Ржевская битва: Серия советских операций во Второй мировой войне

Кіріспе

Кеңес-неміс соғысындағы Кеңес операцияларының сериясы

Ешбір тарап өздерінің операциялық мақсаттарына жете алмады. Кеңес әскерлері Орталық армия тобын жоя алмады. | аумақ = Неміс әскерлері Ржев шығыршығынан шегінді (Бюфел операциясы). | күресуші1 = | күресуші2 = Нацистік Германия | қолбасшы1 = | қолбасшы2 = | күш1 = Барлығы: 3,680,300 | күш2 = | қазалар1 = Тізім | 1,160,787–2,300,000 Исаев: 392,554 қаза/жоғалған/ұсталған 768,233 жараланған және ауру 162,713 қаза 469,747 жараланған 35,650 жоғалған

Ржев шайқасы (Ржевская битва) – Екінші дүниежүзілік соғыстың Шығыс майданында 1942 жылдың 8 қаңтарынан 1943 жылдың 31 наурызына дейін Вермахтқа қарсы Қызыл Армияның бірнеше шабуылдары. Шайқастар Смоленск облысының солтүстік-шығысында және Тверь облысының оңтүстігінде, Ржевті қоршап тұрған шығыңқы жерде және оның айналасында өтті. Кеңес армиясының жоғары шығындарына байланысты, бұл науқан ветерандар мен тарихшылар арасында "Ржев ет тартқышы" (Ржевская мясорубка) деп аталды. Шолу

The Battles of Rzhev (Ржевская битва) were a series of Red Army offensives against the Wehrmacht between 8 January 1942 and 31 March 1943, on the Eastern Front of World War II. The battles took place in the northeast of Smolensk Oblast and the south of Tver Oblast, in and around the salient surrounding Rzhev. Due to the high losses suffered by the Soviet Army, the campaign became known by veterans and historians as the "Rzhev Meat Grinder" (Ржевская мясорубка). Overview
The major operations that were executed in this area of the front were:
Rzhev–Vyazma strategic offensive operation (8 January20 April 1942) of the Kalinin Front, Western Front, Bryansk Front, and Northwestern Front
Sychyovka–Vyazma offensive operation (8 January20 April 1942) of the Kalinin Front
Mozhaysk–Vyazma offensive operation (Operation Jupiter) (10 January28 February 1942) of the Western Front
Toropets–Kholm offensive operation (9 January6 February 1942) of the Northwestern Front and reassigned to the Kalinin Front from 22 January 1942
Vyazma airborne operation (18 January28 February 1942) of the Western Front (see also Operation Hannover)
Rzhev–Vyazma offensive (1942) (3 March20 April 1942)
Operation Seydlitz and the Soviet defensive battles around Bely and Kholm Zhirkovsky (2–23 July 1942) launched by 9th Army of Germany to eliminate the salient in the vicinity between Bely and Kholm–Zhirkovsky and annihilate the 39th Army and 11th Cavalry Corps of the Kalinin Front
First Rzhev–Sychyovka offensive operation (30 July23 August 1942), (other sources say ending on 30 September or 1 October 1942) by forces of the Kalinin Front and Western Front
Second Rzhev–Sychyovka offensive operation (Operation Mars) (25 November20 December 1942) by the forces of the Kalinin Front and Western Front
Battle for Velikiye Luki (24 November 194220 January 1943) by 3rd Shock Army of the Kalinin Front
Rzhev–Vyazma offensive (1943) (2–31 March 1943)' by the forces of the Kalinin Front and Western Front, at the same time, the southern flank offensive operations on the Bryansk Front. These operations occurred during the planned German retreat from the salient known as Operation Büffel

