Кіріспе

Нью-Гэмпширдегі Сион лагері – 1834 жылдың мамыр және маусым айларында Джозеф Смит басқарған, Соңғы күндердің қасиеттілерінің Кертлендтен (Огайо штаты) Миссури штатының Клей округіне жасаған экспедициясы. Бұл экспедиция қасиеттілерді мормон емес қоныс аударушылар жерден қуған жерді қайтарып алуға бағытталған, бірақ сәтсіз аяқталды. Соңғы күндердің қасиеттілері сенімі бойынша, бұл жер Сион қаласы болуға тиіс, ол мыңжылдық патшалықтың орталығы; Смит Құдайдан келген бұйрықты жазып алды, онда оған өзінің шіркеуін қазіргі заманғы Мұса сияқты Сионды "қуатпен және созылған қолмен" азат етуге бұйырылды. Миссури тұрғындары Соңғы күндердің қасиеттілерінің жақындап келе жатқанын естігенде, Смит әскерінен көп санды ополчение құрды. Смит содан кейін тағы бір аянды жазып, шіркеудің Біріккен тәртіпке немесе бағышталу заңына берілмегендіктен қазіргі уақытта "Сионды азат етуге" лайық емес екенін мәлімдеді. Олар ақсақалдарына уәде етілген көктегі билікті алғанша "біршама уақыт күтуі" керек еді. Экспедиция 1834 жылдың 25 шілдесінде холера эпидемиясы кезінде таратылды, ал аман қалғандардың көпшілігі Огайоға қайтып оралды. Экспедиция жерді қайтарып алуда сәтсіз болғанына қарамастан, лагерь мүшелерінің көпшілігі "көк оларды күзетіп отырғанына" сенді. Хебер К. Кимболл періштелерді көргендерін айтты. "Лагерь мүшелерінің көпшілігі қиындықтарымен байланысты, бұрынғыдан да бекем Жозефке адал болды", және Сион лагерінің мүшелерінен келесі буын көшбасшылары шықты: келесі үш шіркеу президентінің екеуі, шіркеудің алғашқы 25 елшісінің 56%-ы, жетпістің барлық жеті президенті және жетпістің тағы 63 мүшесі. "Жозефтің Сионға және жиналуға деген құлшынысы одан да күшейді", және оған "басқа жерде қайта бастауға" мүмкіндік берілгенде, ол бас тартты.

Өмірбаян

Соңғы күндердің қасиеттілері теологиясының негізгі қағидасы – Киелі кітаптағы Жаңа Иерусалимнің Америкада салынатыны, бұл сенім 1829 жылы орнатылып, Мормон кітабына енгізілген. 1831 жылдың 20 шілдесінде Смит осы Жаңа Иерусалимнің орналасқан жерін Миссури штатының Джексон округі деп анықтады және Сион қаласын құру үшін соңғы күндердің қасиетті қоныс аударушыларын жібере бастады. 1833 жылдың жазында Джексон округіне 1200-ге жуық соңғы күндердің қасиеттілері келді, ал бұрынғы қоныс аударушылар олардың саяси және экономикалық күшіне қорқынышпен қарады, соңғы күндердің қасиеттілері аболиционизмді қолдайды деген қауесеттер осы қорқынышты күшейте түсті. 1833 жылдың 23 шілдесінде Джексон округінің азаматтары мормон қоныс аударушыларының келуі туралы жиналыс өткізді, оларды "мүліктері мен білімдері жағынан қара нәсілділерден көп емес" деп сипаттап, мормондарды "біздің құлдарымызға зиянды әсер етеді" деп айыптады. Олар мормондарды округті басып алуды жоспарлап отыр деген айыптау тақты, "Бізге күн сайын айтылады, тіпті білімсіздер де емес, олардың барлық топтары, біз (жұртшылық) осы округтен жойыламыз және жерлеріміз олардың мұралық иелігіне беріледі" деп жазды. Бұл мәлімдемеде "осы жаңылысқан және баурап алған адамдардың көптегені біздің жерлерімізді қанды қылышпен тартып алуға тиіс екендігіне сенуге үйретілген" делінген. Мәлімдемеде "елдің азаматтық үкіметі олардың қолына көшетін күн алыс емес екенін айту үшін ешқандай болжамдық қабілеті қажет емес" делінді. Соңында, олар басқа мормондардың округке кірмеуін, округтегілердің кетуін және газеттерінің дереу тоқтатылуын талап етті. Бұл талаптар зорлық-зомбылықпен қорқытып, "осы талаптарды орындамағандарды олардың бауырларына, болжамдық сыйы барларға, оларды күтіп тұрған тағдыр туралы хабарлау үшін жіберуге" шақырды. Екі сағаттық үзілістен кейін, талаптарды белгілі мормондарға ұсынғаннан кейін, жиналыс қайтадан басталды және жергілікті мормон басшылары жауап беруге "нақты уақытты" сұрады. Нәтижесінде, мормон баспасының қиратылып, баспа машинасы мен жинағының тартып алынуына бірауыздан шешім қабылданды. Бірақ соңғы күндердің қасиеттілеріне төртінші шабуылдан кейін "үшінші және төртінші ұрпаққа дейін" кек алуға рұқсат берілді. Киелілер бастапқыда өздерінің жерлерін саяси және заңдық жолдармен қайтаруға тырысты, сот және Миссури үкіметімен байланыс орнату үшін төрт Миссури адвокатын жалдады. Бұл адвокаттарды жалдау және мәселені сотта шешуге тырысу 1833 жылдың қазан айының соңында одан әрі зорлық-зомбылыққа себеп болды. Миссури тұрғындары Киелілерге төртінші рет шабуыл жасағанда, олар Смит аян еткендей қарсы тұрды. 1833 жылдың соңына қарай Киелілердің үйлері мен шіркеудің баспаханасы қиратылды және шіркеу мүшелерінің көбісі округтен қашып кетті. Соңғы күндердің қасиеттілерінің босқындары уақытша көршілес округтерге, соның ішінде солтүстікке қарай, Миссури өзенінен арғы бетте орналасқан Клей округіне қоныстанды. 1833 жылдың желтоқсан айында Смит "Сионның құтқарылуы" туралы тағы бір аянды диктантпен жазды. Ол Миссури қоныс аударушыларына сот арқылы немесе саяси жолмен өтемалдау іздеуді бұйырды, бірақ егер бұл әрекеттер сәтсіз аяқталса, әскери шешім қажет болатынын ескертті. Аянда Смит жақын арада Құдайдан "өз жеріме тез баруды, жауларымның қабырғаларын қиратуды, олардың мұнараларын құлатуды және күзетшілерін шашыратуды" бұйыратыны айтылды. Егер Миссури тұрғындары Киелілерге қарсы шықса, Киелілер "мен үшін жауларымнан кек алады, сонда мен үйімнің қалған мүшелерімен бірге келіп, жерді иемденемін". Заңдық және саяси күш-жігерлер нәтижесіз болды, бірақ 1834 жылдың 24 ақпанында Миссури наразылары сот отырысының қауіпсіздігіне қауіп төндіргеннен кейін, ол 1834 жылдың соңына дейін кейінге қалдырылды.

