Гейл Гудрич: Американдық баскетболшының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Гейл Чарльз Гудрич-күлтерек (23 сәуір 1943 жылы туған) – Ұлттық баскетбол қауымдастығының (NBA) бұрынғы кәсіби баскетболшысы. Ол 1965 жылы Мичиганға қарсы NCAA чемпионатында UCLA үшін рекордтық 42 ұпай жинағанымен және 1971–72 маусымда «Лос-Анджелес Лейкерс» командасының құрамында ойнағанымен әйгілі. Сол маусымда команда рекордтық 33 ойынды қатарынан жеңіп, сол кездегі НБА тарихындағы ең үздік тұрақты маусымды көрсетті және Лос-Анджелеске көшірілгеннен кейін франшизаның алғашқы НБА чемпионатын жеңіп алды. Гудрич сол команданың ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды. Ол сонымен қатар легендарлық жаттықтырушы Джон Вудэннің басшылығымен UCLA-ны алғашқы екі ұлттық чемпионатқа жеткізгені үшін де танымал. 1963–64 жылғы алғашқы чемпионат командаласы Уолт Хаззардпен бірге ойнаған кезде 30–0 есебімен аяқталды. 1996 жылы, кәсіби баскетболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін 17 жыл өткен соң, Гудрич Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына сайланды. Гудрич – «Санс» клубы тарихында ең көп ойын уақыты өткізген ойыншы, ол 39,9 минут ойнаған.

Ерте өмір

Лос-Анджелес аймағының тумасы Гудрич Джон Х. Фрэнсис политехникалық орта мектебінің баскетбол командасының капитаны болды, бұл команда 1961 жылғы Лос-Анджелес қаласының орта мектеп баскетбол чемпионатында үстемдік құрып жеңіске жетті. Гудрич үшінші ширекте білезігін сындырғанмен, чемпионат ойынында 29 ұпай жинады.

Колледж мансабы

Гудрич өзінің әкесінің бір кездері жұлдызды ойыншы болған Оңтүстік Калифорния университетіне (USC) түсуді армандағанын айтты. Бірақ UCLA-ның жаттықтырушысы Джон Вудэн USC-ге қарағанда Гудрихке көбірек қызығушылық танытты. I дивизиядағы көптеген колледждер сияқты, USC Гудрихтің бойының кішкентай болуына алаңдады. Ол жоғары сыныпта оқығанда бойы 1,83 метр (6 фут) болатын, тіпті ең биік болғанда да, 1,83 метр (6 фут) колледж баскетболының стандарттары бойынша аласа еді. Гудрич UCLA-ға түсті, онда ол мектеп тарихындағы ең көп ұпай жинаған ойыншы болды және 1964 және 1965 жылдары мектептің алғашқы екі ұлттық чемпионат командасында ойнады. Ол екі рет All-American атанды және Хелмс қорының «Жылдың үздік ойыншысы» (Принстонның Билл Брэдлимен бірге) атағын 1965 жылы жеңіп алды. 1965 жылғы NCAA чемпионатында UCLA командасы Мичиганды жеңген кезде ол рекордтық 42 ұпай жинады. Бұл рекорд 1973 жылға дейін сақталды, ол кезде UCLA-ның Билл Уолтон Мемфис Стейтке қарсы финалда 44 ұпай жинады, және 2020 жылға дейін чемпионат ойынындағы екінші ең жоғары көрсеткіш болып табылады. UCLA-да оқыған кезінде Гудрич Beta Theta Pi студенттік қауымдастығының мүшесі болды. Жорыққа белсенді және жарысқа құштар Гудрич ақылды допты басқару дағдыларын және керемет алаңды көру қабілетін колледж баскетболы тарихындағы ең табысты командалардың екеуін жетектеу үшін пайдаланды. Солқолды үшінші курс студенті команданың негізгі ұпай жинаушысы болды. Ол ойын сайын орташа есеппен 21,5 ұпай жинап, 1963–64 жылғы UCLA Bruins командасын 30–0 есебімен жеңіске жеткізді. UCLA командасы алғаш рет барлық 30 ойынын жеңіп, мектептің алғашқы NCAA титулын жеңіп алды. Гудрич пен Кит Эриксон 1964 жылы UCLA-ның алғашқы ұлттық титулын жеңген команданың жалғыз қалған негізгі ойыншылары болды. Төртінші курс студенті ретінде Брюинс NCAA чемпионы атағын қайталады, Гудрич ойын сайын 24,6 ұпай жинады. UCLA-да Гудрич 78–11 үш жылдық көрсеткішті жасауға көмектесті. Осы екі чемпионат маусымында Гудрич NCAA Final Four All-Tournament командасына енді. Гудрич сол кезде UCLA-ның барлық уақыттағы ең көп ұпай жинаған ойыншысы (1690 ұпай) болды, бірақ қазір бұл рекордты Дон Маклин (2608 ұпай) жаңартты.

