Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық ғарыш ғалымы
Indian space scientist
Венкатараман Радакришнан (18 мамыр 1929 – 3 наурыз 2011) – үндістандық ғарыш ғалымы және Швед Корольдік Ғылым академиясының мүшесі. Ол Бангалор қаласындағы, әкесінің құрметіне аталған Раман зерттеу институтының профессоры қызметінен зейнетке шықты, ал 1972-1994 жылдары осы институттың директоры болған. Ол түрлі комитеттерде түрлі лауазымдарда қызмет етті, соның ішінде 1988-1994 жылдары Халықаралық астрономиялық одақтың вице-президенті болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Швед Корольдік Ғылым академиясы мен АҚШ Ұлттық Ғылым академиясының шетелдік мүшесі болды. Корольдік астрономиялық қоғамның мүшесі және Бангалор қаласындағы Үндістан Ғылым академиясының мүшесі болды.
Venkataraman Radhakrishnan (18 May 1929 – 3 March 2011) was an Indian space scientist and member of the Royal Swedish Academy of Sciences. He retired from his career as professor emeritus of the Raman Research Institute in Bangalore, India, of which he had previously been director from 1972 to 1994 and which is named after his father. He served on various committees in various capacities including as the vice president of the International Astronomical Union during 1988–1994. He was also a Foreign Fellow of both the Royal Swedish Academy of Sciences and the U. S. National Academy of Sciences. He was an Associate of the Royal Astronomical Society and a Fellow of the Indian Academy of Sciences, Bangalore.
Ерте өмір және білім
Радакришнан Мадрастың маңындағы Тондярпетте, Нобель сыйлығының лауреаты физик сэр Чандрашехара Венката Раман мен оның әйелі Локасундари Аммал отбасында дүниеге келді. Оның бастауыш білімі Мадраста болды. Ол Майсур университетін бітірген соң Бангалор қаласындағы Үндістан ғылым институтының физика факультетіне оқуға түсті.
Radhakrishnan was born in Tondiarpet, a suburb of Madras, to Nobel laureate physicist Sir Chandrasekhara Venkata Raman and his wife Lokasundari Ammal. His early schooling was in Madras. He graduated from Mysore University before joining the Department of Physics at the Indian Institute of Science in Bangalore.
Мансап
1955–1958 жылдары Швецияның Гетеборг қаласындағы Чалмерс технология университетінде ғылыми көмекші болып жұмыс істеді. АҚШ-тағы Калифорния технология институтының аға ғылыми қызметкері болғаннан кейін, Австралияның Сидней қаласындағы Ұлыбританияның ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер ұйымының (Commonwealth Scientific and Industrial Research Organization) радиофизика бөліміне аға ғылыми қызметкер ретінде, кейін бас ғылыми қызметкер ретінде қосылды. 1972 жылы Үндістанға оралып, Раман зерттеу институтын директоры ретінде қайта құру жұмысын бастады. 1972–1994 жылдар аралығында Раман зерттеу институтының директоры қызметін атқарып, пульсар астрономиясы, сұйық кристалдар және астрономияның басқа да прогрессивті салаларындағы жұмыстарымен халықаралық деңгейде танымал болды. 1996 жылы Амстердам университеті профессор Радхакришнанаға құрметті доктор ғылымы дәрежесін берді. Радхакришнан түрлі комитеттерде әртүрлі лауазымдарда қызмет етті. 1988–1994 жылдары Халықаралық астрономиялық одақтың вице-президенті болды. Халықаралық радио ғылымдары одағының J комиссиясының (Радиоастрономия) төрағасы (1981–1984) қызметін атқарды. Нидерланд радиоастрономия қорының шетелдік консультативтік комитетінің, Австралия телескопы ұлттық мекемесінің басқару комитетінің (CSIRO, Австралия), Грин-Бэнк радиотелескобының консультативтік комитетінің (АҚШ Ұлттық радиоастрономия обсерваториясы) мүшесі болды. Сонымен қатар, Физикалық зерттеулер зертханасының басқару кеңесінің мүшесі және Астрономия және астрофизика жөніндегі университетаралық орталықтың ғылыми кеңесшілер тобының мүшесі болды. 1973–1981 жылдар аралығында Үндістанның астрономия жөніндегі ұлттық комитетінің мүшесі болды. Радхакришнан түрлі ұлттық және халықаралық ғылыми ұйымдарға сайланды. Швед Корольдік ғылым академиясының және АҚШ Ұлттық ғылым академиясының шетелдік мүшесі болды. Корольдік астрономиялық қоғамның мүшесі және Бангалор қаласындағы Үндістан ғылым академиясының мүшесі болды.
