Кіріспе
Уильям Смит (William B. Smith) (13 наурыз 1811 - 13 қараша 1893) – американдық саясаткер, соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысының қайраткері және Он екі елшінің кворумының алғашқы мүшелерінің бірі. Смит Жозеф Смит аға мен Люси Мак Смиттің сегізінші баласы және соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысының негізін қалаушы Жозеф Смит кішінің інісі болды. 1844 жылы Жозеф пен Хайрум Смиттердің қазасынан кейін Уильям Смит соңғы күнгі қасиеттілердің басшылығына талаптанды және шағын топтау ізбасарларын жинады. Көптеген шіркеу мүшелері Бригам Янгты шіркеудің заңды басшысы деп мойындады, ал Смит кейіннен Странгиттер және Иса Мәсіхтің жаңадан ұйымдастырылған шіркеуімен (қазіргі Мәсіх қауымы) байланысқа түсті.
William Smith (also found as William B. Smith) (March 13, 1811 – November 13, 1893) was a leader in the Latter Day Saint movement and one of the original members of the Quorum of the Twelve Apostles. Smith was the eighth child of Joseph Smith Sr. and Lucy Mack Smith and was a younger brother of Joseph Smith Jr., the founder of the Latter Day Saint movement. After the 1844 murders of Joseph and Hyrum Smith, William Smith claimed leadership of the Latter Day Saints and attracted a small number of followers. Most church members accepted Brigham Young as rightful leader of the church, and Smith was later affiliated with the Strangite and Reorganized Church of Jesus Christ of Latter Day Saints (now the Community of Christ).
Ерте өмір
Ройалтон қаласында туған Смит отбасымен бірге қатты қаржылық қиындықтарға тап болып, Жаңа Англия аймағында бірнеше рет көшті. Ол Манчестер қаласының жанындағы ата-анасының үйінде тұрғанда, інісі Жүсіп Құмора төбесінен алтын тақталар алғанын хабарлады. Уильямға Жүсіп алтын тақталарды көруге рұқсат бермеді, бірақ оған қорапқа қол созып, Жүсіп айтқан тақталарды сезінуге мүмкіндік берді. Уильям 1830 жылдың 9 маусымында Мормон кітабының үш куәгерінің бірі Дэвид Уитмердің қолынан Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуіне дүркіреп шомылдырылды.
Дінбасылық
1835 жылғы 14 ақпанда Үш куәгер Бригамның інісі Финес Янгты Он екі елшінің алғашқы мүшелерінің бірі ретінде белгіледі. Дегенмен, Джозеф Смит өзінің кіші інісі Уильямды таңдауын қатыстырды. Оливер Каудери мен Дэвид Уитмер кейіннен Уильямның таңдалуы «біздің сезімімізге және ойымызға қарсы келді және содан бері бізді терең ұятқа қалдырды» деп мәлімдеді. Уильям Смит 15 ақпанда елші ретінде изделінді. 1839 жылғы 4 мамырда Смит пен Орсон Хайд шіркеу дауысымен Он екі елшінің кворумынан шеттетілді; алайда Смит 25 мамырда кворумға қайта қабылданды. 1842 жылғы сәуірден желтоқсанға дейін Смит Иллинойс штатының Науву қаласындағы діни, бірақ мормондық көзқарасты қолдайтын «The Wasp» газетінің редакторы болды. Смит мормонға қарсы «Варшава Сигналы» газетінің редакторы Томас С. Шарпты қатал сынға алды, оны «The Wasp» газетінде «Том Асс С. Шарп» деп атады. Смит Иллинойс штатының Бас Ассамблеясына сайланғаннан кейін «The Wasp» газетінің редакторы лауазымынан кетті, оның орнына бес айға «The Wasp» газетін басқарған Джон Тейлор келді. 