Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өнертапқыш және пианист (1871–1950)
Inventor and pianist (1871 1950)
Мэри Элизабет Галлок Гринвольт (8 қыркүйек 1871 – 27 қараша 1950) – Филадельфия және Питтсбург симфониялық оркестрлерімен солист ретінде өнер көрсеткен өнертапқыш және пианист. Ол "Нұратар" деп атаған бейнелі музыканың бір түрін ойлап тапқанымен әйгілі. Томас Экинс 1903 жылы оның портретін салған, ол қазір Уичита өнер мұражайының Роланд П. Мёрдок коллекциясында сақталуда.
Mary Elizabeth Hallock Greenewalt (Sept. 8, 1871 – Nov. 27, 1950) was an inventor and pianist who performed with the Philadelphia and Pittsburgh symphonies as a soloist. She is best known for her invention of a type of visual music she called Nourathar. Thomas Eakins painted her portrait in 1903, currently in the Roland P. Murdock Collection of the Wichita Museum of Art.
Өмірбаян
Мэри Халлок 1871 жылы Бейрутта, содан кейін Сирия вилаятында, Осман империясында Самуэль Халлок пен Сара Табеттің отбасында дүниеге келген. Анасы психикалық аурудың белгілерін көрсетуді бастағаннан кейін, он бір жасар Мэри Халлок пен оның бауырлары АҚШ-тағы достары мен туыстарымен бірге тұруға жіберілді, ол өзінің жастық шағының қалған бөлігін Филадельфия аймағында өткізді. Жас кезінде ол Филадельфия музыка консерваториясында, содан кейін Венада Теодор Лештицкийден фортепианоны оқыды. Филадельфияға оралғаннан кейін Мэри Халлок дәрігер Фрэнк Л. Гринвольтқа тұрмысқа шықты. Жұбайлардың бір ұлы болды – Крауфорд Халлок Гринвольт, ол химиялық инженер, кейіннен DuPont компаниясының президенті болды. Өмірінің соңғы жылдары Халлок Гринвольт Уилмингтон қаласында тұрды. Ол 79 жасында Филадельфияда қайтыс болды. Оның бұл өнерді жасауға жасаған алғашқы әрекеттері түсті жарықтарды жазбалармен синхрондастыратын автоматтандырылған машина құрастыруды қамтыды. Бұл қанағаттандырмайтын нәтижеге әкелді, соның салдарынан ол тікелей ойналатын аспапты жасауға кірісті. Ол түс органын, анасының құрметіне «Сарабет» деп атады, оны жасау үшін бірнеше жаңа технологияларды ойлап табуға тура келді. Ол үшін АҚШ патент бюросынан тоғыз патент алды. Бұл құрылғылардың арасында реостаттың сызықты емес түрі болды, оны General Electric және басқа компаниялар бұзып алды. Ол оларды патенттік құқықтарды бұзғаны үшін сотқа берді және 1934 жылы сотта жеңіске жетті. «Сарабет» 1916 жылдан 1934 жылға дейін бірнеше рет жақсартылды.
Mary Hallock was born in 1871 in Beirut, then in Syria Vilayet, Ottoman Empire, to Samuel Hallock and Sara Tabet. After her mother began exhibiting symptoms of mental illness, eleven year old Mary Hallock and her siblings were sent to live with friends and relatives in the US, where she spent the remainder of her youth in the Philadelphia area. As a young adult she studied piano at the Philadelphia Conservatory of Music and then with Theodor Leschetizky in Vienna. After her return to Philadelphia Mary Hallock married Frank L. Greenewalt, a physician. The couple had one son, Crawford Hallock Greenewalt, a chemical engineer who eventually served as president of the DuPont Company. In her later years Hallock Greenewalt resided in Wilmington, Delaware. She died in Philadelphia at the age of 79. Her earliest attempts at creating this art entailed her construction of an automated machine where colored lights were synchronized to records. This produced an unsatisfactory result, leading to her development of an instrument that could actually be played live. Her color organ, which she named "Sarabet" after her mother, required her to invent a number of new technologies. She received nine patents from the US Patent office for them. Among these devices was a non linear variety of rheostat, a patent that was infringed by General Electric and other companies. She sued them for infringement and won in 1934. The Sarabet went through a series of refinements between 1916 and 1934.
Қолмен боялған пленкалар
Майкл Бетанкорттың айтуынша, Гринвольт сонымен қатар бүгінге дейін сақталған ең алғашқы қолмен боялған фильмдерді жасаған. Дегенмен, бұл фильмдер емес, оның Sarabet машинасының ең алғашқы нұсқасымен орындалуы үшін арнайы дайындалған фильмдер болды. Sarabet – жазуларды автоматты түрде сүйемелдейтін құрал. Оның құрылымы, фильмді бір көрермен машинаға қарап тамашалайтындай етіп жасалған, Эдисонның кинетоскопына ұқсас. Бұл құрылғы – қазір компьютерлік аудио плеерлерге енгізілетін музыкалық визуализатордың алғашқы нұсқасы еді. Бұл фильмдер кино түсіру мақсатымен жасалмаса да, олар шаблонды бояу және аэрозольдік спрейлер арқылы жасалған, 1930 жылдардағы Лен Лайдың қолмен боялған фильмдеріндегідей, геометриялық пішіндерді қайталап шығарды.
Michael Betancourt has noted Hallock Greenewalt also produced the earliest hand painted films known to still exist. However, these were not movies but films produced specifically to be performed by her earliest version of the Sarabet which was a machine for automatic accompaniment to records. Its construction, where a single viewer looked down into the machine at the film itself, resembled Edison's kinetoscope. This device was an early music visualizer of the type now included with computer audio players. Even though these films were not designed to be motion pictures, they were produced with templates and aerosol sprays, producing repeating geometric patterns in the same way as the hand painted films of Len Lye from the 1930s.
Сыртқы көздер
Мэри Элизабет Гринвольттың қағаздары, оның ішінде хаттар, фотосуреттер, суреттер және заттар, Пенсильвания тарихи қоғамында зерттеу мақсатында қолжетімді.
The Mary Elizabeth Hallock Greenewalt papers, including correspondence, photos, drawings and artifacts, are available for research use at the Historical Society of Pennsylvania.