Лагерьдің құрылуы

Кейінгі күнгі қасиеттілердің Огайо штатындағы Киртленд қаласындағы штаб-пәтерінде Смит Құдайдан аян алып, Киртлендте экспедиция ұйымдауға шақырды, ол Миссуриге жорықтап, "Сионды қайта жаңғыртуы" керек еді. Осы экспедицияға 200-ге жуық ер адам, сондай-ақ бірнеше әйелдер мен балалар ерікті түрде қатысуға тілек білдірді, және ол "Сион лагері" деп танылды.

Жүріс

Смит және оның еріктілері 1834 жылдың 4 мамырында Киртлендтен шықты. 4 маусымға дейін олар Индиана және Иллинойс штаттарын басып өтіп, Миссисипи өзеніне жетіп, одан өтіп Миссури штатына кірді. Олар маусым айының соңына қарай штаттың көп бөлігін кезіп өтті, олардың жақындап келе жатқаны туралы хабар Джексон және Клей округтеріндегі мормон еместердің арасында үлкен алаңдаушылық тудырды. Соңғы күн қасиеттілерін Джексон округіне қайтару бойынша келіссөздер нәтижесіз аяқталды, бірақ Смит күшпен "Сионды қайтаруға" тырыспай, Сион лагерін таратуға шешім қабылдады. Лагерь мүшелерінің көптегені олардың күресу керектігіне сенді және Смитті сынады. Содан кейін көптеген адам холераға шалдықты. 900 шақырымдық жорық өз мақсатына жете алмады, ал он төрт қатысушы көз жұмды.

Салдары

Смит Кертлендке оралғанда, оған қарсылық күшейді. Бірақ, Сион лагеріне қатысқан көптеген адамдар осы қозғалысқа берілген жақтастар болды. Смит Кертлендке қайтқанда, Он екі елшінің кворумын және Жетпістің бірінші кворумын құрды, олардың көпшілігі Сион лагерінде қызмет еткен ер адамдар еді. Соңғы күннің қасиеттілері Джексон округіне қайта оралуға ниеттенгендеріне жетпеді, және Миссури заң шығарушы органы 1836 жылы олардың қоныстануы үшін арнайы Колдуэлл округін бөліп бергенімен, екі жыл өткен соң Миссури тұрғындары қасиеттілерді Миссисипи арқылы Иллинойс штатына қуды. Смит қайтыс болғаннан көп жылдар өткен соң, қазіргі Христиан шіркеуінің (Ғибадатхана учаскесі) мүшелері Сионды қайтару мақсатымен Джексон округіне оралған Соңғы күннің қасиеттілері қозғалысының алғашқы өкілдері болды.