Чарльз Батчелор: Эдисонның жақын серігі және өнертабысшысы

Кіріспе

Америкалық өнертапқыш (1845–1910)

Чарльз В. Батчелор (25 желтоқсан 1845 – 1 қаңтар 1910) – америкалық өнертапқыш Томас Альва Эдисонның көп жылғы жақын серіктесі және оның іскерлесі болған. Ол тарихтағы маңызды өнертабыстар мен технологиялық дамуларға тікелей қатысты.

Өмірбаяндық мәліметтер

Чарльз Батчелор дүниеге 1845 жылғы Рождество күні келді және Англияның Манчестер қаласында өсті. Ол суретші және машина жасаушы болды, кейін Томас Альва Эдисонның досы және жақын көмекшісі атанды. 1870 жылы тоқыма жабдықтарын өндіретін мекемеде жұмыс істеген кезде, Ньюарк (Нью-Джерси штаты) тоқыма фабрикасына жабдық орнату үшін АҚШ-қа жіберілді. Осы кезде Томас Эдисонның негізгі зертханасы мен шеберханасы да Ньюаркта орналасқан еді, сол жерде екеуі танысты. 1871 жылдың қазан айының соңында Батчелор Эдисонның American Telegraph Works компаниясында жұмыс істеді, ал 1873 жылдың жазында Эдисонға жаңа өнертабыстар жасауда көмектесті. Чарльз Батчелор 1870 және 1880 жылдары Эдисонның ең жақын зертханалық көмекшілері мен бизнес серіктестерінің бірі болды. Ол Эдисонға телеграф, телефон, фонограф және электр жарығы салаларындағы маңызды жобаларын іске асыруға көмектесті. Өте қабілетті тәжірибеші ретінде, ол Джон Крузи жасаған модельдер мен аппараттарды сынап, жетілдірумен айналысты, Эдисон үшін "қолы" болды. 1873 жылы Эдисон досын "Бэтч" деп лақаптап, "бас тәжірибелік көмекші" деп атады. Батчелор мен Эдисон бірлесіп болашақ өнімдерді ойлап табумен айналысты. Эдисон оған арнайы жобаларға жауапкершілікті жиі сеніп тапсыратын. 1879 жылы ол Ұлыбританиядағы Edison Telephone Company компаниясының техникалық жұмыстарын қадағалау үшін Лондонға барды, бірақ сол жерде ауырып, Менло-паркке қайтып оралды. Екі жылдан кейін Батчелор Париждегі 1881 жылғы Халықаралық Электр жарығын көрсету көрмесі үшін электр станциясының үлгісін орнатты. Батчелор Францияда құрылған Edison электр жарығы компанияларының директоры ретінде келесі үш жыл бойы сол жерде қалды. Эдисон өзінің жақын көмекшілеріне компанияларының үлесін беруді және олардың өнертабыстарының нәтижесінде пайда болған бизнес-жобаларға инвестиция салуды қалыпты жағдайға айналдырды. Сэмюэл Инсалл, Джон Крузи, Фрэнсис Аптон және Эдвард Х. Джонсон сияқты басқа Эдисонның көмекшілерімен бірге Батчелор Эдисонның өндірістік кәсіпорындарына инвестиция салды, бастапқыда 1878 жылғы Edison Electric Light Company, содан кейін 1880 жылғы Edison Lamp Company, 1881 жылғы Edison Machine Works (Батчелор 1884 жылдан 1888 жылға дейін басқарды) және 1888 жылғы Edison General Electric Company. Осы компаниялардың инвесторы және қызметкері ретінде Эдисон мен оның командасы табыстарының көп бөлігін алды. Парижде Чарльз Батчелор жас инженер Никола Тесланың қабілетін де мойындады. 1884 жылы Батчелор АҚШ-қа Edison Machine Works компаниясын басқару үшін қайтарылғанда, Тесланың да АҚШ-қа әкелінуін сұрады. 1887 жылы Эдисон тәжірибелік зертханасын Нью-Джерси штатының Вест-Оранж қаласына көшіргенде, Батчелор ғимараттардың құрылысын қадағалады. Кейіннен ол "General Electric Company" компаниясының қазынашысы және бас менеджері болды (бұл компания 1892 жылы Edison General Electric Company компаниясының орнына келді). General Electric Company АҚШ-тағы Fortune 500 компанияларының ішіндегі ең ірі компаниялардың біріне айналды. General Electric компаниясынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Батчелор 1899 жылы Edison Ore Milling Company компаниясында жұмыс істеуге оралды. Кенді өңдеу бизнесі сәтсіз аяқталғаннан кейін (оның ішінде ол үлкен инвестиция салды), Батчелор Эдисонның жұмысынан кетіп, басқа жерде жұмыс іздеді. Олардың еңбек қарым-қатынасы отыз жылға созылды. Ол әйелі Розаннамен және қыздарымен бірге саяхаттап, бағалы қағаздар сатумен айналысты, соңында Тейлор құю компаниясының президенті болды. 1910 жылғы жаңа жыл күні қайтыс болған кезде Батчелор Тейлор құю компаниясының президенті еді.

