Патрик Юинг: Баскетбол тарихындағы аңыз

Кіріспе

Ямайкалық америкалық баскетболшы және жаттықтырушы (1962 жылы туған), оның ұлы және бұрынғы баскетболшы.

Патрик Алойсиус Юинг аға (1962 жылғы 5 тамызда туған) – ямайкалық америкалық баскетбол жаттықтырушысы және бұрынғы кәсіби ойыншы, соңғы рет Джорджтаун университетінің ерлер командасын жаттықтырған. Ол мансабының көп бөлігін Ұлттық баскетбол қауымдастығының (НБА) «Нью-Йорк Никс» командасының негізгі орталық ойыншысы ретінде өткізді, ал ойыншылық жолын «Сиэтл Суперсоникс» және «Орландо Мэджик» командаларында қысқа ғана кезеңдерде аяқтады. Юинг – барлық уақыттағы ең ұлы орталық ойыншылардың бірі саналады және 1990 жылдарда «Нью-Йорк Никс» клубының табысына үлкен үлес қосты. Массачусетс штатының Кембридж қаласынан жоғары бағаланған Юинг төрт жыл бойы Джорджтаун университетінің орталық ойыншысы болды, оның ішінде үш рет команда НКАА чемпионатына қатысты. ESPN 2008 жылы оны барлық уақыттағы ең үздік колледж баскетболшысының 16-сы ретінде таныды. Ол 17 жылдық НБА мансабында негізінен «Нью-Йорк Никс» командасы үшін ойнады, онда 11 рет «All-Star» атанды және жеті рет «All-NBA» командаларының құрамына енді. Оның кезеңінде «Никс» екі рет (1994 және 1999) НБА финалдарына қатысты. Юинг 1984 және 1992 жылғы АҚШ ерлер баскетбол құрамаларының құрамында Олимпиаданың алтын медалін жеңіп алды. 1996 жылы Юинг НБА тарихындағы 50 ең үздік ойыншының бірі, ал 2021 жылы – 75 ең үздік ойыншының бірі ретінде таңдалды. Ол Массачусетс штатының Спрингфилд қаласындағы Баскетбол Даңқы залына екі рет енді (2008 жылы жеке мансабы үшін және 2010 жылы 1992 жылғы Олимпиадалық команданың мүшесі ретінде). Сонымен қатар, ол 2009 жылы «Dream Team» мүшесі ретінде АҚШ Олимпиадасының Даңқы залына енді. Оның 33 нөмірі 2003 жылы «Никс» командасымен тоқтатылды.

Ерте өмір

Юинг 1962 жылдың 5 тамызында Ямайканың Кингстон қаласында Карл мен Дороти Юингтің отбасында дүниеге келді. Ол Ямайка тәуелсіздігін жариялаған күнінен бір күн бұрын туған. Бала кезінде крикет пен футболда өте қабілетті болды. 1975 жылы Юинг АҚШ-қа көшіп, отбасымен Бостон қаласының жанындағы Массачусетс штатының Кембридж қаласында қоныстанды. Юинг Кембридж Риндж және Латын мектебінде Джон Фонтейн мен оның жаттықтырушысы Майк Джарвис көмегімен баскетбол ойнауды үйренді. Небәрі бірнеше жылдық тәжірибесімен Юинг елдегі ең үздік мектеп оқушыларының біріне айналды, ал оның бойы мен дене тұлғасы осы деңгейдегі ең қорқынышты ойыншылардың бірі етіп бағаланды. Өзінің алып келісі мен командасының күштілігіне байланысты, Юинг қарсыластар тарапынан ұяттау мен келеке естіген. Бірде қарсыластар Юингтің командасы сыртқы ойынға келгенде автобусты тітіркендіріп жіберді. Юинг Кембридж Риндж және Латын командасын 1979-1981 жылдар аралығында үш рет қатарынан Массачусетс штатының I дивизионы бойынша мемлекеттік чемпионаттарына жеңіспен жеткізді. Колледжге дайындалу мақсатында Юинг МТИ Велслинің даму бағдарламасына қатысты.

