Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хьюстон Маверикс Америка баскетбол қауымдастығының (АБА) негіз қалаушы мүшесі болды. Олар 1967 жылдан 1969 жылға дейін жаңадан құрылған лиганың алғашқы екі маусымында өнер көрсетті. Олардың үй аренасы Сэм Хьюстон Колизейі еді. 1947–48 жылдары Хьюстонда Американың кәсіби баскетбол лигасының құрамындағы байланыссыз Маверикс франшизасы болған.
The Houston Mavericks were a charter member of the American Basketball Association (ABA). They played in the upstart league's first two seasons, from 1967 to 1969. Their home arena was the Sam Houston Coliseum. In 1947–48, there was an unrelated Mavericks franchise based in Houston as part of the Professional Basketball League of America.
Шығу тегі
Маверикс 1967 жылдың 2 ақпанында АБА құрылған кезде жарияланған алғашқы ABA франшизаларының бірі болды. Олардың иесі – кәсіпкер Т. С. Морроу. Шағын үлесіне ие серіктестердің бірі – Буд Адамс, ол Америка футбол лигасының «Хьюстон Ойлерс» командасына иелік еткен. Хьюстон қаласында туған және бұрынғы НБА жұлдызы Слейтер Мартин бас менеджер және бас жаттықтырушы болып тағайындалды.
The Mavericks were one of the first ABA franchises, announced on February 2, 1967 when the ABA was formed. They were owned by businessman T. C. Morrow. One of the minority partners was Bud Adams, who owned the Houston Oilers of the American Football League. Houston native and former NBA great Slater Martin was hired as general manager and head coach.
1967-1968 жылғы маусым
Маверикс бірінші АБА-дағы іріктеуде қиындыққа тап болды. Мартин команда атынан Оклендке келді, бірақ Морроу мен оның тобы қажетті 30 мың долларлық кепілді жібермегенін білді. Мартин басқа жолдармен ақша тапқан кезде, алғашқы төрт раундты өткізіп алды және Шығыс баскетбол лигасынан (кейін Континенттік баскетбол лигасы деп аталды) ойыншыларды іздеуге мәжбүр болды. Күткендей, қиын басталғандықтан, Маверикс маусымды 29–49 есебімен аяқтады, бұл Батыс дивизионында төртінші орынға ие болды. Дегенмен, бұл плей-оффқа қатысу үшін жеткілікті болды. Олар Батыс дивизионы жартылай финалында Даллас Чапарралз командасына үш ойыннан бірде-бір жеңіссіз жеңіліп қалды. Маверикс командасынан Уилли Сомерсет және Девитт Меньярд АБА All-Star ойынында өнер көрсетті. Хьюстон тұрғындары Мавериксті көбінесе қызығушылықсыз қабылдады. Орташа көрермендер саны 1543 адамды құрады, бұл лигадағы ең төменгі көрсеткіш. Мұндай төмен көрсеткішке жету үшін де көп күш жұмсалды; команда көбінесе кештерде 500 жанкүйерді тартуға үміткер болды.
The Mavericks got off to an inauspicious start during the first ABA draft. Martin arrived in Oakland to represent the team, only to find out that Morrow and his group hadn't sent the required $30,000 bond. By the time Martin was able to get the money through other channels, he'd missed the first four rounds and was forced to recruit players from the Eastern Basketball Association (later known as the Continental Basketball Association). Not surprisingly given the rough start, the Mavericks had a somewhat mediocre season, finishing 29–49, good for fourth place in the Western Division. However, this was actually enough to make the playoffs. They went down rather meekly to the Dallas Chaparrals in the Western Division semifinals, losing three games to none. Willie Somerset and DeWitt Menyard of the Mavericks played in the ABA All Star Game. Houstonians viewed the Mavericks largely with indifference. Average attendance was listed as 1,543, easily the worst in the league. It took some effort to get even to that low figure; the team was lucky to attract 500 fans on most nights.