Goodrich has said that he had originally wanted to attend the University of Southern California (USC), where his father had once been a star player. But coach John Wooden of UCLA ultimately showed much more interest in Goodrich than did USC. Like many Division I colleges, USC was wary of Goodrich's short stature. He was only 5 feet (2 m) his junior year in high school and even at his ultimate height of 6 feet (2 m), he was short by college basketball standards. Goodrich attended UCLA, where he finished as the school's all time leading scorer and played on the school's first two national championship teams in 1964 and 1965. He was a two time All American and the Helms Foundation's "Co Player of the Year" (along with Princeton's Bill Bradley) in 1965. In the 1965 NCAA championship game, he scored a record 42 points as UCLA beat favored Michigan. This record stood until 1973 when UCLA's Bill Walton scored 44 in the finals vs. Memphis State, and through 2020 it is still the second highest total by a player in the championship game. While at UCLA, Goodrich was also a member of the Beta Theta Pi fraternity. A tenacious and fiery competitor, Goodrich used intelligent ball handling skills and excellent court vision to lead two of the most successful teams in college basketball history. The left handed junior guard was the team's main scorer. He finished with an average of 21.5 points per game and guided the 1963–64 UCLA Bruins to a 30–0 record. For the first time, a UCLA team won all 30 of its games en route to the school's first NCAA title. Goodrich and Keith Erickson were the only returning starters from the team that won UCLA's first national title in 1964. As a senior, the Bruins repeated as NCAA champions as Goodrich scored 24.6 points per game. At UCLA, Goodrich helped compile a 78–11 three year record. In both of those championship seasons, Goodrich was named to the NCAA Final Four All Tournament team. Goodrich at the time finished as UCLA's all time leading scorer (1,690 points) which is now broken by Don MacLean (2,608 points).

Лос-Анджелес Лейкерс (1965-1968 жылдар)

Көптегендер Гудричтің колледж деңгейіне тым кішкентай, ал кәсіби спортқа тым нәзік екеніне сенсе де, Гудрич табандылық пен тәртіп арқылы күмәнданушыларын жаңылыстырды. Гудричтің бойының аласалығы мен қысқа аяқтары үшін оның командаласы Элгин Бейлор "Стампи" деп лақап ат қойды. Гудрич 1965 жылғы НБА драфтында Лос-Анджелес Лейкерс командасының таңдауы болды. 1965-66 маусымында жаңадан келген ойыншы ретінде ол негізгі құрамдағы ойыншылар Джери Уэст пен бұрынғы UCLA командаласы Уолт Хаззардтың (кейін Махди Абдул Рахман ретінде танылған) артында резервтік қорғаушы ретінде ойынға орташа есеппен 15 минут қатысты. Гудрич орташа есеппен ойын басына 7,8 ұпай (ppg), 2,0 допты қайтару (rpg) және 1,6 нәтижелі пас (apg) көрсетті. 1965 жылдың 23 желтоқсанында Сан-Франциско Уорриорс командасына қарсы өткен ойында ол жеке ең көп – 25 ұпай жинады. Лейкерс НБА финалына өтті, бірақ Бостон Селтикс командасына жеті ойыннан кейін есе жіберді. Гудрич орташа есеппен 12,4 ұпай, 3,3 допты қайтару және 2,7 нәтижелі пас көрсетті. Маусымның бірінші ойынында ол Балтимор Буллетс командасына қарсы өткен ойында 30 ұпай жинады, ал алты аптадан кейін Чикаго Буллз командасына қарсы осы көрсеткішті қайталады. 1967-68 маусымында, үшінші маусымында Гудричтің ойынға қатысу уақыты 26 минутқа дейін артты, бірақ ол Арчи Кларктың орнына резервтік рөлге қайтып оралғанда, кейбір қиындықтарға тап болды. Лейкерс НБА финалына қайта оралды, бірақ олар тағы да алты ойыннан кейін Селтикс командасына ұтылып қалды.

Феникс Санс (1968-1970)