Колледж мансабы

Жоғары мектепте оқудың соңғы курсында Юинг Джорджтаун университетінің бас жаттықтырушысы Джон Томпсон командасында ойнауға ниет білдіріп хатқа қол қойды. Юинг Бостонда бұл туралы хабарлады, бөлмеде жергілікті колледждерде – Бостон колледжі мен Бостон университетінде ойнауын күтіп отырған жанкүйерлер көп болды. Юинг Джорджтаунда ойнайтынын мәлімдегенде, жанкүйерлер бөлмені тастап кетті. Оқуға қабылдану кезінде Юинг Дин Смит пен Солтүстік Каролина университеті үшін ойнауға келісуге жақын болды. Алайда, рекрутинг сапарында ол Ку-Клукс-Клан митингісіне куә болды, бұл оны сол жаққа барудан тоқтатты. Юинг барлығы алты рекрутинг сапары жасады, сондай-ақ UCLA және Вилланова университеттерін де аралады. 1981–82 маусымда бірінші курс студенті Юинг университеттер арасындағы команданың негізгі құрамында ойнап, көзге түскен алғашқы ойыншылардың бірі болды. Сол жылы Юинг «Хойяс» командасын мектеп тарихындағы екінші Big East турнирінің жеңімпазы етіп, NCAA турнирінде бірінші нөмірлі команда ретінде қатысуға көмектесті. Турнирде «Хойяс» 1943 жылдан бері алғаш рет Final Four-ға өтті, онда Луисвилл университетін 50–46 есебімен жеңіп, NCAA финалында Солтүстік Каролинамен кездесуге мүмкіндік алды. NCAA тарихындағы ең жарқын чемпионат ойындарының бірінде Юинг бірінші жартыда бес рет қақпашы ретінде айыпталды (кейіннен бұл бас жаттықтырушы Джон Томпсонның тапсырмасымен жасалғаны анықталды), бұл «Хойяс» командасының ойын барысын анықтады. «Хойяс» ойынның соңына дейін көш бастады, бірақ болашақ НБА жұлдызы Майкл Джорданның соққысы Солтүстік Каролинаға жеңіс сыйлады. Джорджтаун ойынның соңғы секундтарында жеңіске жету мүмкіндігіне ие болды, бірақ Фредди Браун қателікпен қарсылас ойыншы Джеймс Вортиге дұрыс пас жібермеді. 1982–83 маусымда Юинг пен «Хойяс» елдегі екінші орынды команда ретінде маусымды бастады. Маусымның басында елдегі бірінші орынды иеленген Вирджиния және олардың жұлдызды ортасы Ралф Сэмпсонмен болған кездесу «Онжылдықтың ойыны» деп аталды. Вирджинияның тәжірибелі командасы 68–63 есебімен жеңіске жетті, бірақ Юинг бір сәтте Сэмпсонды асып түсіп, допты себетке енгізді, бұл оны үлкен ойыншы ретінде таныстырды. «Хойяс» маусымда 22–10 есебін көрсетіп, тағы бір рет NCAA турниріне қатысты, бірақ Джорджтаун турнирдің екінші турында Мемфис штатына есе жіберді. Бұл Юингтің Джорджтаун мансабындағы жалғыз маусым болды, онда олар Ұлттық чемпионат ойынына дейін жетпеді. 1983–84 маусымда Юинг Джорджтаунды Big East тұрақты маусым чемпионатына, Big East турнирінің чемпионатына және тағы бір NCAA турнирінде бірінші нөмірлі команда ретінде қатысуға жетекшілік етті. Сонымен қатар, ол Big East жылдың үздік ойыншысы атанды. «Хойяс» мектеп тарихында үшінші рет (және Юингпен екінші рет) Final Four-ға өтті, онда ұлттық жартылай финалда ешқашан ұтпаған Кентукки командасымен кездесті, оны «Егіз мұнаралар» Сэм Боуи және Мелвин Турпин басқарды. Джорджтаун 12 ұпайдан кейін 53–40 есебімен жеңіске жетіп, Ұлттық чемпионат ойынына жолдама алды. Финалда «Хойяс» болашақ Атақ залының ортасы Хаким Оладжувон басқарған Хьюстон университетімен кездесті. Юинг пен Джорджтаун 84–75 есебімен жеңіске жетіп, мектеп тарихындағы бірінші және жалғыз NCAA чемпионатын жеңіп алды. Юинг турнирдің ең үздік ойыншысы атанды. 1984–85 маусымда Юингтің соңғы курсында Джорджтаун кампанияның көп бөлігінде елде бірінші орынды иеленді. Юинг тағы да Big East жылдың үздік ойыншысы атанды және команда тағы да Big East турнирінің жеңімпазы болды. Олар NCAA турниріне шығыс аймағының жалпы саны бойынша бірінші орынмен кірді, онда олар тағы бір Final Four-ға, төрт жылда үшінші рет өтті. Ұлттық жартылай финалда Джорджтаун өзінің үлкен шығыс қарсыластары Сент-Джонс және Крис Муллинмен кездесті, бұл сол жылы мектептер арасындағы төртінші кездесу болды. «Хойяс» «Redmen» командасын 77–59 есебімен жеңіп, титул үшін рейтингсіз Виллановамен жекпе-жекке шықты. Ойынға үлкен үмітпен келген Джорджтаун 66–64 есебімен жеңіліске ұшырады, ал «Wildcats» 78.6 пайыздық (22-ден 28) нәтиже көрсетті, бұл Юинг пен Джорджтаунның екі рет қатарынан жеңіске жетуіне кедергі келтірді. Маусымның соңында Юингке Найсмит жылдың үздік ойыншысы және Associated Press жылдың үздік ойыншысы сыйлықтары табысталды. Юингтің төрт жылдық колледж мансабы барлық уақыттағы ең табысты колледж мансабының бірі ретінде танылды. Оның көптеген жетістіктерінің ішінде ол Джорджтаунды NCAA турнирінің соңғы ойынына төрт жылдың үшеуіне жеткізуге көмектесті, үш үлкен шығыс турнирінің жеңімпазы болды, төрт үлкен шығыс қорғаныс ойыншысы жүлдесін жеңіп алды және үш рет бірінші команданың барлық америкалық құрамына енді. Ол сонымен қатар спорттағы мәдени әсерін де қалдырды. Ол басты университеттер арасындағы баскетбол командасының негізгі құрамында ойнаған және оны жетекшілік еткен алғашқы бірінші курс студенттерінің бірі болды, бұл сол кезде естілмеген нәрсе еді. Сонымен қатар, ол жейдесінің астына қысқа жеңді футболка кию әдетін қалыптастырды, бұл бүгінге дейін жас спортшылар арасында танымал болған сәндік үрдіс болды.

