Кіріспе
Генри Перси, Нортумберлендтің 8-ші графы, 2-ші барон Перси (1532 жылы 21 маусым – 1585 жылы) – ағылшын ақсұлтаны және заговоршы.
Henry Percy, 8th Earl of Northumberland, 2nd Baron Percy (153221 June 1585) was an English nobleman and conspirator.
Шығу тегі
Ол шамамен 1532 жылы Ньюберн Манорында (Нортумберленд) дүниеге келді, сэр Томас Персидің (шамамен 1504-1537) екі ұлының екіншісі, Нортумберлендтің 5-ші графы Генри Персидің ұлы. Оның анасы Элеонора Харботтл болған. Әкесі 1537 жылы "Рақымшылық науқанында" (Pilgrimage of Grace) басты рөл атқарғаны үшін өлім жазасына кесілді.
Мансап
Ол ағасы Томас Персимен, Нортумберлендтің 7-ші графымен (1528–1572) бірге өскен. Жастық шағында шекара соғыстарына қатысып, Мэри патшайымның таққа отыруымен Тайнемут қамалының губернаторы болып тағайындалды. 1554 жылы Нортумберлендтегі Морпедтің парламент мүшесі ретінде палатаға сайланды, 1557 жылы рыцарь атағын алды және шығыс және орта марштардың күзетшісінің орынбасары болды. Елизавета патшайым оны бас лауазымдарында қалдырды. Уақытша Тайнемут губернаторынан Норхэм қамалының капитаны болып ауыстырылды, бірақ 1561 жылдың ақпан айында Тайнемутке қайта тағайындалды. 1560 жылы Шотландияда соғыс басталғанда, оған жеңіл атты әскерлердің басшылығы тапсырылды, олар Ритерлер сияқты корсеттермен және әрқайсысы екі пистолетпен жабдықталды. Осы әскерлердің басында ол Лейт түбінде (1560 жылдың сәуірінде) көзге түсті. Француз командирі Д’Ойзель жеңілгеннен кейін Персидің батырлығына құрмет көрсетіп, өзінің қылышын бас қолбасшы лорд Грейге емес, Персиге тапсыруға рұқсат сұрады. Ол протестанттық көзқарастарға жақын болды және 1561 жылы шотландтық қауымдардың ілімдері туралы есеп беруге міндеттелді. Джон Нокс пен Гранждің сэр Уильям Кирккалди, олармен хат алмасып отырған, оның пресвитериандыққа деген ықыласына көз жеткізгендей көрінеді. Ол бұрыннан-ақ (1559 жылдың 24 маусымында) Йорк архиепискобы Томас Янгпен бірге солтүстік провинциясының дін қызметкерлеріне билік ету антын беруге тағайындалған еді. Оның солтүстіктегі жағдайы 1561 жылдың соңында 4-ші барон Латимердің қызы және мұрагері Джон Невиллмен некелесуі арқылы жақсарды. 1562–63 жылдары Нортумберлендтің шерифі болып тағайындалды. Солтүстік көтерілісі кезінде (1569 жылдың қараша-желтоқсанында), оның ағасы бас рөл атқарғанда, Генри Перси үкіметке адал болды, патша әскеріне қосылды және көтерілісшілерге қарсы күшпен шабуыл жасады. Елизавета патшайымы оған көрсеткен қызметі үшін жақсылық пен жұмысқа орналасуды уәде етті. Ағасы Шотландияда тұтқында болғанда, Перси оған қылмыстарын мойындауға және патшайымның мейірімін сұрауға шақырып хат жазды. 1571 жылы ол Нортумберленд графтығының рыцары болып сайланды және 1572 жылы ағасы Йоркте өлімге кесілгеннен кейін, Елизавета патшайымының рұқсатымен Нортумберлендтің сегізінші графы атағын алды, құрылыс патенттеріне сәйкес. Шотландия королевасы Мэри Тутбериде тұтқында болды, ол 1571 жылғы Пасхада Росс епискобы Джон Леслимен байланыс орнатып, оның қашуына көмектесуді ұсынды. Сэр Ральф Садлер оның ниетіне күдікпен қарады, 15 қарашада 1571 жылы Перси Лондонда тұтқындалып, Лондон мұнарасына жіберілді. 