Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық католик шіркеуінің дін қызметкері, 1214 жылы қайтыс болды. Иерусалимдік Альберт (1149, 14 қыркүйек – 1214), сондай-ақ Альберт Иеросолимитан, Альберт Верчеллилік, Әулие Альберт, Верчеллилік Альберт немесе Альберто Авогадро – канондық құқықшы және әулие. Ол Боббио және Верчелли епископы болды, сондай-ақ Папа Климент III кезінде делдал және дипломат ретінде қызмет етті. 1204 немесе 1205 жылы Иннокентий III оны Иерусалим патриархы етіп тағайындады. Иерусалимде ол жаңадан құрылған Кармель тауындағы Құдіретті Марияның ұлдарының орденіне Әулие Альберт ережесін сыйлады. Альберт Рим-католик шіркеуінде әулие ретінде құрметтеледі және кармелиттердің діни күнтізбесінде 17 қыркүйекте еске алынады.
Italian Catholic prelate, died 1214 CE
Albert of Jerusalem (114914 September 1214), also Albertus Hierosolymitanus, Albertus Vercelensis, Saint Albert, Albert of Vercelli or Alberto Avogadro, was a canon lawyer and saint. He was Bishop of Bobbio and Bishop of Vercelli, and served as mediator and diplomat under Pope Clement III. Innocent III appointed him Patriarch of Jerusalem in 1204 or 1205. In Jerusalem, he contributed the Carmelite Rule of St. Albert to the newly founded Order of the Brothers of the Blessed Virgin Mary of Mount Carmel. Albert is honoured as a saint in the Roman Catholic Church and commemorated in the liturgical calendar of the Carmelites on 17 September.
Өмір
Италияның Кастель-Гуальтьери қаласында дүниеге келген ол теология және құқық саласында білім алған. Ол Мортарадағы Қасиетті Крест канондарының қатарына кірді және 1180 жылы приоры болып сайланды. 1184 жылы Боббио епископы болды, ал бір жыл өткен соң Верчелли епископы болып тағайындалды. Ол папалық қызметін папа Климент III және Киелі Рим императоры Фредерик Барбаросса арасындағы делдал және дипломат ретінде атқарды. 1199 жылы Альберт папаның өкілі ретінде қызмет етіп, Парма мен Пьяченца арасындағы соғысты аяқтауға көмектесті. 1205 жылы Папа Иннокентий III оны Иерусалим патриархы етіп тағайындады, және ол Қасиетті жерде папалық легаты ретінде де қызмет етті. Патриарх ретінде Альберт шамамен 1209 жылы кармелиттер орденін құруға көмектесті, әсіресе ол жазған "Альберттің Кармелиттер ережесі" арқасында. Бұл орден Хайфа шығанағының ар жағында, Акра қаласында патриарх ретінде тұрған Кармел тауында орналасқан. Сонымен қатар, ол Иерусалим Корольдігі мен Кипр Корольдігі арасындағы, сондай-ақ Тамплиерлер ордені мен Киликия Армян Корольдігі арасындағы дауларды шешуге араласты. 1214 жылы ол Төртінші Латерандық кеңеске шақырылды, бірақ ол әдепсіздік ішінде айыпталып, қызметтен алынған Киелі Рух госпиталінің магистрі, Киелі Кресттің көтерілуі мерекесінде процессияға қатысқанда 14 қыркүйекте оны пышақтап өлтірді. Оның орнын Меренкурлық Рауль иеленді.
Born at Castel Gualtieri, Italy, he was educated in theology and law. He entered the Canons Regular of the Holy Cross at Mortara and was elected prior in 1180. He became Bishop of Bobbio in 1184, and a year later was appointed Bishop of Vercelli. He served the papacy as a mediator and diplomat between Pope Clement III and Holy Roman Emperor Frederick Barbarossa. Albert served as papal legate in 1199 and helped end the war between Parma and Piacenza. In 1205 he was made Patriarch of Jerusalem by Pope Innocent III, whom he also served as papal legate in the Holy Land. As patriarch, Albert helped found the Carmelites around 1209, in particular by his composition of what came to be called the Carmelite Rule of St. Albert. This order was based on Mount Carmel, across the Bay of Haifa from Acre where he resided as patriarch. Additionally, he mediated disputes between the Kingdom of Jerusalem and the Kingdom of Cyprus and between the Knights Templar and the Armenian Kingdom of Cilicia. In 1214 he had been invited to the Fourth Lateran Council, but the Master of the Hospital of the Holy Spirit, whom he had rebuked and deposed for immorality, stabbed him to death on 14 September while taking part in a procession on the Feast of the Exaltation of the Holy Cross. He was succeeded by Raoul of Merencourt.