Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крист Черч Спайтфильдс – 1714 және 1729 жылдар аралығында Николас Хоксмурдың жобасы бойынша салынған англикан шіркеуі. Шығыс Лондондағы Коммерциялық көшеде және қазіргі Орталық Лондонда, Лондон қаласымен шектесетін Тауэр Хамлетс ауданының батыс жағында орналасқан. Бұл шіркеу 1711 жылы Парламент актісімен құрылған Елу жаңа шіркеу салу комиссиясы үшін салынған, сонымен аталатын "Комиссияшылар шіркеулерінің" алғашқыларының бірі болды. Комиссияның мақсаты – жерлерді сатып алып, Лондонның жаңа елді мекендеріне қызмет ететін елу жаңа шіркеу салу еді. Бұл приход ортағасырлық Степни приходынан бөлініп, сол кезде гугеноттардың (француз протестанттары және Англия шіркеуіне де, корольге де адал емес басқа да "диссиденттер") үстемдік құрған аймақ үшін ағылшын билігін көрсету мақсатында құрылды. Кейбір гугеноттар оны крещение, неке және жерлеу рәсімдері үшін пайдаланды, бірақ күнделікті құлшылық үшін емес, өздерінің шіркеулерін артық көрді (олардың шіркеулері Англия барокко стилімен салыстырғанда әлдеқайда қарапайым болды), бірақ бірте-бірте ағылшын өміріне және англикан құлшылығына сіңіп кетті – ол он сегізінші ғасырда салыстырмалы түрде қарапайым болған. Жаңа шіркеулер комиссиясы Кристофер Рен, Томас Арчер және Джон Ванбру екі геодезист тағайындады, олардың бірі Николас Хоксмур болды. Жоспарланған елу шіркеудің барлығы он екі ғана салынды, олардың алтауы Хоксмурдың жобасы бойынша салынған.
Christ Church Spitalfields is an Anglican church built between 1714 and 1729 to a design by Nicholas Hawksmoor. On Commercial Street in the East End and in today's Central London it is in the London Borough of Tower Hamlets, on its western border facing the City of London, it was one of the first of the so called "Commissioners' Churches" built for the Commission for Building Fifty New Churches, which had been established by an Act of Parliament in 1711. The purpose of the Commission was to acquire sites and build fifty new churches to serve London's new settlements. This parish was carved out of the circa medieval Stepney parish for an area then dominated by Huguenots (French Protestants and other 'dissenters' who owed no allegiance to the Church of England and thus to the King) as a show of Anglican authority. Some Huguenots used it for baptisms, marriages and burials but not for everyday worship, preferring their own chapels (their chapels were severely plain compared with the bombastic English Baroque style of Christ Church) though increasingly they assimilated into English life and Anglican worship – which was in the eighteenth century relatively plain. The Commissioners for the new churches including Christopher Wren, Thomas Archer and John Vanbrugh appointed two surveyors, one of whom was Nicholas Hawksmoor. Only twelve of the planned fifty churches were built, of which six were designed by Hawksmoor.