1968-1969 жылғы маусым
Морроу маусым аясында команданы жақсартуға көп күш жұмсады, Хьюстон Кугарс клубының жұлдыздары Элвин Хейс пен Дон Чейниді белсенді түрде іздеді. Бірақ, олар екеуі де НБА-ны таңдаған соң, Морроу команданы лигаға қайтарды. ABA комиссары Джордж Микан Хьюстондағы жағдайға қатты алаңдап, «Маверикс» клубына бірнеше ойыншы жіберді, осылайша оларды жанкүйерлер үшін тартымды етуді үмітті. 1940-1950 жылдары Миннеаполис Лейкерс командасында Миканмен бірге ойнаған Мартин лига кеңсесінің бұл араласуына наразы болды және маусым басталғалы бір ай өткен соң отставкаға кетті. Арт Бекер бірнеше ойынға ойыншы-жаттықтырушы болды, содан кейін Джим Уивер маусым соңына дейін команданы басқарды. Команданың бұрыннан нашар болған көрермендер саны одан да азайды. Орташа көрермендер саны ресми түрде 1147 адам деп хабарланды, бұл лигадағы ең нашар көрсеткіш. Дегенмен, шындығында ол одан да аз болды; көптеген бақылаушылар «көпшілік» екі таңбалы сандармен өлшенді деді. Сенімді деректерге сәйкес, «Маверикс» командасы маусымның басындағы ойындарда көрермендер саны жақсы көрінуі үшін билет сатуды көтермеледі. Бірақ маусым соңына қарай «Маверикс» командасы қатысуды әсемдеуге құлшынбайтын болды. Маусымның соңғы үш айында олар әр ойынға 400-ден аз жанкүйерді тартты. «Маверикс» командасы 23–55 есебімен аяқтады, бұл лигадағы екінші нашар көрсеткіш болды, сондықтан бұл жағдай таңқаларлық емес. Алайда, маусымда жекелеген жарқын сәттер де болды. Уилли Сомерсет тағы да ABA All-Star ойынында өнер көрсетті. «Хьюстон Маверикс» клубы 1969 жылғы 2 сәуірде 89 жанкүйердің (жарияланған сан) алдында соңғы ойынын өткізді, «Нью-Йорк Нетс» клубын 149–132 есебімен жеңді. 149 ұпай – «Маверикс» клубының ең жоғары көрсеткіші, ал 89 жанкүйер – ең төмен көрсеткіші. Маусымдағы тағы бір ерекше оқиға – «Маверикс» командасының қатарынан 43 еркін лақтыруды орындауы. Бұл серия 1969 жылғы 16 қаңтарда «Миннесота Пайперс» клубына қарсы өткен қосымша уақыт ойынында 7 рет тікелей лақтырудан бастау алды. Келесі күні «Нью-Йорк Нетс» клубына қарсы өткен сыртқы ойында «Маверикс» командасы 36-дан 36 рет сызықтан лақтыруды орындады. Бұл серия 1969 жылғы 18 қаңтарда «Кентукки Полковниктері» клубына қарсы өткен ойында команданың алғашқы еркін лақтыруымен аяқталды. Бұл еркін лақтыру сериясы және бір ойындағы көрсеткіш бүгінгі күнге дейін бұзылмаған кәсіби баскетбол рекордтары болып сақталып келеді.
Morrow made a considerable effort in the offseason to improve the team, aggressively pursuing Houston Cougars stars Elvin Hayes and Don Chaney. However, when they both opted for the NBA instead, Morrow turned the team back over to the league. ABA commissioner George Mikan was concerned enough about the situation in Houston that he sent the Mavericks several players in hopes of making them more attractive to fans. Martin, who had teamed with Mikan on the Minneapolis Lakers in the 1940s and 1950s, didn't appreciate this intervention from the league office and resigned a month into the season. Art Becker served as player coach for a few games until Jim Weaver took over for the rest of the campaign. The team's already dreadful attendance dropped even further. Average attendance was officially reported as 1,147, the worst in the league. However, it was almost certainly lower than that; many observers reported seeing "crowds" in double digits. According to most reliable sources, the Mavericks padded the gate for most of the early season games to make the attendance figures look more respectable than they actually were. As the season wore on, however, the Mavericks were less willing to embellish their attendance. During the last three months of the season, they attracted well under 400 fans per game. Not surprisingly, the Mavericks were wretched on the court, finishing with a record of 23–55, second worst in the league. However, the season was not without individual highlights. Willie Somerset again played in the ABA All Star Game. The Houston Mavericks played their final game on April 2, 1969 before only 89 fans (announced attendance), defeating the New York Nets 149–132. The 149 points was an all time high for the Mavericks; the 89 fans was an all time low. Another notable mark during the season was the Mavericks hitting 43 consecutive free throws. The streak began with 7 straight in a double overtime victory over the Minnesota Pipers on January 16, 1969. The next night on the road against the New York Nets the Mavericks went 36 of 36 from the line. The streak ended with the team's first free throw against the Kentucky Colonels on January 18, 1969. The free throw streak and mark for a single game remain to this day as unbroken professional basketball records.
