Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германия пайдаланған зымыран сынақ алаңы.

VII сынақ тұғығы (Prüfstand VII, P 7) Пенеменде әуежайындағы V-2 зымыранын сынаудың негізгі орны болды және 200 тоннаға дейін итеру күші бар зымыран қозғалтқыштарын статикалық сынақтан өткізуге қабілетті. Алаңдағы маңызды оқиғалардың ішінде 1942 жылдың 3 қазанында V-2 зымыранын табысты ұшыру, неміс әскери басшыларының сапарлары, сондай-ақ одақтастардың барлау ұшулары мен бомбалаулары бар.

Сипаттама

P 7 құрылысының екі ерекшелігі – 670 метрлік ұзындықтағы эллипстік, биік еңісті құм қабырғасы және кең бетонмен қапталған траншея (жалын ордасы), молибденді болат құбырлардан жасалған үлкен симметриялық, сумен салқындатылатын жалын дефлекторымен. Бетон траншеяның ені шамамен 8 метр, ал бетон қабырғаларының биіктігі 1 метр болатын. Жалын ордасының жанында 1 метр диаметрлі 4 футтық су жеткізу құбырлары орналасқан, ұзын жер асты бөлмесінде, секундына 120 галлондық суды үш үлкен сорғыдан (насос үйінен) жалын дефлекторына жеткізеді. Эллипстік құм қабырғасы жоғары теңіз желдерінен және құмды қорғау үшін салынған, ал жабдықтар мен персоналды зымыран жарылыстарынан және жаудың бомбалауынан қорғау үшін бетон құрылымдар қабырғаға және жер астына енгізілді (әдетте "пилан" деп аталатын құммен толтырылған макеттік соғыс бас бөлігі қолданылды). Қабырғадағы үлкен ашық жер көлік құралдарының (әсіресе жанармай таситын теміржол вагондарының) оңай кіруіне мүмкіндік берді, ал тар оңтүстік бөлігіндегі эллипс қабырға арқылы да кіруге болатын. Туннельдің жанында эллипс қабырғаға біріктірілген үлкен бақылау және өлшеу бекеті орналасқан, онда басқару орталығы болды. Бақылау орталығында оқ өтпейтін шынысы бар қос есік болды, одан бақылаушы P 7-ден шалқап жатқан телеметрия ғимаратымен телефон арқылы байланыс орнататын. Косеров маңындағы шамшырақтағы қабылдағыш, Доплер жүйесі арқылы зымырандардан телеметриялық мәліметтерді алды. V-2 қозғалтқышын өшіру үшін радиобақылауды қолданған зымырандар үшін Brennschluss жабдығына Пене өзенінің жағасындағы (P 7-ден шамамен 12 км қашықтықта) бергіш және Любминдегі Доплер радары (моторланған Вюрцбург радары, "мүйізбұғы") кірді. Сондай-ақ, құрастыру және дайындау залы/ангары (Montagehalle) болды, ол жоспарланған, бірақ ешқашан салынбаған үлкен A9/A10 көп сатылы зымыранын қабылдауға арналған. А hangarдың төбесінде оқиғаларды түсіруге арналған камералар орнатылған.

Достасқандардың барлау және бомбалау

1942 жылдың 15 мамырында Киль портында орналасқан неміс эсминдерін суретке түсіргеннен кейін, Spitfire ұшқышы, ұшу лейтенанты Д. В. Стивенсон, Peenemünde әуежайының жанында “ірі құрылыс жұмыстарын” суретке түсірді. Сол айдың соңында Констанс Бэббингтон Смит масштабтың тым кішкентай екеніне көз жеткізді, сосын менің назарымды бір ерекше нәрсе тартып алды – таңғажайып дөңгелек қоршаулар. Бірақ мен сол мәселені ойымнан шығарып жібердім. Содан кейін бір жыл өткен соң, 1943 жылдың 22 сәуірінде Билл Уайт пен Рон Прескотт RAF de Havilland Mosquito DZ473 ұшағымен Леушардан Штеттин теміржол станциясында одақтастардың бомбалауынан келген зақымды суретке түсіруге жіберілді: “Штеттиннен шыққаннан кейін, біз камераларымызды Германияның солтүстік жағалауы бойында жұмыс істеуге қалдырдық, ал пленка дамытылғанда, онда Peenemünde суреттері бар екені анықталды”. Медменхам аудармашылары эллипстік жер бедерін зерттеді (алғаш рет 1942 жылдың мамырында суретке түсірілген) және қызметтік ғимарат деп есептелген нәрседен 25 фут (8 м) ұзын “объектіні” байқады, бірақ ол келесі кадрда тағы да түсініксіз жоғалып кетті. 1943 жылдың 22 сәуірінде қоршаулардың жанында үлкен бу бұлты суретке түсірілді, кейіннен ол сынақтан өткізіліп жатқан ракета қозғалтқышынан шыққан деп анықталды. 1943 жылы “Гидра” операциясы Peenemünde-нің басқа аудандарын бомбалағаннан кейін, P 7 блокпостының шатыры нығайтылды, ал 1944 жылғы шабуылда блокпост ішіндегілер перископ құлағанда бір жарақат алды. Осы шабуыл кезінде Peenemünde-дегі бұрынғы адъютант, оберст-лейтенант Рихард Рамсхёттель және оның әйелі қаза тапты, ал Вавиловқа осы нысанды жоюға бұйрық берілді.