1845 жылғы 24 мамырда Смит қайтыс болған ағасы Хайрум Смиттен кейін шіркеудің Бас Патриархы лауазымын иеленді. Осы лауазымға тағайындалғаннан кейін Бригам Янг шіркеу газетінде Смит шіркеудің үстінен патриарх ретінде емес, шіркеуге патриарх ретінде тағайындалғанын түсіндіретін хабарлама жариялады; Смит бұл түсіндірмені өте маңызды емес деп санады және бұл Смит пен Янг арасындағы шиеленісті күшейтті. Смит 1845 жылғы 6 қазанға дейін шіркеудің патриархы болды, сонда оның есімі мен лауазымы бас конференцияда жарияланды, бірақ басқа елші Парли П. Пратт оның мінез-құлқы мен іс-әрекеттеріне байланысты наразылық білдірді. Конференцияға қатысушылар бірауыздан Смитті елші және патриарх лауазымдарында қалдыруға қарсы дауыс берді, ол екі лауазымнан да айырылды және шіркеуден шеттетілді. Смит Шарптың «Варшава Сигналына» ұзақ мәлімдеме жолдады, онда Янгты Понтий Пилат пен Неронмен салыстырып, Янг пен Он екі елшінің басқа мүшелерін жасырын түрде бірнеше «рухани әйелдер» ұстады деп айыптады. Смиттің мәлімдемесінен кейін Янг пен Он екі елшілердің кворумы 1845 жылғы 19 қазанда Смитті діннен тайғанын айтып, шіркеуден шеттету туралы шешім қабылдады.
Джозеф Смитпен қарым-қатынасы
Смит пен оның үлкен ағасы Жозефтің арақатынасы кейде өте шиеленісетін. Уильямның Жозефпен бірнеше рет төбелес жасағаны немесе жасауға тырысқаны айтылады. 1835 жылдың қазан айында екеуінің арасындағы төбелес шарапатпен болдырды. Бірнеше аптадан соң, желтоқсан айында, олардың әкесінің үйінде өткен пікірсайыс мектебінде жанжал болды, және Жозеф қайтыс болған кезде, ол алған соққының физикалық салдарынан әлі де зардап шегіп жүргені айтылады.
Кейінгі уақытта соңғы күнгі қасиеттілер тобымен араласу
Смиттің қауымнан шығарылуының нәтижесінде ол Янг пен Юта территориясына қоныс аударған соңғы күнгі қасиеттілердің көпшілігін ілеспеді. Керісінше, Смит Джеймс Дж. Стрэнгтің басшылығымен жүріп, Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуіне (Стрэнгит) қатысты. 1847 жылы Смит өзінің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің жаңа президенті екенін және туыстық тізбек бойынша мұрагерлік доктринасына сәйкес басшылыққа құқығы бар екенін жариялады. Ол Янгты және ЛДС шіркеуінің басшыларын қауымнан шығарып, Янгты ілескендердің адал жолдан тайғанын жариялап, соңғы күнгі қасиеттілердің Ли округіне жиналуын талап етті. Бірақ 1860 жылы Смит Янгқа хат жазып, Солтүстік Американың Азамат соғысынан кейін Тұзды көл аймағындағы соңғы күнгі қасиеттілерге қосылу ниетін білдірді. Хатты жібергеннен кейін Смит Азамат соғысына әскер болып қатысты, содан кейін Юта территориясына көшуге қызығушылық танытпады. 1878 жылы Смит Иса Мәсіхтің қайта ұйымдастырылған шіркеуінің (RLDS Church) мүшесі болды. Бүгінде, Community of Christ қауымы Смитті 1872 жылғы 6 сәуірден өмірінің соңына дейін RLDS Патриархаты үшін үміткер ретінде еске алады.
Саясат
Смит 1842 және 1843 жылдары Иллинойс штатының Бас Ассамблеясында қызмет етті, Хэнкок округінен Иллинойс штатының Өкілдер палатасына өкіл болып сайланды. Смит демократ ретінде сайлауға түсті. Оның негізгі қарсыласы – мормонға қарсы «Виг» партиясынан Томас С. Шарп еді. Смит Наувоодағы сайлаушылардың көптеген мормондық қолдауының арқасында сайлауда оңай жеңіске жетті.