As a senior in high school, Ewing signed a letter of intent to play for coach John Thompson at Georgetown University. Ewing made his announcement in Boston, in a room full of fans who were hoping for him to play for local schools Boston College or Boston University; when Ewing announced his decision to play at Georgetown, the fans left the room. During his recruitment, Ewing was very close to signing a letter of intent to play for Dean Smith and the University of North Carolina; however, while on his recruiting visit, he witnessed a nearby rally for the Ku Klux Klan, which dissuaded him from going there. Ewing made six recruiting visits in all; he also visited UCLA and Villanova. As a freshman during the 1981–82 season, Ewing became one of the first college players to start and star on the varsity team as a freshman. That year, Ewing led the Hoyas to their second Big East tournament title in school history and a #1 seed in the NCAA Tournament. In the tournament, the Hoyas advanced to their first Final Four since 1943, where they defeated the University of Louisville, 50–46, to set up a showdown in the NCAA Final against North Carolina. In one of the most star studded championship games in NCAA history, Ewing was called for goaltending five times in the first half (later revealed to be intentional at the behest of coach John Thompson), setting the tone for the Hoyas and making his presence felt. The Hoyas led late in the game, but a shot by future NBA superstar Michael Jordan gave North Carolina the lead. Georgetown still had a chance at winning the game in the final seconds, but Freddy Brown mistakenly threw a bad pass directly to opposing player James Worthy. For the 1982–83 season, Ewing and the Hoyas began the season as the second seeded ranked team in the country. An early season showdown with #1 ranked Virginia and their star center Ralph Sampson was dubbed the "Game of the Decade". Virginia's veteran team won, 68–63, but Ewing at one point slam dunked right over Sampson, a play which established Ewing as a dominating "big man". The Hoyas posted a 22–10 record for the season and made another NCAA Tournament appearance, but Georgetown was defeated in the second round of the tournament by Memphis State. This would be the only season in Ewing's Georgetown career where they did not make it at least as far as the National Championship game. In the 1983–84 season, Ewing led Georgetown to the Big East regular season championship, the Big East tournament championship and another #1 seed in the NCAA Tournament. Also, he was named the Big East Player of the Year. The Hoyas ultimately advanced to the Final Four for the third time in school history (and second time with Ewing) to face Kentucky, a team which had never lost a national semifinal game and was led by the "Twin Towers", Sam Bowie and Melvin Turpin. Georgetown was able to turn an early 12 point deficit into a 53–40 win to advance to the National Championship game. In the final, the Hoyas faced the University of Houston, led by future Hall of Fame center Hakeem Olajuwon. Ewing and Georgetown prevailed with an 84–75 victory, giving the school its first and only NCAA Championship in school history. Ewing was named the tournament's Most Outstanding Player. For the 1984–85 season, Ewing's senior year, Georgetown was ranked #1 in the nation for the majority of the campaign. Ewing was again named the Big East Player of the Year and the team won the Big East tournament title yet again. They entered the NCAA tournament as the #1 overall seed of the East Region, where they wound up advancing to another Final Four, their third in four years. In the National Semifinal game, Georgetown faced their Big East rivals, St. John's and Chris Mullin, the fourth meeting between the schools that year. The Hoyas easily defeated the Redmen 77–59, setting up a matchup with another Big East rival in unranked Villanova for the title. An overwhelming favorite going into the game, Georgetown was upset by the Wildcats 66–64, who shot a record 78.6 percent (22 of 28) from the floor, denying Ewing and Georgetown back to back titles. At the conclusion of the season, Ewing was awarded the Naismith Player of the Year Award and the Associated Press Player of the Year. Ewing's four year college career is cited as one of the most successful college runs of all time. Among his many accomplishments, he helped Georgetown reach the final game of the NCAA Tournament three out of four years, win three Big East tournament titles, four Big East Defensive Player of the Year awards and was named a first team All American three times. He also left a cultural impact on the sport in a variety of ways. He was one of the first freshmen to not only start for but lead a major college basketball team, something unheard of back in his era. Also, he developed a habit of wearing a short sleeved T shirt underneath his jersey, which started a fashion trend among young athletes that lasts to this day.

Нью-Йорк Никс (1985-2000)

