Кіріспе
Neu Ulm ауданы (Швабия: Nej Ulm) – Neu Ulm ауданының орталығы және Баварияның Швабия аймағындағы қала. Ілеспе қалалар: Ульм, Сенден, Пфаффенхофен-ан-дер-Рот, Холцхайм, Нерсинген және Эльчинген. Халқы – 58 978 адам (2019 жылғы 31 желтоқсан).
Neu Ulm (Swabian: Nej Ulm) is the seat of the Neu Ulm district and a town in Swabia, Bavaria. Neighbouring towns include Ulm, Senden, Pfaffenhofen an der Roth, Holzheim, Nersingen and Elchingen. The population is 58,978 (31 December 2019).
Тарих
Жаңа Ульмнің қазіргі тарихы 1810 жылы Ульм қаласының егемендігі Бавария Корольдігінен Вюртемберг Корольдігіне ауысуымен басталды. Дунай Бавария мен Вюртембергтің арасындағы шекараға айналды. Осылайша Дунайдың оң жағалауындағы жерлер Баварияның билігінде қалды. Бұл Ной-Ульмнің тәуелсіз қала ретіндегі мәртебесінің бастауы болды. Сол кезде Ной-Ульм өте шағын болды, онда бірнеше үй, мейрамханалар, жер участақтары және Оффенхаузен ауылы болды. Ол әлі де Ульм-ам-рехтен-Донаууфер (Дунайдың оң жағындағы Ульм) деп аталатын. "Neu Ulm" атауы алғаш рет 1814 жылы жазбаларда кездеседі. Қаланың нақты өсіп-дамуы бірнеше онжылдықтан кейін, 1841 жылы Франкфурт Бундесверсхольге Ульмнің федералды бекінісі, Бундесфестунгті салу туралы хабарлағанда басталды. Король Людвиг I-нің қалауымен Ной-Ульм бекініс құрамына енді, ал Ной-Ульмдегі құрылыс жұмыстарын майор Теодор фон Хильдебрандт қадағалады. 1853 жылы Ной-Ульм Аугсбургқа теміржолмен қосылғаннан кейін солдаттар келді және онда гарнизон құрылды. Қала 19-шы ғасырдың соңында мэр Йозеф Колманның басшылығымен гүлдене бастады. 1897 жылы Ульм мен Ной-Ульмді байланыстыратын трамвай желісі, ал 1900 жылы Neu Ulm-нің сумен қамтамасыз етілуін қамтамасыз ететін су мұнарасы (қазіргі күнге дейін ескерткіш) салынды. 1906 жылы Ной-Ульм алғаш рет қала қабырғасынан тысқары жерлерге кеңейді. Алғашқы фабрикалар салынды және ол одан әрі кеңейе берді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін гарнизон жабылды. Қаланың халқы мен байлығы өсіп, ол өркендеген қалаға айналды. Дегенмен, Екінші дүниежүзілік соғыс өз ізін қалдырды; қаланың сексен пайызына жуығы одақтастардың бомбалауынан қирады, ал Дунай арқылы Ульмге барлық көпірлер бұзылды. Қайта құру жұмыстары басталды, ал Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бастап 1990 жылдарға дейін АҚШ армиясы Ной-Ульмде орналасты. 1968 жылы 1-ші батальон, 81-ші далалық артиллерия полкі Вакернхаймнан Уайли казармасына көшірілді. Бастапқыда ол сегіз "Першинг-1" ядролық зымыранымен жабдықталған, ал 1969 жылы оларды 36 "Першинг-1а" зымыранымен алмастырды, олар 1984 жылы "Першинг-2" зымырандарымен ауыстырылды. 1986 жылы батальон әрекетсіз қалдырылып, 1-ші батальон, 9-шы далалық артиллерия полкі болып қайта құрылды. 1988 жылдың 27 мамырында Орташа қашықтықтағы ядролық күштер туралы келісім ратификацияланғаннан кейін зымырандар жойылды және батальон 1991 жылдың 30 маусымында таратылды. АҚШ армиясының кетуі қала экономикасына үлкен әсер етті, сонымен қатар көптеген бос әскери ғимараттар қалды.
Елтаңба
1857 жылы қалаға елтаңба берілді, бірақ сол кезде ол заңды түрде қала емес еді. 1869 жылы король Людвиг II оған алғаш рет қала мәртебесін берді. Елтаңба қара, ақ және көк түсті үш көлденең жолақтан тұрады, ал оның алдында мұнара бейнеленген. Мұнара Ной-Ульмді қоршаған бекіністің символы, қара және ақ түстер Ульм қаласымен байланысты екенін көрсетеді, ал ақ және көк түстер Бавариямен байланысын білдіреді.
Аудандар
Neu Ulm 14 ауданға бөлінген, олардың 9-ы 1972 және 1977 жылдар аралығында қосылған. Аудантар: Бурлафинген, Финнинген, Герленхофен, Хаузен, Холцшванг (Тифенбах кіретін), Джедельхаузен, Людвигсфельд, Ной-Ульм, Оффенхаузен, Пфюль, Реути, Швайгхофен, Штайнхайм және Вили.