Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NASA спутнигі Explorer бағдарламасы. Транзициялық аймақ және Короналық Explorer (TRACE, немесе Explorer 73, SMEX 4) – NASA гелиофизикасы және күн обсерваториясы. Ол күннің фотосферасы, өтпелі аймағы және күн коронасының жоғары ажыратымды суреттері мен бақылауларын ұсыну арқылы күндегі ұсақ масштабты магниттік өрістер мен байланысты плазмалық құрылымдар арасындағы байланысты зерттеуге арналған. TRACE құралының басты назары – күн атмосферасының төменгі қабаттарындағы короналық циклдердің құрылымдық ерекшеліктеріне аударылған. TRACE – 1998 жылғы 2 сәуірде ұшырылған Small Explorer бағдарламасының үшінші ғарыш кемесі. Ол 2010 жылғы 21 маусымда 23:56 UTC уақытында соңғы ғылыми суретін түсірді.
NASA satellite of the Explorer program
Transition Region and Coronal Explorer (TRACE, or Explorer 73, SMEX 4) was a NASA heliophysics and solar observatory designed to investigate the connections between fine scale magnetic fields and the associated plasma structures on the Sun by providing high resolution images and observation of the solar photosphere, the transition region, and the solar corona. A main focus of the TRACE instrument is the fine structure of coronal loops low in the solar atmosphere. TRACE is the third spacecraft in the Small Explorer program, launched on 2 April 1998, and obtained its last science image on 21 June 2010, at 23:56 UTC.
Миссия
Транзициялық аймақ және короналық зерттеуші (TRACE) – НАСА-ның күннің фотосферасы (күннің көрінетін беті) арқылы шығатын үш өлшемді магниттік құрылымдарды зерттеуге және жоғарғы күн атмосферасының (көшіру аймағы мен корона) геометриясы мен динамикасын анықтауға арналған шағын зерттеуші миссиясы. Оның негізгі ғылыми мақсаттары: 1) магнит өрісінің күн ішкі бөлігінен коронаға дейінгі эволюциясын қадағалау; 2) сыртқы күн атмосферасының қызу механизмдерін зерттеу; және 3) күн жарқындары мен массалық шығарылымдардың туындауы мен басталуын анықтау. TRACE – бір құралдан тұратын, үш осьті тұрақтандырылған ғарыш кемесі. Ғарыш кемесінің ұстанымдық басқару жүйесі (ACS) үш магниттік бұралу орамдарын, сандық Күн сенсорын, алты ірі Күн сенсорын, үш осьті магнитометрді, төрт реакциялық дөңгелекті және үш екі осьті инерциялық гироскопты пайдаланады. Ғылыми режимде ғарыш кемесі 5 доға секундтан кем дәлдікпен бағыттауды қамтамасыз ету үшін құралмен жабдықталған бағыттаушы телескопын ұсақ бағыттау сенсоры ретінде қолданады. Ғарыш кемесіне қуат беру галлий арсениді (GaAs) күн батареяларының төрт панелі арқылы жүзеге асырылады. Күн массиві шамамен 220 ватт қуат өндіреді, оның 85 ватты ғарыш кемесі әр айналымда, ал 35 ватты құрал әр айналымда пайдаланады. Қалған қуат ғарыш кемесі мен телескопты қыздыру және дезинфекциялау үшін қолданылады. 9 ампер-сағаттық никель-кадмий аккумуляторы (NiCd) ғарыш кемесі Жердің көлеңкесінде болған кезде энергиямен қамтамасыз етеді. Байланыс 5 ватттық S жолақты транспондер арқылы қамтамасыз етіледі, ол 2,25 Мбит/с төменгі байланыс деректерін және 2 кбит/с жоғары байланыс деректерін жіберуге мүмкіндік береді. Деректер күніне алты ретке дейін жіберіледі. Деректер бортта 300 МБ-қа дейін сақталатын қатты күйдегі жазғыш құрылғыны пайдалана отырып сақталады. Командалық және деректерді өңдеу жүйесі 32 биттік 80386/80387 процессорын пайдаланады.
