Жузеппе Симоне Ассемани: Ливандық ғалым, кітапханашы және епископ

Кіріспе

Ливандық маронит, кітапханашы және католик епискобы Джузеппе Симон Асемани (классикалық сирия тілінде: ܝܵܘܣܸܦ ܒܲܪ ܫܸܡܥܘܿܢ, (يوسف بن سمعان السمعاني Юсуф ибн Симан ас-Симани, Иосиф Симониус Асеман; 27 шілде 1687 – 13 қаңтар 1768) кітапханашы, ливандық маронит шығыстанушысы және католик епискобы болған. Оның еңбегі мен энциклопедиялық білімі үшін оған "Ұлы Асемани" деген лақап ат берілді.

Өмір

Джузеппе Симон Асемани 1687 жылғы 27 шілдеде Ливан тауының Хасрун қаласында Асемани отбасында дүниеге келді. Оның тегі бірнеше көрнекті шығыстанушылар мен дін қызметкерлерімен байланысты. "Ассемани" – араб тіліндегі аталық есім, ол Симеонның ұлы дегенді білдіреді, бірақ бұл оны Симон деп атауға кедергі болмады. 1703 жылы ол Римдегі маронит колледжіне жіберілді, содан кейін Ватикан кітапханасына ауыстырылды. Ассемани 1709 жылы бітірді. Дарынды түлек (сол кезде ол сирия грамматикасы және теологиясы бойынша үш мақала жазған еді), оны Рим папасы XI Клемент байқап, оны Римде қалдырып, 1707 жылы оның ағасы Элиас Мысырдан әкелген ерте христиан қолжазбаларын тізімдеуді тапсырды. 1710 жылы Джузеппе шығыс қолжазбаларының көшірушісі (scriptor Orientalis), араб және сирия тілдерінен аудармашы, сондай-ақ Шығыс обрядтарының литургиялық кітаптарын қарау және реформалау жөніндегі Конгрегация кеңесшісі болып жұмыс істеді. 1710 жылғы 21 қыркүйекте ол дін қызметкері болып тағайындалды. 1711 жылы Ассемани маронит шіркеуінен латын шіркеуіне өтуге пападан рұқсат алды. 1715-1717 жылдары ол құнды қолжазбаларды іздеу үшін Вади-Эль-Натрунға, Каирге, Дамаскқа және Ливанға жіберілді және Ватикан кітапханасындағы жинаққа 150-ге жуық қолжазбамен оралды. 1735 жылы папа XII Клемент оны тағы да Шығысқа жіберді, онда ол 1736 жылы Ливан тауындағы маронит синодына төрағалық етті, ол қазіргі маронит шіркеуінің негізін қалады. Ол одан да құнды жинақпен оралды, өйткені ол одан да көне еңбектерді жинауға мүмкіндік алды. Бұл жолы ол 2000-ға жуық еңбек әкелді, олардың ішіндегі ең маңыздысы – 1736 жылы Иерусалимнен әкелген "Асеманиус кодексі" евангелиесі. Кейіннен ол Римдегі ықпалы мен маронит шіркеуі туралы білімі арқасында маронит шіркеуінің иерархиясындағы бірнеше дағдарыстарды реттеуде маңызды рөл атқарды. 1738 жылы Ассемани Ливанға оралды, ал бір жылдан кейін Ватикан кітапханасының бірінші кітапханашысы болып тағайындалды. Сондай-ақ, Карло ди Борбон оны Неаполь Корольдігінің ресми жылнамашысы етіп тағайындады. Римде ол жинаған еңбектерінің ең құндыларын басып шығаруды жоспарлай бастады. Оның сириялық Ефремнің жазбаларын аударуы, Климентино Ватикана кітапханасынан сирия жазушыларының библиографиясын жасауы және Византия жазбаларын жіктеуі ерекше атауға лайық. Оның жетістіктерін мойындап, 1766 жылғы 1 желтоқсанда ол епископ болып тағайындалды және 1766 жылғы 7 желтоқсанда Тирдің титулды архиепискобы болып тағайындалды. Оның жұмысының бір бөлігі 1768 жылғы 30 тамыздағы өрт кезінде пәтерінде жоғалып кетті. Оның ағасы мен жүрегі туыс інісі де белгілі шығыстанушылар болды.

Giuseppe Simone Assemani was born on 27 July 1687 in Hasroun, Mount Lebanon into the Assemani family. His surname is related to several distinguished Orientalists and clergy. "Assemani" is an Arabic patronymic which means son of Simeon, but this did not prevent him from being called Simon. When very young, in 1703, he was sent to the Maronite College in Rome, and was transferred thence to the Vatican library. Assemani graduated in 1709. A talented graduate (at that time he had written three essays on the Syrian grammar and theology), he was spotted by Pope Clement XI, who kept him in Rome and ordered him to catalogue early Christian manuscripts that were brought in 1707 from Egypt by his brother Elias. In 1710, Giuseppe worked as scribe of Oriental manuscripts (scriptor Orientalis), translator from Arabic and Syriac languages, and advisor to the Congregation for the review and reform of the liturgical books of the Eastern rites. He was ordained priest on 21 September 1710. In 1711 Assemani received papal authorization to pass from the Maronite Church to the Latin Church. From 1715 to 1717 he was sent to Wadi El Natrun, Cairo, Damascus and Lebanon to search for valuable manuscripts, and returned with about 150, which formed a collection in the Vatican Library. In 1735 Pope Clement XII sent him again to the East where he presided the 1736 Maronite Synod of Mount Lebanon, which laid the foundations for the modern Maronite Church. He returned with a still more valuable collection, because he found the opportunity to collect even more ancient works. This time he brought about 2,000 works, and the most important of them was the Codex Assemanius, an evangeliary which he had brought from Jerusalem in 1736. He later played a significant role in mediating several crises in the Maronite Church hierarchy, by virtue of his influence in Rome and his knowledge of the Maronite Church. In 1738, Assemani was back in Lebanon, and a year later was made First Librarian of the Vatican library. He was also appointed by Carlo di Borbone as an official chronicler of the Kingdom of Naples. In Rome he began elaborating plans to publish the most valuable of his collected works. His translation of Ephrem the Syrian's writings, his bibliography of Syriac writers from the Clementino Vaticana Library, and his classification of Byzantine writings, are all worthy of mention. In recognition of his achievements, he was appointed bishop on December 1, 1766 and consecrated titular archbishop of Tyre on December 7, 1766 Part of his work was lost in his apartment during a fire on August 30, 1768. His brother and nephew were also notable orientalists.