Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бизнесмен (1895–1978)
Харольд В. Луноу (25 қыркүйек 1895 – тамыз 1978) – американдық бизнесмен, меценат және саяси белсенді. Ол 1947-1964 жылдар аралығында АҚШ-тағы ықпалды Уильям Волкер қорын басқарғанымен әйгілі. «Жаңа мәміле» саясатына қатысты консерваторлық көзқарастағы Луноу және оның адал қызметкерлер тобы осы қорды либертариандық және консервативті зиялылар мен ғалымдарды қолдауға бағыттады.
American businessman (1895–1978)
Harold W. Luhnow (September 25, 1895 – August 1978) was an American businessman, philanthropist, and political activist. He is most well known for his management of the influential William Volker Fund during the period between 1947 and 1964 in the United States. A staunch anti New Deal conservative, Luhnow and a dedicated group of staffers directed the fund to support libertarian and conservative intellectuals and academics.
Ерте өмір және Уильям Волкер & Co.
Луноу 1895 жылы Чикаго қаласында туған екінші буын американдық неміс еді. Ол Канзас мемлекеттік университетін ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығы салалары бойынша бітірді, ал 1919 жылы Миссури штатының Канзас-Сити қаласына көшуге дейін АҚШ армиясында қызмет етті. Канзас-Ситиде Луноу үй жиһаздарын өндіретін өзінің ағасы Уильям Волкерде жұмыс істей бастады. Луноу Уильям Волкер & Co. компаниясындағы қызмет баспалдағын ақырындап өтіп, 1937 жылы ағасы зейнетке шыққаннан кейін президент болды. Осы кезеңде Луноу ағасының қайырымдылық қызметін де бақылауға алып, Уильям Волкер қорының қаражатын либертариандық және консервативтік мақсаттарға көбірек жұмсады.
Luhnow was a second generation German American born in Chicago, Illinois in 1895. He graduated from Kansas State University with degrees in agriculture and animal husbandry, and served in the U. S. Army before moving to Kansas City, Missouri in 1919. In Kansas City, Luhnow began working for his uncle, William Volker, a home furnishing manufacturer. Luhnow slowly worked his way through the ranks of the William Volker & Co. until he became president in 1937 following his uncle's retirement. During this period, Luhnow also increasingly took control of his uncle's charitable operations by directing more and more of the monies of the William Volker Fund to libertarian and conservative causes.
Ертедегі саяси белсенділігі
1930 жылдары Луноу Канзас-Ситидегі Пендергаст саяси машинасына белсенді қарсылас айналды және әріптесі, реформатор Лорен Миллер арқылы либертариандық ой-пікірлермен танысты. Миллер Луноуды бизнесмендердің саяси машинаға деген қарсылығын бөлісетін көрнекті зиялылар мен қоғам қайраткерлерімен таныстырды. Луноу Ф. А. Хайектің "Құлдыққа жол" атты ықпалды кітабын оқып, классикалық либерал болып қалыптасты. Либералды экономикалық идеялармен таныстығы артқан сайын және оларға берілгендігі күшейгенде, Луноу өзінің еңкесінің қайырымдылық қорына деген ықпалын либертариандық және консервативтік мақсаттарға ірі көлемде қаржы жұмсау үшін жиі пайдалана бастады.
During the 1930s, Luhnow became an active opponent of Kansas City's Pendergast political machine, and was exposed to libertarian thought through fellow reformer Loren Miller. Miller introduced Luhnow to intellectual heavyweights and public figures who shared the businessmen's hostility to machine politics. Luhnow began reading F. A. Hayek's influential book The Road to Serfdom and developed into a classical liberal. As his familiarity with and commitment to liberal economic ideas grew, Luhnow began using more and more of his influence over his uncle's charitable fund to give sizable contributions to libertarian and conservative causes.
Уильям Волкер қоры
1947 жылы Уильям Волкер қайтыс болғанда, оның өсиетімен оның мүлкіне 15 миллион доллар қосылды, бұл Уильям Волкер қайырымдылық қорының күшін арттырды. Луноу трастты негізгі басқаруға алды. Ол сонымен қатар Уильям Волкер & Co компаниясын да басқарды. 1952 жылы Луноу қор мен компанияның бас кеңсесін Калифорния штатының Берлингем қаласына көшірді. Луноу Волкер қорының активтерін Австрия мектебінің экономикалық принциптерін ұстанатын мектептерді АҚШ-тың білім беру орталықтарына тартуға жұмсады. Ол Нью-Йорк университетінде Людвиг фон Мизестің жалақысын төледі, Чикаго университетінде Фридрих Хайекке жалақы төледі, Милтон мен Роза Фридманның «Капитализм және бостандық» атты еңбегіне айналған лекцияларын қаржылады және Мюррей Ротбардтың «Адам, экономика және мемлекет» кітабын жазуына мүмкіндік берген грантты мақұлдады. 1946 жылдың өзінде Луноу Волкер қорының қаражатын Леонард Ридті қолдауға бөлді және соғыстан кейінгі алғашқы маңызды либертариандық ой-сана орталығын құруға қаржыландыруға келісті. Келесі жылы ол Монт-Пелерин қоғамының құрылтай конференциясын қаржылады. 1950 жылдардың соңына қарай Луноу қорды Колледждер аралық зерттеулер институты және Гуманистік зерттеулер институты сияқты көптеген саяси ұйымдарға маңызды қолдау көрсетуге жетекшілік етті. 1960 жылдары Луноудың қорға басшылығы одан әрі тұрақсыз бола бастады, нәтижесінде ол қызметкерлердің көп бөлігін жұмыстан босатты, ал Волкер қорының қалған активтерінің көп бөлігі Стэнфорд университетіндегі Гувер институтына берілді.
When William Volker died in 1947, his will added $15 million of his assets to the already sizable William Volker Charities Fund. Luhnow took primary control of the trust. He also took control the William Volker & Co. In 1952, Luhnow moved the headquarters of the fund and the company to Burlingame, California. Luhnow used Volker Fund assets to support bringing schools associated with the Austrian School of economics to U. S. institutions. He "paid [Ludwig von] Mises's salary at New York University; he paid F. A. Hayek's salary at the University of Chicago; he funded lectures that Milton and Rose Friedman turned into Capitalism and Freedom and he approved the grant that enabled Murray Rothbard to write Man, Economy and State. As early as 1946, Luhnow earmarked Volker Fund money to support Leonard Read and agreed to fund the establishment the Foundation for Economic Education, which became the first major post war libertarian think tank. The following year he funded the founding conference of the Mont Pelerin Society. By the late 1950s, Luhnow had led the Fund to provide critical support for a host of political groups, including the Intercollegiate Studies Institute and the Institute for Humane Studies. In the 1960s Luhnow's leadership of the Fund became more and more erratic until he eventually fired most of its staff and much of the Volker Fund's remaining assets were given to the Hoover Institution at Stanford University.