The Transition Region and Coronal Explorer (TRACE) is a NASA small explorer mission designed to examine the three dimensional magnetic structures which emerge through the Sun's photosphere (the visible surface of the Sun) and define both the geometry and dynamics of the upper solar atmosphere (the transition region and corona). Its primary science objectives are to: (1) follow the evolution of magnetic field structures from the solar interior to the corona; (2) investigate the mechanisms of the heating of the outer solar atmosphere; and, (3) determine the triggers and onset of solar flares and mass ejections. TRACE is a single instrument, three axis stabilized spacecraft. The spacecraft attitude control system (ACS) utilizes three magnetic torquer coils, a digital Sun sensor, six coarse Sun sensors, a three axis magnetometer, four reaction wheels, and three two axis inertial gyros to maintain pointing. In science mode the spacecraft uses an instrument provided guide telescope as a fine guidance sensor to provide a pointing accuracy of less than 5 arcseconds. Power is provided to the spacecraft through the use of four panels of gallium arsenide (GaAs) solar cells with a total area of The solar array actually produces power of around 220 watts, 85 W of which is used each orbit by the spacecraft and 35 W of which is used by the instrument each orbit. The remaining power is used for operational and decontamination heating of the spacecraft and telescope. A 9 A hour nickel–cadmium battery (NiCd) provides energy during time when the spacecraft is in the Earth's shadow. Communications are provided via a 5 W S band transponder, providing up to 2.25 Mbit/s downlink data transmission and 2 kbit/s uplink. Data are transmitted up to six times daily. Data are stored on board using a solid state recorder capable of holding up to 300 MB. The command and data handling system uses a 32 bit 80386/80387 processor.
Ғарыш кемесі
Бұл спутникті NASA-ның Годдард ғарыш ұшу орталығы құрастырды. Оның телескобын Локхид Мартиннің Жоғары технологиялық орталығы жетекшілік еткен консорциум жасады. Оптика Смитсониялық астрофизикалық обсерватория (SAO) арқылы ең жаңа үлгідегі беттік өңдеумен жобаланып, құрастырылды. Телескоптың апертурасы және 1024 × 1024 зарядты қосарланған құрылғы (CCD) детекторы 8,5 доғалық минуттық көру бұрышын (FoV) қамтамасыз етеді. Телескоп көрінетін жарықтан Лайман-альфа сызығы арқылы алыс ультракөк сәулеге дейінгі толқын ұзындығы диапазонында байланысты суреттер түсіруге арналған. Әртүрлі толқын ұзындығы жолақтары 4000-ден 4 000 000 К-ға дейінгі плазмалық шығарылым температураларына сәйкес келеді. Оптика шағылысуы қиын болатын ең жоғары ультракөк сәулені (EUV) фокусқа түсіру үшін арнайы көп қабатты техниканы пайдаланады; бұл техника алғаш рет 1980 және 1990 жылдардың соңында, әсіресе MSSTA және NIXT зондтық ракеталарының жүктемелерімен күннің суретін алу үшін қолданылды.
The satellite was built by NASA's Goddard Space Flight Center. Its telescope was constructed by a consortium led by Lockheed Martin's Advanced Technology Center. The optics were designed and built to a State of the art surface finish by the Smithsonian Astrophysical Observatory (SAO). The telescope has a aperture and 1024 × 1024 charge coupled device (CCD) detector giving an 8.5 arcminute field of view (FoV). The telescope is designed to take correlated images in a range of wavelengths from visible light through the Lyman alpha line to far ultraviolet. The different wavelength passbands correspond to plasma emission temperatures from 4,000 to 4,000,000 K. The optics use a special multilayer technique to focus the difficult to reflect extreme ultraviolet (EUV) light; the technique was first used for solar imaging in the late 1980s and 1990s, notably by the MSSTA and NIXT sounding rocket payloads.
