Кіріспе
Нацистік Германияның зерттеу орталығы, Екінші дүниежүзілік соғыста V-1 ұшатын бомбасын сынаған Люфтваффе әуеайлағы және ауыл. Пенеменде армиясының зерттеу орталығы (Heeresversuchsanstalt Peenemünde, efn|балама жазуы – Heeresversuchsstelle Peenemünde) Балтық теңізіндегі Узедом аралының солтүстік бөлігін қамтиды. 1938 жылдың ортасына қарай армиялық кешен Люфтваффеден бөлініп, Кумерсдорфтан қызметкерлер көшіріліп, құрылысы дерлік аяқталды. Армия зерттеу орталығы (Peenemünde Ost) Werk Ost және Werk Süd бөлімдерінен тұрды, ал Werk West (Peenemünde West) Люфтваффе сынақ алаңы (Erprobungsstelle der Luftwaffe) болды, ол Люфтваффедегі төрт сынақ және зерттеу орталығының бірі және бас кеңсесі Erprobungsstelle Rechlin-де орналасқан.
the village and the World War II Luftwaffe airfield that tested the V 1 flying bomb
The Peenemünde Army Research Center (Heeresversuchsanstalt Peenemünde,efn|An alternative spelling is Heeresversuchsstelle Peenemünde, for the whole Northern peninsula of the Baltic island of Usedom. By the middle of 1938, the Army facility had been separated from the Luftwaffe facility and was nearly complete, with personnel moved from Kummersdorf. The Army Research Center (Peenemünde Ost) consisted of Werk Ost and Werk Süd, while Werk West (Peenemünde West) was the Luftwaffe Test Site (Erprobungsstelle der Luftwaffe), one of the four test and research facilities of the Luftwaffe, with its headquarters facility at Erprobungsstelle Rechlin.
Басқарылатын зымыран мен зымыранның дамуы
Екінші дүниежүзілік соғыстағы бірнеше неміс басқарылатын зымырандары мен ракеталары, оның ішінде V 2 ракетасы (A 4) (сынақ ұшыруларын қараңыз) және Wasserfall (35 Peenemünde сынақ атулары), Schmetterling, Rheintochter, Taifun және Enzian зымырандары HVP-мен әзірленді. HVP сонымен қатар АҚШ-қа қарсы қолданылатын аса ұзақ қашықтықтағы зымырандардың алдын ала жобалау жұмыстарын жүргізді. Бұл жоба кейде "V 3" деп аталды және оның бар екені жақсы құжатталған. Peenemünde орталығы сонымен қатар әлемдегі алғашқы жабық тізбекті теледидар жүйесі сияқты басқа технологияларды да жасады, ол зымыранды бақылау үшін VII сынақ стендіне орнатылды. Уолтер Дорнбергердің сөзіне сүйенсек, "ракеталар судың астында жұмыс істеді". 1942 жылдың жазында Эрнст Штайнхофф басшылығымен Pennemünde теңізден, суасты кемесінің палубасындағы ұшыру құрылғыларынан немесе сүйретілетін жүзу құралдарынан ракета ату жұмыстарын жүргізді. Дорнбергер 30-50 фут тереңдіктен атуды былай қорытындылады: "Балтық теңізінің тыныш суларынан күркіреп, шулап, кенеттен көтерілген осы жиырма ауыр ұнтақ ракетасы – таңғажайып көрініс болды".
Аэродинамикалық институт
Пенемундедегі "Аэродинамикалық институттың" үстіркіш жел туннелінде ақырында 1942 немесе 1943 жылдары рекордтық Mach 4.4 жылдамдыққа дейін жететін соқпақтар болды, сондай-ақ 1940 жылы сұйық оттекті пайдаланудан туындаған конденсацияның бұлттануын азайту үшін жаңартпалы кептіргіш жүйе орнатылды. 1937 жылдың сәуір айында Аахен университетінен келген Рудольф Германның басшылығымен, 1943 жылы техникалық қызметкерлердің саны екі жүзге жетті, сонымен қатар Лейпциг университетінен Герман Курцвег және Вальтер Хейуссерман да осы құрамға кірді.
Соғыстан кейінгі
1945 жылы ақпанда Пенемендеде V2 зымыраны соңғы рет ұшырылды, ал 1945 жылы 5 мамырда генерал Константин Рокоссовский басқаратын Кеңес Одағының 2-Белоруссия майданының әскерлері Свинменде портын және Узедом аралының барлық бөлігін басып алды. Анатолий Вавиловтың басшылығымен кеңес жаяу әскерлері Пенемендедегі нысандарға шабуыл жасап, "75 пайыз қираған" қалдықтарды тапты. Зерттеу ғимараттары мен зымыранды сынау стендтерінің бәрі қиратылды. 1945 жылдың сәуір айының соңында Пенемендеден 450-ден астам маңызды зымыран ғалымдарынан тұратын топты АҚШ армиясы Обераммергауда ұстады, ал Вернер фон Браун, Уолтер Дорнбергер және басқа бірнеше адам 1945 жылдың 2 мамырында Рейтте тапсырды. "Paperclip" операциясы аясында АҚШ-тағы White Sands сынақ алаңында жұмысты жалғастыру үшін 127 инженерден тұратын топ келісімшартқа отырды. Бұрынғы HVP қызметкерлерінің тек бірнеше мүшесі, мысалы Гельмут Гротруп және Эрих Апель ғана кеңестік тараппен келісімшартқа қол қойып, 1946 жылдың қазан айында "Осоавиахим" операциясының аясында КСРО-ға күштеп ауыстырылды. Пенемендедегі техникалық нысандардың тағы бір бөлігі 1948 мен 1961 жылдар аралығында қиратылды. Тек электр станциясы, әуежай және Зиновьицке дейінгі теміржол байланысы ғана жұмыс істеді. Сұйық оттегі өндіруге арналған газ зауыты әлі де Пенемендеге кіреберісте қираған күйінде жатыр. Ол жердегі көптеген басқа да нацистік Германия нысандарының қалдықтары өте аз. Peenemünde тарихи техникалық мұражайы 1992 жылы баспананың басқару бөлмесінде және бұрынғы электр станциясының аумағында ашылды және ERIH – Еуропалық өнеркәсіптік мұра жолының маңызды нүктесі болып табылады.