He worked at the Chalmers University of Technology in Gothenburg, Sweden as a Research Assistant during 1955–1958. He was a senior research fellow of the California Institute of Technology in USA before joining the Radiophysics Division of the Commonwealth Scientific and Industrial Research Organization, Sydney, Australia initially as the senior research scientist and later as the principal research scientist. He returned to India in 1972 and took up the task of rebuilding the Raman Research Institute as its director. During his tenure as the director of the Raman Research Institute between 1972–1994 he built an international reputation for work in the areas of pulsar astronomy, liquid crystals, and other areas of frontline research in Astronomy. The University of Amsterdam conferred the Doctor Honoris Causa degree on Prof. Radhakrishnan in 1996. Radhakrishnan served on various committees in various capacities. He was the vice president of the International Astronomical Union during 1988–1994. He served as the chairman of Commission J ( Radio Astronomy) of the International Union of Radio Sciences (1981–1984). He was a member of the Foreign Advisory Committee for the Netherlands Foundation for Radio Astronomy, Steering Committee of the Australia Telescope National Facility, CSIRO, Australia, Advisory Committee for the Green Bank Radio Telescope, National Radio Astronomy Observatory, USA. He was also the Member of the Governing Council of the Physical Research Laboratory, Ahmedabad and the Scientific Advisory Committee of the Inter University Centre for Astronomy and Astrophysics. During the period of 1973–1981 he was a member of the Indian National Committee for Astronomy. Radhakrishnan was selected to various scientific bodies, both national and international. He was a Foreign Fellow of both the Royal Swedish Academy of Sciences and the U. S. National Science Academy. He was an Associate of the Royal Astronomical Society and a Fellow of the Indian Academy of Sciences, Bangalore.
Зерттеу
Радакришнан 1950 жылдары Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін радиоастрономияның дамуының бастапқы кезеңдерінен бастап осы саламен байланысты болды. Ол Үндістандағы бақылау астрономиясын қалыптастырушылардың бірі еді. Өмірі бойы әртүрлі елдерде жұмыс істеді, мысалы 1954 жылы Швецияда, Калтехте, CSIRO, Сиднейде және Бангалор қаласында. Оның мансабының соңғы 33 жылы Бангалор қаласында өтті. Оның зерттеулерінің бір бөлігі астрономиялық объектілердегі радиотолқындардың поляризациясын зерттеуді қамтыды. Бұл жұмыстарға Юпитер планетасын қоршап тұрған Ван Аллен белдеулерінен радиотолқындарды анықтау және Юпитер ядросының нақты айналуын бірінші рет анықтау кірді. Ол сондай-ақ поляризацияланған сәулелену таралымына интерферометрияны жүйелі түрде қолданған алғашқы ғалым және сутек атомынан шығатын 21 см толқын ұзындығындағы Земан эффектін ерте зерттеді. Вела пульсарының поляризациясын өлшеуі магниттелген, айналатын нейтронды жұлдыз туралы түсінік қалыптастыруға көмектесті және оны нейтронды жұлдыздың полярлық қақпаларынан қисаю радиациясының парадигмасын ұсынуға итермеледі, бұл сол кезден бері пульсардың сәуле шығару механизмдерін зерттеуге маңызды үлес қосты. Австралиядағы кезеңі бейтарап сутегінің 21 см толқын ұзындығындағы сәулеленуді сіңіру және шығаруды кең ауқымды зерттеуге жетекшілік етті, бұл кейіннен жұлдызаралық ортаның реалистік моделін жасауға көмектесті. Ол сонымен қатар көптеген галактикалық және галактикадан тыс көздерге қарай 21 см сіңіруді жүйелі интерферометриялық зерттеу жүргізді. Ол сонымен қатар дельтапландар, микрожеңіл ұшақтар және қайықтарды жобалауға және құрастыруға қатысты. Оның осы салалардағы бастапқы еңбектерін Үндістан үкіметі Аэронавтика ғылыми-зерттеу және даму кеңесі, Қорғаныс министрлігі (дельтапландарды жобалау үшін) және ISRO (қайықтар үшін) арқылы қолдау көрсету арқылы мойындады.
