Кіріспе

Италия провинциясы

Катанзаро провинциясы (; Катанзаре: pruvincia e Catanzaru) – Италияның Калабрия аймағындағы провинция. Катанзаро қаласы провинцияның да, Калабрия аймағының да астанасы болып табылады. Провинцияда 80 коммуна (: comune) бар. Оның провинциялық президенті Серхио Абрамо. Онда Сант-Евфемия мен Сквиллаче шығанағы арасындағы Катанзаро тасқынды жазығы орналасқан. Ол Кротоне (1996 жылы одан бөлініп құрылған), Козенца, Реджио-Калабрия және Вибо-Валентия провинцияларымен шектеседі, сондай-ақ шығысында Ион теңізімен, батысында Тиррен теңізімен шектеседі.

Тарих

Соңғы мұз дәуірінен кейін осы аймақта тас дәуірінің аңшы-жинақшылары өмір сүрді. Шамамен б.з.д. 3500 жылы олар егіншілікпен айналыса бастап, ауылдарда қоныстанды. Біздің заманымыздан бұрынғы IX-VIII ғасырларда гректер Калабрияның жағалау аймақтарын жайлап алды және осы аймақты Магна Греция деп атады. Олар өздерімен грек өркениетін, сондай-ақ бүгінде осы провинцияда өсірілетін зәйтүн, інжір және жүзімді әкелді. Визиготтар римдіктерді жеңгеннен кейін Калабрияда тұрақсыз кезең басталды. Дегенмен, VI ғасырдың ортасына қарай Византия империясы Оңтүстік Италияны бақылауына алды. 1448-1535 жылдар аралығында Ла-Сила платосының Ион теңізіне қарайғы аймағына Албаниядан келген көшпенділер қоныстанды. Олар этникалық азшылық құрып, Сила Грека (Грек Силасы) деп белгілі болған қауымдастықтарды құрды.

География

Катанзаро провинциясы Калабрия аймағындағы бес провинцияның бірі. Провинцияның оңтүстігі мен шығысында Ион теңізі, ал солтүстік-батысында Тиррен теңізі жағалауы орналасқан. Солтүстігінде Козенца провинциясы, ал шығысында Кротоне провинциясы жатыр. Оңтүстік-батысында Вибо-Валенция және Реджио-Калабрия провинциялары орналасқан. Провинцияның және аймақтың орталығы – Катанзаро қаласы. Провинция Калабрия Апеннин тауларының екі жағын алып жатыр және жалпы ауданы құрайды. Провинцияның орталық бөлігі – Катанзаро тасқынды жазығы, ол жағалаудың солтүстік және оңтүстік бөліктерін, Сквиллаче және Сент-Евфемия шығанақтарын байланыстырады және Италия түбегінің ең тар бөлігі болып табылады. Провинцияның басқа бөліктері көбінесе таулы келеді, олардың арасында қысқа өзендер қалыптастырған тік жарлы аңғарлар бар. Кротоне провинциясымен шекарадағы Амполлино өзені Амполлино көлін құрауы үшін тоғады. Провинцияның шығыс бөлігі Ла-Силаның жоғары платосының бір бөлігін құрайды, ол теңіз деңгейінен шамамен биіктікте орналасқан және Калабрияның орталық бөлігі бойымен аумақты қамтиды. Ең биік нүктесі – Ботте Донато, ол биіктікке жетеді. Провинцияның көп бөлігі Сила ұлттық паркіне кіреді, ол жабайы аймақ болып табылады және кең шалғынды далалармен, сондай-ақ қарағай, емен, шырша және қарағай ормандарымен ерекшеленеді. Катанзаро провинциясында, Сан-Флоро, Гирифалько және Кортале аймақтарында жас буынның арқасында жібек құртын өсірудің ежелгі дәстүрі сақталған.

Өңдеу

Катанцаро провинциясы тоқыма өндірісі, әсіресе жібек өндірісінде бай дәстүрге ие. Соңғы кезде бірнеше жас адамдар осы қызметке жаңа өмір сыйлап, тұрақты және ынтымақты экономика жобаларын дамытуда. Шындығында, Гирфалько, Сан-Флоро және Кортале муниципалитеттерінде жібекқұрт шаруашылығы, яғни жібекқұрт өсіру және түген ағаштарын егу әлі де кең таралған. Тириоло және Бадолато ең алдымен "ванкале" жасауымен белгілі – бұл калабриялық шал, ол жүннен немесе жібектен жасалады және бұрынғы кезде әйелдер тарантелла биін орындағанда дәстүрлі киімдерімен киетін немесе үйді безендіру үшін қолданатын. Тириолода кілемдер, зығыр және сабан талшықтары, мақта тоқымасы, кесте, құнды керамика, жиһаз және көркем мүсіндер жасау да дамыған. Тоқыма өнері Платания және Петрицци сияқты басқа орталықтарда да белсенді, онда бұрын қарасора талшықтары да өндірілген. Соверия Маннеллиде 1873 жылы құрылған Калабриядағы ең көне тоқыма фабрикасы – Lanificio Leo әлі де жұмыс істеп тұр. Фабрикада XIX ғасырдың соңына жататын таңғажайып және еске алуға лайық құралдар сақталған. Магна Греция кезеңінен бастау алатын көркем керамиканың дәстүрлі өндірісі Сквиллаче қаласының ежелгі орталығында жалғастырылуда. Пресила орманындағы жасыл ауыл Серрастретта ағаш өндірісімен, әсіресе өте ерекше пішілген сабанмен жасалған орындықтарымен танымал. Ал Селия Марина көбінесе үрленген шыныдан жасалған бұйымдарымен мәшһүр. Көптеген шеберлердің арасында балкон, қоршау, қақпа, май шамдары, шамдақтар және тақталар жасау үшін мыс, қалайы және қақтамен жұмыс істейтін темір ұсталары да бар. Алтын және күміс шеберлері де атауға лайық, олар фольгадан әртүрлі әшекейлер жасап, сырғалармен құлаққаптар, әшекейлер, әсем алқалар және т.б. жасайды, көбінесе бұл бұйымдар ежелгі стильдерге сілтеме жасайды.

Көлік

Облыстың басты көлік торабы – А2 Салерно-Реджио-Калабрия тас жолының қасында орналасқан Ламеция Терме қаласының орталығы. Осы жерден SS.288 мемлекеттік тас жолы Катанцароға дейін созылады. Қала Реджио-Калабриядан Неапольге дейінгі басты теміржол бағытында жатыр және тауар айналымының ірі терминалы болып табылады. Екінші тармақтар Катанцаро және Кротоне қалаларымен байланысады. Ламеция Терме қаласының жанында Калабрияның басты әуежайы – Ламеция Терме халықаралық әуежайы орналасқан.