Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Вестингхаус-младший (1846–1914), американдық инженер және кәсіпкер (1846–1914).
American engineer and businessman (1846–1912)
Джордж Вестингхаус-младший (6 қазан, 1846 – 12 наурыз, 1914) – Пенсильвания штатындағы американдық кәсіпкер және инженер, теміржолдың пневматикалық тежегішін жасаған және электр өнеркәсібінің пионері. 19 жасында алғашқы патентын алған. Вестингхаус 1880-жылдардың басында электр қуатын тарату үшін айнымалы токтың әлеуетін байқап, барлық ресурстарын оны дамыту мен насияттауға жұмсады. Бұл Вестингхаус бизнесін электр қуатын тарату үшін тұрақты токты қолдаған Томас Эдисонмен тікелей бәсекеге салған. 1911 жылы Вестингхаус Америка электр инженерлері институтының (AIEE) «Айнымалы ток жүйесін дамытудағы еңбегі үшін» Эдисон медалін алды. Ол 1886 жылы «Вестингхаус Электрик Корпорациясын» құрды.
George Westinghouse Jr. (October 6, 1846 – March 12, 1914) was an American entrepreneur and engineer based in Pennsylvania who created the railway air brake and was a pioneer of the electrical industry, receiving his first patent at the age of 19. Westinghouse saw the potential of using alternating current for electric power distribution in the early 1880s and put all his resources into developing and marketing it. This put Westinghouse's business in direct competition with Thomas Edison, who marketed direct current for electric power distribution. In 1911 Westinghouse received the American Institute of Electrical Engineers's (AIEE) Edison Medal "For meritorious achievement in connection with the development of the alternating current system". He founded the Westinghouse Electric Corporation in 1886.
Алғашқы жылдар
Джордж Вестингхаус 1846 жылы Нью-Йорк штатының Централь-Бридж қаласында дүниеге келді (Джордж Вестингхаус кішінің туған жері және балалық шағы), Эмелин (Веддер) мен Джордж Вестингхаус ағаның ұлы, машина жасау шеберханасының иесі. Оның ата-бабалары Германияның Вестфалия аймағынан шыққан, бірінші Англияға, содан кейін АҚШ-қа көшіп келген. Тегі Вестингхаузеннен ағылшын тіліне бейімделген. Жастығынан бастап Вестингхаус машина жасау және бизнес саласында талантты болды. 1862 жылы Азамат соғысы басталғанда, 15 жасар Вестингхаус Нью-Йорк Ұлттық гвардиясына қатысып, ата-анасы үйге қайтуын өтінгенше қызмет етті. Келесі жылы ол ата-анасын қайтадан әскерге қабылдауға көндірді, содан кейін 16-шы Нью-Йорк атты әскерінің M ротасына қосылып, капрал шеніне жетті. 1864 жылдың желтоқсанында ол әскерден кетіп, теңіз күштеріне қосылды, соғыс аяқталғанға дейін "Мускота" канонерлік кемесінде үшінші көмекші инженер болып қызмет етті. 1865 жылдың тамызында әскери қызметтен босатылғаннан кейін ол Шенеқтадидегі отбасына оралып, Юнион колледжіне түсті. Оқу бағдарламасына қызығушылығын жоғалтып, бірінші семестрде оқуын доғарды. Вестингхаус 19 жасында алғашқы өнертабысын жасады – айналмалы бу машинасы. Ол сондай-ақ Вестингхаус шаруалық машинасының құрылысын ұсынды. 21 жасында ол "вагонды ауыстыру құрылғысын" – рельстен шығып кеткен вагондарды қайта жолға қоятын құрылғыны және теміржол бұрылысын – пойызды екі жолдың біріне бағыттауға арналған құрылғыны ойлап тапты.
