Кіріспе
PopMatters-тен Скотт Элингбург Apple Years қайта шығарылымын құптады және альбомды суретшінің "ең 'эксперименталды' туындысы" деп сипаттады, сондай-ақ ремастерингтелген Wonderwall Music сияқты "жарқын әрі әдемі, жанды және шығармашылықты оятуға қабілетті" деді. Ол Гаррисонның Брайан Ино немесе Джефф Линн сияқты синтезаторлардың новаторы емес екенін айтты, бірақ "Электрондық дыбыстың мақсаты – зерттеу мен жаңалық ашу, суретшінің музыкалық ойын қазіргі заманғы аспаптардың мүмкіндіктерін қаншалықты кеңейте алатынын білу үшін жаттығудан өтуі. Контекстен тыс қарағанда, 'Электрондық дыбыс' көңілсіз немесе жалықтырарлық болар еді. Ал мұнда, Гаррисонның жеке орындаушы ретіндегі дамуының маңызды қадамы ретінде, ол өзінің қарапайымдылығында батыл естіледі."
Табысы мен мұрасы
Electronic Sound – рок-музыкант жасаған алғашқы электрондық музыка альбомдарының бірі болды. Record Collector журналынан Oregano Rathbone оны «қызықты, шектен тыс, авангардтық Муг» деп атады және Wonderwall Music сияқты, «[Beatles] тобының поп музыкасының шеңберінде бәріне орын бар екенін көрсетуі, барлық музыканттардың кейінгі сүйікті топтарының шексіз музыкасын қалыптастырды және дамытуға мүмкіндік берді» деді. Electronic and Experimental Music кітабының авторы Том Холмс Electronic Sound альбомының Beatles тобының Abbey Road альбомына тигізген әсерін және олардың «Moog дыбыстарын музыкасына тиімді енгізген алғашқы топтардың бірі» ретінде танылуын талқылайды. 1969 жылдың тамызында EMI студиясында орнатылғаннан кейін, онда Manfred Mann тобының музыканты Майк Викерс жүйені бағдарламалауға көмектесті, Харрисонның Moog синтезаторы Beatles тобының соңғы жазба жобасына маңызды үлес қосты. Харрисон, Джон Леннон және Пол Маккартни әрқайсысы аспапта ойнап, топ ақ шу мен басқа да Moog дыбыс эффекттерін, сондай-ақ ленталық контроллер арқылы ойналатын мелодиялық элементтерді пайдаланды. 1970 жылдың қаңтар айында Роберт Moog өзінің компаниясының Mini Moog синтезаторын таныстырды. Moog синтезаторының тарихы мен мұрасы туралы кітабында Тревор Пинч және Фрэнк Трокко Харрисонның Крауздың студиялық демонстрациясын пайдалануын, Бовер және Крауз сияқты «Moog шеберлерінің» өздерінің еңбектерін мойындатудағы қиындықтардың мысалы ретінде келтіреді. Авторлардың пікірінше, 1960 жылдардың соңында жазба индустриясындағы қалыпты түсінік, Moog модульдік жүйесінің жоғары техникалық деңгейіне байланысты, осы пионерлерді музыканттар немесе суретшілер емес, инженерлер деп санаған. Пинч және Трокко Mort Garson's The Wozard of Iz және Mason Williams' The Mason Williams Ear Show альбомдарын қосымша мысалдар ретінде келтіреді; соңғы альбомда Бивер «қосып, ажырату жұмыстарын» атқарған деп есептелді. Hartford Courant газетінің музыка сыншысы Роджер Кэтлин альбомның тартымдылығы «алғашқы синтезатор эксперименттерінің» жанкүйерлеріне ғана қызықты екенін айтты. TONTO синтезаторының негізін қалаушы және синтезаторлардың жетекші жақтаушысы Малкольм Сесил, Moog 3P синтезаторымен алғаш танысқанда: «Уау, Джордж Харрисон осы пластинканы осы құралда жасаған екен. Оған қарап тұрмын, сүзгілері мен генераторлары бар екенін көрдім. Бұл не?» – деп ойлағанын еске алады. The Chemical Brothers тобының мүшесі Том Роулендс Electronic Sound альбомын өзіне әсер еткен туындылардың бірі деп атады. 2014 жылғы CD кітапшасына жазған кіріспесінде ол 1990 жылдары Токиодағы бір музыкалық дүкеннен LP пластинкасының сирек көшірмесін тапқанын айтады және оның мұқабасы «қазір студиямның қабырғасында, менің Moog модулімнің жанында тұр, тікелей миымды шабытпен нұрландырып тұр» дейді. 2003 жылы Electronic Sound музыкант және музыкатанушы Джулиан Коуптың Head Heritage веб-сайтындағы «Unsung» альбомы сериясында таныстырылды. Автор «Мен жасөспінімде Emerson, Lake & Palmer тобының фанаты болған кезімде, одан да көп Moog дыбыстарын естігім келген, ал осы жазба менің тілегімді орындады» деп жазды және оның екі трегін «ауызды толтыратын, түрлі-түсті дыбыстармен, күтпеген бұрылыстармен және Харрисон жасаған ең экстремалды альбомдағы экспериментализммен толы әуе шаңғысы» деп сипаттады.
In their book on the history and legacy of the Moog synthesizer, Trevor Pinch and Frank Trocco cite Harrison's use of Krause's studio demonstration as an example of the difficulties faced by "Moogists" such as Beaver and Krause in gaining acceptance for their efforts. The authors write that the perception in the recording industry during the late 1960s was typically that, because of the highly technical aspect of the Moog modular system, these pioneers were simply engineers rather than artists or musicians. Pinch and Trocco highlight Mort Garson's The Wozard of Iz and Mason Williams' The Mason Williams Ear Show as further examples; in the case of the latter album, Beaver was credited as being "in charge of plugging and unplugging". Hartford Courant music critic Roger Catlin has said that the album's appeal is limited to aficionados of "early synthesizer experiments". Malcolm Cecil, who went on to become a leading synthesizer proponent as the co creator of TONTO, recalls that when he first encountered a Moog 3P, his immediate thought was: "Geez, this is the [instrument] that George Harrison made that record on. I'm looking at it, and I saw it has filters, envelope generator – what the hell is all this stuff?" Tom Rowlands of the Chemical Brothers has cited Electronic Sound as an influence. In his introduction to the 2014 CD booklet, he recalls discovering a rare copy of the LP in a Tokyo record shop in the 1990s and says that the sleeve "now hangs on the wall of my studio, just next to my own Moog modular, beaming inspiration straight to my brain". In 2003, Electronic Sound was featured in the "Unsung" album series at musician and musicologist Julian Cope's website Head Heritage, The author said he relished the record for providing "all the scant moments of raging Moog osity I always craved more of as a teenage Emerson, Lake & Palmer fanatic", and described its two tracks as "aural rollercoaster rides, featuring alarming and unusual zapping twists over an assortment of tone colours, pitch controlled hi jinks and outright experimentalism in the most extreme album Harrison would ever produce".