Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Аткинсон, Аткинсон бароны (13 желтоқсан 1844 – 13 наурыз 1932) – ирланд саясаткері және судья. Ол 1905 жылдан 1928 жылға дейін жоғарғы сот төрешісі болды.
Irish politician
John Atkinson, Baron Atkinson, (13 December 1844 – 13 March 1932) was an Irish politician and judge. He was a Lord of Appeal in Ordinary from 1905 to 1928.
Ерте өмір және мансап
Аткинсон Лоут округіне қарасты Дрогеда қаласында, Лимерик округіне қарасты Гленвильям қамалының дәрігері Эдвард Аткинсонның және Ферманнах округіне қарасты Энискиллендегі Скеа үйінің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Белфаст академиясында, кейіннен 1858 жылдан 1865 жылға дейін Галвейдегі Королева колледжінде білім алды. Ол өнер факультетінің ғылым бөлімінде кіші стипендияларды жеңіп алды: 1858–59, 1859–60 және 1860–61 жылдары. 1861 жылы математика мамандығы бойынша бірінші сыныптық құрметпен «Бакалавр» (B.A.) дәрежесін алды және әртүрлі аспирантуралық мансапты жалғастырды – бастапқыда ғылымдарды зерттеді (математика бойынша жоғары стипендия, 1861–62, және табиғаттану, 1862–63), содан кейін заңға ауысты, 1864 жылы элементарлық заң бойынша бірінші сыныпты диплом алды. Одан кейін заң бойынша тағы бір жоғары стипендия алды және 1865 жылы бірінші сыныпты LL.B. дәрежесін аяқтады. Университеттегі оқу жылдарында ол көрнекті шешен ретінде танылды және 1862–63 оқу сессиясында колледждің әдеби және пікірталас клубының аудиторы қызметін атқарды. Аткинсон 1865 жылы Ирландия адвокатурасына қабылданды және 1880 жылы, 35 жасында Корольдің кеңесшісі (Queen’s Counsel) болып тағайындалды. Ол Мюнстер аймағында QC ретінде қызмет етті. 1885 жылғы маусымда Корольдің құқықтық мектебінің (King's Inns) мүшесі болып сайланды. 1890 жылы ол Иннер Темпл арқылы Англия адвокатурасына қабылданды және 1906 жылы онда Бенчер болып сайланды. Аткинсон 1888 жылы Парнелл комиссиясы алдында «Таймс» газетін өкілдік етті.
Atkinson was born at Drogheda, County Louth, the eldest son of Edward Atkinson, a physician, of Glenwilliam Castle, County Limerick and Skea House, Enniskillen, County Fermanagh, and his wife Rosetta. He was educated at the Belfast Academy and later at Queen's College Galway, which he attended from 1858 to 1865. He won Junior Scholarships in the Science Division of the Faculty of Arts, 1858–9, 1859–60 and 1860–1. He was awarded the B. A. degree in mathematics with first class honours in 1861, and pursued a varied postgraduate career – from initial study of the sciences (with Senior Scholarships in Mathematics, 1861–2, and Natural Philosophy, 1862–3) he moved into Law, gaining a first class Diploma in Elementary Law in 1864. A further Senior Scholarship, this time in Law, followed, and he graduated with a first class LL. B. in 1865. Throughout his university career, he was noted as an orator of distinction, and served as Auditor of the college's Literary and Debating Society for the 1862–63 session. Atkinson was called to the Irish Bar in 1865 and appointed a Queen's Counsel in 1880 at the early age of 35. He practised as a QC on the Munster Circuit. He was elected a Bencher of the King's Inns in June 1885. In 1890, he was called to the English Bar by the Inner Temple, and was elected a Bencher there in 1906. Atkinson represented the Times Newspaper before the Parnell Commission in 1888.
