Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Дрю (6 наурыз 1765 – 29 наурыз 1833) – британдық методист дінтанушысы. Англияның Корнуолл аймағында туған ол, адам жаны, Құдайдың мәні және Мәсіхтің құдайлығы туралы еңбектері үшін «Корнуолл метафизигі» деген атпен белгілі болды. Ол сонымен қатар тарихи және өмірбаяндық тақырыптарда да жазған.
Samuel Drew (6 March 1765 – 29 March 1833) was a British Methodist theologian. A native of Cornwall, England, he was nicknamed the "Cornish metaphysician" for his works on the human soul, the nature of God, and the deity of Christ. He also wrote on historical and biographical themes.
Ерте өмір және білім
Дрю Корнуоллдағы Сент-Остелл приходында дүниеге келді. Әкесі кедей шаруа еді, оны мектепке жіберуге, тіпті оқу-жазуды үйренуге де шамасы жетпеді. Он жасында ол аяқ киім жасаушының шәкірті болды, ал жиырма жасында Сент-Остелл қаласына қоныстанды, бастапқыда аяқ киім шеберінің менеджері болып жұмыс істеді, ал 1787 жылы жеке кәсіп бастады. Ол өзінің таныс айнасында өткір пікір таластырушы және көңілді серік ретінде танымал болды, сонымен қатар ол бірнеше контрабандалық оқиғаларға қатысқан деген әңгіме бар. 1785 жылы ағасының жерлеу рәсімінде Адам Кларк айтқан уағыз оны терең ойға жетеледі. Ол методистер қауымына қосылып, көп ұзамай сынып жетекшісі және жергілікті уағыздаушы болып қызмет етті, өмірінің соңына дейін уағыздауды жалғастырды. Білім алу мүмкіндіктері өте шектеулі болды, бірақ ол бар мүмкіндіктерін пайдалануға талпынды. Локктың адам ақылы туралы маңызды еңбегімен кездейсоқ танысу оның ғылыми ізденістерінің бағытын анықтады делінеді.
Drew was born in the parish of St Austell, in Cornwall. His father was a poor farm labourer, and could not afford to send him to school long enough even to learn to read and write. At ten he was apprenticed to a shoe maker, and at twenty he settled in the town of St Austell, first as manager for a shoe maker, and in 1787 began business on his own account. He had already gained a reputation in his narrow circle as a keen debater and a jovial companion, and it is said that he had several smuggling adventures. He was first aroused to serious thought in 1785 by a funeral sermon preached over his elder brother by Adam Clarke. He joined the Methodists, was soon employed as a class leader and local preacher, and continued to preach until a few months before his death. His opportunities of gaining knowledge were very scanty, but he strenuously set himself to make the most of them. It is stated that an accidental introduction to Locke's great essay on human understanding determined the ultimate direction of his studies.
