Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық актриса (1917–1975)
British actress (1917–1975)
Памела Мэри Браун (8 шілде 1917 – 19 қыркүйек 1975) – британдық актриса.
Pamela Mary Brown (8 July 1917 – 19 September 1975) was a British actress.
Ерте өмір
Браун Лондондағы Хэмпстедте журналист Джордж Эдвард Браун мен оның әйелі Хелен Бланш (қызметтес Элертон) отбасында дүниеге келді. Рим-католик дінінде өскен ол Аскоттағы Сент-Мэри мектебіне қатысты.
Brown was born in Hampstead, London, to George Edward Brown, a journalist, and his wife, Helen Blanche (née Ellerton). Growing up as a Roman Catholic, she attended St Mary's School, Ascot.
Мансап
Корольдік драмалық өнер академиясын бітіргеннен кейін, Браун 1936 жылы Стратфорд-на-Авон қойылымындағы «Ромео мен Джульетта» пьесасында Джульетта рөлінде сахнада алғаш рет өнер көрсетті. Оның алғашқы үш кино рөлі Пауэлл мен Прессбергер фильмдерінде болды: «Біздің ұшағымыздың біреуі жоғалып кетті» (1942) фильміндегі оның алғашқы экрандық рөлі, «Мен қайда бара жатырымды білемін!» (1945) фильміндегі есімде қаларлық қосалқы рөлі және «Хоффманның әңгімелері» (1951) опералық фильмі. Ол Жан Тирнидің (1953) басты рөл сомдаған «Жеке іс» фильмінде ашулы бойжеткеннің рөлін ойнады. 1950 жылдардың басында Браунның артрит ауруы (алғаш рет он алты жасында пайда болған) сахнада ойнауды қиындата бастады; оның қимыл-қозғалысы шектелді және ол қатты ауыруға ұшырады, бұл ауруды дәрі-дәрмектермен басып тастады. Дегенмен, ол Кристофер Фрайдың «The Lady's Not For Burning» пьесасының Лондондық қойылымында Ричард Бертон, Клэр Блум және Джон Джилгудпен бірге (1949) Дженнет рөлінде сәтті ойнады, ал қойылым Бродвейге ұзартылған (1950–1951) үшін ауыстырылды. Time журналы (20 қараша 1950 ж.) былай деп жазды: «Памела Браун ханым рөлін Фрай бекер жасамаған екенін дәлелдеді. Одан да жоғары мінезділік танытқан ешкім жоқ; ешбір дауыс бір уақытта осыншалықты кескір және әдемі бола алмайды; ешкім ешқашан жалтаруды осылай тартымды етпеген». Браунның кинодағы жетістіктері Лоренс Оливьедің «Ричард III» (1955) фильміндегі Джейн Шор рөлімен және Ван Гогтың өмірбаянына арналған «Өмірге құштарлық» (1956) фильміндегі Кирк Дугласпен бірге жалғасты. Оның 1960 жылдардағы жұмыстарының ең жарқын тұстары – «Клеопатра» (Жоғары қаһин; 1963), «Бекет» (Аквитаниялық Элеонора; 1964) және «Форумға бара жатқанда қызық оқиға болды» (Жоғары қаһин; 1966) эпикалық фильмдері. Браун «Леди Кэролайн Лэмб» (1972) фильмінде Леди Бессборо және «Бөріктер құлауы» (1974) фильмінде Австрияның Архигерцогиня София рөлін ойнады.
After attending the Royal Academy of Dramatic Art, Brown made her stage debut in 1936 as Juliet in a Stratford upon Avon production of Romeo and Juliet. Three of her early film roles were in Powell and Pressburger films: her first screen part in One of Our Aircraft Is Missing (1942), a memorable supporting role in I Know Where I'm Going! (1945), and in the fantasy film opera The Tales of Hoffmann (1951). She played a bitter spinster in Personal Affair, starring Gene Tierney (1953). From the early 1950s, Brown's arthritic condition (first appearing when she was sixteen) began to make playing on the stage difficult; her mobility was restricted and she was in great pain, which was kept at bay by drugs. Nevertheless, she was a notable success as Jennet in the London production of Christopher Fry's The Lady's Not For Burning, opposite Richard Burton, Claire Bloom and John Gielgud (1949), which transferred to Broadway for an extended run (1950–51). Time magazine wrote (20 November 1950): "As the lady, Pamela Brown proves that Fry did not write the part for her in vain. No one has a more gloriously uppity charm; no voice can simultaneously so rasp and thrill; no one ever made standoffishness more come hitherable." Brown's success in film continued as Jane Shore in Laurence Olivier's Richard III (1955) and opposite Kirk Douglas in the Van Gogh biopic Lust for Life (1956). Highlights of her 1960s work include the epic Cleopatra (High Priestess; 1963), Becket (Eleanor of Aquitaine; 1964) and A Funny Thing Happened on the Way to the Forum (High Priestess; 1966). Brown played Lady Bessborough in Lady Caroline Lamb (1972) and Archduchess Sophia of Austria in Fall of Eagles (1974).
Жеке өмір
1953 жылдың ақпан айында Браун күйеуі Питер Коплинің адалсыздығы үшін одан ажырасты. Олардың балалары болған жоқ. Өзінің сенімді Рим католигі болғандықтан, Копли тірі болғанда ол қайтадан үйлене алмай, бірақ режиссер, оған алғашқы кино рөлдерін берген Майкл Пауэллмен бірге өмір сүруді жөн көрді. Олар 1975 жылы, 58 жасында Глостерширдегі Авенинг қаласында асқазан безінің қатерлі ісігінен қайтыс болғанға дейін бірге болды. Браун Авенингтегі Қасиетті Крест шіркеуінің қорымдағы жеріне қойылды.
In February 1953, Brown divorced her husband, Peter Copley, for infidelity. They had no children. A devout Roman Catholic, she could not remarry while Copley was still alive but chose to live with her partner Michael Powell, the director who had given her early film roles. They remained together until her death from pancreatic cancer in 1975, aged 58, in Avening, Gloucestershire. Brown was buried in Holy Cross churchyard, Avening.