АҚШ-тағы Евангелиялық Лютерандық Шіркеулер Ассоциациясы (AELC) тарихы
Association of Evangelical Lutheran Churches
АҚШ-тағы бұрынғы Евангелиялық лютерандық шіркеулер қауымдастығы (AELC) 1976-87ж. аралығында өмір сүрді. LCMS-тен бөлініп, ELCA-ға бірікті. Лютерандық тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрама Штаттардағы жойылған христиан дінінің тармағы.
Defunct Christian denomination in the United States
Евангелиелік лютеран шіркеулерінің қауымдастығы (AELC) – 1976 жылдан 1987 жылдың соңына дейін болған АҚШ шіркеу ұйымы. AELC 1976 жылы шамамен 250 наразы қауым лютерандық шіркеу – Миссури синодынан (LCMS) шыққаннан кейін құрылды және 1988 жылдың 1 қаңтарында Америкадағы жаңа Евангелиелік лютеран шіркеуінің (ELCA) құрамына кірген кезде тәуелсіз ұйым ретінде таратылды. 1986 жылы, ELCA-ға біріккенге дейін, AELC-де 672 пастор, 250 қауым және 103 263 мүше болды.
The Association of Evangelical Lutheran Churches (AELC) was a U. S. church body that existed from 1976 through the end of 1987. The AELC formed when approximately 250 dissident congregations withdrew from the Lutheran Church–Missouri Synod (LCMS) in 1976, and ended as an independent body when it became part of the new Evangelical Lutheran Church in America (ELCA) on January 1, 1988. In 1986, just before its merger into the ELCA, the AELC had 672 pastors, 250 congregations, and 103,263 members.
Құрылу
AELC-нің алғашқы қозғаушысы 1970 жылдардың басында және ортасында LCMS-тің консервативтік бағытына қарсы болған Evangelical Lutherans in Mission (ELIM) тобы болды. ELIM 1973 жылғы LCMS конвенциясында консерваторлардың жеңісінен кейін либералды оппоненттер стратегияны жоспарлау үшін Чикагода конференция өткізген кезде құрылды. Конференцияның 800 делегаты LCMS конвенциясының шешімдеріне қарсылық білдірген шіркеу мүшелеріне моральдық және қаржылық қолдау көрсетуге уәде берді және ELIM-ді LCMS-тің орталық қанаты үшін желі және біріккен орталық ретінде құрды. 1974 жылы LCMS-ді Семинекс дауы қамтыды, ол Сент-Луис, Миссуридегі Concordia Seminary-ның көптеген студенттері мен оқытушыларының Concordia Seminary-дан сертификат алмаған Семинекс түлектерін қабылдауына наразылық білдіріп, семинариядан шығуына әкелді, нәтижесінде қарсы "Жер аударылған семинария" құрылды. 1975 жылы LCMS-тің сегіз округінің президенттеріне Concordia Seminary сертификат бермеген Семинекс түлектерін тағайындауға рұқсат бергені үшін қызметтен алынуымен қорқытылды, ал төртеуі 1976 жылдың сәуір айында қызметтен алынды. Семинекс дауы мен осы қызметтен алулардың нәтижесінде LCMS-тен шығу қозғалысы наразы қауымдар мен шіркеу басшылары арасында қалыптасты, олардың көпшілігі ELIM мүшелері болды. Ең көп шығу LCMS-тің географиялық емес Ағылшын округінен болды, ол 1911 жылы Ағылшын синоды LCMS-ке қосылған кезде құрылған. Шыққан Ағылшын округінің басшылары мен қауымдары дереу 1911 жылға дейінгі Ағылшын синодын қайта құрды, ал басқа округтерден бірқатар лауазымды тұлғалар мен қауымдар LCMS-тен шығып, олардың үлгісін ұстанды. Нәтижесінде, шамамен 250 қауым LCMS-тен бөлінді. 1976 жылдың желтоқсанында бұл қауымдар Евангелиелік лютеран шіркеулерінің қауымдастығын (AELC) құрды. AELC кейбір жағынан көңілі тоймады, өйткені ол басшылары бастапқыда күткеннен әлдеқайда аз LCMS қауымдарын біріктірді. Шамамен 100 000 мүшесі бар AELC LCMS-тің 2,7 миллион мүшесінің 4% -ынан кемін құрады. 1977 жылдың қазанында AELC өзінің алғашқы әйел пасторын, Калифорния штатының Окленд қаласынан Джанит Отте Мерфиді тағайындады. Мерфи кейін Калифорнияның Беркли қаласындағы Университет лютеран шіркеуінде көмекші пастор лауазымын иеленді. AELC 1970 жылы Америка лютеран шіркеуі (ALC) және Америкадағы лютеран шіркеуі (LCA) осындай қадамдар жасағаннан кейін әйелді пастор ретінде тағайындаған үшінші АҚШ лютеран шіркеуі болды. Қасиетті пастор Уилл Л. Герцфельд, Мартин Лютер Кингтің серіктесі және Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясының Алабама бөлімінің бұрынғы президенті, AELC-нің екінші және соңғы президенттік епископы болды. Ол АҚШ лютеран шіркеуін басқарған алғашқы афроамерикалық болды.