Юинг 1985 жылғы НБА драфтында бірінші таңдау болады деп күтілді. Оны таңдаған команда осылайша тарихқа енетін еді. 1966 жылдан 1984 жылға дейін НБА драфты НФЛ драфты сияқты өткізілді, онда командалар жеңіс пайызына байланысты драфт позицияларын алды. Айырмашылығы – ең төменгі көрсеткішке ие команда автоматты түрде бірінші таңдау құқығын алмай, НБА әр конференциядағы ең нашар нәтиже көрсеткен командалар арасында тиыздама тастады, ал тиыздама жеңген команда бірінші болып таңдау құқығын алды, ал жеңілген команда екінші орынды алды. Бұл практика командаларды өздерінің драфт позициясын жақсарту үшін ойынды қасақана жеңіліске ұшыратуға итермеледі. Егер екі команда бір конференциядан болса, олардың бірінші екі таңдау құқығын алуының жалғыз жолы – егер екі команданың бірі өз таңдау құқығын басқа командаға сатқан болса (мысалы, «Индиана Пейсерс» өткен жылғы драфтта екінші орынды алған). 1985 жылғы драфттан бастап НБА бұл мәселені басқаша шеше бастады. Плей-оффқа қатысқан командалар жеңіс пайызына байланысты орын алды, ал қатыспаған командалар лотереяға түсті. Бірінші лотереяда НБА қазіргідей позицияларды анықтамады. Осы жағдайда плей-оффқа қатыса алмаған жеті команданың әрқайсысы бірінші таңдау құқығын алуға тең мүмкіндік алды. Әр команданың аты мен логотипі конвертке салынып, конверттер ыдысқа салынып, араластыру үшін бұралды. Содан кейін комиссар Дэвид Стерн конвертті тартты, бірінші болып кім таңдалатынын анықтады. Келесі жылдары дау тудырған бұл қадамда Стерн тартқан конверт «Нью-Йорк Никс» командасына тиесілі болды, бұл жеребелер бұрмаланған деген күдік тудырды; Стерн де «Никс» командасының жанкүйері болған. «Никс» Юингті күткендей таңдап алды, бұл 15 жылдық қарым-қатынастың бастамасы болды. Содан кейін олар оны 10 жылға 32 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды, «Нью-Йорк Таймс» газеті бірнеше жылдан кейін бұл келісімшартты «сол кездегі немесе кез келген уақыттағы ең үлкен келісімшарт» деп сипаттады. Жарақаттар оның лигадағы алғашқы жылында қиындық туғызды, бірақ ол 20 ұпай, 9 ребаунд және 2 блокпен орташа көрсеткіш жасағаннан кейін «Жылдың жаңашылы» атанып, «НБА барлық жаңашылдар» бірінші командасына енді. Көп ұзамай ол лиганың үздік орталық ойыншыларының бірі саналды. Юинг табысты мансапқа ие болды: он бір рет НБА All-Star атанды, бір рет All-NBA First Team командасына, алты рет All-NBA Second Team құрамына және үш рет NBA All-Defensive Second Team командасына енді. 1992 жылғы Олимпиада ойындарында ол «Арман командасының» мүшесі болды. Сондай-ақ, оған НБА тарихындағы 50 ең үздік ойыншының бірі атағы берілді. 1992 жылғы Шығыс конференциясының жартылай финалында «Никс» НБА чемпионы «Чикаго Буллз» және Майкл Джорданмен ойнады. Юинг 1-ші ойында тоқтатылмады, 34 ұпай, 16 ребаунд және 6 блокпен аяқтады, ал «Никс» «Чикагоны» 94:89 есебімен жеңді. «Никс» 6-шы ойында жеңіліп қалу қаупімен бетпе-бет келді, ол кезде Юинг өзінің мансабындағы ең үздік ойындарының бірін көрсетті. Команда серияда 3:2 есебімен жеңіліп қалды, ал Юинг ауыр буын шығарылғандықтан физикалық жағынан шектелді, бірақ ол 27 ұпай жинап, «Никс» командасының «Буллсты» 100:86 есебімен жеңуіне көмектесті. NBC дикторы Марв Альберт оны «Уиллис Ридтің үлгісі» деп атады, бірақ «Никс» ақыр соңында 7-ші ойында 110:81 есебімен жеңілді. 1993 жылғы 14 сәуірде «Никс» пен «Шарлотт Хорнетс» арасындағы ойын кезінде Юинг ұятқа қалды, себебі «Хорнетс» командасының 2 метрлік қорғаушысы Мэгси Богуз оның лақтыруын бұғаттап алды. Команда Майкл Джордан мен «Чикаго Буллз» командасынан 2:0 есебімен басымдық алған кезде, НБА финалына шығатын сияқты көрінді. Екі команда да жақсы күресті, алғашқы 4 ойында әрқайсысы өз алаңында жеңіске жетті. Алайда, «Буллз» Нью-Йорктегі 5-ші ойынды жеңіп, «Никс» командасын таң қалдырды. «Буллз» 6-шы ойынды 96:88 есебімен жеңіп, үшінші рет НБА чемпионы атағын иеленді. Бұл Юинг үшін чемпионаттарсыз айналысуға тура келген тағы бір маусым