George Westinghouse was born in 1846 in Central Bridge, New York (see George Westinghouse Jr. Birthplace and Boyhood Home), the son of Emeline (Vedder) and George Westinghouse Sr., a machine shop owner. His ancestors came from Westphalia in Germany, who first moved to England and then emigrated to the US. The name had been Anglicized from Westinghausen. From his youth, Westinghouse was talented with machinery and business. At the breakout of the Civil War in 1862, the 15 year old Westinghouse enlisted in the New York National Guard and served until his parents urged him to return home. The following year, he persuaded his parents to allow him to re enlist, whereupon he joined Company M of the 16th New York Cavalry and earned promotion to the rank of corporal. In December 1864 he resigned from the Army to join the Navy, serving as Acting Third Assistant Engineer on the gunboat Muscoota through the end of the war. After his military discharge in August 1865, he returned to his family in Schenectady and enrolled at Union College. He lost interest in the curriculum and dropped out in his first term. Westinghouse was 19 years old when he created his first invention, a rotary steam engine. He also devised the Westinghouse Farm Engine. At age 21 he invented a "car replacer", a device to guide derailed railroad cars back onto the tracks, and a reversible frog, a device used with a railroad switch to guide trains onto one of two tracks.
Ауалы тежегіштер
Осы шамада ол екі машинист бір-бірін көрген, бірақ қолдағы тежегіштермен пойыздарын уақытында тоқтатай алмаған пойыз апатына куә болды. Тежегіштер пойыздан-пойызда жүгіріп, вагондардың үстіндегі өтпелер арқылы, әрбір вагондағы тежегішті қолмен іске қосып жүреді. 1869 жылы, 22 жасында Вестингхаус қысылған ауамен жұмыс істейтін теміржол тежегіш жүйесін ойлап тапты. Вестингхаус жүйесі локомотивте компрессорды, әр вагонда резервуар мен арнайы клапанды, сондай-ақ пойыздың бойымен созылатын (икемді жалғастырғыштары бар) бір құбырды пайдаланды. Бұл құбыр резервуарларды толтырып, тежегіштерді басқарды, машинистке барлық вагондарда тежегіштерді бірден қолдануға және босатуға мүмкіндік берді. Жүйе қауіпсіздікке баса назар аударады, себебі пойыз құбырында кез келген үзілу немесе ажырау болса, ол пойыздың барлық бөлігінде тежегіштерді автоматты түрде іске қосады. Вестингхаус бұл жүйені 1873 жылғы 28 қазанда патенттеді. Вестингхаус теміржол сигналдарын жетілдіру бойынша көп жұмыс істеді (сол кезде майлы шамдар қолданылды). 1881 жылы ол өзінің сигналдау және ауыстыру өнертабыстарын өндіру үшін "Union Switch and Signal Company" компаниясын құрды.
At about this time, he witnessed a train wreck where two engineers saw one another, but were unable to stop their trains in time using the existing brakes. Brakemen had to run from car to car, on catwalks atop the cars, applying the brakes manually on each car. In 1869, at age 22, Westinghouse invented a railroad braking system using compressed air. The Westinghouse system used a compressor on the locomotive, a reservoir and a special valve on each car, and a single pipe running the length of the train (with flexible connections) which both refilled the reservoirs and controlled the brakes, allowing the engineer to apply and release the brakes simultaneously on all cars. It is a failsafe system, in that any rupture or disconnection in the train pipe will apply the brakes throughout the train. It was patented by Westinghouse on October 28, 1873. Westinghouse pursued many improvements in railway signals (which then used oil lamps). In 1881 he founded the Union Switch and Signal Company to manufacture his signaling and switching inventions.