1968 жылы «Лейкерс» Гудрихті кеңейту драфтында «Феникс Санс» командасына өткізді. 1968 жылдың желтоқсанында ол «Уорриорс» командасына қарсы 40 ұпай жинады, бірақ кейін «Буллс» командасына қарсы 43 ұпай жинап, одан асып түсті. 1969 жылдың 9 наурызында ол «Сан-Диего Рокетс» командасына қарсы 47 ұпай салды. Гудрич маусым бойына бір ойынға орташа есеппен 23,8 ұпай жинады — лигада алтыншы орын және өз командасындағы ең жоғары көрсеткіш. Ол «ату шебері» деп есептеген сыншыларды таң қалдырды, өйткені ол ойынға 6,4 нәтижелі пас және 5,4 доптама жинап, нәтижелі пас берушілердің қатарында жетінші орынға ие болды. Ол 1969 жылғы NBA All-Star ойынына шақырылды. 1969–70 маусымдарында Гудрич ойынға орташа есеппен 20,0 ұпай және 7,5 нәтижелі пас берді. Маусымнан кейін, 1970 жылдың 20 мамырында, ол Мел Каунтспен алмастырылып, қайтадан «Лейкерс» командасына оралды. Гудрич сериядағы ең жоғары көрсеткішті – ойынға орташа есеппен 25,6 ұпай жинады. Гудрич 1971–72, 1972–73, 1973–74 және 1974–75 маусымдарында «Лейкерс» командасының ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды. 1968–69 маусымынан бастап 1975–76 маусымына дейін Гудрич ойынға орташа есеппен 22,4 ұпай жинады, бұл сол кезеңдегі NBA-дағы ең жақсы көрсеткіштердің бірі болды, сонымен қатар ойынға бес нәтижелі пастан асып түсті. 1973–74 маусымы оның мансабындағы ең сәтті маусым болды. Ол NBA All-NBA бірінші командасының құрамына енді және тағы да All-Star болды. Ол 2000-нан астам ұпай жинады және ойынға орташа есеппен 25,3 ұпай жинады — лигадағы төртінші орын — сонымен қатар еркін лақтырулардың саны бойынша NBA-да көшбасшы болды, өйткені ол мансабындағы ең көп лақтыруларын жасады. 1973 жылдың 28 қазанында ол «Портленд Трейл Блейзерс» командасына қарсы карьералық ең жоғары көрсеткіш – 49 ұпай салды. 1973–74 маусымында ол маусымдық 180 000 доллар табады. Гудрич, сол кезде 31 жаста болған, 1974–75 маусымында: «Мен осы маусымға дейін колледждегі салмағымды 172 фунтқа дейін төмендету үшін 10 фунттан арылуға шешім қабылдадым, бұл менің жылдамдығым мен төзімділігіме көмектеседі деп сенемін» деді. Гудрич ойынға орташа есеппен 22,6 ұпай жинап, «Лейкерс» командасын жетекшілікке алды. 1975 жылдың 28 наурызында Гудрич карьерасында алғаш рет «Канзас-Сити Омаха Кингс» командасына қарсы ойында 53 ұпай жинап, 50 ұпайдан асты. Ол аяғын жақсартып, 1977–78 маусымына жақсы дайындалды, нәтижесінде 34 жастағы қорғаушы ретінде ойынға орташа есеппен 16,1 ұпай жинады және мансабындағы ең жақсы көрсеткіш – .495 пайыздық тиімділікке ие болды. Ол 1978–79 маусымында соңғы рет өнер көрсетті, бұл оның 14-ші маусымы болды. 74 ойында орташа есеппен 12,7 ұпай жинағаннан кейін Гудрич 19 181 ұпай жинап зейнеткерлікке шықты. Оның «Лейкерс» командасына тигізген әсері оның ойыншылық жылдарынан әлдеқайда асып түсті. 1976 жылы «Джазз» командасымен келісімшартқа қол қойған кезде, сол кездегі лига ережелеріне сәйкес, «Лейкерс» командасы тәжірибелі еркін агенттің орнына өтемақы алуы керек еді. «Лейкерс» және «Джазз» командалары 1979 жылғы драфттан «Нью-Орлеанның» бірінші раундылық таңдауын Лос-Анджелеске жіберуге келісті (сонымен қатар 1977 және 1978 жылдардағы бірінші раундылық таңдаулар мен қосымша екінші раундылық таңдау). «Джазз» командасы 1978–79 маусымын NBA-дағы ең нашар көрсеткішпен аяқтағандықтан, «Лейкерс» командасы сол драфттың ең жақсы екі таңдауының біріне ие болды. 1985 жылға дейін ең нашар көрсеткіш көрсеткен екі команда ең жақсы таңдауды анықтау үшін тиындарды лақтырып жіберді. «Лейкерс» командасы «Чикаго Буллз» командасына қарсы тиындарды лақтырып жеңіске жетті, олар Дэвид Гринвудты екінші орынға таңдады. «Лейкерс» командасы Мэджик Джонсонды таңдады. Олар 1977 жылғы бірінші раундылық таңдауды Кенни Карр үшін пайдаланды және 1978 жылғы бірінші раундылық таңдауды Бостонға сатты, олар Фримен Уильямсты алды.