болды, «Никс» командасы Шығыс конференциясында ең жақсы тұрақты маусымдық көрсеткішті 60:22 есебімен көрсеткеніне және НБА-да «Феникс Санс» командасынан кейін екінші ең жақсы көрсеткішті 62:20 есебімен көрсеткеніне қарамастан. Иордания лигадан тыс болғандықтан, 1993-94 жылдары НБА-да ашық жыл деп саналды, ал Юинг 1994 жыл «Никс» командасының жылы болатынын мәлімдеді. Ол 1994 жылғы НБА финалына «Никс» командасының қатысуына басты үлес қосты, онда «Никс» 1973 жылдан бері алғаш рет финалға шықты. Бірақ 6 және 7-ші ойындардың соңғы секундтарында Хаким Оладжувонның «Хьюстон Рокетс» командасы жеңіске жетті. Юингтің басшылығымен «Никс» командасы плей-офф арқылы финалға жету үшін ауыр сапарды бастан кешірді. Олар 1994 жылғы Шығыс конференциясының жартылай финалында «Буллз» және Скотти Пиппен командасын жеңіп, барлық жеті ойында өз алаңында жеңіске жетті, сондай-ақ Конференция финалында Регги Миллердің «Индиана Пейсерс» командасын жеңді, бұл да жеңіске жету үшін жеті ойынды қажет етті. Финалда «Никс» Хьюстондағы 2-ші ойында жеңіске жетті, бірақ өз алаңында жеңіліп, «Гарденде» 3-ші ойында жеңіліске ұшырады. «Никс» содан кейін келесі екі ойында жеңіске жетіп, 3:2 есебімен Хьюстонға оралып келді. Алайда, «Рокетс» келесі екі ойында жеңіске жетті. Юинг плей-офф кезеңіндегі өнемімен көзге түсті, финал сериясында 30 блокпен рекордтық көрсеткіш жасады (кейін 2003 жылы Тим Данкан 32 блокпен бұл көрсеткішті жаңартты). Ол сондай-ақ бір ойында 8 блокпен НБА финалындағы рекордтық көрсеткішті жасады (кейін 2009 жылы Дуайт Ховард бұл көрсеткішті жаңартты). Келесі жылы, Шығыс конференциясының жартылай финалының 7-ші ойынының соңғы секундтарында Юингтің саусағымен жасаған лақтыруы шеңберден сыртқа шығып кетті, нәтижесінде «Индиана Пейсерс» командасына жеңіліс тиді. 1995-96 маусымында Юинг пен «Никс» командасы 72 ойын жеңген 1995-96 жылғы «Буллз» командасынан жартылай финалда бес ойында жеңіліске ұшырады. 1997 жылғы плей-оффта «Никс» командасы Шығыс конференциясының жартылай финалында «Майами Хит» командасымен кездесті. Юинг 5-ші ойындағы төбелес оқиғасына қатысты, онда екі команданың да резервтік ойыншылары араласты. «Никс» командасы 5-ші ойынға дейін серияда 3:1 есебімен жеңіліп қалды, бірақ келесі үш ойында жеңіліске ұшырады және турнирден шығарылды. Келесі маусымда Юингтің мансабы жарақат салдарынан аяздауға жақын болды. 1997 жылғы 20 желтоқсанда «Милуоки Бакс» командасымен өткен ойында Эндрю Ланг Юингтің данк жасау әрекеті кезінде оған бұғау жасады. Юинг ауыр түрде құлап, барлық салмағын қолына түсірді. Нәтижесінде, білезігі ауыр зақымданды, айқын сыну, айқын айырылу және байланыс тіндері жыртылды. Бұл жарақаттар нервтерге зиян келтірмеу үшін шұғыл хирургиялық араласуды қажет етті, және Юингтің көлік апатының құрбандарына тән жарақаттарға ұшырағаны айтылды. Алдыңғы он маусымда бар болғаны 20 ойынды ғана өткізіп алған Юинг маусымның қалған 56 ойынын өткізіп алды, бірақ ол жарақаттан күткеннен тез жазылып, плей-офф басталғанда қайта оралу туралы айта бастады. «Хит» және «Никс» командалары плей-оффта екінші жыл қатарынан кездесті. Бұл жолы екі команда плей-оффтың бірінші турында кездесті. Серия шешуші 5-ші ойынға дейін барып жетті, бірақ «Никс» командасы өткен жылғы жеңілісін қайтарды, «Хит» командасын Майамиде 98:81 есебімен жеңді. Юинг «Пейсерс» командасымен өткен Шығыс конференциясының жартылай финалының 2-ші ойынына оралды. Алайда, оның қатысуы жеткіліксіз болды, себебі «Никс» командасы бес ойында «Пейсерс» командасына жеңіліп қалды. Келесі маусымда Юинг пен «Никс» командасы лок-ауттан кейін қысқартылған маусымда Шығыс конференциясының сегізінші орынына ие болды. Ахилл сіңірінің жарақатымен күрескен Юингке қарамастан, «Никс» командасы бірінші турда «Хит» командасымен тағы да жеңіске жетті, 3:2 есебімен. Серияны шешкен 5-ші ойында ол 22 ұпай жинап, 11 ребаунд жасады. Содан кейін олар «Атланта Хоукс» командасын сүгіріп өтіп, «Пейсерс» командасын жеңді...

