Кіріспе
Норфолк пен Петербург темір жолы Норфолк пен Петербург, Вирджиния қалалары арасында салынды және 1858 жылы аяқталды. Желінің ұзындығы 85 миль (137 км) және рельс ені 5 фут болды. Ол Америка Азамат соғысында (1861–1865) маңызды рөл атқарды және 1870 жылы Атлантик, Миссисипи және Огайо темір жолының (AM&O) құрамына кірді. 1881 жылы AM&O Норфолк және Батыс (N&W) темір жолы болып өзгерді. Шамамен 100 жыл өткен соң, Норфолк және Батыс темір жолы 1982 жылы тағы бір табысты тасымалдаушы – Оңтүстік темір жолымен бірігіп, Норфолк Оңтүстік темір жолын құрды. 21-ғасырда, бастапқыда салынған, жақсы инженерлік шешімдермен жасалған N&P желісінің көбі, соның ішінде Ұлы Көңілді батпақтың арқынан өтетін тас жол және 52 мильдік түзу учаскесі әлі де пайдаланылуда. Ол Хэмптон Роудс маңындағы Ламбертс-Пойнтқа дейінгі маңызды көмір экспорттау бағытының бір бөлігін құрайды. Көмірден басқа, 20-ғасырда маршруттың көп бөлігі контейнерлік және автомобиль бөліктерімен, сондай-ақ дайын автомобильдерді тасымалдау үшін белсенді түрде қолданылды.
Норфолк қаласына темір жол
1830 жылдары теміржол жаңа көлік технологиясы ретінде пайда болды, ал Портсмут және Роанок теміржолының желісі 1835 жылы Портсмут қаласына жетті. Бірақ Норфолк теміржол желісін тағы 20 жыл күтуге мәжбүр болды. 1851 жылы, Норфолк аймағының саясаткерлері Вирджиния Бас Ассамблеясындағы қарсылықты жеңу үшін көп жыл бойы лобби жасағаннан кейін, желі салуға рұхсат алды. Ричмонд және Петербург сияқты ішкі порт қалаларының өкілдері жаңа теміржолдың салынуы олардың экспорттық тасымал саудасындағы рөлін азайтатынын дұрыс болжады. Доктор Фрэнсис Мэллори (1807–1860), АҚШ Конгресінің бұрынғы өкілі және кейін Вирджиния Бас Ассамблеясының мүшесі, теміржолдың алғашқы президенті болып тағайындалды.
Уильям Махон: N & P инженерлік және құрылыс
1853 жылы жаңа Норфолк және Петербург темір жолы Саутгемптон округының 26 жасар азаматы Уильям Махоунды (1826–1895) бас инженер ретінде жұмысқа алды, содан кейін құрылыс басталды. Ол – азаматтық инженер және Вирджиния әскери институтының түлегі, Норфолк маңындағы Елизавета өзенінің қарбалас шығыс және оңтүстік салаларында көтермелі көпірлерді жобалап, салған. Бұрын ағаш жолдар салу тәжірибесі бар Махоун, Норфолк, Вирджинияға жақын орналасқан Ұлы Көңілсіз батпақ арқылы инновациялық жол төсемін жобалап, іске асырғаны үшін мақталады, онда батпақтың бетінің астына тік бұрышпен төселген бөренелерден жасалған негіз қолданылды. Бүгінге дейін қолданылып келе жатқан Махоунның бұл жобасы батпақ арқылы жүзе тасымалданатын үлкен көлемдегі жүктің салмағына төтеп береді. Ол сонымен қатар Суффолк пен Петербург арасындағы 52 шақырымдық тікелей теміржол учаскесін жобалаумен және салумен айналысты, ол қазіргі Норфолк Оңтүстік теміржолының маңызды магистральдық бөлігі болып табылады. 1855 жылы Махоун Отелия Батлерге (1837–1911) үйленді. Ол Вирджиния штатының қазынашысы болған Смитфилд, Вирджиниядан шыққан марқұм доктор Роберт Батлердің қызы еді. «Мәдениетті» әйел болған Отелия мен Уильям Махоун Норфолк қаласына қоныстанды. 1855 жылы Норфолк қаласында сары қызба эпидемиясы тарап, бірнеше айдың ішінде 2000 адам, яғни халықтың шамамен үштен бірі қаза тапты. Бірақ Махондар эпидемия басылғанша, оның анасымен 40 шақырымдай қашықтықтағы Кортлендке кетіп қалды. Көптеген өлім-жітім мен жобаны қаржыландырушылардың қаржылық қиындықтарына байланысты жаңа теміржолдың құрылысы бір жылдан астам уақытқа кешікті. Әрқашан экономды болған Махоун жоғары инженерлік стандарттарын сақтай отырып, өте қатаң бюджетті ұстағаны үшін көпке танылды, соның арқасында ол халықтың құрметіне ие болды.