Сәулет
Мәсіх шіркеуінің сәулеттік композициясы Хоксмурдың әдеттегі тікелейлігін көрсетеді: басты ғимараттың қарапайым тіктөртбұрышты көлемі батыс жағынан үш қабаттан тұратын кең мұнарамен аяқталады, ол классикалық емес, көбірек готикалық стильде салынған. Жартылай дөңгелек фронтоны және Тоскана бағаналары бар әсем вестибюль батыс жағына тікелей қосылған; бұл, мүмкін, мұнараны нығайту үшін жобаға кейіннен қосылған элемент болуы мүмкін. Хоксмурдың Лондондағы басқа шіркеулері мен Реннің көптеген шіркеулері сияқты, басты ғимараттың орталық кеңістігі екі ось бойында ұйымдастырылған, ал бастапқыда екі кіреберіспен ерекшеленген, олардың қазір тек оңтүстік жағы ғана сақталған. Ол әсем әрленген, тегіс төбесі бар және люкстер арқылы жарықтандырылған. Наулы өткелдер эллипстік күмбездермен жабылған, олар композиттік тәртіптегі биік бағаналарға тіреледі (Wren's St James's, Piccadilly мысалы), ал осы тәртіп шығыс және батыс жақтардағы қоршаулар үшін де қолданылған. Шығыс жақтағы венециялық терезе Палладиан сәулетінің қайта жаңғыруының ықпалын көрсетеді немесе мұнараның кең негізгі бөлігінде қайталанатын кіреберіс портигінің аркалық фронтонымен үйлесімді болуы мүмкін. Шығыс терезесі екі терезеден тұрады – бірі ішкі, бірі сыртқы, бірақ қазір бұл әсер екі терезе арасындағы Виктория дәуіріндегі витражды тереземен жасырылған. Роберт Вентури өзінің «Архитектурадағы күрделілік және қайшылықтар» атты кітабында Спиталфилдс шіркеуінің мұнарасын «қала көлеміндегі екінің де көрінісі» деп сипаттайды. Хоксмурдың мұнарасы – қабырға да, мұнара да. Төменгі бөлігінде көріс оның қабырғаларының кеңеюімен аяқталады, олар көшеге қарай перпендикуляр орналасқан тіреуіштерге ұласады. Оларды тек бір бағыттан көруге болады. Ал жоғары жағы шығыршынға айналады, ол барлық жағынан көрінеді және ауданның көкжиезін кеңістіктік және символдық тұрғыдан басып тастайды.
The architectural composition of Christ Church demonstrates Hawksmoor's usual abruptness: the very plain rectangular box of the nave is surmounted at its western end by a broad tower of three stages topped by a steeple more Gothic than classical. The magnificent porch with its semi circular pediment and Tuscan columns is attached bluntly to the western end: it may indeed be a late addition to the design intended to add further support to the tower. Like those of Hawksmoor's other London churches and many of Wren's, the central space of the nave is organised around two axes, the shorter originally emphasised by two entrances of which only that to the south remains. It has a richly decorated flat ceiling and is lit by a clerestory. The aisles are roofed with elliptical barrel vaults carried on raised Composite order columns (cf. Wren's St James's, Piccadilly), and the same order is used for the screens across the eastern and western ends. The Venetian window at the east may show the growing influence of the revival of Palladian architecture, or it may be a rhyme with the arched pediment of the entrance portico, repeated in the wide main stage of the tower. The east window is a double window, one inside, one outside, the effect now obscured by the Victorian stained glass window between the two. In his book "Complexity and Contradiction in Architecture", Robert Venturi remarks on the tower of Christ Church, Spitalfields as "a manifestation of both and at the scale of the city. Hawksmoor's tower is both a wall and a tower. Toward the bottom the vista is terminated by the extension of its walls into kinds of buttresses perpendicular to the approaching street. They are seen from only one direction. The top evolves into a spire, which is seen from all sides, spatially and symbolically dominating the skyline of the parish."
Өзгерістер
1836 жылы жергілікті сәулетшілер мен геодезистер Валлен Сон мен Беатсон өрттен кейін шіркеуді жөндеуге қатысты айтарлықтай смета ұсынды. 1850 жылы Еван Кристиан (Лондонның Ұлттық портрет галереясының сәулетшісі ретінде жақсы танымал) шіркеуді күрт өзгертті, ол бүйір галереяларын жойды, орталық кеңістіктің бұрыштарындағы терезелерді қаптады және жоғарғы және төменгі науа терезелерін біріктіріп, биік, тар терезелер жасады.
In 1836, Wallen Son and Beatson, local architects and surveyors, provided a substantial estimate for repairs to the church following a fire. The church was severely altered in 1850 by Ewan Christian (better known as architect of London's National Portrait Gallery), who removed the side galleries, blocked in the windows at the corners of the central space, and combined upper and lower aisle windows to make tall, thin windows.
Қонақ үй
1856 жылы шіркеу маңындағы жерлеу орны жабылды. 1892 жылы Метрополитен қоғамдық бақтар қауымдастығы оны халыққа ашық баққа айналдырып, ландшафт дизайнері Фанни Уилкинсон жасаған жоба бойынша жоспарлады. Бірақ, шіркеу мектебі оның үлкен бөлігін салғандықтан, бақтың аз ғана бөлігі сақталған.