Ewing was expected to be the top pick in the 1985 NBA draft. The team that selected him would be making history by doing so. From 1966 until 1984, the NBA draft was conducted similarly to the NFL draft, where teams are awarded draft positions based on winning percentage. The difference was that instead of the team with the lowest percentage automatically being awarded the top pick, the NBA held a coin toss between the teams with the worst records in each conference and the winner of the coin toss selected first with the loser automatically picking second. This practice tended to encourage teams to purposely lose games in order to improve their draft position and potentially get into the coin toss. The only way two teams from the same conference could have the first two picks would have been if one of the two aforementioned teams traded their pick to another team (as the Indiana Pacers had done with what eventually became the number two pick in the previous year's draft). Beginning with the 1985 draft, the NBA handled matters differently. Every team that qualified for the playoffs received positions based on their winning percentage, and the teams that did not were placed in a lottery. In the first lottery, the NBA did not determine the positions as they do now. In this case, the seven teams that did not qualify for the playoffs were each given an equal chance to get the top pick. Each team had its name and logo put in an envelope, and the envelopes were placed into a hopper and spun to shuffle them. Once done, Commissioner David Stern then drew an envelope from inside to determine who would pick first. In a move that would create controversy for years to come, the envelope Stern drew was the one belonging to the New York Knicks, inviting allegations the draw was rigged; Stern had also grown up a Knicks fan. The Knicks drafted Ewing, as expected, beginning a 15 year relationship. They then signed him to a 10 year, $32 million contract, a contract that The New York Times years later described as "a tremendous contract at that time or any time." Although injuries marred his first year in the league, he was voted NBA Rookie of the Year and named to the NBA All Rookie First Team after averaging 20 points, 9 rebounds, and 2 blocks per game. Soon after he was considered one of the premier centers in the league. Ewing enjoyed a successful career; eleven times named an NBA All Star, once named to the All NBA First Team, six times a member of the All NBA Second Team, and named to the NBA All Defensive Second Team three times. He was a member of the original Dream Team at the 1992 Olympic Games. He was also given the honor of being named one of the 50 Greatest Players in NBA History. In the 1992 Eastern Conference Semifinals, the Knicks played the defending NBA champion Chicago Bulls and Michael Jordan. Ewing was unstoppable in Game 1, finishing with 34 points, 16 rebounds, and 6 blocks, and the Knicks beat Chicago 94–89. The Knicks were facing elimination in Game 6 when Ewing had one of the greatest games of his career. The team trailed 3–2 in the series, and Ewing was limited physically by a bad ankle sprain, but he helped the Knicks beat the Bulls 100–86 by scoring 27 points. NBC announcer Marv Albert called it a "Willis Reed type performance", but the Knicks were ultimately eliminated in Game 7 in a blowout, 110–81. In an April 14, 1993, game, between the Knicks and the Charlotte Hornets, the Ewing suffered a moment of embarrassment when Muggsy Bogues, a 5 feet (2 m) point guard for the Hornets, managed to block his shot. The team looked like it was going to advance to the NBA Finals when they took a 2–0 lead over Michael Jordan and the Chicago Bulls. Both teams battled well, each winning on its home court in the first 4 games. However, the Bulls stunned the Ewing led Knicks, winning Game 5 in New York 97–94 after Ewing's teammate, Charles Smith, was repeatedly blocked down low by Bulls defenders on the game's final possession. The Bulls would go on to win Game 6 96–88 and then claim their third straight NBA title. This would be one more season in which Ewing had to deal with no championships, despite the fact that the Knicks had the best regular season record in the Eastern Conference at 60–22 and had the second best record in the NBA, behind the Phoenix Suns, who were 62–20. With Jordan out of the league, 1993–94 was considered a wide open year in the NBA, and Ewing had declared that 1994 would be the Knicks' year. He was a main contributor to the Knicks' run to the 1994 NBA Finals, in which the Knicks—in the Finals for the first time since 1973—lost in the final seconds of Games 6 and 7 to Hakeem Olajuwon's Houston Rockets. The Knicks, with Ewing leading them, had to survive a grueling trek through the playoffs simply to reach the Finals. They defeated the Bulls and Scottie Pippen in seven games in the 1994 Eastern Conference Semifinals (all seven games were won by the home team), and defeated Reggie Miller's Indiana Pacers in the Conference Finals, which also took seven games to decide. In the Finals, the Knicks stole Game 2 in Houston, but could not hold court at home, dropping Game 3 at the Garden. The Knicks then won the next two games to return to Houston ahead 3–2. However, the Rockets won the next two games. Ewing made the most of his playoff run by setting a record for most blocked shots in a Finals series with 30 (later broken by Tim Duncan in 2003 with 32). He also set an NBA Finals record for most blocked shots in a single game, with 8 (surpassed by Dwight Howard in 2009). The following year, a potential game tying finger roll by Ewing rimmed out in the dwindling seconds of Game 7 of the Eastern Conference Semifinals, resulting in a loss to the Indiana Pacers. In the 1995–96 season, Ewing and the Knicks were eliminated in the Eastern Conference Semifinals in five games by the record setting 1995–96 Bulls, who won 72 games that year en route to their fourth championship. In the 1997 playoffs, the Knicks faced the Miami Heat in the Eastern Conference Semifinals. Ewing was involved in a Game 5 brawl where both teams' benches got involved. The Knicks, who were up 3–1 in the series going into Game 5, lost the next three games and were eliminated. In the next season, Ewing's career almost came to an end due to an injury. On December 20, 1997, in a game against the Milwaukee Bucks at the Bradley Center, Ewing was fouled by Andrew Lang while attempting a dunk. Ewing fell awkwardly and landed with all of his weight on his shooting hand. The result was a severely damaged wrist, with Ewing suffering a displaced fracture, a complete dislocation of the lunate bone, and torn ligaments. These injuries required emergency surgery to prevent nerve damage, and it was said that Ewing suffered injuries that were usually reserved for victims of vehicular accidents. Ewing, who had only missed 20 games in the previous ten seasons, missed the remaining 56 games of the season, but he was able to rehabilitate the injury faster than expected, and as the playoffs began Ewing was talking about returning. The Heat and Knicks met in the playoffs for the second straight year. This time, the two teams met up in the first round of the playoffs. The series went to a decisive fifth game, but the Knicks avenged their loss to Miami the year before by beating the Heat in Miami 98–81. Ewing returned for Game 2 of the Eastern Conference Semifinals against the Pacers. His presence was not enough, however, as the Knicks fell to the Pacers in five games. The following season, Ewing and the Knicks qualified as the East's eighth seed in a lockout shortened season. Although battling an achilles tendon injury, Ewing led the Knicks to another victory over the Heat in the first round, 3–2. In the series clinching Game 5, he scored 22 points and grabbed 11 rebounds. They followed that up by sweeping the Atlanta Hawks, and defeated the Pacers in the Conference Finals in 6 games, despite Ewing's injury finally forcing him out of action. The Knicks could not, however, complete their Cinderella run, as they lost in the Finals to the San Antonio Spurs, 4–1. In Ewing's final season with the Knicks in 1999–2000, the team finished as the third seed in the East behind the Pacers and Heat. The team advanced to the Conference Finals again, sweeping the Toronto Raptors and beating the Heat for the third straight year in seven games, but could not defeat the Pacers and fell in six games. In his last year with the Knicks, Ewing had a game winning slam dunk over Alonzo Mourning in Game 7 of the Eastern Conference Semifinals to lead the Knicks to the Eastern Conference Finals. During his final season with the Knicks, Ewing played in his 1,000th NBA game, finishing his Knick career with a franchise record 1,039 games played in a Knick uniform (he is the only player to play 1,000 games with the Knicks).