Электр қуатын тарату
Вестингхаустың газ тарату және телефондық коммутацияға деген қызығушылығы оны 1880-ші жылдардың басында электр қуатын таратудың сол кездегі жаңа саласына баулуға әкелді. Электр жарығы дамып келе жатқан бизнес еді, көптеген компаниялар сыртқы тұрақты ток (DC) және ауыспалы ток (AC) доғалық шамдарына негізделген көше жарығын жүйелерін құрады. Сол уақытта Томас Эдисон үйлер мен кәсіпорындарды жарықтандыруға арналған алғашқы тұрақты ток электр желісін, өзінің патенттелген шамдарымен іске қосты. 1884 жылы Вестингхаус өзінің тұрақты токқа арналған үй жарықтандыру жүйесін әзірлеуді бастады және осы жұмыс үшін физик Уильям Стэнлиді шақырды. Вестингхаус 1885 жылы Ұлыбританияның «Engineering» техникалық журналында оқығаннан кейін жаңа еуропалық ауыспалы ток жүйелері туралы білді. Ауыспалы ток тарату үшін трансформатор арқылы кернеуді «көтеруге» және тұтынушыға жеткізу үшін трансформатор арқылы «төмендетуге» мүмкіндік берді, бұл ірі орталықтандырылған электр станцияларына халық тығыздығы аз қалаларда электр қуатын ұзақ қашықтыққа жеткізуге мүмкіндік берді. Бұл Томас Эдисонның электр желісімен сатылатын төмен кернеулі тұрақты ток жүйелерінен артықшылық болатын, олар қолданылатын төмен кернеуге байланысты шектеулі диапазонға ие болды. Вестингхаус ауыспалы токтан үлкен экономикалық пайда табуға болатынын, Эдисонның патенттерін айналып өту үшін жеткілікті түрленген патенттерді пайдаланып, жай ғана тағы бір бәсекеге қабілетсіз тұрақты ток жарықтандыру жүйесін құрудың орнына, шынымен бәсекеге қабілетті жүйе құрудың жолы ретінде қарастырды. 1885 жылы Вестингхаус Питтсбургте ауыспалы ток желілерін сынау үшін бірнеше Гаулард-Гиббс трансформаторларын және Siemens ауыспалы ток генераторын импорттады. Стэнли, инженерлер Альберт Шмид пен Оливер Б. Шалленбергердің көмегімен Гаулард-Гиббс трансформаторының дизайнын алғашқы практикалық трансформаторға айналдырды. 1886 жылы Вестингхаустың қолдауымен Стэнли Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласында алғашқы көп кернеулі ауыспалы ток жүйесін орнатты. Бұл 500 вольт ауыспалы ток өндіретін гидроэлектр генераторымен жұмыс істейтін демонстрациялық жарықтандыру жүйесі болды, ол үйлер мен кәсіпорындардағы шамдарды жарықтандыру үшін 100 вольтқа дейін төмендетілді. Сол жылы Вестингхаус «Westinghouse Electric & Manufacturing Company» компаниясын құрды; 1889 жылы ол оны «Westinghouse Electric Corporation» деп атады.
Westinghouse's interests in gas distribution and telephone switching led him to become interested in the then new field of electrical power distribution in the early 1880s. Electric lighting was a growing business with many companies building outdoor direct current (DC) and alternating current (AC) arc lighting based street lighting systems. At the same time, Thomas Edison was launching the first DC electric utility designed to light homes and businesses with his patented incandescent bulb. In 1884, Westinghouse started developing his own DC domestic lighting system and hired physicist William Stanley to work on it. Westinghouse became aware of the new European alternating current systems in 1885 when he read about them in the UK technical journal Engineering. AC had the ability to be "stepped up" in voltage by a transformer for distribution and then "stepped down" by a transformer for consumer use, allowing large centralized power plants to supply electricity long distance in cities with more dispersed populations. This was an advantage over the low voltage DC systems being marketed by Thomas Edison's electric utility which had a limited range due to the low voltages used. Westinghouse saw AC's potential to achieve greater economies of scale as way to build a truly competitive system instead of simply building another barely competitive DC lighting system using patents just different enough to get around the Edison patents. In 1885 Westinghouse imported a number of Gaulard–Gibbs transformers and a Siemens AC generator, to begin experimenting with AC networks in Pittsburgh. Stanley, assisted by engineers Albert Schmid and Oliver B. Shallenberger, developed the Gaulard–Gibbs transformer design into the first practical transformer. In 1886, with Westinghouse's backing, Stanley installed the first multiple voltage AC power system in Great Barrington, Massachusetts, a demonstration lighting system driven by a hydroelectric generator that produced 500 volts AC stepped down to 100 volts to light incandescent bulbs in homes and businesses. That same year, Westinghouse formed the "Westinghouse Electric & Manufacturing Company"; in 1889 he renamed it as "Westinghouse Electric Corporation".