Charles Batchelor was born on Christmas Day, 1845, and raised in Manchester, England. He was a draftsman and machinist, and later on in his life he was Thomas Alva Edison's friend and right hand man. In 1870, while working for a textile equipment manufacturer, he was sent to the United States to install some equipment in a Newark, New Jersey textile factory. At this time Thomas Edison's main laboratory and shop were also located in Newark where the two met. By the end of October 1871 Batchelor was working at Edison's American Telegraph Works, and by the summer of 1873 was assisting Edison in inventing. Charles Batchelor became one of Edison's closest laboratory assistants and business partners during the 1870s and 1880s. He assisted Edison with some of his most important projects in the fields of telegraphy, telephony, the phonograph, and electric lighting. As a gifted experimenter, he was Edison's "hands," testing, tinkering with, and improving the models and apparatus built for Edison by John Kruesi. In 1873, Edison named his friend "Batch" as "chief experimental assistant". Together Batchelor and Edison would come up with prospective products. Edison also frequently entrusted him with responsibility for special projects. In 1879, he went to London to supervise technical operations of the Edison Telephone Company of Great Britain, but he became ill there and returned to Menlo Park. Two years later Batchelor, installed a model of an electrical lighting station for the 1881 International Exposition of Electricity in Paris. Batchelor stayed there for the next three years as manager of the Edison electric light companies that were established in France. It was Edison's practice to give his key assistants shares in his companies and to let them invest in the business ventures that resulted from their inventive activity. Along with other Edison assistants such as Samuel Insull, John Kruesi, Francis Upton, and Edward H. Johnson, Batchelor was an investor in Edison manufacturing enterprises, beginning with the Edison Electric Light Company (1878), and continuing with the Edison Lamp Company (1880), the Edison Machine Works (1881), which Batchelor managed between 1884 through 1888, and the Edison General Electric Company (1888). It was through their positions as both investors and employees of these concerns, that Edison and his men derived much of their income. While in Paris, Charles Batchelor also recognized the skills of a young engineer named Nikola Tesla. In 1884 when Batchelor was brought back to the US to manage the Edison Machine Works, he asked that Tesla be brought to the US as well. In 1887, when Edison relocated his experimental laboratory to West Orange, New Jersey, Batchelor supervised the construction of the buildings. He later became "Treasurer and General Manager of the General Electric Company" (which succeeded the Edison General Electric Company in 1892). The General Electric Company grew to become one of the largest Fortune 500 companies in the United States. Following his retirement from General Electric, Batchelor returned in 1899 to work for Edison Ore Milling Company. After the failure of the ore refining business (in which he was a large investor), Batchelor left Edison's employ to pursue work elsewhere. Their working relationship lasted thirty years. He traveled with his wife Rosanna and their daughters, worked selling securities, and eventually became president of Taylor Foundry Company. At the time of his death on New Year's Day 1910 Batchelor was President of the Taylor Foundry Company.