Бұл майданның осы аймағында жүзеге асырылған негізгі операциялар:
Ржев-Вязьма стратегиялық шабуыл операциясы (8 қаңтар – 20 сәуір 1942 ж.) Калинин майданы, Батыс майданы, Брянск майданы және Солтүстік-Батыс майданы
Сычёвка-Вязьма шабуыл операциясы (8 қаңтар – 20 сәуір 1942 ж.) Калинин майданы
Можайск-Вязьма шабуыл операциясы (Юпитер операциясы) (10 қаңтар – 28 ақпан 1942 ж.) Батыс майданы
Торопец-Холм шабуыл операциясы (9 қаңтар – 6 ақпан 1942 ж.) Солтүстік-Батыс майданы және 22 қаңтар 1942 ж. Калинин майданына қайта тағайындалды
Вязьма әуе десанттық операциясы (18 қаңтар – 28 ақпан 1942 ж.) Батыс майданы (сонымен қатар Ганновер операциясын қараңыз)
Ржев-Вязьма шабуыл операциясы (1942) (3 наурыз – 20 сәуір 1942 ж.)
Сейдлиц операциясы және Белый және Холм Жирковский маңындағы Кеңес қорғаныс шайқастары (2–23 шілде 1942 ж.) Германияның 9-армиясы тарапынан Белый және Холм–Жирковский арасындағы шығыңқы жерді жою және Калинин майданының 39-армиясы мен 11-атқыштар корпусын жою мақсатымен жүргізілді.
Бірінші Ржев-Сычёвка шабуыл операциясы (30 шілде – 23 тамыз 1942 ж.), (басқа дереккөздер 30 қыркүйек немесе 1 қазан 1942 ж. аяқталғанын айтады) Калинин майданы мен Батыс майданы күштерімен
Екінші Ржев-Сычёвка шабуыл операциясы (Марс операциясы) (25 қараша – 20 желтоқсан 1942 ж.) Калинин майданы мен Батыс майданы күштерімен
Великие Луки үшін шайқас (24 қараша 1942 – 20 қаңтар 1943 ж.) Калинин майданының 3-ші шок армиясымен
Ржев-Вязьма шабуыл операциясы (1943) (2–31 наурыз 1943 ж.) Калинин майданы мен Батыс майданы күштерімен, сонымен қатар Брянск майданында оңтүстік фланга шабуыл операциялары. Бұл операциялар Бюфел операциясы деп белгілі шығыңқы жерден неміс әскерлерінің жоспарланған шегінуі кезінде жүргізілді.

Ржев-Вязьма стратегиялық шабуыл операциясы

1941 жылғы кеңестік қысқы қарсы шабуыл кезінде және Ржев-Вязьма стратегиялық шабуыл операциясы (8 қаңтар 1942 – 20 сәуір 1942 ж.) неміс әскерлері Мәскеуден кері итерілді. Нәтижесінде, астана бағытында майдан шебі бойымен шығыңқы жер пайда болды, ол Ржев-Вязьма шығыңқы жері деп аталды. Ол Мәскеуге төнген қауіпке байланысты Германия армиясы тобының орталығы үшін стратегиялық маңызды болды, сондықтан қатты нығайтылған және күшті қорғалған. Калинин және Батыс майдандарының алғашқы кеңес әскерлері құрамында 22-ші, 29-шы, 30-шы, 31-ші, 39-шы, ал соңғысында 1-ші шок, 5-ші, 10-шы, 16-шы, 20-шы, 33-ші, 43-ші, 49-шы және 50-ші армиялар мен үш атқыштар корпусы болды. Жоспарда 22-ші, 29-шы және 39-шы армиялар 11-ші атқыштар корпусының қолдауымен Ржевтің батысына шабуыл жасап, Армиялар тобының 9-шы армиясының батыс флангіне терең енуді көздеді. Бұл қаңтар айында қол жеткізілді, ал айдың соңында ат әскерлері корпусы неміс флангісінің тереңдігіне 110 км-ге жетті. 9-армияның артқы жағына төнген қауіпті жою үшін немістер 2 шілдеде Сейдлиц операциясын бастады. Алайда, жердің табиғатына байланысты, енуді кеңейтуге тырысқан 22-ші, 29-шы және 39-шы кеңес армияларының жабдықтау жолы қиынға соқты және олар қоршауға алынды. Ржевке дейінгі негізгі тас жолды ат әскері кескені Торопец-Холм шабуылдың басталғанын білдірді. Сычёвка-Вязьма шабуыл