Ағымдар соғысы
Вестингхаус компаниясы бір жыл ішінде тағы 30 айнымалы ток жарықтандыру жүйесін орнатты және 1887 жылдың соңына қарай Эдисонның 121 тұрақты ток станциясына қарсы 68 айнымалы ток станциясы болды. Эдисонмен бұл бәсекелестік 1880-ші жылдардың соңында "тоқтар соғысы" деп аталған жағдайға әкелді. Томас Эдисон және оның компаниясы айнымалы ток желілерінде қолданылатын жоғары кернеудің қауіпті екені туралы халық арасында кең таралған пікірге қосылды. Эдисон тіпті Нью-Йорк штатының жаңа электр орындығында Вестингхаус айнымалы ток генераторын қолдануды ұсынды. Вестингхаусқа айнымалы токтан бәсекелес – Томсон-Хьюстон электр компаниясымен де күресуге тура келді, ол 1887 жылдың соңына дейін 22 электр стансасын салған болатын. 1892 жылы Эдисон компаниясы Томсон-Хьюстон электр компаниясымен бірігіп, Томсон-Хьюстон басқармасының бақылауындағы ірі компания құрды.
The Westinghouse company installed 30 more AC lighting systems within a year and by the end of 1887 it had 68 alternating current power stations to Edison's 121 DC based stations. This competition with Edison led in the late 1880s to what has been called the "war of currents" with Thomas Edison and his company joining in with a spreading public perception that the high voltages used in AC distribution were unsafe. Edison even suggested a Westinghouse AC generator be used in the State of New York's new electric chair. Westinghouse also had to deal with an AC rival, the Thomson Houston Electric Company, which had built 22 power stations by the end of 1887 In 1892 the Edison company was merged with the Thomson Houston Electric Company to form General Electric, a conglomerate with the board of Thomson Houston in control.
Даму және бәсекелестік
Осы кезеңде Вестингхаус толық интеграцияланған АЖ жүйесін құру мақсатымен қаржы мен инженерлік ресурстарды жұмсауды жалғастырды. Ол Консолидацияланған электр жарығын сатып алып, Сойер-Ман шамдарын иеленді, индукциялық метр сияқты құраушы бөліктерді әзірледі, сондай-ақ өнертапқыш Никола Тесланың щеткасыз АЖ индукциялық моторы мен оның патенттерін, жаңа типтегі электр қуатын тарату жүйесі – көп фазалы ауыспалы ток үшін патенттерді алды. 1890 жылы Вестингхаус компаниясы қиын жағдайға түсті. Лондондағы Барингс Банкінің құлауы 1890 жылғы қаржылық паниканы тудырып, инвесторларды несиелерін талап етуге мәжбүр етті. Кенеттен ақша тапшылығы компанияны қарыздарын қайта қаржыландыруға итермеледі. Жаңа несие берушілер Вестингхаустың басқа компанияларды сатып алу, зерттеулер мен патенттерге жұмсаған, шамадан тыс шығындарды қысқартуын талап етті. 1891 жылы Вестингхаус Колорадо штатының Офир қаласының жанында Аймс гидроэлектр стансасын салды. Станса 3,5 шақырым қашықтықтағы «Алтын король» кеніне қуат берді. Бұл өнеркәсіптік деңгейдегі ауыспалы ток қуатын ұзақ қашықтыққа жеткізудің алғашқы сәттілігі болды және екі 100 а.к. Westinghouse генераторы қолданылды: біреуі 3000 вольт, 133 Герц, бір фазалы АЖ генераторы ретінде, ал екіншісі АЖ моторы ретінде жұмыс істеді. 1893 жылдың басында Westinghouse инженері Бенджамин Ламме Тесланың индукциялық моторының тиімді нұсқасын әзірлеуде үлкен жетістіктерге жетті, ал Westinghouse Electric өздерінің толық көп фазалы АЖ жүйесін «Tesla Polyphase System» деп атауға кірісті, Тесланың патенттері оларға басқа АЖ жүйелеріне қарағанда патенттік басымдық беретінін және патенттік құқық бұзушылықтарды сотқа беру ниеттерін жариялады. 