Кіріспе
Иктиоптеригия ("балық қанаттары") – 1840 жылы сэр Ричард Оуэннің сол кездегі белгілі юралық ихтиозаврларды көрсету үшін енгізген термині, бірақ қазір бұл термин нағыз Ихтиозаурия және олардың ерте және орта триас кезеңдерінің көне ата-бабалары үшін де жиі қолданылады. Базальды ихтиоптеригиялықтар (нағыз Ихтиозаурияға дейінгі және олардың ата-бабалары) көбінесе кішкентай (бір метрден кем ұзындығы бар), созылған денелі және ұзын, шпул тәрізді омыртқалы болған, бұл олардың иректей жүзгенін көрсетеді. Бұл оларға шапшаң қозғалуға және маневрлеуге мүмкіндік берді, бұл жай суда аң аулауда тиімді болды. Осы ерте кезеңде олардың қанаттары қалыптасқан, арнайы жануарлар екені анық болды және құрлықта қозғала алмаған. Бұл жануарлар Пангеяның солтүстік жартысының жағалауында кеңінен таралған сияқты, өйткені олар Оленек (Триастың ерте кезеңі) және Жапония, Қытай, Канада және Шпицберген (Норвегия) аймақтарының ерте Анисиан (Орта Триас кезеңінің ерте кезеңі) қабаттарынан табылған. Орта Триас кезеңінің соңына қарай діңгек тобының өкілдері жойылып, олардың орнына нағыз ихтиозаврлар келді. Теңіздік ихтиоптеригиялықтардың қазба қалдықтары және бүгінгі күнге дейін табылған ең көне ихтиоптеригиялық қалдықтары Шпицберген (Свалбард) аймағындағы Оленек дәуіріндегі Викингхогда формациясынан белгілі. Бұл тау жыныстары Пермь-триас жойылу оқиғасынан кейін шамамен 2 миллион жыл бұрын пайда болған, бұл ихтиоптеригиялықтар кем дегенде Триас кезеңінің басында, Кейінгі Смиттендік дағдарысынан бұрын (ихтиоптеригиялықтар терең суларда, ал темноспондильдер жай суларда үстемдік етуіне мүмкіндік берген кең таралған мұхит аноксиялық оқиғасы) пайда болғандығын көрсетеді және ихтиозауроморфтардың барлығы Пермь кезеңінде пайда болып, Пермь-триас жаппай жойылудан аман қалған.
Ichthyopterygia ("fish flippers") was a designation introduced by Sir Richard Owen in 1840 to designate the Jurassic ichthyosaurs that were known at the time, but the term is now used more often for both true Ichthyosauria and their more primitive early and middle Triassic ancestors. Basal ichthyopterygians (prior to and ancestral to true Ichthyosauria) were mostly small (a meter or less in length) with elongated bodies and long, spool shaped vertebrae, indicating that they swam in a sinuous, eel like manner. This allowed for quick movements and maneuverability that were advantages in shallow water hunting. Even at this early stage, they were already very specialised animals with proper flippers, and would have been incapable of movement on land. These animals seem to have been widely distributed around the coast of the northern half of Pangea, as they are known from the Olenekian (Early Triassic) and early Anisian (early Middle Triassic) of Japan, China, Canada, and Spitsbergen (Norway). By the later part of the Middle Triassic, the stem group members were extinct, having been replaced by their descendants, the true ichthyosaurs. Fossil remains of derived marine ichthyopterygians, and the oldest ichthyopterygian remains to date, are known from the Olenekian aged Vikinghøgda Formation of Spitsbergen (Svalbard). These rocks are dated to just 2 million years after the Permian Triassic extinction event, indicating that ichthyopterygians at the very least originated very early in the Triassic, before the Late Smithian crisis (a widespread ocean anoxic event that may have allowed ichthyopterygians to dominate deeper waters and temnospondyls to dominate shallow waters) and that ichthyosauromorphs as a whole originated during the Permian and were survivors of the Permian Triassic mass extinction.
Филогения
Төменде Cuthbertson және авторлардың 2013 жылғы еңбегінен өңделген кладограмма келтірілген.
Жалпы сілтемелер
Эллис, Ричард, (2003) Теңіз айдаһарлары Тарихқа дейінгі мұхиттардың жыртқыштары. Канзас университетінің баспасы
МакГоуэн, С. және Мотани, Р. (2003) Иктиоптеригия, Палеогерпетология нұсқаулығы, 8-бөлім, Verlag Dr. Friedrich Pfeil
McGowan, C & Motani, R. (2003) Ichthyopterygia, Handbook of Paleoherpetology, Part 8, Verlag Dr. Friedrich Pfeil