Кіріспе
Уиллис Рид-младший (25 маусым 1942 – 21 наурыз 2023) – американдық баскетболшы, жаттықтырушы және бас менеджер. Ол кәсіби карьерасының барлық он жылын (1964–1974) Ұлттық баскетбол қауымдастығының (NBA) «Нью-Йорк Никс» командасында өткізді. Рид жеті рет NBA All-Star және бес рет All NBA құрамына іліккен, соның ішінде 1970 жылы бірінші командаға шақырылып, NBA ең құнды ойыншысы (MVP) атанды. Ол екі рет NBA чемпионы болды (1970, 1973) және екі рет де NBA финалдарының ең үздік ойыншысы деп танылды. 1982 жылы Рид Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына енгізілді. Ол NBA-ның 50 және 75 жылдық мерекелік командаларына қосылды. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Рид бірнеше командада көмекші және бас жаттықтырушы болып шамамен он жыл қызмет етті, содан кейін «Нью-Джерси Нетс» командасының бас менеджері және баскетбол операцияларының вице-президенті (1989–1996) болып тағайындалды. Баскетбол операцияларының аға вице-президенті ретінде ол команданы 2002 және 2003 жылдары NBA финалдарына жеткізуге көмектесті.
Willis Reed Jr. (June 25, 1942 – March 21, 2023) was an American professional basketball player, coach, and general manager. He spent his entire ten year pro playing career (1964–1974) with the New York Knicks of the National Basketball Association (NBA). Reed was a seven time NBA All Star and five time All NBA selection, including once on the first team in 1970, when he was named the NBA Most Valuable Player (MVP). He was a two time NBA champion (1970, 1973) and was voted the NBA Finals MVP both times. In 1982, Reed was inducted into the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. He was named to both the NBA's 50th and 75th anniversary teams. After retiring as a player, Reed served as assistant and head coach with several teams for nearly a decade, then was promoted to general manager and vice president of basketball operations (1989–1996) for the New Jersey Nets. As senior vice president of basketball operations, he helped to lead them to the NBA Finals in 2002 and 2003.
Ерте өмір
1942 жылы 25 маусымда Луизиана штатының Хико қаласында дүниеге келген Уиллис Рид-младший, Уиллис-старший мен Инелл Ридтің жалғыз баласы болды. Оның ата-анасы аталарының фермасынан Луизиана штатының Бернис қаласына көшіп, Ридтің сегрегациялық Оңтүстікте білім алуы үшін бар күштерін салды. Рид тарихи афроамерикандық колледж – Грамблинг мемлекеттік университетінде оқыды. Grambling State Tigers ерлер баскетбол командасы сапында ойнаған Рид жоғары сыныптағы ойындарда орта есеппен 26,6 ұпай, 21,3 допты қорғау (ребонд) жинап, барлығы 2280 ұпайға ие болды. Ол «Тайгерлерді» NAIA біріншілігінде жеңіске жеткізіп, Оңтүстік-Батыс Атлетика Конференциясында үш мәрте чемпион атанды.
Нью-Йорк Никс (1964-1974)
1964 жылы НБА драфтының екінші раундында «Нью-Йорк Никс» клубы Ридті бірінші таңдаумен шарттастырды. Ол сондай-ақ «NBA All Rookie First Team» құрамына енді. Бірнеше жыл бойы «Никс» командасы сауда және драфт арқылы құнды ойыншыларды қосып күресті. 1967-1968 маусымының ортасында Дик МакГайрдің орнына жаттықтырушы болып Ред Холцман тағайындалды. «Никс» МакГайр басшылығымен 15–22 есебін көрсетсе, Холцман басқарған маусымның қалған бөлігінде 28–17 есебімен, жалпы 43–39 есебімен аяқтады. Бұл 1958–1959 маусымнан бергі алғашқы жеңісті маусым болды. Рид жыл сайын «NBA All Star» ойындарына қатысып тұрды. Ол сол кезде күшті шабуылшы ретінде ойнап, Уолт Белламиге орталық позицияны босатуға көмектесті. Рид 1965–1966 маусымында 11,6 ребоунд, ал 1966–1967 маусымында 14,6 ребоунд жинады, бұл лигадағы ең жақсы көрсеткіштердің қатарында болды. Соңғы маусымда ол 20,9 ұпай жинады. 