Салдары
1968–69 жылғы маусымда лига команданы Солтүстік Каролинаға көшіруді жоспарлаған Джим Гарднер бастаған топқа сатты. Бірақ ол маусымды Хьюстон қаласында аяқтауға келісті. Маусым аяқталғаннан кейін Гарднер команданы Солтүстік Каролинаға, «Каролина Кугарс» деп өзгертіп көшірді. Солтүстік Каролинада бірнеше жыл өткен соң, команда Сент-Луис қаласына көшіп, «Сент-Луис рухы» деген атпен сынға түсті. 1975–76 жылғы маусымнан кейін «Спиритс» франшизасы «Юта Рокис» атымен Солт-Лейк-Ситиге көшетінін хабарлады. Алайда, ABA мен NBA біріккенде «Спиритс/Рокис» және «Кентукки Конеллс» командалары кірмей, франшизалар таратылып, ойыншылары таратпалы дұрысқа (dispersal draft) жіберілді. Хьюстон үлкен баскетболда табысқа жеткен кезде, Сан-Диегодан NBA-ның «Рокетс» командасы келді. Бірақ «Рокетс» Хьюстондағы алғашқы төрт жыл бойы «Сэм Хьюстон Колизейін» тіпті уақытша пайдалануға да жарамсыз деп танығандықтан, көшпенділердің жағдайына түсті. 1975 жылы олар өздерінің жаңа аренасына, «The Summit» (кейін «Compaq Center» деп аталды) көшті. «The Summit» аренасында «Рокетс» 1980 және 1990 жылдары ең үлкен жетістіктеріне қол жеткізіп, соңғы онжылдықта екі чемпионат жеңді. 2002 жылдан бері «Рокетс» өз үй ойындарын «Toyota Center» аренасында өткізеді. Команданың «Маверикс» деген аты кейіннен NBA-ның Даллас командасы 1980–81 жылғы NBA маусымында лигаға қосылғанда қолданылды. (Қызықтайы, Даллас қаласы ABA-ның «Даллас Чапарралс» командасының туған жері болды, ол кейін «Сан-Антонио Спёрс» болып өзгерді.)
During the 1968–69 season, the league sold the team to a group led by Jim Gardner, who intended to move the team to North Carolina. However, he agreed to finish the season in Houston. Shortly after the season ended, Gardner moved the team to North Carolina as the Carolina Cougars. After a few years in North Carolina the team moved to St. Louis and competed as the Spirits of St. Louis. After the 1975–76 season, the Spirits announced that the franchise would move to Salt Lake City to play as the Utah Rockies, but the ABA–NBA merger did not include the Spirits/Rockies or the Kentucky Colonels and the franchises disbanded, its players put into a dispersal draft. Houston would have a more successful attempt at big time basketball when the NBA's Rockets arrived from San Diego. However, the Rockets were consigned to vagabond status for their first four years in Houston after declaring Sam Houston Coliseum unsuitable even for temporary use. They finally moved into their new arena, The Summit (later known as the Compaq Center) in 1975. While at The Summit, the Rockets achieved their greatest success in the 1980s and 1990s, winning two championships in the latter decade. Since 2002, the Rockets have played their home games at the Toyota Center. The team's name, Mavericks, would later be used by NBA's Dallas expansion team when they joined NBA during the 1980–81 NBA season. (Coincidentally, Dallas was the hometown of the ABA's Dallas Chaparrals, who later became the San Antonio Spurs.)