Руди Галиндо: Американдық фигуристтің өмір жолы мен жетістіктері
Rudy Galindo
Америкалық мәнерлі сырғанаушы Руди Галиндо – 1996 жж. АҚШ чемпионы, әлемнің қола жүлдегері. Жұптық сырғанауда да жетістіктерге жеткен. ЛГБТ+ қауымдастығының өкілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық фигуралы сырғанаушы
American figure skater
Вал Джо "Руди" Галиндо (7 қыркүйек 1969 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби фигуралы сырғанаушы, ол жеке және жұптық сырғанауда бәсекелестікке қатысқан. Жеке сырғанаушы ретінде ол 1996 жылғы АҚШ ұлттық чемпионы, 1987 жылғы жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионы және 1996 жылғы әлем чемпионатының қола жүлдегері. Жұптық сырғанаушы ретінде ол Кристи Ямагучимен бірге өнер көрсетіп, 1988 жылғы жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионы, ал 1989 және 1990 жылғы АҚШ ұлттық чемпионы атанды. Ол – АҚШ-тағы ашық түрде гомосексуалдығын жариялаған алғашқы сырғанау чемпионы, бірақ АҚШ, әлем және Олимпиада чемпионы Брайан Боитано мансабынан кейін көп уақыттан соң ғана бұл туралы мәлімдеді.
Val Joe "Rudy" Galindo (born September 7, 1969) is an American former competitive figure skater who competed in both single skating and pair skating. As a single skater, he is the 1996 U. S. national champion, 1987 World Junior Champion, and 1996 World Bronze medalist. As a pairs skater, he competed with Kristi Yamaguchi and was the 1988 World Junior Champion and the 1989 and 1990 U. S. National Champion. He is the first openly gay skating champion in the United States, though US, World and Olympic champion Brian Boitano came out long after his career was over.
Мансап
Галиндо сеңлісімен бірге конькимен жүгіре бастады. Спорт қымбатқа түсетін болса да, ата-анасы оны қолдап, үй сатып алу мүмкіндігінен бас тартып, үлкен трейлермен келісті. "Вашингтон Пост" газетінің журналисі Кристин Бреннан бұған келіспей, ол АҚШ-тың ең жақсы конькимен сырғанаушысы болмағандықтан және АҚШ чемпионатында жеңіске жете алмайтынын болжады. Фигуралы сырғанау туралы жазатын Эллин Кестнбаум, Бреннанның 1995 жылғы Ұлттық чемпионатта Галиндоның жаттығуларын байқамаған болуы керек екенін айтады, себебі ол астмалық бронхитпен ауырып, бірақ жарыстағы ең жақсы спиннерлердің бірі болды. Ол сондай-ақ, бәсекелестері Тодд Элдредж бен Скотт Дэвистен басқа, үштік аксель-үштік аяқпен айқас секіруін орындаған жалғыз ер адам болды, сол кездегі бәсекелестік фигуралы сырғанаудағы ең қиын секіру комбинацияларының бірі. Галиндо туралы мақала жергілікті "Сан-Хосе Меркьюри" газетінде жарияланды, және ол жұптық сырғанаушы ретіндегі жетістіктері үшін Ұлттық чемпионат кезінде Сан-Франциско шығанағындағы сырғанаушыларға арналған ескерткішке енгізілді. Кестнбаумның сөзінше, ұлттық бұқаралық ақпарат құралдары оның жеңісіне дейін оған назар аудармады, тіпті Галиндодан гөрі көбірек "жақсы мінезді" бейнесі бар Элдредж бен Дэвиске көбірек көңіл бөлді. Баспасөз сондай-ақ Галиндоның "трагедияны жеңіп шығу туралы әңгімесіне" назар аударды. Бреннан Галиндоның титулға лайық екенін және оның қысқа бағдарламасында көбірек ұпай жинауы керек екенін айтып, мұны "фигуралы сырғанау төрешілігінің кездейсоқ және саяси сипатының тағы бір дәлелі" деп атады. Галиндо 1996 жылғы Әлем чемпионатында қола медальді жеңіп алды. Ол өзінің еркін бағдарламасын Чайковскийдің "Лебедінің көлі" музыкасымен, ал көрме бағдарламасын Франц Библдің "Аве Мария" (Станфорд Флит Стрит Сингерлері орындады) музыкасымен орындады. Кестнбаум айтқандай, Галиндо әлі гей-модель болу жауапкершілігіне дайын емес еді, сондықтан ол жаттығуларына назар аударды, тіпті бұл гей қауымдастығының көңілін қалдырса да. Бірақ ол Әлем чемпионатында қола медаль жеңгеннен кейін, коньки тебу арқылы гей мәселелерін көтеріп, "Аве Мария" бағдарламасы кезінде мойнына үлкен СПИД лентасы тәрізді қызыл шарф тақты. Галиндо 1996 жылдың жазында спорттан кетіп, Том Коллинстің "Champions on Ice" тобымен гастрольде болды. 2003 жылдың тамызында маусымды аяқтағаннан кейін сол жағындағы жамбас сүйегін сындырып, жамбас сүйегін ауыстырып алды. 1997 жылы Эрик Маркуспен бірге жазған "Мұзды үзіп өту" атты автобиографиясы жарық көрді. 