The churchyard was closed to burials in 1856. It was converted to a public garden by the Metropolitan Public Gardens Association in 1892, laid out to a design by the landscape gardener Fanny Wilkinson. However, it was largely built over by the church school, and only a small portion of the garden remains.
Ағза
Шіркеудегі орган 1735 жылы қолданысқа енгізілді, ол сол кездегі ең танымал шебер Ричард Бридждің туындысы. Екі мыңнан астам құбыры бар бұл орган салынған кезде Англиядағы ең ірі орган болды және бұл рекордты жүз жылдан астам сақтап тұрды. 19 ғасырда әртүрлі уақытта жұмыстар жүргізілді, ал 1920 жылдары тағы өзгерістер енгізілді; қызықтысы, Ричард Бридждің бастапқы органының көп бөлігі бүгінгі күнге дейін сақталған. Орган 1960 жылдан бастап көпшілыққа таныстырылмай, тоқырап қалды. Керемет орган корпусы, көбінесе жаңғақтан жасалған, және сақталған грузин дәуірінің толықтығы осыны ұлттық маңызы бар тарихи аспапқа айналдырады. Жергілікті сарапшы Майкл Гиллингхэмнің қатысуы оны жұмыс жағдайына келтіру туралы шешім қабылдануына зор ықпал етті. Органның бөліктері ғимаратты қалпына келтіру жұмыстары кезінде зақымданудан қорғау және қауіпсіз сақтау үшін бөлшектелді. Орган жасаушы Уильям Дрейк консервативті қалпына келтіру жоспарын жасады және қалпына келтірілген орган 2014 жылы орнатылды. Жыл бойы осы керемет аспапты көрсету үшін орган концерттері өткізіледі.
The organ in the church was inaugurated in 1735, the work of Richard Bridge, a most celebrated builder of the time. With over two thousand pipes it was, when built, the largest organ in England, a record it held for over a hundred years. In the nineteenth century work was done at various times and further changes were made in the 1920s; remarkably, much of the original Richard Bridge organ survives. The organ became derelict and was not heard in public from about 1960 onwards. The magnificent organ case, largely of walnut, and the completeness of the Georgian survivals, make this a historic instrument of national importance. The involvement of local expert Michael Gillingham was very largely responsible for the decision to have it restored to working condition. The organ parts were dismantled and removed for safe keeping and to protect them from damage during the restoration of the building. A scheme of conservative restoration was prepared by organ builder William Drake and the restored organ was installed in 2014. Organ concerts are held throughout the year showcasing this incredible instrument.
Қалпына келтіру
1960 жылға қарай Христос шіркеуі дерлік қирап, қызметтер Хантбери көшесіндегі шіркеу залында (бұрынғы гугенот шіркеуі) өткізілді, себебі Христос шіркеуінің шатыры қауіпсіз емес деп танылды. Хоксмур комитеті толығымен бұзу қаупін – сол кездегі Степни епископы Тревор Хаддлстон ұсынған – болдырмады және Смит скверіндегі Сент-Джонның бомбадан зардап шеккен құрылысын сатудан түскен қаражатпен шатырдың қайта салынуын қамтамасыз етті, ол қазір концерт залы болып табылады. 1960 жылдан 2000 жылға дейін крипттің бір бөлігінде баспанасыз, алкогольге тәуелді ерлерге арналған оңалту орталығы орналасқан, кейін ол жер үстіндегі арнайы салынған тұрғын үйге көшірілді. 1976 жылы тәуелсіз қайырымдылық қоры – Христос шіркеуінің достары (Friends of Christ Church Spitalfields) ақша жинау және жобаны басқару мақсатымен құрылды. 