Чарльз Фредерик Бейер: Локомотивтер жасаушысы және қайырымдылық иесі
Charles Beyer
Чарльз Фредерик Бейер (1813-1876) – британдық локомотивтерді жасаушы, инженер және меценат. Бейер, Пикок компаниясының негізқоюшысы, Манчестер университетіне үлкен үлес қосыпты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локомотив инженері (1813–1876)
Locomotive engineer (1813–1876)
Чарльз Фредерик Бейер (оның түпнұсқа неміс аты Карл Фридрих Бейердің ағылшыншасы) (14 мамыр 1813 – 2 маусым 1876) – атақты неміс-британ локомотивтерінің конструкторы және өндірушісі, Механикалық инженерлер институтының құрылушыларының бірі. Ол Манчестердегі Гортон қаласындағы «Beyer, Peacock and Company» компаниясының негізін қалаушы және бас инженері болды. Ол қайырымдылықпен айналысып, дінге берілген адам болды, Гортон қаласында үш шіркеу (және олармен байланысты мектептер) салды, Манчестер грамматикалық мектебінің мүшесі болды және бүгінгі Манчестер университетінің ең ірі демеушісі болып табылады. Ол Солтүстік Уэльстегі Денбигширдегі Лланголендегі Лантисилио шіркеуінің зиратында жерленген. Лантисилио шіркеуі оның бұрынғы 700 акрлық Лантисилио Холл иелігінің жерінде орналасқан. Оның 1872–1874 жылдары салынған сарайы жақын маңда орналасқан.
Charles Frederick Beyer (an anglicised form of his original German name Carl Friedrich Beyer) (14 May 1813 – 2 June 1876) was a celebrated German British locomotive designer and builder, and co founder of the Institution of Mechanical Engineers. He was the co founder and head engineer of Beyer, Peacock and Company in Gorton, Manchester. A philanthropist and deeply religious, he founded three parish churches (and associated schools) in Gorton, was a governor of The Manchester Grammar School, and remains the single biggest donor to what is today the University of Manchester. He is buried in the graveyard of Llantysilio Church, Llantysilio, Llangollen, Denbighshire North Wales. Llantysilio Church is within the grounds of his former 700 acre Llantysilio Hall estate. His mansion house, built 1872–1874, is nearby.
Германия
Бейер қарапайым отбасыда дүниеге келген, тоқымашының ұлы еді. Саксонияның Плауен қаласында туған ол әкесінің жолын жалғап, қол тоқымашысының шәкірті болуға тиіс болды. Оған аудандық сәулетші студент үйретті. Анасы оның сәулетші болуын армандағандықтан, математика мен сурет салуға ақы төледі. Оның ілініп тұрған суреттерін «танымал дәрігер мырза», «мистер фон Сехендорф» (басқа отбасы мүшесіне бара жатқанда) байқады, сол кезде Бейер Atlas Works зауытының бас инженері болған еді. Немесе бұл Шарптың немере қыздарына деген өшпеген махаббатының нәтижесі болуы мүмкін; дегенмен ол Еуропаны аралап, Оксфорд немесе Кембриджде оқу мүмкіндігін ойлап, алты ай өткізді. Балама ретінде, идея Лики көлбеуінен локомотивтердің сынақтарын қарағаннан кейін, Джеймс Макконнеллдің үйінде Бромсгроувта бейресми түрде талқыланды. Онда Чарльз Бейер, Ричард Пикок, Джордж Селби, Арчибальд Слэйт және Эдвард Хамфрис қатысты. Бромсгроув бастапқы талқылау орны болуы мүмкін, әсіресе Макконнелл де алғашқы жылдары маңызды рөл атқарғандықтан. 7 қазанда Бримгемдегі Куинс қонақ үйінде идеяны одан әрі қарастыру үшін кездесу өтті және идеяның іске асуын қадағалау үшін Макдоннель төрағалығымен комитет құрылды. Джордж Стивенсонмен және достарымен Бейердің Сесил-стриттегі үйінде өткен бейресми жиын немесе Бромсгроувтағы кездесу идеяның алғашқы талқылану орны болды ма, қысқасы 1846 жылдың күзінде бұл талқылаулар 1847 жылдың 27 қаңтарында Бермингемдегі Керзон-стриттегі Куин қонақ үйінде ресми түрде құрылуға әкелді. Бейер Стивенсонды президенттік лауазымға ұсынды; Бейер вице-президент болып сайланды. Джон Далтон, Джеймс Прескотт Джоул, Уильям Фэрберн, Генри Роско және Джозеф Уитворт сол кездегі мүшелер еді.