Radhakrishnan was associated with radio astronomy from the beginning of its post World War II growth in the 1950s. He was one the founders of observational astronomy in India. He worked around the world throughout his career in various locations, such as Sweden in 1954, Caltech, CSIRO, Sydney, and Bangalore. The last 33 years of his career were spent in Bangalore. Part of his research involved studying the polarization of radio waves in astronomical objects. This included the detection of radio waves from the Van Allen like belts surrounding Jupiter and the first determination of the true rotation of the core of Jupiter. He was also the first to systematically apply interferometry to polarized brightness distributions and an early study of the Zeeman Effect in the 21cm line emitted by a hydrogen atom. His measurements of polarization of Vela Pulsar aided in establishing the picture of a magnetized rotating neutron star and led him to propose the paradigm of curvature radiation from polar caps of neutron stars which has been a notable contribution to the study of pulsar emission mechanisms since that time. The period of his stay in Australia also marked his leadership of an extensive survey of the absorption and emission of 21 cm line radiation by neutral hydrogen which later helped to develop a realistic model of the interstellar medium. He also carried out systematic interferometric study of 21 cm absorption towards a large number of galactic and extragalactic sources. He also contributed in designing and fabricating hang gliders, micro light aircraft and sailboats. His original contributions in these fields were acknowledged by the Government of India by way of support from the Aeronautics Research Development Board, Ministry of Defence (for designing hang gliders) and ISRO (for sailboats).
Жарияланымдар
Радакришнан ғылыми журналдарда 80-нен астам мақала жариялады, сондай-ақ түрлі халықаралық конференциялардың материалдарын да жариялады. Радакришнан "Супернова: олардың пайда болуы және қалдықтары" (1985) атты конференция материалдарының жинағын бірлесіп редакциялады. 1982 жылдан 1987 жылға дейін "Астрофизика және астрономия" журналының редакциялық алқасының төрағасы болды.
Radhakrishnan published more than 80 papers in research journals and also proceedings of different various International Conferences. Radhakrishnan also co edited a book of conference proceedings, "Supernovae: their Progenitors and Remnants" (1985). He was the chairman of the Editorial Board of the Journal of Astrophysics and Astronomy from 1982 to 1987.
Маңызды үлестері
Радакришнан Раман зерттеу институтында жұмыс істеді. Ол институттағы 10,4 метрлік миллиметрлік толқынды радиоантеннаның құрылысына қатысты, ол әртүрлі астрофизикалық құбылыстарды зерттеу үшін қолданылды, сондай-ақ пульсар астрономиясы және жұлдызаралық ортаның рекомбинациялық сызықтарын зерттеу саласында маңызды үлес қосты. Ол галактикадағы дейтерийдің мөлшерін зерттеуге, астрофизикалық Раман мазерлеріне, бұлттардан шығатын OH сәулеленуіне, сондай-ақ Гаурибиданур және Маврикийде төмен жиілікті телескоптар салуға үлес қосты. 1987 жылы Оксфордта Милн лекциясын, ал 2000 жылы Янски лекциясын оқыды. Ол Халықаралық астрономиялық одақтың (IAU) мүшесі болды және оның бірқатар комитеттерінде жұмыс істеді, оның ішінде Жұлдызаралық материя жөніндегі VI комиссиясының 34-тобы, Радиоастрономия жөніндегі X комиссиясының 40-тобы, Ғарыш және жоғары энергия астрофизикасы жөніндегі XI комиссиясының 44-тобы, Жұлдызаралық материя дивизиясы, Радиоастрономия дивизиясы және Ғарыш және жоғары энергия астрофизикасы дивизиясы.
Radhakrishnan worked in the Raman Research Institute. He was involved in the construction of the 10.4 meter millimeter wave radio antenna at the Institute which has been used to study various astrophysical phenomena producing original contributions in pulsar astronomy as well as recombination line studies of the interstellar medium. He made contributions to the study of Deuterium abundance in the galaxy, Astrophysical Raman Masers, OH emission from clouds, and construction of low frequency telescopes at Gauribidanur and Mauritius. He delivered the Milne Lecture in Oxford in 1987, and Jansky Lecture in 2000. He was the member of International Astronomical Union (IAU) and served on some of its committees including Division VI Commission 34 on Interstellar Matter, Division X Commission 40 on Radio Astronomy, Division XI Commission 44 Space & High Energy Astrophysics, Division VI Interstellar Matter, Division X Radio Astronomy, and Division IX Space & High Energy Astrophysics.
Жеке өмір
Радакришнан Франсуаза Доминик Барнарға үйленді. Олардың Вивек Радакришнан деген ұлы бар.
Radhakrishnan married Francoise Dominique Barnard. They have a son, Vivek Radhakrishnan.
Марапаттар
В. Радакришнан көптеген сыйлықтар алды, олардың бірнешеуі төменде тізілген. М. П. Бирла еске алу сыйлығы (2005)
V. Radhakrishnan received numerous awards, some of which are listed below. M. P. Birla Memorial Award (2005)