1987 жылы ішінара қалпына келтірілген ғимаратқа шіркеу қызметтері қайта оралды, ал ғимараттың толық қалпына келтіруі 2004 жылы аяқталды, бұл оның негізгі қызметі – құдайға табыну орны ретінде, көптеген басқа да мақсаттарда пайдалануға мүмкіндік берді. Қалпына келтіру процесінің бір бөлігі ретінде шіркеудің астындағы қабірлер тазартылды. Бұл жұмысты коммерциялық қызметке тапсырудың орнына, Христос шіркеуінің достары археологиялық топты жұмысқа тарту үшін қаражат жинады, олар 1984 және 1986 жылдар аралығында 1000-ға жуық жерлеу орындарын қазып шығарды. Олардың шамамен 390-ы табыттардағы жазулар бойынша анықталды. Археологтар мен физикалық антропологтар бұл мүмкіндікті Виктория дәуіріндегі жерлеу салтын және антропологияны, соның ішінде жергілікті халықтың денсаулығы мен өлім себептерін зерттеу үшін пайдаланды. Жоба екі томдық маңызды зерттеу ретінде жазылды. Батыс жағындағы портик 1986 жылы жөнделіп, тазартылды, сонда Эван Кристианның аралық терезелерді қайта орналастыруы түпнұсқаларын мұқият зерттеу нәтижесінде жасалған көшірмелермен ауыстырылды. 202 фут биіктіктегі мұнара мен шпилі 1997 жылы нығайтылып, тазартылды. Оңтүстік қасбеті 1999 жылы тазартылып, жөнделді, бұл Портленд тасының керемет ақ түсі мен сұлулығын, сондай-ақ нәзік бөлшектерін көрсетті, олар ауа райы мен қаланың ластануынан тез жасырылады. Сол кезде Хоксмурдың оңтүстік жағындағы екі қабатты баспалдағы, 19 ғасырда алынып тасталған, қайтадан салынды. Сонымен қатар, Ректордың ауласындағы қақпа тіректері жөнделіп, үлкен темір қақпалар қалпына келтірілді. Екінші дүниежүзілік соғыста алынып тасталған шіркеу бақшасындағы регенттік стильдегі қоршаулар жаңадан орнатылды. Солтүстік және шығыс қасбеттері 1999-2000 жылдары жөнделіп, тазартылды. 2000 жылы басталған және 2004 жылы аяқталған ішкі кеңістікті қалпына келтіру шіркеудің құрылымын қалпына келтірді; 19 және 20 ғасырлардағы өзгерістерді жойды; галереялардың бастапқы орналасуын археологиялық зерттеулер арқылы анықталған түпкілікті орналасуына қайта келтірді; және Хоксмурдың бастапқы дизайнының пропорцияларын, жарығын және айқындығын қайта жаңғыртты. 2015 жылы Крипт те қалпына келтірілді, Хоксмурдың бастапқы қабырғаларының көп бөлігі қалпына келтірілді, сондай-ақ кафе аймағы да құрылды. Бұл мүмкіндігі шектеулі адамдардың келуіне қолайлы болу үшін пандус арқылы қолжетімді, сондай-ақ жергілікті қоғамның пайдалануын ынталандыру үшін жасалды. 2016 жылдың ақпан айында Крипттің қалпына келтіруі Лондондағы RICS Awards 2016 сыйлықтарында «Құрылысты сақтау» номинациясында финалға ілікті. Осылайша, жылдар бойы назардан тыс қалғаннан кейін, шіркеу 1850 жылға дейінгі жағдайына келтірілді, мүмкін болған жағдайларда бастапқы құрылыс құжаттарына сүйене отырып, бұл процесс 25 жылдан астам уақытқа созылды. Қалпына келтіру нәтижесінде Лондондағы Хоксмурдың ең күрделі және сәнді интерьері ашылды. Қалпына келтірудегі маңызды тұлғалар: Эндрю Д "Red" Мейсон (жоба архитекторы және 1976 жылдан 2004 жылға дейін құрылыс тарихшысы), Эдди Страйд пастор (ректор), Эрик Элстоб (Христос шіркеуінің достарының төрағасы және демеушісі), Говард Кенвард, Дерек Страйд және Хостен Гарроуэй (қамқорлар), Саймон Сейнсбери (демеуші), Англия мұрасы және Heritage Lottery Fund. "Red" Мейсон 1972 жылдан 2000 жылға дейін Уитфилд Партнерс архитектуралық фирмасымен, ал 2000 жылдан бастап Пурселл Миллер Триттонмен жұмыс істеді.