Шабуыл 1942 жылдың соңында жүргізілді. Можайск-Вязьма шабуыл

Торопец-Холм шабуыл

Бұл шабуыл Батыс майданның солтүстік бөлігінде Вермахттың 16-шы армиясы мен 9-шы армиясына қарсы жүргізілді. Вязьма әуе десанттық операциясы

Батыс майданының 4-ші әуе десанттық корпусы жүргізген, олардың бесеуі Вермахттың 9-шы армиясының негізгі жол және темір жол желілерін кесуге арналған жеті бөлек қондыру аймағындағы советтік әуе десанттық операциясы. Сейдлиц операциясы

1941–1942 жылдардағы советтердің қысқы қарсы шабуылдан кейін, кеңестік күштердің едәуір бөлігі неміс 9-армиясының артқы бөлігінде қалды. Бұл күштер Ржев пен Белый арасындағы орманды батпақты аймақты ұстап тұрды. 1942 жылдың 2 шілдесінде генерал Уолтер Модельдің командалығымен Тоғызыншы армия Кеңес әскерлерін жою үшін Сейдлиц операциясын бастады. Немістер алдымен Обша аңғары арқылы табиғи жолды бұзып, содан кейін Кеңес әскерін екі бөлікке бөліп алды. Соғыс он бір күн бойы жалғасып, қоршауға алынған Кеңес әскерлерінің жойылуымен аяқталды. Бірінші Ржев-Сычёвка шабуыл операциясы

Екінші Ржев-Сычёвка стратегиялық шабуыл (Марс операциясы)

Келесі Ржев-Сычёвка шабуыл (25 қараша 1942 – 20 желтоқсан 1942 ж.) Марс операциясы деген кодты атаумен аталды. Операция бірнеше кезеңді шабуылдан тұрады:
Сычевка шабуыл 24 қараша 1942 – 14 желтоқсан 1942 ж.
Белый шабуыл 25 қараша 1942 – 16 желтоқсан 1942 ж.
Лучеза шабуыл 25 қараша 1942 – 11 желтоқсан 1942 ж.
Молодой Туд шабуыл 25 қараша 1942 – 23 желтоқсан 1942 ж.
Великие Луки шабуыл 24 қараша 1942 – 20 қаңтар 1943 ж.

Бұл операция алғашқы шабуыл сияқты Қызыл Армия үшін де өте ауыр болды, сонымен қатар ол өзінің мақсатына жетпеді, бірақ Қызыл Армия неміс күштерін байлап қойды, олар Сталинград гарнизонын босатуға тырысқан болса, басқаша пайдаланылуы мүмкін. Heine деген NKVD қос агенті операция туралы ақпаратты неміс армиясының жоғары командасына жоспардың бір бөлігі ретінде берді, Сталинградта тұтқынға алынғандарды босатудан неміс күштерін аударды. Салиенттегі неміс күштері ақыры Бюфел операциясы кезінде Гитлер тарапынан Курск маңындағы неміс шабуыл операциясына көбірек күш беру үшін алынып тасталды. Ржев-Вязьма шабуыл операциясы (1943)