TRACE бейнелеу телескобы
Телескоп Кассегрен конструкциясында жасалған, ұзын, апертурасы бар. Фокус арақашықтығы – . Телескоптың көзге көрінетін өрісі 8,5 x 8,5 доға минуты, кеңістіктегі ажыратылуы бір доға секундін құрайды. Жарық 1024 x 1024 элементтен тұратын CCD детекторына (0,5 доға секунд/пиксель) шоғырланады. Аспаптың уақыт бойынша ажыратылуы 1 секундтан кем, бірақ номиналды уақыт бойынша ажыратылуы 5 секунд. Байқауларға арналған экспозиция уақыты 2 мс-тен 260 секундқа дейін өзгереді. Бірінші және екінші айналар EUV және UV байқаулары үшін арнайы жасалған қалыпты инциденциялық жабындармен жабдықталған, бұл айналарды квадранттарға бөледі. Бұл сегменттелген жабындар бірдей өлшемді және мінсіз келістірілген кескіндерді қамтамасыз ету үшін жасалған. Байқау үшін қандай айна квадранты қолданылатыны кіреберіс апертурасының артында орналасқан квадрант таңдаушы жапқыш механизмі арқылы анықталады. Айна жабындарының үш бөлігі темірдің белгілі бір эмиссиялық жолақтарында байқау жүргізуге мүмкіндік береді: Fe IX (орталық толқын ұзындығы/жолақтың ені: 17,3 нм/0,64 нм); Fe XII (19,5 нм/0,65 нм); және Fe XV (28,4 нм/1,07 нм). Соңғы айна жабыны ультракөк сәуледе кең жолақты байқауларға (ортасы 500 нм) мүмкіндік береді. Көк сәуледегі байқауларды таңдау үшін CCD-нің алдына орнатылған сүзгі дөңгелегін пайдалануға болады. Сүзгі дөңгелегі үздіксіз байқауларға (170 нм/20 нм), сондай-ақ C (көміртек) I және Fe II (160 нм/27,5 нм), C IV (155 нм/2 нм) және H (сутек) I (Лиман альфа) (121,6 нм/8,4 нм) үшін эмиссиялық жолақтарда байқауларға мүмкіндік береді. TRACE негізгі айнасының жиналымы SWATH-та, АҚШ Әуе күштері үшін жасалған кішкентай зерттеушіде және NIXT-да, Смитсондағы астрофизикалық обсерватория (SAO) 1983 және 1993 жылдар аралығында бес рет ұшқан ракеталық ұшулар жиынтығында қолданылған негізгі айнаны қолдау құрылымдарына негізделген. Сондай-ақ, Күн және гелиосфералық обсерваториядағы (SoHO) MDI құралының көптеген жобалары мен кейбір ғарыш аппараттары қолданылды.
The telescope is of Cassegrain design, long with an aperture of The focal length is The field of view of the telescope is 8.5 x 8.5 arcminutes with a spatial resolution of one arcsecond. The light is focused on a 1024 x 1024 element CCD detector (0.5 arcseconds/pixel). The temporal resolution of the instrument is less than 1 second, although the nominal temporal resolution is 5 seconds. Exposure times for observations range between 2 ms and 260 seconds. The primary and secondary mirrors have normal incidence coatings specially designed for EUV and UV observations which divide the mirrors into quadrants. These segmented coatings are designed to provide identically sized and perfectly coaligned images. Which mirror quadrant is used for an observation is determined by the position of a quadrant selector shutter mechanism, positioned behind the entrance aperture. Three of the mirror coatings provide for observations in specific iron emission bands: Fe IX (central wavelength/bandwidth: 17.3 nm/0.64 nm); Fe XII (19.5 nm/0.65 nm); and Fe XV (28.4 nm/1.07 nm). The final mirror coating allows broadband observations in the ultraviolet (centered on 500 nm). Further selection of observations in the UV can be made through the use of a filter wheel, mounted in front of the CCD. The filter wheel permits continuum observations (170 nm/20 nm) as well as observations in emission bands for C (carbon) I and Fe II (160 nm/27.5 nm), C IV (155 nm/2 nm), and H (Hydrogen) I (Lyman alpha) (121.6 nm/8.4 nm). The TRACE primary mirror assembly is based on primary mirror support assemblies used in SWATH, a small explorer developed for the U. S. Air Force, and NIXT, a set of rocket flights flown by the Smithsonian Astrophysical Observatory (SAO) five times between 1983 and 1993. Many of the designs and some of the space flight hardware from the MDI instrument on Solar and Heliospheric Observatory (SoHO) was also used.