Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Андре Костолани (9 ақпан 1906 – 14 қыркүйек 1999) – қор нарығы сарапшысы, өмірге құмар адам және Легион де Ла Хонер орденінің кавалері. Ол өмірінің көп бөлігін Франция мен Германияда өткізді.
André Kostolany (February 9, 1906 – September 14, 1999) was a stock market expert, bon vivant and Chevalier de la Légion d'Honneur. He worked most of his life in France and Germany.
Өмірбаян
Костолани Будапештте дүниеге келген, еврей тегінен таралған венгр католигі. Ол бастапқыда Будапештте философия және өнер тарихын оқыған, бірақ әкесі оны оқуын тоқтатуға мәжбүр етіп, 1924 жылы Парижге қор брокері болып жұмыс істеуге жіберді. Сол жерде ол спекулянт және арбитражшы ретінде мансабын бастады. 1929 жылдың соңында басталған нарықтық бағалардың төмендеуі кезінде ол пайда таба алды, сол кезде ол нарықтың құлдырауына дайын болған. 1940 жылы Германия Францияны басып алғанда, ол Нью-Йоркке қашып кетті. 1941 жылдан 1950 жылға дейін Г. Балай және компаниясының қаржыландыру бөлімінің бас директоры және президенті болды. 1950 жылдан бастап ол негізінен Парижде тұрды, Мюнхенде кеңсесі және Лазурь жағажайында демалыс үйі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Германияны қайта құруға көп инвестиция жасады. Соңғы экономикалық өркендеу оған байлығын қалыптастыруға көмектесті. Оның орнына, Костолани өмірінің көп бөлігін Германиядағы қор нарығы туралы мақалалар жазуға және семинарлар өткізуге арнады, онда ол қор нарығы сарапшысы ретінде танымал болды. Оның даңқы 70 жылдық мансабында, әлемнің көптеген нарықтарында әртүрлі салаларда жинаған мол тәжірибесіне негізделген. Ол 93 жасында Парижде қайтыс болды.
Kostolany was born in Budapest, a Hungarian Roman Catholic of Jewish descent. He originally studied Philosophy and History of Art in Budapest but his father forced him to abandon his studies and sent him to Paris in 1924, to work as a stockbroker. There he began his career as a speculator and arbitrageur. He was able to make a profit during the decline in market prices which began at the end of 1929, having been bearish at the time. When the Germans occupied France in 1940, he fled to New York. From 1941 to 1950, he was the general director and president of the G. Ballai and Co Financing Company. From 1950 he lived mainly in Paris, with an office in Munich and a vacation home on the Côte d’Azur. After World War II, he invested heavily in the reconstruction of Germany, The subsequent economic boom helped him build up his fortune. In return, Kostolany spent most of his later life writing columns and holding seminars about the stock market in Germany, where he became famous as a stock market expert. His fame was founded in the vast amount of practical experience he had accumulated during his 70 year career, in different trades, in many markets around the world. He died in Paris at the age of 93.
Оның нанымдары
Костолани екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германияға жасаған табысты инвестициясынан кейін "неміс халқының ішкі қасиеттері мен қабілеттеріне" терең құрметпен қарады, олардың Германияны экономикалық қайта бірігудің соққысын сіңіргеннен кейін жаңа экономикалық өрлеуге (Wirtschaftswunder қараңыз) әкелетініне сенді. Костолани алтын стандартына, яғни валюта бағамын алтын бағасына бекітіп отыратын ақша жүйесіне қарсы болды, себебі ол оның қолданылуы экономикалық өсімді тежейді және циклдық дағдарыстарға ұшыратады деп есептеді. Осының салдарынан ол 1980 және 1990 жылдары Бундесбанктің ақша-кредит саясатын қатты сынады.
Kostolany, spurred by his successful investment in Germany after World War II, held a deep respect for “the inherent qualities and capabilities of the German people”, which, according to him, would consequently lead Germany to a new economic boom (see Wirtschaftswunder), after the German economy absorbed the shock of reunification. Kostolany was a critic of the gold standard, the monetary system that fixes exchange rates to the price of gold, since he believed that whenever it was used, it suppressed economic growth and led to cyclical crises. Consequently, he was a very vocal critic of the monetary policy of the Bundesbank during the 1980s and 1990s.