Кіріспе

Огайо идеясы, сондай-ақ Пендлтон жоспары деп аталады, 1868 жылғы АҚШ президенттік сайлауы кезінде орталық штаттардың кедей халқы ұсынған идея еді. Олар федералды соғыс облигацияларын алтынның орнына АҚШ долларымен, яғни «гринбектермен» өтеуді қалады. Бұл идея алғаш рет 1867 жылы «Цинциннати Энквайрер» газетінде жарияланды, ал кейін сенатта демократ Джордж Х. Пендлтон қолдады. Аграрлық демократтар айналымдағы ақша мөлшерін арттырып, осылайша пайыздық ставкаларды төмендету үшін бұл идеяны қолдады. Бұдан өзге, олар Демократиялық партияның беделін арттыру үшін халықтың маңызды мәселелерін шешуді көздеді. Алайда, бұл идея іске асырылмады; президент Улисс С. Грант сайланғаннан кейін ол тез уысып қалды, ал федералды облигациялар 1869 жылғы «Халыққа несие беру туралы» заң арқылы алтынмен өтелді. Дегенмен, Азамат соғысы кезінде төтенше жағдай туғанда оны жүзеге асыру қажет болды, себебі ақша тапшылығы болды және ол тек алтын мен күміс монеталар түрінде ғана бар еді. Гринбектердің еркін өзгермелі айырбас бағамы болды, ал азамат соғысы кезінде сатылған көптеген мемлекеттік облигациялар олардың есебінен сатып алынды. Соғыс аяқталғаннан кейін, кейбір саясаткерлер, олардың ішінде сол кездегі Қаржы министрі Хью МакКаллок пен Огайо штабынан сенатор Джеймс А. Гарфилд, алтын мен күмісті ғана валюта ретінде қолдануды жақтады. МакКаллок айналымнан гринбектерді шығарып, олардың қолданылуын тоқтату саясатын бастады, бірақ соғыстан кейінгі экономикалық төмендеу кезінде олардың қажеттілігі болғандықтан бұл нәтижеге қол жеткізілмеді. Пендлтонның өзі Джексоншылдықтың берік ұстанымдары болғандықтан, Огайо идеясы Джексоншылдықтың күшті элементтерін қамтыды және «қарапайым халықтың» мүмкіндіктерін арттыруға басымдық берді, яғни үкімет облигацияларына инвестиция жасауға шамасы жетпейтін, бірақ олардың қаржылық жүгін көтеретін адамдарды. Пендлтон бұл идеяны демеуші ғана емес, сонымен қатар түрлі сөздер арқылы халыққа түсіндіріп, насихаттаған алғашқы адам болды. Бастапқыда «Заңды төлем туралы» заңға қарсы болған ол, басқа демократтармен шешімдерді талқылаған кезде Огайо идеясын жақтауға көшті, ал көптеген сөздерінде оның көзқарасы мен шешімдерінің үйлесімсіздігіне тоқталды. Демократиялық партия Огайодағы 1867 жылғы сайлауда үлкен жетістіктерге қол жеткізді.

Нәтиже

Огайо идеясы демократтардың табысына маңызды үлес қосқандықтан, Республикалық партия осы мәселеде нақты позицияны қабылдауы керек деп шешті. Ол 1868 жылғы ұлттық сайлауда демократтардың сайлау бағдарламасында қолданылған соң, Республикалық партия барлық облигацияларды алтынмен төлеуге уәде беріп, оған қарсы шықты. Содан кейін республикашыл өкіл Улисс Грант сайланды, және сол сайлау үміткерлігінде берген уәдесін орындау мақсатында 1869 жылы Мемлекеттік несие туралы заң қабылданды, бұл Огайо идеясына нүкте қойды.