1572 жылдың 23 ақпанында ол патшайымнан өзін босатуын сұрап хат жазды. Он сегіз ай тұтқында болғаннан кейін, ол мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен сотқа тартылды. Осыдан кейін ол патшайымның мейіріміне үміттенді, бес мың марка айыппұл төледі және Петворттағы үйіне қамалуға міндеттелді. 1573 жылдың 12 шілдесінде оған Лондонға келуге рұқсат берілді және көп ұзамай бостандыққа шықты. 1576 жылдың 8 ақпанында ол алғаш рет Лордтар палатасында орын алды және қарашада парламентті кешіктіруге тағайындалған патша комиссарларының бірі болды. 1582 жылдың қыркүйегінде ол француз агенті М. де Бексті қабылдады және Трокмортонның Мэри патшаны босату жоспарына жағымды көзбен қарады. Лорд Генри Ховард пен Фрэнсис Трокмортонмен бірге сол жылдың соңында оны кінәлі деп күдікпен тұтқындады және екінші рет Тауэрге жіберді. Алайда ол бірнеше апта ғана қамауда болды және оған қарсы ешқандай сот ісі қозғалған жоқ. Бірақ ол қарсылық білдіргенімен, Тайнемут қамалының губернаторы лауазымынан алынды. Ол әлі де Мэри патшаны босатуды жоспарлап отырды. 1583 жылдың қыркүйегінде ол оның өкілі Чарльз Пейджетті және Пейджеттің ағасы лорд Пейджетті Петвортқа шақырды, онда ол мәселені толыққанды талқылады. Герцог де Гиз француз әскерлерімен кәсіпорынға көмектесуге тиіс болды, ал Нортумберленд олардың қонуына қатысты кеңес берді. Сұхбаттасу кезінде болған Уильям Шелли келесі жылы тұтқындалып, азап шекті және болған оқиға туралы айтып берді. Нортумберлендтің мақсаты, ол айтқандай, тек Мэри патшайымның бостандығын қамтамасыз ету ғана емес, сонымен қатар Елизаветадан Рим католиктеріне толығымен төзімділік танытуды талап ету еді. 1584 жылдың желтоқсанында Нортумберленд үшінші рет Тауэрге жіберілді. Ол өзінің кінәсіздігін дәлелдеп, тергеуді талап етті. Алты айдан кейін, 1585 жылдың 21 маусымында, ол өзінің төсегінде, жүрегіне оқ тиіп өлген күйде табылған. Сотталғандар бірден жиналып, өз-өзіне қол жұмсау туралы үкім шығарды. Ол Тауэрдегі Санкт-Петр ад Винкула шіркеуіне жерленді. Күдіктер айтылды. Графтың қайтыс болған күнінен бұрын Тауэрдің лейтенанты сэр Оуэн Хоптон, вице-камергер сэр Кристофер Хаттонның бұйрығымен, тұтқынды Бейлиф есімді жаңа күзетшінің қамқорлығына беруі керек болғандығы хабарланды. Хаттон Нортумберлендтің өліміне кінәлі екендігі туралы әңгіме тарады, ал бірнеше жылдан кейін сэр Уолтер Рэли сэр Роберт Сесилге жазған хатында Хаттонның кінәсі дәлелденгенін айтты. Оның өлімінен кейін бірден Кельнде "Crudelitatis Calvinianae Exempla duo recentissima ex Anglia" деген тақырыптағы трактат жарияланды, онда Англия үкіметі Нортумберлендтің өліміне және өткен жылы қабылданған жазалық заңдарды күштеңдетуге айыпталды. Трактат француз, неміс, ағылшын, итальян және испан тілдеріне аударылды. Қоғамдық шуды басу үшін Star Chamber тергеуіне бұйрық берілді, ол 23 маусымда өтті. Тергеудің толық және қысқаша баяндамасы жарияланды және өз-өзіне қол жұмсау туралы үкім күшінде қалды.