Вирджиния штатындағы Уиллоуби шығанағының географиясы мен тарихы

Кіріспе

Виргиниядағы жер бедері

Уиллоуби Спит – АҚШ-тың Виргиния штатындағы Норфолк тәуелсіз қаласында орналасқан құрлық мүйісі. Ол үш жағынан сумен шектеледі: солтүстікте Чесапик шығанағы, батыста Хэмптон Роудс және оңтүстікте Уиллоуби шығанағы.

Тарих

Уиллоуби Спит деп аталатын аймақ өзінің атын 1610 жылы Вирджинияға келген және 1625 жылы көптеген жер гранттарының алғашқысын алған Томас Уиллоубиден алады. Уиллоубидің ұлы Томас II 1660 жылдары сол жерде тұрған. Әңгімеге сүйенсек, оның әйелі бір таңертең қатты дауылдан кейін (мүмкін, 1667 жылғы "Гарри Кейн") үйінің алдындағы жерді көрген, ал ол жерде түні бойы су болған. Уиллоуби отбасы, делінгендей, бастапқы жер грантына қосымша өтініш жасап, "жаңа" жерді өз меншігіне алған. Қатты дауылдар мен ұрагандар жағалаудың пішінін және Уиллоубидің жерлерін бір ғасырдан астам уақыт бойы өзгертіп келді. Хэмптон-Роудс аймағындағы ауа райының ресми тіркелмелері 1871 жылға дейін, Норфолк қаласының орталығында Ұлттық ауа райы қызметі құрылғанға дейін сақталмаған. Алайда, бұрынғы дауылдар туралы мәліметтер кемелердің бортындағы жазбаларда, газеттерде, тарих кітаптарында және алғашқы қоныс аударушылардың жазбаларында кездеседі. Вирджинияның колониялық жағалауындағы тұрғындар ауа райына өте сезімтал болған. Суға жақын тұрып, теңізден күнкөрісін табатын адамдар үшін тропикалық дауыл – маңызды оқиға болған. 1749 жылғы Ұраған кезінде Чесапик шығанағы қалыпты деңгейден 5 метрге көтерілді, ал Сеуэлл нүктесіне құмның тізігі шығып кетті. 1806 жылғы Ұлы жағалаулық Ұрағанның көмегімен Уиллоуби Спит қалыптасты. Келесі ғасырларда құмның батысқа қарай жылжуы Уиллоуби Спит пен Оушен Вьюдің 12 шақырымдық жағажайларының эрозиясын күшейтті. Суға тым жақын салынған үйлер мен кәсіпорындар жағалаудағы дауылдардан жиі зардап шекті, ал жағалаудың тарлығы демалыс мүмкіндіктерін шектеді. Норфолк қаласы "жағажайды толықтыру" жобасын іске қосты, оның ішінде жағажай эрозиясын азайту және жағалауды қорғау үшін толқынбағыштарды орнату да болды. Осы шаралардың нәтижесінде жағалау жақсартылып, демалыс үшін жағажайлар көбейтілді және дауылдар мен Ұрағандардан қорғау үшін буфер аймағы құрылды. Алайда, толқынбағыштар толыққанды шешім емес және олардың өзі құмның қозғалысына әсер ететін проблемаларды тудырады. Жағажайлар мен жағалау аймақтары табиғаты бойынша тұрақсыз. 2003 жылдың соңында "Изабель" Ұрағаны Норфолк жағалауын қиратқаннан кейін, қала жағалауды құммен толықтыруға шамамен 3,8 миллион доллар жұмсады. Жағалауды күтіп ұстаудың қымбаттығына қарамастан, аймақтағы жаңа өсім мен туризмнің өркендеуі аймаққа қажетті кірістерді әкелді. Қазіргі кезде Сеуэлл нүктесі мен Уиллоуби Спит арасындағы су алабы Уиллоуби шығанағы деп аталады.