Әдеби мансап
1798 жылы Томас Пэйннің «Ақыл дәуірі» кітабының бірінші бөлігі оның қолына тиді; келесі жылы ол осы еңбекке жазған пікірлерін жариялап, автор ретінде тұңғыш рет көзге шықты. Кітап жақсы қабылданып, 1820 жылы қайта басылды. Дрю «Пэйн туралы ескертулер» атты еңбегін жазудан бұрын ірі жобаны жоспарлап бастаған еді. Антиквар Джон Уитакердің ынталандыруымен 1802 жылы «Жанның материалдық еместігі мен өлмейтіндігі туралы зерттемесін» жариялады. Бұл еңбек оны «Корнуолл метафизигі» деп таныстырып, діни ортада өз тақырыбы бойынша нақты аргумент ретінде бірқатар жылдар бойы жоғары бағаланды. 1831 жылы кітаптың бесінші басылымы жарық көрді. Дрю 1805 жылға дейін өз мамандығы бойынша жұмыс істеді, содан кейін танымал Веслиан шенеунігі доктор Томас Коукпен келісім жасап, өзін толығымен әдебиетке арнауға мүмкіндік алды. 1809 жылы «Адам денесінің жекелігі және жалпы тірілуі туралы зерттемесін» жариялады, бұл оның ең өзгеше туындысы болуы мүмкін, және 1822 жылы екінші басылымы шықты. 1814 жылы Фортескью Хичинс бастаған Корнуолл тарихын аяқтады. 1819 жылы Ливерпульге көшіп, жаңадан құрылған «Империялық журналдың» редакторы болып тағайындалды, ал 1821 жылы Лондонға, одан кейін басылым астанаға көшірілді. Ол өмірінің соңына дейін редакторлық қызметін атқарды, сонымен қатар «Какстон баспасынан» шыққан барлық еңбектерді бақылауда ұстады. 1811 жылы Құдайдың бар екендігі және оның қасиеттері туралы эссе үшін Бернетт жүлдесіне үміткер болды. Ол жазған және өзінің ең жақсы туындысы деп санайтын еңбегі 1820 жылы «Ақыл мен Аян арқылы барлық нәрсенің Жаратушысы, Күтушісі және Басқарушысы болып табылатын Мәңгілік Жанның қажетті болуын, ең маңызды қасиеттерін және жоғары қамқорлығын көрсетуге жасалған тыраштанған әрекет» (2 том 8vo) деген атпен жарық көрді. Бұл оған Абердин университетінен магистр дәрежесін алуға мүмкіндік берді. Дрюдің кішкентай жазбаларының ішінде доктор Томас Коуктің өмірбаяны (1817) және Мәсіхтің құдайлығы туралы еңбек (1813) бар. Ол 1833 жылдың 29 наурызында Корнуоллдағы Хелстон қаласында қайтыс болды. Ол күшті ойлы, адал мінезді, мейірімді және сөйлеуде де, жазуда да жалынды адам еді. Оның үлкен ұлының өмірбаяны 1834 жылы жарық көрді.
In 1798 the first part of Thomas Paine's Age of Reason was put into his hands; and in the following year he made his first appearance as an author by publishing his Remarks on that work. The book was favourably received, and was republished in 1820. Drew had begun to meditate a greater attempt before he wrote his Remarks on Paine; and, encouraged by the antiquary John Whitaker, he published his Essay on the Immateriality and Immortality of the Soul in 1802. This work made the "Cornish metaphysician," as he was called, widely known, and for some time it held a high place in the judgment of the religious world as a conclusive argument on its subject. A fifth edition appeared in 1831. Drew continued to work at his trade until 1805, when he entered into an engagement with Dr Thomas Coke, a prominent Wesleyan official, which enabled him to devote himself entirely to literature. In 1809 he published his Essay on the Identity and General Resurrection of the Human Body, perhaps the most original of his works, which reached a second edition in 1822. In 1814 he completed a history of Cornwall begun by Fortescue Hitchins. In 1819 he removed to Liverpool, being appointed editor of the Imperial Magazine, then newly established, and in 1821 to London, the business being then transferred to the capital. Here he filled the post of editor until his death, and had also the supervision of all works issued from the Caxton Press. He was an unsuccessful competitor for the Burnett prize offered in 1811 for an essay on the existence and attributes of God. The work which he then wrote, and which in his own judgment was his best, was published in 1820, under the title of An Attempt to demonstrate from Reason and Revelation the Necessary Existence, Essential Perfections, and Superintending Providence of an Eternal Being, who is the Creator, the Supporter, and the Governor of all Things (2 vols 8vo). This procured him the degree of MA from the university of Aberdeen. Among Drew's lesser writings are a Life of Dr Thomas Coke (1817), and a work on the deity of Christ (1813). He died at Helston in Cornwall on 29 March 1833. He was a man of strong mind, honourable spirit and affectionate disposition, energetic both in speech and in writing. A memoir of his life by his eldest son appeared in 1834.