1893 жылы Джордж Вестингхаус Чикагодағы 1893 жылғы Колумбия көрмесін ауыспалы токпен жарықтандыру конкурсын жеңіп алды, келісімшартты алу үшін General Electric компаниясына аздап төмен баға ұсынды. Бұл әлемдік көрме электрмен байланысты көрмелерге арналған ғимаратқа ие болды. Бұл АЖ қуаты тарихындағы маңызды оқиға болды, өйткені Вестингхаус американдық жұртшылыққа толық интеграцияланған ауыспалы ток жүйесінің қауіпсіздігін, сенімділігін және тиімділігін көрсетті. Вестингхаустың Колумбия көрмесінде толық АЖ жүйесін құра алатындығын көрсетуі, 1895 жылы Ниагара шарлауында екі фазалы АЖ генерациялау жүйесі – Адамс электр стансасын салуға келісімшарт алуда маңызды рөл атқарды. Сонымен қатар, жобаға қажетті үш фазалы АЖ тарату жүйесін салу жөніндегі келісімшарт General Electric компаниясына берілді. 1890-шы жылдардың басында және ортасында General Electric компаниясы, қаржыгер Дж. П. Морганның қолдауымен, Westinghouse Electric компаниясымен қымбат сатып алу әрекеттеріне және патенттік шайқастарға қатысты. Бәсекелестік өте қымбат болғандықтан, екі компания арасында 1896 жылы патентті бөлісу туралы келісімге қол қойылды.
During this period, Westinghouse continued to pour funds and engineering resources into the goal of building a completely integrated AC system — obtaining the Sawyer–Man lamp by buying Consolidated Electric Light, developing components such as an induction meter, and obtaining the rights to inventor Nikola Tesla's brushless AC induction motor along with patents for a new type of electric power distribution, polyphase alternating current. The acquisition of a feasible AC motor gave Westinghouse a key patent for his system, but the financial strain of buying up patents and hiring the engineers needed to build it meant development of Tesla's motor had to be put on hold for a while. In 1890 Westinghouse's company was in trouble. The near collapse of Barings Bank in London triggered the financial panic of 1890, causing investors to call in their loans. The sudden cash shortage forced the company to refinance its debts. The new lenders demanded that Westinghouse cut back on what looked like excessive spending on acquisition of other companies, research, and patents. In 1891 Westinghouse built a hydroelectric AC power plant, the Ames Hydroelectric Generating Plant near Ophir, Colorado. The plant supplied power to the Gold King Mine 3.5 miles away. This was the first successful demonstration of long distance transmission of industrial grade alternating current power and used two 100 hp Westinghouse alternators, one working as a generator producing 3000 volt, 133 Hertz, single phase AC, and the other used as an AC motor. At the beginning of 1893 Westinghouse engineer Benjamin Lamme had made great progress developing an efficient version of Tesla's induction motor and Westinghouse Electric started branding their complete polyphase AC system as the "Tesla Polyphase System", announcing Tesla's patents gave them patent priority over other AC systems and their intentions to sue patent infringers. In 1893, George Westinghouse won the bid to light the 1893 World's Columbian Exposition in Chicago with alternating current, slightly underbidding General Electric to get the contract. This World's Fair devoted a building to electrical exhibits. It was a key event in the history of AC power, as Westinghouse demonstrated the safety, reliability, and efficiency of a fully integrated alternating current system to the American public. Westinghouse's demonstration that they could build a complete AC system at the Columbian Exposition was instrumental in them getting the contract for building a two phase AC generating system, the Adams Power Plant, at Niagara Falls in 1895. At the same time, a contract to build the three phase AC distribution system the project needed was awarded to General Electric. The early to mid 1890s saw General Electric, backed by financier J. P. Morgan, involved in costly takeover attempts and patent battles with Westinghouse Electric. The competition was so costly a patent sharing agreement was signed between the two companies in 1896.