Өлім
Смит 1893 жылдың 13 қарашасында Айова штатының Клейтон округіндегі Остердок қаласында қайтыс болды. Ол Джозеф Смиттың соңғы бауыры болды. Одан Софрония және Катарина әпкелері қалды.
Жарияланымдар
Уильям Смит (1842, газет). The Wasp (Науву, Иллинойс: LDS Church)
Уильям Смит (1844 жылдың көктемі). Халыққа. Құрметсіздіктің жолы танылды! Шіркеу мәжілісінен үзінді; және Мормон діннен тайғандарды шіркеуден қуу! (Филадельфия: жеке жарияланым)
Уильям Смит (1844 жылдың көктемі). Ақсақал У.М. Смит, Абрахам Бертистің және басқалардың жала жабуына қарсы қорғаныс (Филадельфия: жеке жарияланым)
Уильям Смит (1844 жылдың соңы). The Elders' Pocket Companion (Орны белгісіз: жеке жарияланым)
Уильям Смит (1845 жылдың маусымы). Жарияланым және барлық қасиеттілерге адал ескерту (Галена, Иллинойс: жеке жарияланым)
Уильям Смит (1845 жылдың қазаны). Ақырғы күндердің қасиеттілеріне адал ескерту [Жарияланымның қысқа нұсқасы.] (Сент-Луис, Миссури: жеке жарияланым)
Уильям Смит, Артур Милликин және Люси Милликин (1846 жылдың сәуірі). Халыққа (Науву, Иллинойс: жеке жарияланым)
Уильям Смит (1847 жылдың қыркүйегі). Уильям Смит, Патриарх және Жоғары Құдайдың Пайғамбары – Ақырғы күндердің қасиеттілері, алданудан сақтаныңдар! (Оттава, Иллинойс: Free Press)
Уильям Смит (1848 жылдың қарашасы). 1847 жылы Уильям Смитке берілген аян, шіркеудің адал жолдан тайғанын туралы (Филадельфия: жеке жарияланым)
Уильям Смит және Исаак Шин (1849–1850, газет). Мелхиседек және Аарон хабаршысы (Ковингтон, Кентукки: Исаак Шин)
Уильям Смит және басқалар. (1850) Уильям Смит және Ковингтон, Кентуккидегі оның серіктестерінің наразылығы. Дезереттің Одаққа қабылдануына қарсы. (Вашингтон, АҚШ Үкіметі)
Уильям Смит (1883). Уильям Смит мормонизм туралы: Мормон кітабының шығу тегі туралы шын мәлімет (Ламони, Айова: RLDS Church)
William Smith (Spring 1844). To the Public. Slander Refuted! An Extract from Church Proceedings; and Expulsion of Mormon Apostates, from the Church! (Philadelphia: self published)
William Smith (Spring 1844). Defense of Elder Wm. Smith, Against the Slanders of Abraham Burtis and others (Philadelphia: self published)
William Smith (Late 1844). The Elders' Pocket Companion (Location unknown: Self Published)
William Smith (June 1845). A Proclamation, and Faithful Warning to all the Saints scattered around (Galena, Illinois: self published)
William Smith (October 1845). Faithful Warning to the Latter Day Saints [shorter version of A Proclamation.] (St. Louis, Missouri: self published)
William Smith, Arthur Millikin, and Lucy Millikin (April 1846). To the Public (Nauvoo, Illinois: self published)
William Smith (September 1847). William Smith, Patriarch & Prophet of the Most High God – Latter Day Saints, Beware of Imposition! (Ottawa, Illinois: Free Press)
William Smith (November 1848). A Revelation Given to William Smith, in 1847, on the Apostacy of the Church (Philadelphia: self published)
William Smith and Isaac Sheen (1849–1850, newspaper). Melchisedek & Aaronic Herald (Covington, Kentucky: Isaac Sheen)
William Smith et al. (1850) Remonstrance of William Smith et al., of Covington, Kentucky. Against the Admission of Deseret into the Union. (Washington D. C.: U. S. Government)
William Smith (1883). William Smith on Mormonism: A True Account of the Origin of the Book of Mormon (Lamoni, Iowa: RLDS Church)