Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Мануэль Гарсия Грюбер (7 қыркүйек 1904 – 21 қыркүйек 1997) – венесуэлалық экономист, қаржыгер, жазушы, дипломат және философ. Ол Венесуэланың жеті түрлі елдегі елшісі қызметін атқарды.
Juan Manuel García Grüber (September 7, 1904 – September 21, 1997) was a Venezuelan economist, financier, writer, diplomat, and philosopher. He served as Venezuela's ambassador to seven different countries.
Жас шағы мен отбасы
Ол Венесуэланың Боливар штатындағы Гуасипати қаласында дүниеге келген. Неміс тегінен таралған донья Мерседес Грюбер мен ішек хирургиясының көрнекті маманы, доктор Хуан Мануэль Гарсия Парраның үлкен ұлы. Ол әйелдерде жоғары деңгейдегі сүектеуді қолдайтын алғашқы формуланың авторы және туған қаласы Гуасипатидегі Гарсия Парра ауруханасын құрған адам.
He was born in Guasipati, Bolívar state, Venezuela. The eldest son of Doña Mercedes Grüber of german descent and Dr. Juan Manuel García Parra, a leading figure in abdominal surgery, creator of the first formula known to favor high levels of fertility in women and founder of the Garcia Parra Hospital in his native Guasipati,
Мансап
Экономика және қаржы саласында білім алғаннан кейін ол Ішкі істер министрлігінде Әділет бөлімінің бастығы қызметін атқарды. 1953 жылы Перудегі Венесуэланың Бас консулы болып тағайындалды, содан кейін Никарагуа, Панама, Куба, Перу және Коста-Рикадағы Венесуэланың елшісі қызметтерін атқарды. 1956 жылы Ригоберто Лопес Перес Никарагуа президенті Анастасио Сомоса Гарсияны атып өлтірген кезде ол оның жанында тұрды. Өмірі бойы ол мұнай, демократия, өнер, Ренессанс және түрлі мәдени тақырыптар туралы көп жазды. Доктор Гарсия Грубер революциялық Никарагуада тұтқынға алынған отбасын құтқаруға қатысты. 1979 жылы оның әйелінің туысы, капитан Рауль Эрнандес басқарған Венесуэла Әуе күштерінің ұшағы тұтқындарды босатуға көмектесу үшін дереу жіберілді. Сол кездегі хабарларға сәйкес, отбасы Сомоса жасақтарының (сандинисттердің) құрбаны болды және олар ең жақын әуежай арқылы қашуға тырыспас бұрын оларды өлтіру жоспары жасалған. Венесуэла ұшағы сандинист әскерлеріне қарсы атып, операцияны тоқтатуға тырысқанда олардың бостандыққа шығуы мүмкін болды. Кейіннен ол Венесуэланың Каракастағы Испан мәдениеті институтының президенті болды. Доктор Гарсия Грубер өзінің жетістіктері үшін көптеген наградалар алды (және ең беделді испан тілі мен әдебиетінің академиктері тарапынан құрметтелді), оның ішінде, басқаларымен қатар, Симон Боливар ордені, Ибероамерикан палатасының ордені, Венесуэла Қызыл Крестінің бірінші дәрежелі ордені және шамамен екі жүз медаль. Ол туған Венесуэласында да, шетелде де өте құрметті тұлға болды. Оның қазасы оны білгендердің арасында, әсіресе бұрынғы президент Рафаэль Кальдера мен оның әйелі Алисия Пиетри де Кальдераның жақын достары арасында зор қайғы тудырды. 1977 жылы доктор Гарсия Грубер және оның әйелі Венесуэлаға мемлекеттік сапармен келген Испания королі Хуан Карлос де Борбонмен кездесті. Испания, Колумбия, Перу, Панама және Никарагуа елшіліктерімен тығыз байланысының арқасында ол дипломатиялық және мәдени салаларда көптеген марапаттарға ие болды. Оның жазушылық еңбектері Венесуэланың беделді баспа үйлерінде жарияланды және ол танымал жергілікті газеттерде өткір тілді бағанашы болды. Ол үнемі елдің саяси жолын және Латын Америкасындағы жемқорлықтың күшейе берген қаупін айыптады. Ол өзінің қайнағасы, бұрынғы Каракас губернаторы доктор Хорхе Гомес Мантеллинимен ұзақ жылдар бойы жеке және кәсіби қарым-қатынаста болды. Венесуэланың Испан мәдениеті институтының басшысы ретінде ол Испания монархы Изабель Ла Католиканың Каракас алаңында орнатылған алғашқы мүсінін ашты.
After completing his studies in economics and finance, he held the position of Chief of the Justice Section at the Department of Internal Affairs. 1953, he became the Venezuelan General Consul to Peru and was subsequently appointed as the Venezuelan Ambassador to Nicaragua, Panama, Cuba, Peru and Costa Rica. He was standing right next to Nicaraguan President Anastasio Somoza García when he was shot to death by Rigoberto López Pérez in 1956. Throughout his lifetime, he wrote extensively on oil, democracy, arts, renaissance and various cultural subjects. Dr. García Grüber participated in the rescue of his family when they were held captive in revolutionary Nicaragua. In 1979, a plane from the Venezuelan Air Force piloted by his wife's nephew, Captain Raúl Hernández, was hastily sent in order to help set the hostages free. According to different news broadcasts at the time, the family was a victim of the Somoza guerrilla (sandinista) and provisions had been made to kill them right before they attempted to escape through the nearest airport. Their liberation was eventually possible when the Venezuelan aircraft opened fire against sandinista soldiers who tried to thwart the operation. Later in life, he became President of the Venezuelan Institute for Hispanic Culture in Caracas, Venezuela. Dr. García Grüber received several awards for his achievements (and was recognized as a peer by the most respected Hispanic language and literature academicians) which included, among others, the Order of the Liberator Simón Bolívar, Order of the Ibero American Chamber, Venezuelan Red Cross Order in its first degree plus two hundred or so medals. He was a highly esteemed figure both in his native Venezuela as well as abroad. His death brought great grief among those who knew him, particularly noted personalities which included former President Rafael Caldera and his wife Alicia Pietri de Caldera, dear friends of his. Dr. García Grüber and his wife met Juan Carlos de Borbón, King of Spain, on his state visit to Venezuela in 1977. His strong ties to the embassies of Spain, Colombia, Perú, Panamá and Nicaragua account for his numerous accolades in the diplomatic and cultural fields. His work as a universal writer was published by influential editorial houses in Venezuela as he became an incisive columnist in well known local newspapers. He regularly condemned his country's political ways and the ever growing scourge of corruption in Latin America. He had a long time personal and professional association with his brother in law, Dr. Jorge Gómez Mantellini, former Governor of Caracas. As part of his duties as head of the Venezuelan Institute for Hispanic Culture, he unveiled the first statue of Spanish monarch Isabel La Católica ever to grace a Caracas square.
Жеке өмір
Ол Берта Домингес Урбано Тейлорға, Рикардо Домингес Урбано Тейлордың туысына үйленген. Оның екі қызы болды, Берта Гарсия Грюбер Д., Морелла Гарсия Грюбер Д. және бір ұлы Джон Гарсия Грюбер Д., ол дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды.
He was married to Bertha Domínguez Urbano Taylor, a sibling of Ricardo Domínguez Urbano Taylor. He had two daughters, Bertha García Grüber D., Morella García Grüber D. and one son John García Grüber D., who died in infancy.