1996 жылы Әлем чемпионатында қола медаль жеңгеннен кейін Галиндо Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында гей-парадта бас маршал болды, Нью-Йоркте гей-парадтың бастамасын берді және "Out" журналының мұқабасында пайда болды. Кестнбаум Галиндо туралы былай деді: "[Ол] американдықтардың гомосексуал конькимен сырғанаушыны ұлттық спорт батыры ретінде қабылдай алатынын дәлелдеді". Кестнбаум сондай-ақ басқа конькимен сырғанаушылар, әсіресе АҚШ Ұлттық чемпионатында өнер көрсеткен және кәсіби конькимен сырғанаушы болған Даг Мэттис Галиндодан шабыттанғанын айтады. Невада штатының Рино қаласында бірнеше жыл тұрғаннан кейін, Галиндо 2006 жылы Калифорния штатының Сан-Хосе қаласына қайта оралды.
Galindo began skating with his sister. Although the sport was expensive, his parents were supportive and forwent a chance to buy a house, settling instead for a larger trailer. Christine Brennan of the Washington Post disagreed, stating that it was because he was not the best skater in the U. S. and predicted that he would never win a U. S. Championships. Figure skater writer Ellyn Kestnbaum states that Brennan must have not been paying attention to Galindo's practices during the 1995 Nationals, when he was ill with asthmatic bronchitis but was one of the best spinners in the competition. He was also the only male skater, other than his competitors Todd Eldredge and Scott Davis, who were practicing the triple Axel triple toe loop combination jump, one of the most difficult jump combinations in competitive figure skating at the time. A profile of Galindo appeared in the local newspaper, the San Jose Mercury, and he was included in a monument to San Francisco Bay area skaters dedicated during Nationals, on the basis of his success as a pairs skater. Kestnbaum reports that the national media did not notice him until he won the title, stating that he garnered more attention than skaters like Eldredge and Davis, who had more clean cut images than Galindo. The press also reported on Galindo's "triumph over tragedy human interest angle" Brennan stated that Galindo deserved the title and should have earned more points in his short program, citing it "as further evidence of the arbitrary and political nature of figure skating judging". Galindo went on to win a bronze medal at the 1996 World Championships. He performed to Swan Lake by Tchaikovsky for his free skate program, and Franz Biebl's Ave Maria (performed by the Stanford Fleet Street Singers) for his exhibition program. As Kestnbaum states, Galindo was not yet prepared to take on the responsibilities of being a gay role model, so he focused on his training, even though it incured disappointment and hostility from the gay community. After he won the bronze medal at World's, however, he focused on gay issues directly in his skating, including wearing a red scarf in the shape of a large AIDS ribbon around his neck during the Ave Maria program. Galindo retired from eligible competition in the summer of 1996 and toured with Tom Collins' Champions on Ice. He underwent hip replacement surgery in August 2003 after finishing the season's tour with a broken femur on his left side. His autobiography Icebreaker , co written with Eric Marcus, was published in 1997. In 1996, after winning the bronze medal at the Worlds Championships, Galindo served as Grand Marshall at a gay pride parade in Fort Lauderdale, Florida, was the starter for a gay pride race in New York City, and appeared on the cover of Out magazine. Kestnbaum states, about Galindo: "[He] proved that the American public could embrace a gay skater as a national sports hero". Kestnbaum also reports that other skaters were inspired by Galindo, especially Doug Mattis, who had competed at the U. S. Nationals and was a professional figure skater. After residing a number of years in Reno, Nevada, Galindo moved back to San Jose, California in 2006.
Шығармалары
Кестнбаум, Эллин (2003). Мұздағы мәдениет: Фигуралы коньки тебу және мәдени мағынасы. Миддлтон, Коннектикут: Веслиан баспасы. ISBN 0 8195 6641 1.
Kestnbaum, Ellyn (2003). Culture on Ice: Figure Skating and Cultural Meaning. Middleton, Connecticut: Wesleyan Publishing Press. ISBN 0 8195 6641 1.