Кіріспе
Британдық физик және электр инженері, дін қызметкері (оның жүрегі туысы) Джон Хопкинсон, FRS, (27 шілде 1849 – 27 тамыз 1898) – британдық физик, электр инженері, Корольдік қоғамның мүшесі және IEE (қазіргі IET) президенті 1890 және 1896 жылдары екі рет болды. Ол электр қуатын тарату үшін үш сымды (үш фазалы) жүйені ойлап тапты, оған 1882 жылы патент алды. Ол сондай-ақ электромагнетизм және электростатиканың көптеген салаларында жұмыс істеді, ал 1890 жылы Лондон Король колледжінде электр техникасының профессоры болып тағайындалды, сонымен қатар Сименс зертханасының директоры болды. Ом заңының магниттік баламасы – Хопкинсон заңы оның құрметіне аталған.
the priest (his nephew)
John Hopkinson, FRS, (27 July 1849 – 27 August 1898) was a British physicist, electrical engineer, Fellow of the Royal Society and President of the IEE (now the IET) twice in 1890 and 1896. He invented the three wire (three phase) system for the distribution of electrical power, for which he was granted a patent in 1882. He also worked in many areas of electromagnetism and electrostatics, and in 1890 was appointed professor of electrical engineering at King's College London, where he was also director of the Siemens Laboratory. Hopkinson's law, the magnetic counterpart to Ohm's law, is named after him.
Өмір және мансап
Джон Хопкинсон Манчестерде 5 баланың үлкені болып дүниеге келді. Оның әкесі, сондай-ақ Джон аталған, механикалық инженер еді. Ол Гэмпширдегі Куинвуд мектебінде және Манчестердегі Оуэнс колледжінде білім алды. 1867 жылы Кембридждегі Тринити колледжіне стипендиямен қабылданды және 1871 жылы Кембридж математикалық трипосының емтиханында бірінші орын алып, аға рейнджер (Senior Wrangler) атағымен бітірді. Осы кезеңде ол Лондон университетінің ғылым бакалавры (BSc) дипломын алу үшін де емтихан тапсырды. Хопкинсон қана академиялық мансапты таңдауға болатын еді, бірақ оның орнына инженерлік мамандықты өмірлік жолы етіп қабылдады. Ол Кембридж апостолдарының қатарында болды. Әкесінің инженерлік шеберханасында жұмыс істегеннен кейін, Хопкинсон 1872 жылы Сметвик қаласындағы Шанс Бразерс және Компанияның маяктарды салу бөлімінде инженерлік менеджер болып жұмысқа орналасты. 1877 жылы Хопкинсон Максвеллдің электромагнетизм теориясын электростатикалық сыйымдылық және қалдық заряд мәселелеріне қолданғаны үшін Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1878 жылы ол Лондонға көшіп, кеңесші инженер ретінде жұмыс істеді, әсіресе динамолардың конструкциясын және тиімділігін жақсарту идеяларын дамытуға баса назар аударды. Хопкинсонның ең маңызды жетістігі – 1882 жылы патенттелген үш сымды тарату жүйесі болды. 1883 жылы Хопкинсон екі ауыспалы ток динамосын параллель қосуға болатынын математикалық тұрғыдан дәлелдеді – бұл мәселе электр инженерлерін ұзақ уақыт мазалаған еді. Ол сондай-ақ жоғары температурадағы магниттік өткізгіштікті зерттеді және кейін Хопкинсон шыңы деп аталатын құбылысты ашты. Электр моторларын басқарудың сериялық-параллель әдісі, Хопкинсонға 1881 жылы британдық патент берілген, электр теміржолдарының дамуында маңызды қадам болды. 1892 жылы ол АҚШ-қа патент алуға өтініш берді, бұл 1888 жылы осы әдіс үшін АҚШ патентін алған американдық өнертапқыш Рудольф М. Хантерге қарсы дау тудырды. АҚШ патенттік бюросы Хопкинсонның өнертабыстың басымдығына қатысты талабын растады, бірақ оның британдық патентынің мерзімі аяқталғандықтан, ол АҚШ патентын алуға құқылы емес деп танылды (егер АҚШ патенты берілген болса, ол британдық патентпен бірдей уақытта тоқтатылар еді). Хопкинсон Электр инженерлері институтының президенті қызметін екі рет атқарды. Екінші мерзімінде Хопкинсон институттың елді қорғау үшін электр инженерлерінің техникалық білімін пайдалануын ұсынды. 1897 жылы Электр инженерлерінің ерікті корпусы құрылды, ал Хопкинсон корпустың майоры болып тағайындалды.
Жеке өмірі мен мұрасы
1898 жылғы 27 тамызда Хопкинсон және оның алты баласының үшеуі – Джон Густав, Элис және Лина Эвелин Швейцарияның Пеннин Альпісіндегі Валь-д’Эренс аймағындағы Пети-Дент-де-Вейсиви тауында альпинизм барысында қаза тапты. Джон Хопкинсон мен оның ұлының естелігі ретінде Кембридж университетінің Жаңа мұражайлар аумағындағы 1899 жылғы Инженерлік зертхананың кеңейтілген бөлігі оның атымен аталады. Осыған арналған ескерткіш тақтасы Фри-Скул-Лэйндегі қабырғаға орнатылған. Хопкинсон және Империялық химия өнеркәсібінің қолданбалы термодинамика профессоры оның құрметіне тағайындалған. Ол жақында бітірген Кембридждің Ньюнхэм колледжі бағында Элис Хопкинсонға арналған күн сағаты орнатылған; Лина Эвелин Хопкинсон стипендиясы Уимблдон орта мектебінің ағылшын әдебиеті оқушыларына беріледі. Манчестердегі Виктория университетіндегі 1912 жылғы Электротехникалық зертхана Купленд көшесінде оның есімімен аталды. Оның ұлдары Бертрам мен Сесил, әйелі Эвелин және қызы Эллен (1912 жылы Джеймс Альфред Юингке үйленген) Кембридждің Ассенсия шіркеуінің жерлеу алабына жерленген, ал отбасының қалған бөлігі Швейцарияда жерленген.