In 1968, the Lakers lost Goodrich to the Phoenix Suns in the expansion draft, In December 1968, he exploded for 40 points against the Warriors, but topped that later with 43 against the Bulls and, on March 9, 1969, he scored 47 against the San Diego Rockets. For the season, Goodrich scored 23.8 points per game — sixth in the league and tops on his team. He surprised critics who had labeled him a gunner by ranking seventh in assists with 6.4 per game along with 5.4 rpg. He was selected to play in the 1969 NBA All Star Game. In 1969–70, Goodrich scored 20.0 ppg and 7.5 apg After the season, on May 20, 1970, he was traded back to the Lakers in exchange for Mel Counts. as Goodrich averaged a series leading 25.6 ppg. Goodrich led the Lakers in scoring in 1971–72, 1972–73, 1973–74, and 1974–75. From the 1968–69 season through the 1975–76 season, Goodrich scored an average of 22.4 points a game, among the best in the NBA during that period, while also averaging over five assists per game. The 1973–74 season was the best all around season in his career. He was first team All NBA and again an all star. He scored over 2,000 points and averaged 25.3 points a game — fourth in the league in scoring — while leading the NBA in free throws made and free throw attempts as he drove the basket perhaps more than at any point in his career. On October 28, 1973, he fired in a career high 49 points against the Portland Trail Blazers. In 1973–74, he was in the second year of earning $180,000 per season. Goodrich, then 31, dropped about for the 1974–75 season stating, "I decided prior to this season that I would lose about 10 pounds to get down to my college playing weight of 172 I'm sure it helps with my quickness and my stamina." Goodrich led the Lakers in scoring with a 22.6 per game average. On March 28, 1975, for the first time in his career, Goodrich topped 50 points in a game with 53 against the Kansas City Omaha Kings. He rehabilitated the leg and prepared hard for the 1977–78 season and it seemingly paid off as he averaged 16.1 points a game and shot a career best .495 from the field as a 34 year old guard. He played one final campaign in 1978–79, the 14th of his career. After averaging 12.7 ppg in 74 games, Goodrich retired, having scored 19,181 career points. His impact upon the Lakers franchise extended far beyond his playing years. When he signed with the Jazz in 1976, per league rules at the time, the Lakers were to receive compensation for losing a veteran free agent. The Lakers and Jazz agreed to send New Orleans' regular first round pick from the 1979 draft to Los Angeles (along with first round picks in 1977 and 1978 and an additional second round pick). When the Jazz finished the 1978–79 season with the worst record in the NBA, the Lakers were eligible for one of the top two picks of that draft. Until 1985, the two teams with the worst records flipped a coin to determine which team would receive the top pick. The Lakers won the coin flip against the Chicago Bulls, who selected David Greenwood second. The Lakers selected Magic Johnson. They used the first round pick in 1977 for Kenny Carr and they traded the 1978 first round selection to Boston, who took Freeman Williams.

Мұра

Өзінің мансабында Гудрич бес рет «Жұлдыз командасы» құрамына кірді және 1973–74 жылдары «All NBA» атанды. Ол әлі күнге дейін НБА тарихында сол жақтан ойнайтын ойыншылар арасындағы ең көп ұпай жинаған төртінші ойыншы. 1979 жылы зейнетке шыққан кезде Гудрич барлық уақыттағы ең көп ұпай жинаған ойыншылар тізімінде 11-орында, ал нәтижелі пас бергендер тізімінде 10-орында тұрды. Гудрич «Лейкерс» командасының тарихындағы бірнеше көрсеткіш бойынша көшбасшылардың қатарында: жалпы ұпай (6-орын, 13,044), нәтижелі пас (7-орын, 2,863), пенальтиден соққан доптар (7-орын, 2,830) және өткізілген ойындар (9-орын, 687). 1996 жылдың 20 қарашасында «Лейкерс» командасы оның 25-нөмірі бар жерсесін зейнеткерлікке шығарды, ал сол кездегі «Лейкерс» жұлдызы Эдди Джонс өзінің жерсесінің нөмірін 25-тен 6-ға ауыстырды. 2003 жылы Poly High мектебінде оның 12-нөмірі бар жерсесін зейнеткерлікке шығару рәсімі өтті. Гудрич Калифорния штатының Санта-Моника қаласындағы «American Golf Corporation» гольф алаңдарын басқару компаниясында атқарушы директор болып жұмыс істеді. 1996 жылы ол «American Golf» компаниясынан кетіп, Гринвич қаласындағы «National Fairways» гольф компаниясының президенті болды. «National Fairways» компаниясындағы қызметінің кезеңінде Гудрич «RDC Golf» тағы бір гольф фирмасымен серіктестік құрып, Нью-Джерси штатындағы «Forsgate Country Club» гольф клубын сатып алды. Ол 1999 жылы «Forsgate» клубындағы үлесін сатып, гольф индустриясынан зейнеткерлікке шықты. Гудрич қазіргі таңда НБА телеарнасында студиялық сарапшы ретінде жұмыс істейді.