By 1960 Christ Church was nearly derelict and services were held in the Church Hall (an ex Huguenot Chapel in Hanbury Street) as the roof of Christ Church itself was declared unsafe. The Hawksmoor Committee staved off the threat of wholesale demolition of the empty building—proposed by the then Bishop of Stepney, Trevor Huddleston—and ensured that the roof was rebuilt with funds from the sale of the bombed out shell of St John's, Smith Square, now a concert hall. A rehabilitation centre for homeless alcoholic men was housed in part of the crypt from the 1960s until 2000 when it relocated to purpose built accommodation above ground. In 1976 the Friends of Christ Church Spitalfields, an independent charity, was formed to raise money and project manage the restoration of this Grade I listed building so it could be brought back into use. Church services returned to the partially restored building in 1987 and the restoration of the building was finally complete in 2004, enabling a wide range of uses to run alongside its primary function as a place of worship. As part of the restoration process, the burial vaults beneath the church had to be cleared. Instead of hiring a commercial undertaker for this job, the Friends of Christ Church raised funds for the employment of an archaeological team, who excavated nearly 1,000 interments between 1984 and 1986. Of these, about 390 were identifiable from coffin name plates. Archaeologists and physical anthropologists took this opportunity to study Victorian mortuary practices and anthropology, including health and causes of death of the local population. The project was written up as a two volume landmark study. The portico at the west end was repaired and cleaned in 1986, when Ewan Christian's re arrangement of the aisle windows was also replaced by a recreation of the originals, scrupulously researched. The 202 ft tower and spire were consolidated and cleaned in 1997. The south façade was cleaned and repaired in 1999 revealing the striking whiteness and beauty of the Portland stone and the delicate detailing, both so quickly obscured by weather and city pollution. At the same time Hawksmoor's magnificent double flight of steps on the south side, which was removed in the nineteenth century, was rebuilt. In addition, the gate piers of the Rectory yard were repaired and the large iron gates restored. Regency style railings to the churchyard, removed in World War II, were replaced. The north and east façades were repaired and cleaned in 1999–2000. The restoration of the interior, begun in 2000 and completed in 2004, restored the fabric of the church; removed the nineteenth and twentieth century alterations; reinstated the original arrangement of galleries following archaeology to establish their original pattern; and has recaptured the proportions, light and clarity of Hawksmoor's original design. In 2015 the Crypt was also restored, restoring much of Hawksmoor's original walls as well as providing a café area. This is accessible via a ramp to make disabled access possible and encourage use by the local community. In February 2016 the restoration of the Crypt was shortlisted in the RICS Awards 2016, London in the 'Building conservation' category. Thus, after years of neglect, the church was restored to its pre 1850 condition, working from the original building documents where possible, a process that stretched over more than 25 years. The restoration revealed the most complex and sumptuous of Hawksmoor's interiors in London. Key players in the restoration were Andrew D "Red" Mason (Project Architect and building historian from 1976 to 2004), Revd. Eddy Stride (Rector), Eric Elstob (Chair of The Friends of Christ Church and benefactor), Howard Kenward, Derek Stride and Hosten Garroway (Wardens), The Hon Simon Sainsbury (benefactor), English Heritage and the Heritage Lottery Fund. "Red" Mason worked from 1972 to 2000 with the architects Whitfield Partners, and from 2000 with Purcell Miller Tritton.
Қазіргі күн
Евангелистік аңгликандық приход, Христ Чёрч ХТБ желісіне қатысты. Ол жексенбі күндері сағат 9:00, 11:00 және 17:00-де өткізілетін қызметтер арқылы өте белсенді. Христ Чёрч Спиталфилдс жас отбасыларға, студенттерге және жас ересектерге арналған түрлі іс-шараларды ұсынады. Шіркеу сонымен қатар өмір мен дін туралы сұрақтары барлар үшін Альфа курсын үнемі өткізеді. Леон Коссов 1987 жылдан бастап шіркеудің бірнеше суретін салған.
An evangelical Anglican parish, Christ Church belongs to the HTB network. It is very active with Sunday services at 9 am, 11 am and 5 pm. Christ Church Spitalfields also offers various activities for a growing community for young families, students and young adults. The church also regularly runs the Alpha Course for those with questions about life and faith. Leon Kossoff made several paintings of the church, beginning in 1987.