Fighting in the area remained mostly static for 14 months. Losses and setbacks elsewhere along the front finally compelled the Germans to abandon the salient in order to free up reserves for the front as a whole. Defending the salient required 29 divisions. Its abandonment freed up 22 of those divisions and created a strategic reserve which allowed the Germans to stabilize the front and somewhat recover from massive losses at Stalingrad. German General Heinz Guderian had doubts about the strategic aims of the later Operation Citadel, since the Germans had to abandon the strategically important Rzhev–Vyazma salient for gathering troops to attempt to take a much less valuable one at Kursk. The retreat of the Germans in Operation Büffel was tactically and militarily successful, but the abandonment of the "Rzhev–Vyazma pistol" was a strategic loss for Nazi Germany on the Eastern Front. The Soviet Army paid a high price for their victory at Rzhev, but the Germans were forced to withdraw from an important bridgehead which had enabled the Germans to threaten Moscow. The Germans, however, retreated to defensive positions that were as strong as the ones they held within the salients, contributing to the failure of Red Army offensives against Army Group Center in the summer of 1943. Military losses
Losses for the entire series of operations around the Rzhev salient from 1941 to 1943 are difficult to calculate. These operations cover an entire series of battles and defensive operations over a wide area involving many formations on both sides. For the whole series of Rzhev battles, the numbers are not clear. But, since the mobilized manpower of both sides was enormous and the fighting was violent, casualties would be expected to be very high. According to A. V. Isayev, the Soviet losses from January 1942 to March 1943 were 392,554 irrecoverable casualties (killed, missing, died before hospitalisation) and 768,233 sanitary (medical) casualties. According to V. V. Beshanov, the casualties of the July–September Rzhev offensive were 193,683 overall, and during Operation Mars the Soviets suffered 250,000 casualties with 800 tanks damaged or destroyed. Russian historian Svetlana Gerasimova states that the official Soviet casualty count of 1,324,823 men for the four offensive operations against the Rzhev Vyazma salient only accounts for approximately 8 out of the 15 months of fighting. Soviet operational losses from May–July and October–November 1942, and January–February 1943 are missing and not included in the official figure. Gerasimova states that with the inclusion of casualties from these seven months, and the official casualty figures of the four offensive operations, the total losses approach 2,300,000 men. Retired German General Horst Grossmann did not provide the total casualties of the German side in his book Rzhev, the basement of the Eastern Front. According to his description, from 31 July to 9 August, one German battalion at the front line, after being exhausted in the violent battles, only had one commandant and 22 soldiers, and by 31 August there were battalions which had only one commandant and 12 soldiers (equal to one squad). According to Grossmann, during Operation Mars, the Germans suffered 40,000 casualties. According to German reports, which are still stored at the Storage Center of National Documents of Germany, from March 1942 to March 1943 the casualties of the 2nd, 4th, 9th, 2nd Panzer, 3rd Panzer and 4th Panzer Armies (the latter only having data from March to April 1942) amount to 162,713 killed, 35,650 missing, and 469,747 wounded. However, according to Gerasimova, German casualties in the battle for Rzhev–Vyazma are uncertain, and the commonly cited 350,000–400,000 range lacks substantiation and references to documentary sources. The number of soldiers that died during hospital treatment is still unknown. Civilian losses

Нәтижелер

Саяси-әскери нәтиже

Аймақтағы шайқастар 14 ай бойы көбінесе өзгеріссіз қалды. Басқа жерлердегі шығындар мен кері шегінулер немістерді майданның жалпы күштерін босату үшін шығыңқы жерді тастауға мәжбүр етті. Шығыңқы жерді қорғауға 29 дивизия қатысты. Оны тастау 22 дивизияны босатып, немістерге майданды тұрақтандыруға және Сталинградтағы ауыр шығындардан қалпына келтіруге мүмкіндік берген стратегиялық резерв құрды. Немец генералдарының бірі Гейнц Гудериан кейінгі Цитадель операциясының стратегиялық мақсаттарына күмән келтірді, өйткені немістер Мәскеуге қауіп төндірген стратегиялық маңызды Ржев-Вязьма шығыңқы жерін Курскідегі одан да аз құнды шығыңқы жерді алу үшін әскер жинау үшін тастауға мәжбүр болды. Немістердің Бюфел операциясындағы шегінуі тактикалық және әскери тұрғыдан сәтті болды, бірақ "Ржев-Вязьма тапаншасын" тастау Шығыс майданындағы нацистік Германия үшін стратегиялық шығын болды. Кеңес армиясы Ржевдегі жеңісі үшін жоғары баға төледі, бірақ немістер Мәскеуге қауіп төндірген маңызды көпірбасқа шығуға мәжбүр болды. Алайда, немістер қорғаныс позицияларына шегінді, ол шығыңқы жерлердегідей күшті болды, 1943 жылдың жазында Орталық армия тобына қарсы Кеңес армиясының шабуылдарының сәтсіздігіне себеп болды. Әскери шығындар

