Studebaker Wagonaire: Сыйырылатын шатыры бар универсал автомобиль
Studebaker Wagonaire
Studebaker Wagonaire: 1963-1966 жылдары шығарылған, уникалды жылжымалы шатыры бар американдық станция вагон. Brooks Stevens дизайны, автокөліктерде алюминий.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Studebaker Corporation әзірлеген және өндірген автомобильдер
Cars developed and produced by Studebaker Corporation
Studebaker Wagonaire – 1963–1966 жылдар аралығында Индиана штатының Саут-Бенд қаласындағы Studebaker Corporation компаниясы шығарған универсал автомобиль. Оның ерекшелігі – артқы бөлігінен сырғанап ашылатын шатыр секциясы, бұл сол дәуірдегі стандартты универсалдарға сыймайтын биік жүктерді тасымалдауға мүмкіндік берді.
The Studebaker Wagonaire was a station wagon produced by the Studebaker Corporation of South Bend, Indiana, from 1963–1966. It featured a retractable sliding rear roof section that allowed the vehicle to carry items that would otherwise be too tall for a conventional station wagon of the era.
Даму
Studebaker Wagonaire шатырының дизайны – өнеркәсіптік дизайнер Брукс Стивенстің өнертабысы. Автокөлік өндірушісінің президенті Шервуд Эгберт оған компанияның шектеулі модельдер тізімін капиталды көп жұмсамай, қайта жабдықтау арқылы кеңейтуді тапсырды. Стивенс 1963 жылғы модельге Wagonaire-мен бірге ұсынылған жүк көлігіне негіделген спорттық сыртқы көлік (SUV) Jeep Wagoneer-дің де авторы болды. 1959 жылы Женева автосалонында автомобильдерді жасауда алюминийді пайдалануды ілгерілету үшін Chrysler негізіндегі үш толық өлшемді көлік құралы көрсетілді. Олардың бірі – "B тірегі" жоқ қатты шатыры бар және жылжымалы төбе панелі бар вагон. 1962 жылы Стивенс Studebaker-дің жаңа моделінің прототипін жасады, оның ішінде артқы бөлігі жартылай қысқартылатын "Skyview" деп аталған станциялық вагон болды. Алайда, автокөлік өндірушісінің жаңа машиналарды жасауға ресурстары болмады, сондықтан Стивенс Lark моделін жаңарту үшін төмен құнмен жаңартулар жасады. Wagonaires алты жолаушыға (қосымша алдыңғы сидендермен бес жолаушыға) арналған. Көлік артқа қараған үшінші қатар орындықтарымен жабдықталғанда сегіз жолаушыны тасымалдай алатын, ол 1965 жылға дейін опция ретінде қол жетімді болды. Үшінші орындыққа тапсырыс берілген кезде, машиналар арнайы "Captive Air" (тесікке қарсы) дөңгелектерімен жабдықталды, себебі қосымша орындық қосалқы дөңгелек пен доңғалаққа қажетті кеңістікті алып отырды. Артқы есік төмен түсіріліп, кіруді жеңілдету үшін баспалдақпен жабдықталған. Studebaker Wagonaire дизайны алғашқы "кроссовер" көлігі деп есептеледі.
Studebaker Wagonaire's roof design was the invention of industrial designer Brooks Stevens, who was charged by the automaker's president, Sherwood Egbert, to expand the company's limited model range without spending vast amounts of capital on retooling. Stevens was also the designer of the similarly named Jeep Wagoneer, a truck based sport utility vehicle (SUV) that was also introduced along the Wagonaire for the 1963 model year. There were three full sized Chrysler based vehicles built for display at the 1959 Geneva Motor Show to promote use of aluminum in building cars. One of these was a hardtop (with no "B pillar") station wagon with a sliding roof panel. In 1962, Stevens developed prototypes for a new line Studebakers that included a station wagon named "Skyview" that featured a partially retractable rear roof section. However, the automaker had no resources to develop new cars so Stevens came up with low cost updates to modernize the Lark line. Wagonaires seated six passengers (five with the optional front bucket seats). The car could seat eight when equipped with a rear facing third row seat, which was available as an option through 1965. When the third seat was ordered, the cars were fitted with special "Captive Air" (puncture resistant) tires, as the additional seat took up the space required for a spare tire and wheel. The drop down tailgate was available with an attached step to ease egress. The design of the Studebaker Wagonaire has been noted as possibly the first "crossover" vehicle.