Басқа жобалар
1889 жылы Вестингхаус Оңтүстік-Шығыс Аризонаның Патагония тауларындағы бірнеше кенді пайдалану құқығын сатып алып, «Дукейн кен және байыту компаниясын» құрды. Бір жылдан кейін ол компания штаб-пәтері ретінде пайдалану үшін қазіргі Дукейн қаласын іргелендірді. Ол үлкен викториандық ағаш үйінде тұрды, ол әлі де тұр, бірақ құлайды. Дукейнде 1000-нан астам тұрғын болды, ал кен орнының өндірісі 1910 жылдардың ортасындағы ең жоғары деңгейге жетті. Көтерілген тоқ желілерінің кеңеюімен Вестингхаус электр энергиясын өндіруге көшті. Бастапқыда қол жетімді генераторлар судың құлауы бар жерлерде гидротурбиналар, ал судың құлауы жоқ жерлерде поршеньді бу машиналары болды. Вестингхаус поршеньді бу машиналарының қиын және тиімсіз екенін түсінді және одан әлдеқайда әсем әрі тиімді «айналмалы» қозғалтқышты жасағысы келді. Оның алғашқы өнертабырларының бірі – айналмалы бу машинасы болды, бірақ ол практикалық емес болып шықты. Британдық инженер Чарльз Алгернон Парсонс 1884 жылы 10 ат күші (7,5 кВт) турбинасымен бастап, бу турбиналарын тәжірибелеп көрді. 1885 жылы Вестингхаус Парсонс турбинасына құқық сатып алып, Парсонс технологиясын жақсартты және оның көлемін ұлғайтты. 1898 жылы Вестингхаус өзінің ауа тежегіш зауытында поршеньді машиналарының орнына 300 киловатттық агрегатты көрсетті. Келесі жылы ол Хартфорд электр жарық компаниясы үшін 1,5 мегаватт, 1200 айналымдық агрегат орнатты. Содан кейін Вестингхаус теңіз кемелері үшін бу турбиналарын жасады. Үлкен турбиналар шамамен 3000 айналымда ең тиімді болды, ал тиімді винт шамамен 100 айналымда жұмыс істеді. Бұл үшін редуктор қажет болды, бірақ жоғары айналымдарда және жоғары қуатта жұмыс істейтін редуктор жасау қиын болды, себебі шамалы бұрылыс та қуат беру жүйесін қиратуы мүмкін. Вестингхаус және оның инженерлері үлкен кемелер үшін турбиналық қуатты тиімді ететін автоматты реттеу жүйесін ойлап тапты. Вестингхаус өмірінің көп бөлігінде өнімді және жаңалықтар ойластырумен айналысты. Эдисон сияқты, ол да тәжірибеге және зерттеуге бейім болды. Бір кезде Вестингхаус жылуды және салқындатуды қамтамасыз ететін жылу сорғыларын жасауға кірісті. Вестингхаус мәңгілік қозғалыс машинасы іздеді, ал британ физигі лорд Кельвин, Вестингхауспен хаттасқандардың бірі, термодинамика заңдарын бұзатынын айтты. Вестингхаус солай болуы мүмкін деп жауап берді, бірақ бұл ешқандай маңызға ие емес. Егер ол мәңгілік қозғалыс машинасы құра алмаса, онда патенттеуге және сатуға болатын жылу сорғы жүйесі болады. Ғасырдың басында автомобиль пайда болғаннан кейін Вестингхаус бұрынғы өнертабырларына оралып, автомобильдің серіппесі үшін ығысу ауамен жұмыс істейтін амортизаторды ойлап тапты.