Атау беру станциялары
Отелия Махоун өзінің жеке басы ретінде белгілі бір деңгейде танымал болды. Халық арасындағы әңгімелерге сүйенсек, Отелия мен Уильям Махоун жаңадан салынған теміржолдың станцияларына ат қойған. Отелия сол кезде оқып жүрген сэр Уолтер Скотттың "Иванхоэ" романынан шабыттанған. Скотттың тарихи шотланд романдарынан ол Виндзор, Уэверли және Уэйкфилд сияқты жер аттарын таңдады. Ал Саутгемптон округіндегі кішкентай Айвор қалашығына шотланд кланы "МакИвор" атын берді. Зюни станциясының қалай аталғанын ешкім білмейді, ол бірнеше станцияның арасында орналасқан. Бірақ, олар Петербургке жақын, Принс-Джордж округінің бір жеріне жеткенде, ерлі-зайыптылар пікір келіспеген көрінеді. Айтуынша, олар дауларынан туған жаңа ат ойлап тапқан, содан Диспутанта станциясы осылай аталған. 1858 жылы теміржол құрылысы аяқталды, ал 1860 жылы Уильям Махоун оның президенті болып тағайындалды.
Америка Азаматтық соғысы
Норфолк пен Петербург темір жолы салынысымен бірге, болашақта Американдық Азамат соғысы болар еді деген қақтығыстың белгілері көріне бастады. 1861 жылы темір жолдың 85,5 мильдік рельс жолы, 13 станциясы, 6 отынмен қоздырылатын бу локомотивтері және 98 жүк және жолаушылар вагондары болды. Махоун батысқа қарайғы екі көрші темір жолды біріктіріп, Вирджиния штатының оңтүстік бөлігінен Бристоль, Теннессиге дейін жалғасатын темір жол желісін құруды жоспарлаған. Бірақ соғыс осы жұмысты тоқтатты. Вирджиния 1861 жылдың 17 сәуірінде одақтан шығуға дауыс бергеннен кейін, жергілікті билік Норфолк қаласындағы федералдық мүлікті бақылауға алуға кірісті. Дегенмен, құнды кеме жасау орны әскерлермен күзетілген болатын. Махоун әлі азамат болғандықтан, федералдық әскерлерді Портсмут қаласындағы Госпорт кемежайынан кетуге итермелеуге көмектесті. Ол Норфолкке үлкен шу мен дабылмен бір жолаушылар пойызын жіберіп, кейін оны тыныштықпен батысқа қайтарды, содан соң сол пойызда қайта Норфолкке оралды (қайтадан үлкен шу мен дабылмен), бұл Портсмут қаласында, Елизавета өзенінің арғы бетінде, көптеген конфедерациялық әскерлерден жасырылғандай сезім тудырды. Кемежайдағыларға жіберілген мұқият ойластырылған қасақана бұрмаланған ақпаратпен бірге, бұл әрекет сәтті аяқталды және конфедерациялық әскерлердің ешқайсысы қаза болған жоқ. Одақтың билігі кемежай мен кемелерді тез өртеп, Хэмптон Роудс арқылы Форт Монроға шегінді. Бастапқыда Норфолк қорғанысын басқарған генерал Уолтер Гвинннің қол астында қызмет еткен Уильям Махоун, жақын арада Конфедерация армиясының көрнекті офицеріне айналды. Соғыстың басында N&P Конфедерация үшін маңызды болды және Норфолк аймағына қару-жарақ жеткізіп, конфедерациялық оккупация кезінде оларды пайдаланды. 1862 жылдың көктемінде Норфолк жаудың қолына түскеннен кейін, оның темір жолының көп бөлігі жау қолына өтті және Махоун толық уақытты әскери жетекшіге айналып, Вирджиния және оның төңірегіндегі көптеген науқандарда әскерге басшылық етті. Осы уақытта Отелия Ричмондта медбике болып жұмыс істеді. Бригад генерал Махоун 1864 жылы Петербургті қоршау кезінде Кратер шайқасының батыры атанды және 1865 жылдың сәуір айында Аппоматтокс сотында Конфедерация генералы Роберт Лимен бірге болды.