Өндіріс
Өндіріс 1962 жылдың күзінде 1963 модельдік жылға барлық Lark вагон-көліктерімен, соның ішінде жылжымалы шатыры барларымен басталды. Алайда, алғашқы сатып алушылар жаңа вагондарының төбесінен су ағып жатқанын тез байқады, әсіресе жылжымалы бөлімінің алдыңғы жағынан. Зауыт бұл мәселені шешуге тырысты, бірақ толыққанды нәтижеге қол жеткізе алмады. Көлемді өндірісті қайта бастау үшін қолайлы шешімді әзірлеуге қарашаның ортасына дейін уақыт кетті. Алғашқы шатыр бекіткіштері қайта жобаланып, жақсартылды, сонымен қатар шатыр сырғанағы құралындағы дренаждық түтіктердің таза болуы да маңызды болды. Бұл мәселені шешу үшін дилерлерге бірнеше қызметтік хаттар жіберілді, бірақ алғашқы жағымсыз есептер дизайнға нұқсан келтірді. 1963 жылдың қаңтарында Wagonaire-мен бірге тұрақты шатырлы вагон өндірісіне жіберілді. Бұл жылжымалы шатырлы вагондарға қарағанда 100 АҚШ долларына арзанға сатылды, бірақ ол техникалық тұрғыдан «жою опциясы» болып есептелді, жеке модель емес. Studebaker алғашқы жылға барлығы 11 915 тұрақты және жылжымалы шатырлы вагон-станция жасады. Studebaker Оңтүстік Бенд, Индианадағы құрастыру зауытын жапқаннан және Канаданың Онтарио провинциясындағы Гамильтон зауытында өндірісті жалғастырғаннан кейін, Avanti және Hawk үлгілерін тоқтатты, бірақ Lark негізіндегі седан мен Wagonaire станция вагондарын жасауды жалғастырды. 1964 жылы барлығы 1563 Daytona Wagonaires жасалды. 1964 жылғы үлгілер, желтоқсаннан кейін тек Канадада ғана жасалды, Studebaker қозғалтқыштарын соңғы рет қолданды. 1965 жылғы үлгілерден бастап General Motors Chevrolet алты цилиндрлі және V8 дизайнына негізделген қозғалтқыштармен жабдықтады. 1965 жылғы үлгілер тек жылжымалы шатыры бар нұсқада қол жетімді болды. 1966 жылғы Studebaker-дің соңғы модельдік жылында тұрақты шатыр опциясы қайтадан қолданысқа енгізілді, бірақ үшінші қатар орындықтары енді ұсынылмады. Сонымен қатар, 1966 жылғы Wagonaire енді жеке үлгі ретінде жасалды, Commander-дің сыртқы ерекшеліктерімен және спорттық Daytona-ның ішкі безендіру деңгейімен үйлесім тапты. 1966 жылғы модельдік жылға барлығы 618 түрлі Wagonaires жасалды, соның ішінде тұрақты төбелі Wagonaires та болды. Төрт жылдық өндіріс кезеңінде шамамен 12 000 жылжымалы шатырлы Wagonaire сатылды.