The AELC's forerunner was Evangelical Lutherans in Mission (ELIM), a liberal caucus within the LCMS that opposed that body's more conservative turn in the early and mid 1970s. ELIM was formed when, in the wake of conservative victories at the 1973 convention of the LCMS, more liberal opponents had convened a conference in Chicago to chart out strategies. The conference's 800 delegates promised moral and financial support for church members who faced pressure due to their opposition to LCMS convention actions, and established ELIM as a network and rallying point for the moderate wing of the LCMS. In 1974, the LCMS was rent by the Seminex controversy, a walk out by most of the students and faculty of Concordia Seminary in St. Louis, Missouri, that led to the establishment of a rival "Seminary in Exile". In 1975, presidents of eight LCMS districts were threatened with removal from office for allowing their congregations to ordain Seminex graduates who had not been certified by Concordia Seminary, and four were removed in April 1976. In the wake of the Seminex controversy and those removals, a movement to leave the LCMS took shape among dissident congregations and church officials, most of them members of ELIM. The largest number of departures came from the LCMS's non geographical English District, which had been formed when English Synod had joined the LCMS in 1911. The departing English District leadership and congregations immediately reconstituted the pre 1911 English Synod, and a number of officials and congregations from other districts followed their lead by exiting the LCMS. In the end, approximately 250 congregations left the LCMS. In December 1976, these congregations established the Association of Evangelical Lutheran Churches (AELC). The AELC was a disappointment in some respects, since it garnered far fewer dissident LCMS congregations than its leaders had initially expected. With congregations totaling about 100,000 members, the AELC included less than 4% of the 2.7 million members of LCMS. In October 1977, the AELC ordained its first female minister, Janith Otte Murphy of Oakland, California. Murphy subsequently took an associate pastor's position at the University Lutheran Chapel in Berkeley, California. The AELC was the third U. S. Lutheran church body to ordain a woman as a minister, following similar moves by the American Lutheran Church (ALC) and the Lutheran Church in America (LCA) in 1970. The Rev. Will L. Herzfeld, an associate of Martin Luther King Jr. and former president of the Southern Christian Leadership Conference's Alabama chapter, served as the AELC's second and last presiding bishop. He was the first African American to lead a U. S. Lutheran church body.
Бірігу
АЭАК АҚШ-тағы лютерандық бірлікті нығайтуға маңызды үлес қосты. АЭАК басшылары, оның ішінде Seminex президенті Джон Тиетжен, 1960 жылы құрылған және шамамен 2,25 миллион мүшесі бар Америка лютеран шіркеуімен, сондай-ақ 1962 жылы құрылған және шамамен 2,85 миллион мүшесі бар Америкадағы лютеран шіркеуімен бірігу келіссөздерін бастауға ықпал етті. Бұл жұмысқа LCMS, ALC және LCA үшін үйлестіруші кеңесші ұйым болған Америка Құрама Штаттарындағы лютерандық кеңестің атқарушы директоры C. Томас ("Том") Шпицтің тәжірибесі тартылды, ол 1978 жылы "Лютерандық одаққа шақыру" атты еңбектің авторы еді. Бұл екі шіркеу де LCMS-тен көбірек шартты болды, ал LCA тарихи тұрғыдан либералдырақ болды, және олар 1982 жылы АЭАК-пен бір шіркеу ретінде бірігуге келісті. Үш ұйым 1988 жылдың 1 қаңтарында ресми түрде бірігіп, қазіргі Америкадағы евангелиялық-лютеран шіркеуін (ЕЛКА) құрды, ол сол кезде американдық лютерандардың үштен екі бөлігін қамтыды.
The AELC played an important role in efforts toward Lutheran unity in the United States. The AELC's leaders, Seminex president John Tietjen among them, served as the catalyst for merger talks with the American Lutheran Church (formed in 1960, with approximately 2.25 million members), and the Lutheran Church in America (formed in 1962, with approximately 2.85 million members). The effort drew on the expertise of C. Thomas ("Tom") Spitz, the executive director of the Lutheran Council in the United States of America, a coordinating advisory organization for the LCMS, ALC, and LCA, who had authored "A Call for Lutheran Union" in 1978. These two churches, both also more moderate than the LCMS, with the LCA more historically liberal, finally agreed with the AELC in 1982 to unite as one church. The three bodies officially completed their merger on January 1, 1988, thereby creating the current Evangelical Lutheran Church in America (ELCA), which at that time encompassed two thirds of American Lutherans.