Атлантик, Миссисипи және Огайо темір жолы
Соғыстан кейін Махоун N&P темір жолын қайта құруға жетекшілік етті және көп ұзамай Петербургтен Линчбургке дейінгі қатынастағы Оңтүстік жақ темір жолына қатысып, оның президенті болды. Соғысқа дейінгі арманын жаңартып, ол N&P, South Side Railroad және Вирджиния және Теннесси темір жолын біріктіріп, Атлантика, Миссисипи және Огайо темір жолын (AM&O) құруға күш салды. Бұл жаңа желі Норфолктен Вирджиния штатының Бристол қаласына дейін созылып, 1870 жылы Махоун мен оның саяси одақтастары Вирджиния Бас Ассамблеясында бірнеше жыл лоббилеуден кейін құрылды. Уильям мен Отелия Махоун Линчбургке көшіп, бас кеңсе орналасты. AM&O әріптерінің «All Mine and Otelia’s» деген мағынасы бар деген қауесет болды. AM&O бірнеше жыл бойы сәтті жұмыс істеді, бірақ 1873 жылғы қаржылық дағдарыс кезінде облигация төлемдері бойынша қарыздар жинақтады. Облигация иелері 1876 жылға дейін Махоунмен жақсы қарым-қатынаста болды, содан кейін басқа қабылдаушылар тағайындалды. Бірнеше жыл басқарушылардың бақылауында болғаннан кейін, Махоунның теміржол салушы ретіндегі рөлі 1881 жылы солтүстік мүдделері AM&O темір жолын сатып алып, оны Норфолк және Батыс деп атауымен аяқталды. Махоун AM&O (бұрынғы N&P-ді қоса алғанда) сатудан түскен қаражатты мұғалімдерді дайындау үшін 2 мектеп ашуға жұмсауға қол жеткізді. Петербургке жақын орналасқан Вирджинияның үлгілік және колледж институты Вирджиния мемлекеттік колледжінің алға басушысы болды, ол кейін Вирджиния мемлекеттік университетіне дейін кеңейді. Ол қаржылық қолдау көрсеткен екінші мектеп Норфолк мемлекеттік колледжі болды, ол Вирджиния штатының Норфолк қаласында Норфолк мемлекеттік университетіне дейін кеңейді. Бұрынғы South Side Railroad бастапқыда AM&O үш бөлімшесінің бірі болды және кейін бұрынғы N&P-мен біріктіріліп, бір бөлімшеге біріктірілді. AM&O бірнеше жыл бойы жақсы жұмыс істеді, бірақ 1873 жылғы қаржылық дағдарыс салдарынан қиын жағдайға түсті, бұл дерлік барлық теміржолдарға кері әсер етті. Бірнеше жыл басқарушылардың бақылауында болғаннан кейін, Махоунның теміржол салушы ретіндегі рөлі 1881 жылы солтүстік мүдделері AM&O темір жолын сатып алып, оны Норфолк және Батыс деп атауымен аяқталды. Махоун сатудан түскен қаражаттың бір бөлігін штаттың қаражаты есебінен афроамерикандық балалар мен бұрынғы құлдарды оқытуға мұғалімдер дайындау үшін мектеп ашуға жұмсады. Петербургке жақын орналасқан Вирджинияның үлгілік және колледж институты Вирджиния мемлекеттік колледжінің алға басушысы болды, ол кейін Вирджиния мемлекеттік университетіне дейін кеңейді.
Норфолк және Батыс, Норфолк Оңтүстік
Норфолк және Батыс темір жолы үлкен жүйеге айналды, ал бұрынғы Норфолк және Петербург темір жолы Оңтүстік-Батыс Вирджиния және Оңтүстік Батыс Вирджиниядағы шахталардан битумды көмірді Норфолк портына тасымалдауға пайдаланылатын желінің маңызды бөлігін құрады, онда Ламбертс-Пойнтта үлкен көмір терминалы салынды. N&W 1959 жылы кіші, бірақ тиімді Вирджиния темір жолымен бірікті, бұл Бёрквиллден батысқа қарайғы бұрынғы Оңтүстік жақ темір жолы ұсынғаннан гөрі, шығысқа қарай көмір тасымалы үшін қолайлы бағытты қамтамасыз етті. Дегенмен, сол нүктеден шығысқа қарай бірігу Оңтүстік жақ темір жолының бағытын кеңейтті, өйткені бұрынғы VGN трафигі Крю арқылы бұрынғы N&P темір жолымен Ламбертс-Пойнтқа қарай қайта бағытталды. 1982 жылы Норфолк және Батыс темір жолы тағы бір табысты тасымалдаушы – Оңтүстік темір жолымен бірігіп, Норфолк Оңтүстік темір жолын (NS) құрды. Салынысынан кейін 150 жылдан астам өткен соң, бұрынғы Норфолк және Петербург темір жолының көп бөлігі әлі де қолданыста және Норфолк Оңтүстік темір жолының маңызды бөлігі болып табылады, бұл темір жол көп жылдар бойы штаб-пәтерін Норфолк қаласында, Ламбертс-Пойнттағы көмір терминалдарынан қысқа ғана қашықтықта орналастырған. 2012 жылдың 11 желтоқсанында Амтрак осы учаскеде Хэмптон Роудс аймағына "Солтүстік-Шығыс аймақтық" жолаушылар тасымалын бастады, бұл Петербургтен оңтүстікке қарай Коллиер депосының жанындағы магистральға қосылды. Амтрак станциясы Харбор Паркіне жақын, Елизавета өзенінің шығыс саласының солтүстігінде орналасқан.