Кіріспе

Эрикальдар – екіжарнақты гүлді өсімдіктердің ірі әрі алуан түрі бар тобы. Осы топқа жататын түрлер, оның ішінде шай, персимон, көкжидек, киви, бразилия жаңғағы, арган және азалия шаруашылықта кеңінен қолданылады. Бұл топқа ағаштар, бұталар, лианалар және шөптесін өсімдіктер кіреді. Қарапайым автофиттік өсімдіктермен қатар, Эрикальдарға хлорофил жетіспейтін микогетеротрофты өсімдіктер (мысалы, Саркод сангиней) және етқоректі өсімдіктер (мысалы, Саррацения туысы) да жатады. Көптеген түрлерде бес гүл жапырағы болады, олар көбінесе бірігіп өседі. Гүл жапырақтарының бірігуі – бұл белгі дәстүрлі түрде Симпетальдар класына жатқызу үшін қолданылып келді. Микоризалық байланыстар осы топтың өкілдері арасында жиі кездеседі, ал микоризаның үш түрі тек Эрикальдарда ғана табылған (атап айтқанда, эрикоидты, арбутоидты және монотропоидты микориза). Сонымен қатар, осы топқа жататын кейбір тұқымдастар алюминийді жинақтау қабілетімен ерекшеленеді. Эрикальдар – дүниежүзілік таралымға ие топ. Тұқымдастардың таралу аймақтары әртүрлі: кейбіреулері тек тропиктік аймақтарда, ал басқалары негізінен Арктика және қоңыржай аймақтарда кездеседі. Толық топта 8000-нан астам түр бар, оның ішінде Эрикасеа тұқымдасы 2000–4000 түрді құрайды (әртүрлі есептеулер бойынша).

Экономикалық маңызы

Ордендегі ең көп қолданылатын өсімдік – Theaceae тұқымдасына жататын шай (Camellia sinensis). Бұл топқа сонымен қатар жеуге жарамды жемістер де кіреді, оның ішінде киви (әсіресе Actinidia deliciosa), персимон (Diospyros туысы), қаражидек, көкжидек, жусан, бразилиялық жаңғақ және мамей сапоте. Бұл топқа миллиондаған Сахара Африкасының халқы үшін негізгі диеталық май көзі болып табылатын ши (Vitellaria paradoxa) да кіреді. Эрикальдардың көптеген түрлері әдемі гүлдері үшін өсіріледі: мысалы, азалия, рододендрон, камелия, қызыл гүл, полиантус, цикламен, флокс және «әуесқой Лиззи».