Кіріспе

Танет аралын Англияның Кент графтығының солтүстік-шығыс ұшынан бөліп, Англия арнасын және Темза сағасын байланыстырған боғаз болған. Бұл Британия Рим империясының құрамында болған кезде маңызды кеме жолы болды және орта ғасырдың соңында толып, жабылып қалғанға дейін пайдаланылды. Оның қазіргі бағытын Стур және Вантсум өзендері көрсетеді, Вантсум өзені Рекалвер мен Сент-Николас-эт-Уэйд арасындағы шағын дренаждық арна болып табылады және Сареден оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 2,7 километр (3 км) жерде Стурға құяды.

Топонимика

Эйлерт Экуолл, 20 ғасырдағы ағылшын жер атаулары бойынша сарапшы, "Вантсум" атауының көне ағылшын тіліндегі "wandsum" сөзінен шыққандығын, яғни "қисық, ирек" деген мағынаны білдіреді деп жазды. 731 жылға дейін немесе осы жылдары жазған Беда Танет аралын сипаттағанда Ванцумды (Vantsumu) атады, сонымен қатар Рекульвердегі шіркеуді Генладе өзенінің солтүстік сағасының жанында, "juxta ostium aquilonale fluminis Genladae" деп көрсетті. Экуолл мұны Астық аралын материктік Кенттен бөліп тұратын Янтлет бұлағының атымен салыстырды. Ол бұл атаудың көне ағылшын тіліндегі "gegnlad" сөзінен, яғни "кермек су, тоған" немесе осыған ұқсас нәрседен шыққандығын, ал бұл сөз "шығанақ", "теңіздің қолтығы" немесе "бұлақ" сөздерінің бастауы болуы мүмкін деп болжады.

Тарих

Тарихқа дейінгі кезеңнен бастап орта ғасырға дейін Вантсум каналына Стоур өзені қосылды, ол оның ортасына жақын Стоурмутта құйды; бұл ені 3 шақырым болатын жолтаймақ еді. Каналдың оңтүстік ұшы Ричборо (Рутупиа) жерінде, Сандвичтен төмен ағысында теңізге жетсе, солтүстік ұшы Рекульверде (Регульбий) Темза сағасына дейін созылды. Римдіктер екі орынды да бекініс салу үшін таңдауы, олардың Британия мен Еуропа құрлығы арасындағы кеме жолының маңыздылығын көрсетеді. 839 жылы викингтер Вантсум арқылы Кантербериге шабуыл жасады. Каналдың оңтүстік бөлігіндегі Стонардағы құм мен тастың жиналуы оның бірте-бірте толуына себеп болды; ал бұрын солтүстік кіреберіс арқылы Кантербериге барушы кемелер Фордвичтің сыртқы порты ретінде маңыздырақ болуына әкелді. Толу процесі жалғасты, әсіресе 12-13 ғасырларда, августиндік монахтар жерді меңгеруге кіріскен кезде; соңында, 16 ғасырда, Вантсум каналы құрғап қалды, бұрынғы каналдың ортасындағы үлкен дренаждық арнадан және оған қосылатын қоректендіру арналарынан басқа. Танеттегі Минстер монахтарының Орта ғасырларда Вантсумды басқаруға жасаған әрекеттері Канал мен Стоурдың бөліктеріне берілген "Аббат қабырғасы" және "Монах қабырғасы" аттарында көрініс тапқан. 18 ғасырда Сандвичтің бай портына лай жиналды және суды бақылау үшін шлюздер мен арналар салуға күш салынды. Бұл әрекеттер сәтсіз аяқталып, Сандвич қазір теңізден біршама қашықтықта қалды. Каналдың солтүстік бөлігіне қатысты, Рекульвердегі римдік бекініс бастапқыда теңізден солтүстікке қарай шамамен 1,6 шақырым қашықтықта болған деп есептеледі, бірақ 1540 жылы Джон Лиланд осы жерге сапар шеккенін жазғанда, солтүстік жағалау сызығы 400 метрден аспайтын аралыққа дейін шегінген. Бұл эрозиядан қалған шөгінді Вантсумның солтүстік сағасын бітеуге себеп болуы мүмкін. Вантсум каналының оңтүстік бөлігі Пегвелл шығанағында Довер бұғазына құятын Стоур өзенімен көрсетілген. 1953 жылғы Солтүстік теңізінің су тасқыны Вантсум каналының бұрынғы арнасынан өткен жерді су басуына әкелді және Танет аралын қысқа мерзімге аралға айналдырды. Вантсум каналы аймағында төрт демалыс жолы бар: Саксон жағалау жолы, Стоур аңғарының серуені, Вантсум серуені және Сент-Августин жолы.