Beyer was from humble beginnings, the son of a weaver. Born in Plauen, Saxony, he was expected to follow in his father's footsteps and become a hand weaver's apprentice. He was taught to draw by a student architect convalescing in the district. His mother dreamt of him being an architect and she paid him to teach mathematics and drawing. Some of his pinned up drawings were noticed by an "eminent medical gentleman", a "Mr Von Sechendorf" (who was visiting another family member), Beyer had just become the head engineer at Atlas Works at the time. or possibly because of his unrequited love for one of the Sharp nieces; nonetheless he spent six months touring Europe and contemplating study at Oxford or Cambridge. Alternatively, the idea was discussed informally at Bromsgrove at the house of James McConnell, after viewing locomotive trials at the Lickey Incline. Charles Beyer, Richard Peacock, George Selby, Archibald Slate and Edward Humphreys were present. Bromsgrove may be the more likely candidate for the initial discussion, not least because of McConnell was also a driving force in the early years. A meeting took place at the Queens Hotel in Birmingham to consider the idea further on 7 October and a committee appointed with McDonnell at its head to see the idea to its inauguration. Whether the informal gathering with George Stephenson and friends at Beyer's house on Cecil Street, or the meeting at Bromsgrove, was the first point at which the idea was raised, by the autumn 1846 these discussions did lead to the formal founding at the Queen Hotel at Curzon Street, Birmingham on 27 January 1847. Beyer proposed Stephenson as President; Beyer was elected Vice President. John Dalton, James Prescott Joule, William Fairbairn, Henry Roscoe and Joseph Whitworth were contemporary members.
Бейер, Пикок және компания
Ричард Пикок 1854 жылы Гортондағы Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолының локомотив жұмыстарының бас инженері лауазымынан кетті. Локомотивтер салуға тапсырыс алуға өзінің қабілетіне сенімді болған Бейердің отставкасы Пикокқа серіктестік құру мүмкіндігін ұсынды. Алайда, бұл шектеулі серіктестік емес еді және кәсіпорны банкрот болған жағдайда барлық серіктестер қарыздар үшін жауапкершілікке тартылар еді; Виктория дәуіріндегі өркендеу мен құлдыраудың экономикалық ахуалында бұл тәуекелді кәсіп болатын. Бейер 9 524 фунт стерлинг (2015 жылы шамамен 900 000 фунт стерлинг) және Пикок 5 500 фунт стерлинг жинады, бірақ оларға Чарльз Геачтан (Мидленд банкінің негізін қалаушы және Механикалық инженерлер институтының алғашқы казнашысы) қарыз алу қажет болды. Өкінішке орай, Геач 1854 жылдың қараша айында қайтыс болды, қарыз талап етілді және жобаның барлығы дерлік сәтсіздікке ұшырады. Томас Брасси көмекке келді және Генри Робертсонды үшінші (жай ұйықтамайтын) серіктес болу үшін 4 000 фунт стерлинг қарыз беруге көндірді. Бұл локомотивтер сол кезде Эдинбург және Глазго темір жолына жеткізіліп жатқан локомотивтерге ұқсас болды. Ол өзінің әдемі дизайны үшін марапатталды және компанияның танылуына үлкен үлес қосты. Бұл дизайн соншалықты сәтті болды, соңында метрополитен, округтік теміржол (1871 жылы) және барлық басқа «қазып, жабу» әдісімен салынған жер асты желілері үшін 120 данасы салынды. 1864 жыл мен 1886 жыл аралығында әртүрлі теміржолдар үшін барлығы 148 локомотив салынды, олардың көпшілігі 1905 жылы электрлендіруге дейін пайдаланылды. 1866 жылы қызметке кірген Metropolitan Railway No 23 локомотиві 82 жылдан кейін 1948 жылға дейін қолданыста болды. және соңында «Манчестер Сити» футбол клубы). 1871 жылы ол Гортондағы ескі Сент-Томас шіркеуін қайта құрудың барлық шығындарын өз мойнына алды, кейіннен ол Сент-Джеймс шіркеуі деп аталды. All Saints шіркеуі 1964 жылы өрттен қирады және кейіннен бұзылды; 1975 жылы ескі орнында жаңа шіркеу салынды және ол Emmanuel шіркеуі деп аталды. 