Саяси өмір
Аткинсон өзінің мансабының бар кезеңінде саяси белсенділік танытты, ал 1889 жылы Ирландияның солиситоры болып тағайындалды. 1892 жылы Ирландияның бас прокуроры болды, содан кейін сол жылы жеке кеңесші болып тағайындалды. 1893 жылдың қаңтарында Бас прокурор қызметінен кеткеннен кейін, Фермана округіндегі юнионистер жиналысында Ирландияның өзін-өзі басқаруына қарсы жаңа ұсыныс жасады. Сол жылдың наурыз айында (1893) Лейнстер-холлда өткен жиынға қатысып, Аткинсон Ұлыбритания мен Ирландия арасындағы одақтың бұзылуы азаматтық және діни бостандықтардың соңына әкелетінін мәлімдеді. 1893 жылдың желтоқсанында ол Солтүстік Лондондерридегі юнионист партиясынан өкілдік етуге сайланды. Оның кандидатурасын сол кездегі Парламент палатасының басшысы Артур Балфур "Ольстердің адал жандардың өкілі болуы үшін сөзді шешен және қабілетті адамдар қажет" деген сөздермен мақұлдады. Аткинсон 1895 жылы Солтүстік Лондондерриден консерватор депутаты болып сайланды; сайланғаннан кейін ол тағы да бас прокурор болып тағайындалды, және келесі он жыл бойы осы лауазымды иеленді. Осы кезеңде ол көптеген маңызды заңдарды жасауға тікелей қатысты, оның ішінде 1896 жылғы Ирландия жер заңы және 1898 жылғы жергілікті басқару заңы да бар.
Atkinson was politically active throughout his career at the Bar, and in 1889 was appointed Solicitor General for Ireland. He became Attorney General for Ireland in 1892, and later that year was appointed a Privy Councillor. In January 1893, having left the office of Attorney General, he called a motion at a Unionist meeting in County Fermanagh declaring renewed opposition to Home Rule. At a meeting in March of that year (1893) at Leinster Hall Atkinson declared that a breach in the Union between the United Kingdom and Ireland would mean an end to civil and religious liberty. In December 1893 he was selected to represent the Unionist Party in North Londonderry. His candidature was endorsed by Arthur Balfour, then leader of the House of Commons, with the words –"it is important that the loyalists of Ulster be represented by eloquent and able men". Atkinson was elected a Conservative M. P. for North Londonderry in 1895; upon his election, he was again appointed Attorney General, an office he held for the next ten years. During this time, he was closely involved in the framing of many significant pieces of legislation, including the Irish Land Act, 1896, and the Local Government Act, 1898.
Заң иелері қызметіне тағайындалды
1905 жылдың 19 желтоқсанында ол Лордтар палатасына апелляциялық Лорд және өмірлік теңеуі ретінде, Гленвильям, Лимерик графтығының бароны Аткинсон атағымен тағайындалды. Ол заң Лорды ретіне адвокаттық тәжірибесінен тікелей тағайындалған тұңғыш ирландиялық адвокат болды. Судьялар Джон Фицджеральд және Майкл Моррис олардың тағайындалуларына дейін көп жылдар бойы Ирландия соттарында қызмет еткен. Өмірлік атағы үшін ол әкесінің Лимэрик графтығындағы Гленвильям замкісінің атымен Гленвильямді таңдады. Алайда, Аткинсонның тағайындалуы оның әріптестері тарапынан толық қолдау таппады. Бұрынғы кабинет мүшесі болғандықтан, ол саяси судья ретінде қарастырылды, бірақ оның еңбекқорлығы мен әділдік сезімі сот құрамына құнды үлес қосты деп есептелді. Заң Лорды болып тағайындалғаннан кейін ол белсенді саясаттан қол үзді, Лордтар палатасындағы саяси мәселелерге қатысуын 1909 жылғы Ирландия жер заңы сияқты ирландиялық мәселелерді талқылаумен шектеді, оған ол бірнеше түзетулер ұсынды. Аткинсон 1928 жылы судьялық қызметтен зейнетке шықты және 1932 жылдың 13 наурызында Лондондағы 39-Хайд Парк Гейттегі үйінде қайтыс болды. Джон Сент-Хелиер Ландер салған портреті Дублиндегі Кингс-Иннс залында ілінген.
On 19 December 1905, he was appointed to the House of Lords as a Lord of Appeal in Ordinary and life peer under the title Baron Atkinson, of Glenwilliam in the County of Limerick, the first Irish barrister to be appointed as a Law Lord directly from his practice at the bar – Judges John Fitzgerald and Michael Morris had served on the Irish Bench for many years before their respective appointments. For the title of his life peerage, he chose Glenwilliam, after Glenwilliam Castle in County Limerick, the home of his father. Atkinson's appointment, however, was not met with universal approval by his profession. As a former member of the cabinet he was seen as a political judge, however his industry and keen sense of justice came to be seen as a valuable addition to the bench. On his appointment as a Law Lord, he withdrew from active politics, limiting his contributions on political matters in the House of Lords to the discussion of Irish matters, such as the Irish Land Bill in 1909, to which he tabled several amendments. Atkinson retired as a judge in 1928, and died at his home at 39 Hyde Park Gate, London on 13 March 1932. A portrait by John St Helier Lander hangs in the Bar Room of King's Inns, Dublin.