Кникстерден кейінгі мансап

2000 жылғы маусымда Юинг Нью-Йорктен ауысуға рұқсат сұрады, ал «Никс» оның өтінішін қабылдап, оны төрт команда қатысқан ауысу арқылы «Сиэтл Суперсоникс» командасына жіберді; «Никс» сонымен қатар Крис Дадлиді «Финикс» командасына жіберді, ал орнына Глен Райс, Люк Лонгли, Трэвис Найт, Владимир Степания, Лазаро Боррелл, Вернон Максвелл, «Лос-Анджелес Лейкерс» және «Сиэтл» командаларынан екі бірінші раундтық драфт таңдауы, сондай-ақ «Сиэтл» командасынан екі екінші раундтық драфт таңдауы алды. «Суперсоникс» командасында бір маусым, ал «Орландо Мэджик» командасында тағы бір маусым ойнағаннан кейін, ол 2002 жылдың 18 қыркүйегінде карьерасын аяқтауын жариялады. Осы маусымнан кейін ол «Вашингтон Визардс» командасында көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді. 17 маусымдық 1183 ойында Юинг орташа есеппен ойын басына 21.0 ұпай, 9.8 допты қайтару және 2.4 блок көрсетті, сондай-ақ 50%-дан жоғары ату дәлдігіне ие болды. 2021 жылғы мәліметтер бойынша, Юинг 24,815 ұпаймен НБА-ның барлық уақыттағы ұпай тізімінде 23-орында тұр. Юинг «Никс» командасы үшін 1039 ойын өткізді. 2003 жылдың 28 ақпанында оның 33-ші нөмірі «Мэдисон Сквер Гарден» аренасында өткен салтанатты шарада команда тарапынан зейнеткерлікке жіберілді. 2019 жылдың 14 мамырында Юинг алғаш рет НБА драфты лотереясында «Никс» командасын өкілдік етті. Олар 2019 жылғы НБА драфтында үшінші таңдау құқығын иеленді.

Ұлттық құрама мансабы

Юинг 1984 және 1992 жылғы АҚШ ерлер баскетбол құрамасының құрамында Олимпиаданың алтын медальдарын жеңіп алды. Наисмит атындағы баскетбол даңқы залы 1992 жылғы "Арман командасын" "күндегі баскетбол талантының ең ұлы жиынтығы" деп атады.

Жаттықтырушылық мансап

2002 жылдан 2003 жылға дейін Юинг өзінің көп жылдық қарсыласы Майкл Джорданға тиесілі болған «Вашингтон Визардс» командасының көмекші жаттықтырушысы болды. 2003 жылдан 2006 жылға дейін Юинг «Хьюстон Рокетс» командасының ассистенті болды, содан кейін отбасымен көбірек уақыт өткізу үшін қызметтен кетті. 2007 жылдың 3 шілдесінде Юинг 2007-2008 маусымда «Орландо Мэджик» командасының жаңа бас бапкері Стэн Ван Гандидің төрт көмекшісінің бірі ретінде жұмысқа қабылданды. «Мэджик» 2009 жылғы НБА финалға жетті, бірақ «Лос-Анджелес Лейкерс» командасына есе жіберді. Ол екінші раундтағы 7-ші ойында қорғаушы чемпион «Бостон Селтикс» командасына қарсы жеңіске қол жеткізеді деп дұрыс болжады. Плей-оффтың келесі кезеңінде Юинг «Мэджик» командасының капитаны Дуайт Ховардтың финалдық ойындардағы бір ойындағы ең көп блок-шот рекордын жаңартатынын көрді – ол 4-ші ойында 9 блок жасады, бұл Юингтің 1994 жылғы финалдың 5-ші ойынындағы 8 блоктан бұрынғы рекордын асырып түсті. 2010 жылы Юинг ұлы Патрик Юинг кішіге 2010 жылғы жазғы лигада бапкерлік жасау мүмкіндігіне ие болды. Юинг кіші «Мэджик» командасы сапында ойнады. 2013 жылы Юинг «Шарлотта Бобкэтс» (қазіргі «Шарлотта Хорнетс») командасының көмекші жаттықтырушысы болды. 2013 жылдың 8 қарашасында бас бапкер Стив Клиффордтың жүрек операциясынан кейін Юинг уақытша бас бапкер болып тағайындалды. Ол өзінің алғашқы ойынын 101:91 есебімен бұрынғы командасы «Никске» қарсы ұтырды. 2017 жылдың 3 сәуірінде Юинг бұрынғы колледж командасы «Джорджтаун Хойас» командасының бас бапкері болып тағайындалды. Олар ширек финалда бірінші орын алған «Вилланова Уайлдкэтс» командасын жеңді. Чемпионат ойынында «Джорджтаун» екінші орын алған «Крейтон Блюджейс» командасын 73:48 есебімен жеңіп, 2021 жылғы NCAA I дивизионы баскетбол турниріне қатысу құқығын алды. Бұл «Джорджтаунның» 2014-2015 маусымынан бергі алғашқы NCAA турниріне қатысуы болды, бұл олардың қазіргі замандағы ең ұзақ NCAA турнирінен тыс қалған кезеңін аяқтады. Бірақ Юингтің бесінші маусымында «Хойас» бұл жетістігін жалғастыра алмады, жалпы есеп бойынша 6:25 көрсеткішін тіркеді және «Big East» конференциясында 0:19 есебімен жеңіліске ұшырады, содан кейін 2022 жылғы «Big East» турнирінің бірінші раундында жеңілді. Юингтің алтыншы маусымында «Джорджтаун» жалпы есеп бойынша 7:25 көрсеткішін тіркеді және «Big East» конференциясында 2:18 есебімен жеңілді, соның ішінде 2023 жылғы «Big East» турнирінің бірінші раундында шығып қалды. 2023 жылдың 9 наурызында Юинг бас бапкер лауазымынан босатылды.