1968–1969 маусымында «Никс» Беллами мен Ховард Комивсты «Детройт Пистонс» клубына Дейв ДеБусшерге айырбастады, бұл «Никске» Ридті қайтадан орталыққа қоюға мүмкіндік берді. Ауыр жамбас жарақатынан, бұрынғы алтыншы ойынға қатысуына кедергі келтірген жыртылған бұлшық етінен кейін, жетінші ойынға қатысуы күмәнді болды. Алайда Рид жанкүйерлерді таң қалдырып, жаттығу кезінде алаңға шықты, бұл одан әрі шапалақтарға алып келді. Ойынды бастаған Рид алғашқы екі лақтыруында гол соғып, командасының алғашқы екі ұпайын енгізді, бұл ойынның жалғыз ұпайлары болды. «Никс» 1970–1971 маусымында 52–30 есебімен түсті; осыған қарамастан, «Никс» Атлантика дивизионында бірінші орынды иеленді. Маусым ортасында «Цинциннати Роялс» клубына қарсы өткен ойында Рид Гарри Галлатиннің 33 ребоундтан тұратын командалық рекордын теңестірді. Ол сол маусымдағы «All Star» ойынында да бастап тұрды. Оның маусымдық орташа көрсеткіші 20,9 ұпай және 13,7 ребоунд болды, бірақ «Никс» Шығыс конференциясының финалында «Балтимор Буллетс» клубынан жеңіліп қалды. Екі апталық үзілістен кейін ол алаңға оралды, бірақ жарақат алған тізесі оны көп ұзамай ойнаудан тоқтатты; жалпы алғанда, ол маусымда 11 ойын өткізді. Ридсіз «Никс» НБА финалына шыға алды, бірақ «Лос-Анджелес Лейкерс» клубына бес ойыннан кейін есе жіберді. 1972–1973 маусымы «Никс» үшін 57–25 есебімен аяқталды, және олар тағы бір НБА чемпионатын жеңіп алды. Регламенттік маусымның 69 ойынында орташа есеппен 11,0 ұпай жинаған Ридтің үлесі екі маусым бұрынғы көрсеткіштерінен айтарлықтай төмен болды. Плей-оффта «Никс» «Буллетс» клубын жеңіп, «Бостон Селтикс» клубын күйретіп, НБА финалында тағы да «Лейкерс» клубымен кездесті. Бірінші ойынды ұтырғаннан кейін «Никс» төрт ойынды қатарынан жеңіп, бесінші ойында 102–93 есебімен екінші НБА чемпионатын жеңіп алды. Рид шешуші ойында 18 ұпай жинап, 12 ребоундты ұстап, жеті нәтижелі пас берді. Жеңіске жеткеннен кейін Рид НБА финалдарының ең құнды ойыншысы атанды. Ридтің мансабы жарақаттарға байланысты қысқарды, және ол 1973–1974 маусымынан кейін зейнеткерлікке шықты. Өзінің мансабында Рид ойын сайын орташа есеппен 18,7 ұпай және 12,9 ребоунд жинады, 650 ойын өткізді. Ол жеті «Жұлдыздар ойынына» қатысты.
Жаттықтырушылық мансап
Рид бірнеше жыл баптап жұмыс істегеннен кейін басқарушылық қызметке көшті.
Нью-Йорк Никс (1977-1978)
Ол 1977–1978 жылдары «Никс» командасын жаттықтырды және келесі маусымның 14-ші ойынынан кейін команданы тастап кетті (49–47 есебі).
Крейтон (1981-1985)
Ол 1981 жылдан 1985 жылға дейін Крейттон университетінің бас жаттықтырышы болды және Сент-Джон университетінде ерікті ассистент жаттықтырышы болып жұмыс істеді.
Атланта Хокс (1985-1987)
Рид 1985 жылдан 1987 жылға дейін «Атланта Хоукс» командасының ассистент жаттықтырушысы қызметін атқарды.
Сакраменто Кингз (1987-1988)
Рид 1987 жылдан 1988 жылға дейін «Сакраменто Кингс» командасының ассистент жаттықтырушысы қызметін атқарды.
Нью-Джерси Нетс (1988-1989 жылдар)
Рид 1988 жылдың 1 наурызында «Нью-Джерси Нетс» командасының бас бапкері болып дебют жасады, бұл «Нетс» командасының жұлдыз шабуылшысы (және Ридтің туысы) Орландо Вулридж лигадан бір апта бұрын шеттетілгеннен және оның есірткіге тәуелділіктен емделуге жатқаннан кейін болды. Ол «Нетс» командасында 33–77 есебімен ойнады.
Нью-Джерси Нетс (1989-2004)
1989 жылы ол жаттықтырушы лауазымынан қалып, "Нетс" командасының баскетбол және бизнес даму вице-президенті болды. 1993 жылы оған құрамды жинауға жауапкершілік берілді, оның келісімшарты үш жылға ұзартылып, бас менеджер міндеттері қосылды. Сол кезде ол Кенни Андерсон мен Деррик Коулменді таңдады. Ол 2007 жылы зейнетке шықты.
Халықтық ақпарат құралдарында
Рэп әндері Ридті атап, оның тамаша атлетикалық қабілеті мен шеберлігін мойындады. Мысалға, Куртис Блоудың 1984 жылғы "Баскетбол" хиті "Ego Trip" альбомында, ал Beastie Boys-тің "Long Burn The Fire" әні 2011 жылғы "Hot Sauce Committee Part Two" альбомында кездеседі. Ридтің есімі жарақат алып ойнаумен байланыстырып айтылатын сөз болып кетті, мысалы, Крис Коллинсворт 2018 жылдың 9 қыркүйегінде NBC Sunday Night Football эфирінде жарақат алған Аарон Роджерсті "Уиллис Ридке ұқсас түн" деп сипаттады.
Жеке өмір
Рид пен оның алғашқы әйелі Джеральдин Оливер екеуі Грамблинг мемлекеттік университетінде оқып жүргенде үйленді. Олардың екі баласы болды – Карл Вэнс және Вероника Мари, бірақ некелері ажырасумен аяқталды. Рид 2023 жылғы 21 наурызда Хьюстон қаласында, 80 жасында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.