1968 жылы Сент-Марк және All Saints шіркеулері біріктіріліп, бір приход құрды; Сент-Марк шіркеуі 1974 жылы қиратылды, бүгінгі күні Emmanuel шіркеуі мен All Saints бастауыш мектебі оның орнында қалды. Бейер Лантисилио шіркеуіне де маңызды жақсартулар енгізді және өсиетімен викарийдің жалақысын арттыру үшін ақша қалдырды. Бүгінгі Манчестер университеті 2004 жылы Манчестердегі Виктория университеті мен Манчестердегі ғылым және технология институтының (UMIST) бірігуі нәтижесінде құрылды. UMIST тарихы 1824 жылға дейін жетеді, осы жылы Джон Далтон (атом теориясының әкесі) және басқалар Манчестер механика институтын құрды. Бейер 1847 жылдан бері мүше, ал 1850 жылдан өмірлік мүше болды; ол негізінен Оуэнс колледжіне бағытталған болса да, екі институтты да қолдады. Чарльз Бейер сонымен қатар сэр Генри Росконың химия факультетіне де қаржылай көмек көрсетті.
Richard Peacock resigned from his position as chief engineer of the Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway's locomotive works in Gorton in 1854. Confident in his ability to secure orders to build locomotives, Beyer's resignation presented Peacock with a partnership opportunity. However, this was not a limited company and all partners were liable for debts should the business fail; in a mid Victorian economic climate of boom and bust, it was a risky venture. Beyer could raise £9,524 (nearly £900,000 in 2015) and Peacock £5,500 but still required a loan from Charles Geach (founder of the Midland Bank, and first treasurer of the Institution of Mechanical Engineers). Unfortunately, Geach died in November 1854, the loan was recalled and the whole project nearly died. To the rescue came Thomas Brassey who persuaded Henry Robertson to provide a £4,000 loan in return for being the third (sleeping) partner. It was similar to the locomotives then being delivered to the Edinburgh and Glasgow Railway. It was awarded a medal, noted for its beauty of form, and did much to promote the company. The design proved so successful that eventually 120 were built to provide traction on the Metropolitan, the District Railway (in 1871) and all other 'cut and cover' underground lines. ultimately, 148 were built between 1864 and 1886 for various railways, and most kept running until electrification in 1905. Metropolitan Railway No 23 which entered service in 1866 was not withdrawn until 1948 after 82 years. and finally Manchester City Football Club). In 1871 he bore the whole cost of rebuilding the old parish church of St Thomas in Gorton, subsequently renamed St James’ Parish Church. All Saints' was destroyed by fire in 1964 and subsequently demolished; a new church was built on the old site in 1975 and renamed Emmanuel Church. In 1968, St Mark's and All Saints' churches were united into one parish; St Mark's was demolished in 1974, leaving the two churches today represented by Emmanuel Church and All Saints' Primary School. Beyer also did major improvements to Llantysilio parish church, and left money in his will to augment the stipend of the vicar. Today's University of Manchester was formed by the amalgamation of the Victoria University of Manchester and the University of Manchester Institute of Science and Technology (UMIST) in 2004. UMIST's history dated from 1824 when John Dalton (father of atomic theory) and others formed the Manchester Mechanics' Institute. Beyer had been a member since 1847 and a life member from 1850; while focused mainly on Owens College, he had therefore been a supporter of both institutions. Charles Beyer was also a donor to the Sir Henry Roscoe's chemistry department.