Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Herald Rea Cox (1907–1986) – американдық бактериолог. Q қызбасын қоздыратын организмді қамтитын Коксиелла туысы және Коксиеллалар бактериялық отбасы оның құрметіне аталған.
Herald Rea Cox (1907–1986) was an American bacteriologist. The bacterial family Coxiellaceae and the genus Coxiella, which include the organism that causes Q fever, are named after him.
Өмірбаян
Индиана штатының Терре-Хауте қаласында туған ол 1928 жылы Индиана штатының мұғалімдер даярлайтын мектебін бітірді, қазір Индиана штатының университеті. 1930 жылдары Кокс АҚШ-тың Халық денсаулығы қызметіне Монтана штатының Гамильтон қаласындағы Рокки-Маунтин зертханасында Бас бактериолог ретінде қосылды. Сол жерде ол рикетсияны зерттеді – Рокки тауларындағы дақ қызуы мен тиф ауруларын тудыратын организмдер тобы. 1938 жылы ол рикетсияны құнарлы жұмыртқа мембранасында өсіруге болатынын анықтады, бұл Рокки тауларындағы дақ қызуымен және тифтің бірнеше штаммымен күресуге арналған вакциналарды жасауға әкелді. Q қызуын тудыратын организмді қамтитын Коксиелла тұқымдасы мен Коксиелла туысы Кокстың құрметіне аталған. 1942 жылы Кокс Нью-Йорктегі Ледерл зертханасында Вирус және рикетсиялық зерттеулер бөлімінің басшысы болды. Сол кезде халық денсаулығының назары полиомиелитке қарсы вакцина табуға шоғырланған еді. Кокс бұл мәселеде үлкен үміт артып, зерттеу жұмыстарын жүргізген көптеген ғалымдардың бірі болды, бірақ бұл табысқа Джонас Солк (1952) жетті. Кокстің жұмыртқа әдісі 1943 жылдан бері кеңінен қолданылса да, полиомиелитке қарсы тиімді болған жоқ. 1947 жылы Джон Франклин Эндерс және басқалар маймыл тінінің зертханада вирусты өсіруге қолайлы орта екенін көрсетті. Солк Эндерс әдісін қолданып, резус маймылының бүйректері мен ұрықтарында вирусты өсірді. Кокс маймыл вирусының қаупі болғандықтан бұл әдістен бас тартты. 1952 жылдың қазан айында Кокс полиомиелит вирусының Лансинг штаммын құрғақ жұмыртқаларда өсіргенін хабарлады, ал 1961 жылы ауызша қабылдауға арналған полиомиелит вакцинасын жариялады. Осы уақытта Альберт Сэбиннің ауызша вакцинасының адамдар арасындағы сынақтары 1957 жылы басталды және 1961 жылы ол жалпы қолдануға рұқсат алды. Ледерл зертханасында Кокс әріптесі Хиллари Копровскимен бәсекелесті, өйткені екеуі де сәтті полиомиелит вакцинасын жасады. Кокс 1972 жылы Ледерл зертханасынан зейнетке шықты. Кейін ол Розуэлл Парк толыққанды онкологиялық орталығында (бұрын Розуэлл Парк Мемориалдық институты деп аталған) онкологиялық зерттеулер бөлімінің директоры болды және онкологиялық иммунологияға шоғырланды.
Born in Terre Haute, Indiana, he graduated from Indiana State Normal School, now Indiana State University, in 1928 before obtaining his doctorate from the Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health. In the 1930s, Cox joined the U. S. Public Health Service as Principal Bacteriologist at the Rocky Mountain Laboratory in Hamilton, Montana. While there, he studied rickettsia, a group of organisms that causes Rocky Mountain spotted fever and typhus. In 1938, he discovered that rickettsia could be grown in fertile egg membranes, which led to the development of vaccines to combat Rocky Mountain spotted fever and vaccines for several strains of typhus. The family Coxiellaceae and the genus Coxiella, which contain the organism that causes Q fever, are named for Cox. In 1942, Cox became head of the Virus and Rickettsial Research Department at Lederle Laboratories in New York. At that time, public health attention focused on finding a vaccine for polio. Cox was one of many researchers competing to find a breakthrough, which is generally credited to Jonas Salk (1952). Although Cox's egg technique was in widespread use by 1943, it had not been successful for polio. In 1947, John Franklin Enders and others demonstrated that monkey tissue provided a suitable medium to grow the virus in the lab. Salk employed the Enders method, incubating the virus using rhesus monkey kidneys and testicles. Cox eschewed the technique because of the danger monkey virus represented. In October, 1952, Cox reported that he had grown the Lansing strain of polio virus in fertile hens' eggs, and in 1961, he announced an oral polio vaccine. Meanwhile, human trials of Albert Sabin's successful oral vaccine had begun in 1957, and it would be licensed for general use in 1961. Within Lederle Laboratories, Cox competed with co worker Hilary Koprowski, as each had developed a successful polio vaccine. Cox retired from Lederle in 1972. He was later director of cancer research at Roswell Park Comprehensive Cancer Center (then known as Roswell Park Memorial Institute), where he concentrated on cancer immunology .