The area known as Willoughby Spit takes its name from Thomas Willoughby, who came to Virginia in 1610 and received his first of many land grants in 1625. Willoughby's son, Thomas II, was living there in the 1660s, and legend has it that his wife awoke one morning following a terrific storm (possibly the "Harry Cane" of 1667) to see a point of land in front her home, where there had been only water the night before. The Willoughby family, it is said, were quick to apply for an addendum to the original land grant, giving them ownership of the "new" property. Severe storms and hurricanes would continue to transform the contour of the coast, and the Willoughby holdings, for more than a century. Although official records of Hampton Roads weather go back only to 1871 when the National Weather Service was established in downtown Norfolk, records of earlier storms have been located in ships' logs, newspaper accounts, history books and writings of early settlers. Residents of colonial coastal Virginia were very much aware of the weather. To people who lived near the water and derived much of their livelihood from the sea, a tropical storm was a noteworthy event. During a hurricane in 1749, the Chesapeake Bay rose 15 feet (5 m) above normal, and a sand spit was washed up at Sewell's Point. With the help of the Great Coastal Hurricane of 1806, Willoughby Spit was formed. Over the course of the next centuries, general westward movement of sand was compounded by extensive erosion of the 7.3 mile (12 km) long beach of Willoughby Spit and the rest of Ocean View. Homes and businesses built too close to the water were routinely threatened by coastal storms, and recreational use was limited because of the narrow width of the beach. The City of Norfolk began implementing a "beach nourishment" construction project, which included the installation of breakwaters to try to reduce beach erosion and protect the shoreline. Since then, the coastline has been improved to provide more beach for recreation, and a buffer from the power of a storm driven oceans and hurricanes. The breakwaters are by no means a permanent fix and create problems of their own, influencing the movement of sand. The beaches and coastal areas are by nature unstable. After Hurricane Isabel pounded on the coast of Norfolk in late 2003, Norfolk had to replenish the shore with of sand, costing the city around
$3.8 million. Despite the costs of maintaining the coastline, renewed growth around the area and increased tourism have generated revenue that the region depends upon. The area of water now located between Sewell's Point and Willoughby Spit is known as Willoughby Bay.

Кеме, көпір-түзек

1958 жылға дейін Хэмптон Роудс бұғазы арқылы Уиллоуби Спит пен Олд Пойнт Комфорт арасында паром қызметі істеді. Сол жылы жаңа Хэмптон-Роудс көпір-туннелінің бірінші бөлігі құрылысы аяқталды. Бүгінде 1970-ші жылдары төрт қатарлы болып кеңейтілген Хэмптон-Роудс көпір-туннелінің оңтүстік ұшы Уиллоуби Спиттің төбесінде орналасқан. Көпір-туннельден шыққаннан кейін, Хэмптон Роудс айналма жолының бөлігі болып табылатын Interstate 64 тас жолы, түкіршіктің шағын бөлігімен өтіп, Уиллоуби шығанағының солтүстік жиегіндегі көпірге жетеді.

Шаирдан округке дейін қалаға дейін

Оңтүстік Хэмптон Роудс аймағы 1634 жылы құрылған Элизабет Сити Ширінің бір бөлігі болды. Бұл бастапқы графтықтан (немесе округтен) 1636 жылы Жаңа Норфолк графтығы құрылды, ол көп ұзамай Жоғарғы және Төменгі Норфолк графтықтарына бөлінді. Төменгі Норфолк округі 1691 жылы Принцесса Анна округі мен Норфолк округі болып екіге бөлінді. Уиллоуби Спит аймағы 225 жылдан астам уақыт бойы Норфолк округінің құрамында болды. 1923 жылы ол және Оушен-Вью аймағының қалған бөлігі тәуелсіз Норфолк қаласына қосылды. (Виргиния штатында 1871 жылдан бері тәуелсіз қалалық әкімшілік бірліктер бар).

Ұшақ ұшуы тарихқа еніп отыр

1910 жылы Юджин Элли авиация тарихына енді. Ол өзiнiң "Кертисс" екі қанатты ұшағын "Ю.С.С. Бирмингем" крейсерiнiң өзгертiлген палубасынан сәтті ұшырып, "Оушен Вью" жағажайындағы Уиллоуби сайрауына қонды, кемеден ұшып шыққан алғашқы ұшқыш атанды.