1941 жылдан 1943 жылға дейінгі Ржев шығыңқы жері маңындағы операциялардың барлық сериясы үшін шығындарды анықтау қиын...

quote|Today, after reflecting the events of 1942, I see that I had many shortcomings in evaluating the situation at Vyazma. We overestimated ourselves and underestimated the enemies. The "walnut" there was much stronger than what we predicted.|G. K. Zhukov The serious lack of ammunition hampered Soviet efforts in neutralizing German strongpoints, leading to heavy casualties in the assaults. For the tank forces, although the Soviet possessed a large number of tanks, the numbers of low quality, damaged and outdated ones were also large. In the Bryansk, Western and Kalinin Front, the proportion of low quality tanks was 69% and the rates of damaged tanks about 41 55%. All the above facts meant that the Red Army in the Rzhev area did not have adequate preparation in terms of equipment, weapons and logistics. The worst mistakes of the Red Army in 1942 at the Rzhev salients lies in the coordination and cooperation between its Fronts and the control of Stavka towards them. During the offensives in January and February 1942, instead of establishing a centralized command and control with tight cooperation between the Fronts, the Soviet Stavka and I. V. Stalin let each Front carry out their own assault without notable cooperation between the Fronts. Such separated and uncooperative assaults failed to achieve their goals and lead to the total failure of the whole offensives. To make matters worse, on 19 January 1942 Stalin suddenly retook the 1st Shock Army from the Western Front with a "very nonsense" reason. That unreasonable act severely weakened the right wing of the Western Front and lead to the failure of the offensive at the area Olenino–Rzhev–Osuga. Further errors in the Soviet tactics and commands were the ambitious and unrealistic goals of the offensives. Early 1942, the Red Army had just recovered from the disastrous losses during the late half of 1941, therefore it was still very weak. In every offensive, the aims and scale have to be correlative with the army's strength, but at the battles of Rzhev, the Soviet commanders demanded too much from their subordinates. Last but not least, another "palindromic disease" of the Red Army in 1942 is the hesitation in retreating from threatened sectors. As a results, many Soviet units were trapped in a notable number of "pockets" when the Germans counter attacked. In these cases, only the troops of 11th Cavalry Corps and 6th Tank Corps managed to escape successfully. The escape of 33rd and 41st Army was conducted on time, but they failed to keep it secret and chose the wrong direction to move, leading to considerable casualties. And in the case of 11th Cavalry and 39th Army, the Stavka made a serious mistake when they planned to keep them in the Kholm Zhirkovsky bridgehead for future attacks; however not only they failed to conduct any attacks but also they were surrounded and nearly destroyed during the Seydlitz operation. In the movie, the casualties of Soviet forces are given as 433,000 KIA. The journalist Alina Makeyeva, in an article of Komsomolskaya Pravda newspaper which was published on 19 February 2009, wrote: "The number presented by the historian is too low. There must be more than one million Soviet soldiers and officers killed! Rzhev and its neighboring towns were completely destroyed. "; however, Makeyeva could not