Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер және саясаткер (1865–1950)
American lawyer and politician (1865–1950)
Джеймс Рудольф Гарфилд (17 қазан 1865 – 24 наурыз 1950) – американдық заңгер және саясаткер. Гарфилд президент Джеймс А. Гарфилд пен бірінші ханым Лукреция Гарфилдтің ұлы болды. Ол президент Теодор Рузвельт әкімдігі кезінде Ішкі істер министрі қызметін атқарды.
James Rudolph Garfield (October 17, 1865 – March 24, 1950) was an American lawyer and politician. Garfield was a son of President James A. Garfield and First Lady Lucretia Garfield. He served as Secretary of the Interior during President Theodore Roosevelt's administration.
Ерте өмір
Гарфилд 1865 жылғы 17 қазанда Огайо штатының Хирам қаласында Джеймс Абрам мен Лукреция Рудольф Гарфилдтің жеті баласының үшіншісі болып дүниеге келді. Әкесі президенттік лауазымға тағайындалғанға дейін бір жыл бойы ол Нью-Гэмпшир штатының Конкорд қаласындағы Сент-Полс мектебінде оқыды. 1881 жылғы 2 шілдеде, 15 жасында ол және оның 17 жасар ағасы Гарри Август Гарфилд Вашингтондағы Балтимор және Потомак теміржол станциясында наразы кеңсе іздеуші Чарльз Дж. Гуитеаудың әкесіне жасаған қастандығын көрді. Президент және оның ұлдары Массачусетс штатының Уильямстаун қаласындағы Уильямс колледжіне бағыт алған пойызды күтіп тұрған кезде оқ жарылды, онда жас Джеймс жақында қабылданған еді.
Garfield was born in Hiram, Ohio, on October 17 1865, the third of seven children born to James Abram and Lucretia Rudolph Garfield. For a year prior to his father's presidency, he studied at St. Paul's School in Concord, New Hampshire. On July 2, 1881, at the age of 15, he and his 17 year old brother, Harry Augustus Garfield, witnessed the shooting of their father by disgruntled office seeker Charles J. Guiteau at the Baltimore and Potomac railroad station in Washington. The President and his sons were waiting for a train en route to Williams College in Williamstown, Massachusetts, where young James had been recently accepted, when the shooting took place.
Колледж және алғашқы мансап
1881 жылы 19 қыркүйекте әкесі қайтыс болғаннан кейін Гарфилд Уильямс колледжінде оқыды. Ол 1885 жылы бакалавр (A. B.) дәрежесін алды, содан кейін Колумбия құқық мектебіне түсті. 1888 жылы Огайо штатының адвокатурасына қабылданды және ағасы Гарри Август Гарфилдпен бірге Огайо штатының Кливленд қаласында "Гарфилд және Гарфилд" заң фирмасын құрды. 1890 жылдан бастап 1930 жылы қайтыс болғанға дейін ол Хелен Ньюэллға үйленген еді. Олардың төрт ұлы болды: Джон, Джеймс, Ньюэлл және Рудольф. Олардың немересі Ньюэлл Гарфилд кейіннен президент Бенджамин Харрисонның немересі Джейн Харрисон Уокерге, ал Харрисонның екінші әйелі Мэри Диммик Харрисонның және Джеймс Г. Блейннің шөбересіне үйленді.
Following his father's death on September 19, 1881, Garfield studied at Williams College. He received his A. B. degree in 1885, and then attended Columbia Law School. In 1888, he was admitted to the Ohio bar and established the Cleveland, Ohio based law firm of Garfield and Garfield, with his brother Harry Augustus Garfield. From 1890 until her death in 1930, he was married to Helen Newell. They had four sons, John, James, Newell, and Rudolph. Their grandson, Newell Garfield, later married Jane Harrison Walker, a granddaughter of President Benjamin Harrison and Harrison's second wife, Mary Dimmick Harrison, as well as the great grandniece of James G. Blaine.
