайымы Викториядан рыцарьдық орденін алды.
During his active and useful life Collins's worth and services were not unappreciated. For instance, the Incorporation of Stationers of which he had been president, presented him with an illuminated address, signed by members of the company, and enclosed in a silver gilt casket, on the occasion of his elevation to the civic chair. Again, his employees, in congratulating him on his attainment of fifty years in business, also presented him with an illuminated address, enclosed in a silver casket. Shortly after the expiry of his term of office as Lord Provost in 1880, the Corporation presented Lady Collins with a full length portrait of Sir William, and at the same time Sir William was presented with a full length portrait of Lady Collins, the portraits being subscribed for by members of the Council and other public Trusts. Again, on 29 October of the same year, a public Fountain, designed and executed by John Mossman, and erected at the Green near the Justiciary Buildings, as a tribute from his temperance friends, was inaugurated in presence of an assemblage of 50,000 persons, considerable numbers of them being delegates from the various temperance organizations throughout the country. A. H. McLean Esq , in name of the subscribers, handed it over to the Corporation ; and in accepting it Lord Provost Ure made a happy speech highly eulogistic of his predecessor in the civic chair. To cap this pile of well won honours, locally unprecedented, he the same year received the honour of knighthood at Holyrood palace, on 26 August, from Her Majesty Queen Victoria.
Өлім және жерлеу
1895 жылдың 20 ақпанында қайтыс болды. Ол Глазго некрополіне жерленген. Қабірі жоғарғы жазықтың солтүстік бөлігінің шығыс жиегінде жатыр.
He died on 20 February 1895. He is buried in the Glasgow Necropolis. The grave lies on the eastern edge of the north section of the upper plateau.
Отбасы
1845 жылғы 24 маусымда ол Глазго қаласының тұрғыны Александр Гленнің қызы Аннабелла Гленге (1822–1862) үйленді. Ол 1862 жылғы 12 қыркүйекте қайтыс болды. Ол 1865 жылғы 26 қыркүйекте Глазго қаласының тұрғыны Роберт Жеймисонның қызы Хелен Жеймисонға екінші рет үйленді. Ол 1893 жылы қайтыс болды. Оның үлкен ұлы Уильям (1845–1906) да осы компанияда болды. Оның барлығы 11 баласы болды.
He was married on 24 June 1845 to Annabella Glen (1822–1862) daughter of Alexander Glen, Esq., Glasgow. She died on 12 September 1862. He married his second wife, Helen Jamieson, daughter of Robert Jamieson, Esq., Glasgow on 26 September 1865. She died in 1893. His eldest son William (1845–1906) was also in the company. He had 11 children in all.