present any proof. Journalist Elena Tokaryeva in her article which was published in the newspaper The Violin (Russia) on 26 February 2009 also claimed that more than 1,000,000 Soviet soldiers were killed at Rzhev. The number of casualties again was raised with the claim of journalist Igor Elkov in his articled published in the Russian Weekly'' on 26 February 2009. Igor said: "The accurate number of casualties of both sides is still dubious. Recently, there are some opinions about from 1.3 to 1.5 million Soviet soldiers was killed. It may reach the number of 2 million". All this data was heavily criticized by Stalinist historian A. V. Isayev. Referencing the data from the archives of the Russian Ministry of Defence, Isayev claimed that Igor Elkov's estimates were exaggerated. Using propaganda documents from Soviet official reports, Isayev claimed the casualties of the Soviet forces as below:
Casualties of Western Front on Rzhev direction, from January to April 1942: 24,339 KIA, 5,223 MIA, 105,021 WIA. (data of Ministry of Defence, code name TsAMO RF, shelf 208, drawer 2579, folder 6, volume 208, pp. 71–99). Casualties of Kalinin Front on Rzhev direction, from January to April 1942: 123,380 irrecoverable, 341,227 sanitary. (data of Ministry of Defence, code name TsAMO RF, shelf 208, drawer 2579, folder 16, volume ll, pp. 71–99). Total casualties of Western and Kalinin front during Jan Apr 1942: 152,943 irrecoverable, 446,248 sanitary (above sources). Total casualties of 29th and 30th Army (Kalinin Front), 20th and 31st Army (Western Front) in August 1942: 57,968 irrecoverable and 165,999 sanitary. (data of Ministry of Defence, code name TsAMO RF, shelf 208, drawer 2579, folder 16, volume ll, pp. 150–158)
Total casualties of 20th, 29th, 30th, 31st (Western Front) and 39th Army (Kalinin Front) in September 1942: 21,221 KIA and 54,378 WIA. (data of Ministry of Defence, code name TsAMO RF, shelf 208, drawer 2579, folder 16, volume ll, pp. 163–166). Total casualties of Kalinin Front during Operation Mars: 33,346 KIA, 3,620 MIA, 63,757 WIA. (above source). Total casualties of 20th, 30th, 31st Army and 2nd Guard Cavalry Corps from 21 to 30 November 1942 (first phase of Operation Mars): 7,893 KIA, 1,288 MIA, 28,989 WIA. (data of Ministry of Defence, code name TsAMO RF, shelf 208, drawer 2579, folder 16, volume ll, pp. 190–200). Isayev also claimed that his estimates match the research of Colonel General Grigoriy Krivosheyev, his superior at the Russian Military History Institute, which is considered the sole officially recognized source on Soviet casualties in WWII. Isayev also claims that the electronic draft of Krivosheyev's research was stolen and illegally used by the hackers, hence these drafts were completely deleted from the Institute Website. According to Isayev the total Soviet casualties at Rzhev from January 1942 to March 1943 were 392,554 KIA and 768,233 WIA. The documentary by Pivovarov was also disparaged by Isayev; who stated that in this film, many important events of the Rzhev battles are not mentioned such as the breakout of 1st Guard Cavalry Corps, the breakout of more than 17,000 remaining troops of 33rd Army during Operation Seydlitz, and the breakout of the 41st Army. According to Isayev, if the film of Pivovarov and the thesis of Gerasimova were true, many living people should have been recorded as KIA. Until now, Isayev's arguments were not refuted in any published source.