In 1889, Westinghouse purchased several mining claims in the Patagonia Mountains of southeastern Arizona and formed the Duquesne Mining & Reduction Company. A year later he founded what is now the ghost town of Duquesne to use as his company headquarters. He lived in a large Victorian frame house, which still stands, but in disrepair. Duquesne grew to over a 1,000 residents and the mine reached its peak production in the mid 1910s. With AC networks expanding, Westinghouse turned his attention to electrical power production. At the outset, the available generating sources were hydroturbines where falling water was available, and reciprocating steam engines where it was not. Westinghouse felt that reciprocating steam engines were clumsy and inefficient, and wanted to develop some class of "rotating" engine that would be more elegant and efficient. One of his first inventions had been a rotary steam engine, but it had proven impractical. The British engineer Charles Algernon Parsons began experimenting with steam turbines in 1884, beginning with a 10 horsepower (7.5 kW) turbine. Westinghouse bought rights to the Parsons turbine in 1885, improved the Parsons technology, and increased its scale. In 1898 Westinghouse demonstrated a 300 kilowatt unit, replacing reciprocating engines in his air brake factory. The next year he installed a 1.5 megawatt, 1,200 rpm unit for the Hartford Electric Light Company. Westinghouse then developed steam turbines for maritime propulsion. Large turbines were most efficient at about 3,000 rpm, while an efficient propeller operated at about 100 rpm. That required reduction gearing, but building reduction gearing that could operate at high rpm and at high power was difficult, since a slight misalignment would shake the power train to pieces. Westinghouse and his engineers devised an automatic alignment system that made turbine power practical for large vessels. Westinghouse remained productive and inventive almost all his life. Like Edison, he had a practical and experimental streak. At one time, Westinghouse began to work on heat pumps that could provide heating and cooling. Westinghouse was after a perpetual motion machine, and the British physicist Lord Kelvin, one of Westinghouse's correspondents, told him that he would be violating the laws of thermodynamics. Westinghouse replied that might be the case, but it made no difference. If he couldn't build a perpetual motion machine, he would still have a heat pump system that he could patent and sell. With the introduction of the automobile after the turn of the century, Westinghouse went back to earlier inventions and devised a compressed air shock absorber for automobile suspensions.
Жеке өмірі, кейінгі өмірі және өлімі
1867 жылы Уэстингхаус Маргарет Эрскин Уокермен танысып, көп ұзамай үйленді. Олар 47 жыл некеде болды және Джордж Уэстингхаус III деген бір ұлы болды, ол алты баланың әкесі. Уэстингхаус 1907 жылға дейін американдық өнеркәсіптің жетекшісі болды, бірақ 1907 жылғы қаржылық дағдарыс оның «Уэстингхаус» компаниясын басқарудан кетуіне себеп болды. 1911 жылға қарай ол енді бизнеспен айналыспады және денсаулығы нашарлап кетті. Джордж Уэстингхаус 1914 жылдың 12 наурызында Нью-Йорк қаласында 67 жасында қайтыс болды. Ол бастапқыда Бронкстағы Вудлон зиратына жерленді, бірақ 1915 жылдың 14 желтоқсанында оның мәйіті қайта орын ауыстырылды. Азамат соғысының қатысушысы болғандықтан, ол Арлингтон ұлттық зиратына әйелі Маргаретпен бірге жерленді, ол одан үш ай кейін қайтыс болды. Ол да бастапқыда Вудлон зиратына жерленген, кейін Джорджбен бірге қайта жерленді.
In 1867, Westinghouse met and soon married Marguerite Erskine Walker. They were married for 47 years, and had one son, George Westinghouse III, who had six children. Westinghouse remained a captain of American industry until 1907, when the financial panic of 1907 led to his resignation from control of the Westinghouse company. By 1911, he was no longer active in business, and his health was in decline. George Westinghouse died on March 12, 1914, in New York City at age 67. He was initially interred in Woodlawn Cemetery, Bronx, NY then removed on December 14, 1915. As a Civil War veteran, he was buried in Arlington National Cemetery, along with his wife Marguerite, who survived him by three months. She had also been initially interred in Woodlawn and removed and reinterred at the same time as George.