Саяси мансап
1896 жылдан 1899 жылға дейін Гарфилд Огайо штатының сенатында қызмет етті. Ол президент Теодор Рузвельттің ықпалды кеңесшісі болды және 1902-1903 жылдары АҚШ мемлекеттік қызмет комиссиясының мүшесі ретінде қызмет етті. 1903 жылдан 1907 жылға дейін ол Коммерция және еңбек департаментінде корпорация комиссары болып жұмыс істеді, онда ет өңдеу, мұнай, болат және теміржол өнеркәсіптерін зерттеді. 1907 жылдан 1909 жылға дейін ол Рузвельттің кабинетінде ішкі істер министрі болып қызмет етті, онда табиғи ресурстарды сақтауды қолдады, бірақ Йосемити ұлттық паркіндегі Хеч-Хетчи аңғарына бөгет салу туралы Сан-Францисконың өтінімін мақұлдады. 1909 жылдың 4 наурызында ол осы лауазымнан кетіп, Кливлендтегі заңгерлік тәжірибасына оралды. 1909 жылы ол Питтсбург университетінен құрметті заң ғылымының докторы (LL. D.) дәрежесін алды. Гарфилд 1910 жылғы сайлауда Огайо штатының республикалық губернаторына үміткер болды, бірақ Тафт әкімшілігін қолдаған конвенциядан бас тартты; конвенция сайлаудың үшінші турында болашақ президент Уоррен Г. Хардингті кандидат етіп көрсетті. 1912 жылғы президенттік сайлауда ол Рузвельттің үшінші мерзімге үміткер болуына белсенді қолдау көрсетті. 1914 жылғы сайлауда ол Прогрессивтік партиядан Огайо губернаторына үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады.
From 1896 to 1899, Garfield served in the Ohio State Senate. He was an influential advisor to President Theodore Roosevelt, serving as a Member of the United States Civil Service Commission from 1902 to 1903. From 1903 to 1907, he served as Commissioner of Corporations at the Department of Commerce and Labor, where he conducted investigations of the meat packing, petroleum, steel, and railroad industries. From 1907 to 1909, he served in Roosevelt's Cabinet as Secretary of the Interior, where he advocated for the conservation of natural resources but, notably, approved the request from San Francisco to dam the Hetch Hetchy valley in Yosemite National Park. He left this post on March 4, 1909, and returned to his law practice in Cleveland. In 1909, he received an honorary LL. D. degree from the University of Pittsburgh. Garfield was a contender for the Ohio Republican gubernatorial nomination in the 1910 election but withdrew from the convention when it endorsed the Taft Administration; the convention went on to nominate future president Warren G. Harding in the third round of balloting. During the 1912 presidential election, he was a key supporter of Roosevelt's bid for a third term. In the 1914 election, he made an unsuccessful bid for Governor of Ohio on the Progressive Party ticket.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бұрынғы президент Теодор Рузвельт Гарфилдті, Сет Буллок, Фредерик Расселл Бернхам, Джон М. Паркер және Генри Л. Стимсонды қоса алғанда, он сегіз офицердің бірі ретінде таңдап, 1917 жылы Францияда қызмет ету үшін Рузвельттің Бірінші дүниежүзілік соғыстағы еріктілерінен ерікті жаяу әскер дивизиясын құруға жіберді. АҚШ Конгресі Рузвельтке 1-ші АҚШ ерікті ат әскері полкінің «Rough Riders» және Ұлыбритания армиясының 25-ші (шекарашы) батальоны, Корольдік фюзилерлерге ұқсас төрт дивизияны құруға рұхсат берді; алайда, Бас қолбасшы ретінде президент Вудро Вильсон еріктілерді пайдаланудан бас тартып, бөлімше таратылды.
Former President Theodore Roosevelt selected Garfield as one of eighteen officers including Seth Bullock, Frederick Russell Burnham, John M. Parker, and Henry L. Stimson to raise a volunteer infantry division, Roosevelt's World War I volunteers, for service in France in 1917. The United States Congress gave Roosevelt the authority to raise up to four divisions similar to the Rough Riders of the 1st United States Volunteer Cavalry Regiment and to the British Army 25th (Frontiersmen) Battalion, Royal Fusiliers; however, as Commander in chief, President Woodrow Wilson refused to make use of the volunteers and the unit disbanded.
Өлім
Гарфилд 1950 жылдың 24 наурызында Огайо штатының Кливленд қаласында 84 жасында қайтыс болды. Ол президент Теодор Рузвельт кабинетінің соңғы тірі қалып қойған мүшесі болды. Ол әкесінен 68 жарым жыл артық өмір сүрді. Ол Огайо штатының Ментор қаласындағы Мэнтор қалалық зиратына әйелі Хеленнің қасына жерленді.
Garfield died in Cleveland, Ohio, on March 24, 1950, at the age of 84, and was the last surviving member of President Theodore Roosevelt's cabinet. He had survived his father by 68½ years. He was interred in Mentor Municipal Cemetery in Mentor, Ohio, beside his wife Helen.