Production began in the autumn of 1962 for the 1963 model year with all Lark station wagons including the sliding roof. However, early buyers soon found that their new wagons' roofs leaked water near the front of the sliding section. This problem was addressed – with limited success – by the factory. It took until mid November to develop a suitable solution to resume volume production. While the early roof seals were redesigned and improved, it was also critical that the drainage tubes in the roof slider assembly be kept clear. A series of service letters were sent to dealers to address this problem, but early negative reports probably tarnished the design. Fixed roof station wagons were rushed into production alongside the Wagonaire and became available in January 1963. These sold for US$100 less than the sliding roof wagons, but it was technically a "delete option" and not a separate model. Studebaker built a total of 11,915 fixed and sliding roof station wagons for the initial year. When Studebaker closed its South Bend, Indiana, assembly plant and continued production at its Hamilton, Ontario, Canada, plant, the company discontinued the Avanti and Hawk, but continued to build the Lark based sedans and Wagonaire station wagons. A total of 1,563 Daytona Wagonaires were built in 1964. The 1964 models, which were built only in Canada after December 1963, were the last to carry Studebaker's engines. Beginning with the 1965 models, General Motors supplied engines based on the Chevrolet six cylinder and V8 designs. The 1965 models were available only with the sliding roof. The fixed roof option made a return for Studebaker's final model year in 1966, but the third seat was no longer offered. In addition, the 1966 Wagonaire finally was made a model in its own right, blending the exterior features of the Commander with the interior trim grade of the sporty Daytona. There were also fixed top Wagonaires available in 1966; while a total of 618 of all types of Wagonaires were built for the 1966 model year. Over the four year production, a total of about 12,000 sliding roof Wagonaires were sold.
Daytona нұсқасы
1963 және 1964 жылғы Daytona нұсқаларындағы Wagonaire V8 қозғалтқышымен, Carter 4 баррельді карбюраторымен және руль колоннасына орнатылған ауыстырғышы бар қолмен басқарылатын, жоғары жылдамдығы бар беріліспен жабдықталуы мүмкін. Ыңғайлы алдыңғы орындықтармен қатар, орталық консольге орнатылған автомат беріліс селекторы да қолжетімді болды. Wagonaire Studebaker-дің барлық қолданылатын "R сериясы" жоғары өнімді Avanti V8 қозғалтқыштарымен және төрт жылдамдықты едендегі ауыстыруы бар қолмен басқарылатын беріліспен де тапсырыс беруге болатын.
The 1963 and 1964 Daytona versions of the Wagonaire could be equipped with a V8, Carter 4 barrel carburetor, and a column mounted shifter manual transmission with overdrive. Bucket front seats along with a center console mounted automatic transmission selector were available. The Wagonaire could also be ordered with any of Studebaker's available "R series" high performance Avanti V8 engines and a four speed floor shift manual transmission.
Өлшеміне қарай үлгілер
Matchbox Lesney Wagonaire машинасының кішкентай моделін жасады, оның жылжымалы төбе бөлігі болды. Studebaker нақты көліктің өндірісін тоқтатқаннан кейін масштабтағы модель көп жылдар бойы қол жетімді болды. Husky Toys та Matchbox өнімімен шамасы бірдей және артқы төбесінің жылжымалы панелі бар Wagonaire моделін өндірді.
Matchbox Lesney made a miniature Wagonaire that included a sliding roof section. The scale model was available for many years after Studebaker stopped production of the actual vehicle. Husky Toys also manufactured a model Wagonaire that was similar in size to the Matchbox product and also featured the sliding rear roof panel.
Тұжырымдаманың қайта жаңғыруы
Алып кететін шатыр тұжырымдамасын General Motors 2003 жылы GMC Envoy желісіндегі 2004 модельдік жылға енгізді. Жаңа Envoy XUV-тің жарнамаларында бұл мүмкіндік бұрыс түрде "алғашқы рет" деп көрсетілді. GMC енгізген тағы бір мүмкіндік – шатыр бөлігінің электрмен жұмыс істеуі және жолаушылар бөлімі мен жүк кеңістігі арасындағы жылжымалы бөлімше. Envoy XUV моделі 2005 жылы өндірістен алынды. Studebaker компаниясының инновациялық Wagonaire машинасының көрсеткіштеріне ұқсас, General Motors та бір модельдік жыл ішінде шамамен 12 000 жылжымалы шатырлы XUV машинасын өндірді.
The concept of the retractable roof was picked up by General Motors for a model in its GMC Envoy line in 2003 as a 2004 model. Advertisements for the new Envoy XUV incorrectly touted the feature as "first ever." An additional feature adopted by GMC was the power operation of the roof section and a movable partition between the passenger area and cargo space. The Envoy XUV model was discontinued in 2005. Similarly to the record of Studebaker's innovative Wagonaire, General Motors also produced about 12,000 sliding roof XUVs during the single model year it was offered.