Марс операциясындағы Жуковтың рөлі

Бұл атақты шабуылда Жуковтың рөлі де талқыланып жатыр. Американдық әскери тарихшы, полковник Дэвид М. Гланц, осы операцияның тактикалық сәтсіздігіне Жуковтың басты жауапкершілігі бар екенін және бұл "маршал Жуковтың ең үлкен жеңілісі" болғанын мәлімдеді. Гланц мәлімдемесіне сәйкес, Жуковтың осы шабуылдағы басшылығы салмақты болмаған, тым жоғары мақсатты, қиындыққа толы болды және осының бәрі апатқа әкелді. Бірақ Антони Бивор Гланцтың пікірімен келіспеді. Бивордың сөзіне қарағанда, сол кезде Жуковтың назары Сталинградтағы «Уран» операциясына шоғырланғандықтан, Ржевде не болып жатқанына көңіл бөлгені аз болды. Бірақ бұл күмән тудырады, себебі «Уран» операциясын Андрей Еременко мен Андрей Василевский жоспарлаған және Жуковтың оған тікелей қатысы болмады. Ресейлік авторлар Владимир Чернов пен Галина Грин де Гланцпен келіспеді. Олар 1942 жылдың 26 тамызынан бастап Жуков Батыс майданына басшылық етпегенін, ал 29 тамыздан бастап Сталинградтағы маңызды мәселелермен айналысқанын айтты. Ал шындығында, Ржев шығанағындағы барлық майданға басшылық еткен – Сталин болды делінген. Жуков Ржевдегі басқаруға тек соңғы кезеңдерде, майданның өзекті мәселелерін шешетін «өрт сөндіруші» ретінде қатысты. Сондықтан Бивор Гланцтың Жуковтың жауапкершілігі туралы пікірлері дұрыс емес деп мәлімдеді. Бұл мәселе қызу пікірталас пен дау-дамайға себеп болды. Көптеген адамдар Ржевтің «Әскери даңқ қаласы» атағына лайық емес деп санайды, өйткені немістер кеңес әскерлерінің көптеген сәтсіз шабуылдарына қарсы «қаланың қорғаушылары» болды. Алайда, заң бойынша, қаланың оккупацияланғандығы оған осы құрметті атақ беруге кедеріс келтірмейді. Егер азаматтар, әскерилер және мемлекеттік қызметкерлер Ұлы Отан соғысына үлкен үлес қосып, осы үлесінде ерлік, батырлық және патриотизм танытса, осы жеткілікті. Сонымен қатар, Ржевдегі кеңес азаматтарының қаһармандық қарсылығы 1942-1943 жылдары ғана емес, 1941 жылы Мәскеуді қорғау кезінде де болды. Осы фактілердің барлығын ескерсек, Ржев, Вязьма және тағы да көптеген қалалар «Әскери даңқ қаласы» атағына ие болуға толыққанды жағдайға ие, олар оккупацияланған болса да, болмаса да.

The role of Zhukov in this infamous offensive is also a debated topic. American military historian, Colonel David M. Glantz claimed that Zhukov had to take the main responsibility in the tactical failure of this operation, and this was "the greatest defeat of Marshal Zhukov." In more detail, David Glantz asserted that Zhukov's command in this offensive was not careful, too ambitious, too clumsy and all these led to a disaster. However, Antony Beevor disagreed with Glantz's comment. According to Beevor, at that time Zhukov had to concentrate on Operation Uranus at Stalingrad, so he had little time to care about what was happening at Rzhev, which is questionable considering that Operation Uranus was planned by Andrei Yeremenko and Andrei Vasilevsky, and Zhukov played little to no part in it. The Russian authors Vladimir Chernov and Galina Green also disagreed with Glantz. They asserted that from 26 August 1942 Zhukov did not command the Western Front, and that from 29 August he was preoccupied with serious matters at Stalingrad. It has been asserted that Stalin was actually the commander in charge of all the fronts at the Rzhev salient. Zhukov took part in the command at Rzhev only during its later periods as a "firefighter" who was solving the serious problems of the battlefield at that moment. Therefore, Beevor asserted that Glantz's comments about Zhukov's responsibility were incorrect. This act also caused heated debate and controversy. Many people believed that Rzhev should not be a "City of Military Glory" since it was the Germans who were "defenders of the city" against numerous and unsuccessful Soviet attacks. However, according to the law, being occupied does not prevent a city from receiving this honorary title. As long as its citizens, military personnel and government officers paid a large contribution for the Great Patriotic War and expressed great heroism, bravery and patriotism in these contributions, that is enough. Furthermore, the fierce and heroic resistance of Soviet citizens at Rzhev not only occurred during the 1942–1943 period, but also during the defence of Moscow in 1941. According to all these facts, Rzhev, Vyazma and many other cities have enough conditions to have the title "City of Military Glory," whether they were occupied or not.

Ескерткіш және ескерткіш

Ресей мен Беларусь президенттері 30 маусым күні Кеңес әскеріне арналған Ржев ескерткішін ашты. Мүсіннің авторы мүсінші Андрей Коробцов және сәулетші Константин Фомин, оның биіктігі 25 метр, 10 метрлік тұғыр үстінде орналасқан, ал айналасында соғыс мемориалы бар.