From 2002 to 2003, Ewing served as an assistant coach for the Washington Wizards under the ownership of his longtime rival Michael Jordan. From 2003 through 2006, Ewing was an assistant with the Houston Rockets, before resigning to spend more time with his family. On July 3, 2007, Ewing was one of four assistants hired to serve under first year Orlando Magic head coach Stan Van Gundy for the 2007–08 season. The Magic reached the 2009 NBA Finals, where they lost to the Los Angeles Lakers. He correctly predicted a win in Game 7 of the second round against the defending champion Boston Celtics. Later in the playoffs, Ewing saw Magic captain Dwight Howard set a new NBA Finals record for most blocked shots in a single Finals game, with nine in Game 4, surpassing the previous record of eight by Ewing himself in Game 5 of the 1994 Finals. In 2010, Ewing finally got the opportunity to coach his son Patrick Ewing Jr. in the 2010 summer league. Ewing Jr. played for the Magic. In 2013, Ewing became an assistant coach with the Charlotte Bobcats (now Charlotte Hornets). On November 8, 2013, Ewing became the Bobcats' interim head coach due to regular head coach Steve Clifford having heart surgery. He lost his first game 101–91 against his former team, the Knicks. On April 3, 2017, Ewing was hired as head coach of his former college team, the Georgetown Hoyas. They defeated the first seeded Villanova Wildcats in the quarterfinals. In the championship game, Georgetown defeated the second seeded Creighton Bluejays 73–48, and qualified for the 2021 NCAA Division I basketball tournament. This marked Georgetown's first NCAA tournament appearance since the 2014–15 season, breaking their longest NCAA drought in the modern era. The Hoyas were unable to build on this success in Ewing's fifth season however, posting an overall record of 6–25 and going winless in Big East Conference play at 0–19 in the regular season followed by a first round loss in the 2022 Big East tournament. In Ewing's sixth season, Georgetown finished with an overall record of 7–25 and 2–18 in the Big East, including a first round exit from the 2023 Big East tournament. On March 9, 2023, Ewing was fired as coach.

Басқа жұмыстар

Юинг студенттік жылдары бірнеше жаз бойы сенатор Боб Доулдың кеңсесінде стажировкадан өтті. 1996 жылғы "Space Jam" фильмінде Юинг өзінің рөлін ойнады, оның таланты ұрланған бес НБА ойыншысының бірі болды (Чарльз Баркли, Шон Брэдли, Ларри Джонсон және Маггси Богузбен бірге). Юинг Марлон Уэйнс ойнаған "Senseless" фильмінде де қысқа ғана эпизодта, қайтадан өзінің рөлінде пайда болды. Юинг "Spin City", "Herman's Head", "Mad About You" және "Webster" ситкомдарында өзін-өзі сомдады. Соңғы кезде ол 2009 жылы Snickers жарнамасында пайда болды, онда талқан жегендер "Патрик Чьюингтен сәтірлеуі мүмкін" деген ой айтылды. Ол сондай-ақ "The Exorcist III" фильмінде Өлім періштесі рөлінде эпизодтық түсірілімде болды. Юинг балаларға арналған "Сурет салуға қалай қолдануға болады" атты оқулығының авторы. 2014 жылы Юинг және спорт агенті Дэвид Фолк Джорджтаун университетінде салынып жатқан Джон Р. Томпсон, кіші атты Колледждер аралық жеңіл атлетика орталығына 3,3 миллион доллар көмектестік қаражат бөлгенін жариялады. Бұл сома Юингтің 33-ші нөміріне сілтеме жасайды.

Бекітулер

Юингтің алғашқы кроссовка бойынша келісімі 1986 жылы Adidas компаниясымен жасалды. 1991 жылы Next Sports АҚШ-та Юингтің атымен аяқ киім шығаруға лицензиялық келісімге қол қойды, бұл 1996 жылға дейін жұмыс істейтін жаңа компания – Ewing Athletics арқылы іске асырылды. 2012 жылы Дэвид Голдберг және оның GPF Footwear LLC компаниясы Юингпен бірлесіп, бұрынғы Ewing Athletics желісін қайта жандандырып, аяқ киім нарығындағы ретро трендін пайдаланып, оны қайтадан дүкендерге енгізді.

Жеке өмір

Юинг 1990 жылдан 1998 жылға дейін Рита Уильямсқа үйленген. Оның үш баласы бар, соның ішінде Патрик Юинг кіші. 2001 жылдың шілдесінде Юинг Атлантадағы клуб иесіне қатысты федералдық сотта куәлік берді, ол жезөкшелікке көмектескені үшін айыпталған. Юинг сотқа 1996 және 1997 жылдары клубтағы бишілерден ауыздық жыныстық қатынас алғанын, бірақ бұл кездесулер үшін ақша төлемегенін және оның жезөкшелікке қатысқандығын сезінбегенін айтты. "Алтын клуб" оқиғасымен байланысты Юингке ешқандай қылмыстық айып тағылмады. 2000 жылы досы және бәсекелесі НБА ортасы Алонзо Моурнингке бүйрек ауруы диагнозы қойылғаннан кейін, Юинг егер қажет болса, Моурнингке өз бүйректерінің бірін сыйға тартуға уәде берді. 2003 жылы Юингтің бүйректері Моурнингпен үйлесімділігі тексерілді, бірақ Моурнингтің туысы жақсырақ сәйкес келді. Патрик Юинг кіші Индиана университетінде екі жыл оқығаннан кейін әкесі бітірген Джорджтаун университетіне ауысты. Патрик кіші әкесі киген #33 нөмірі бар жейде киді. Ол 2008 жылғы НБА драфтының екінші раундында Сакраменто Кингз командасымен 43-ші нөмірмен таңдалды, бірақ кейін әкесінің бұрынғы командасы – New York Knicks командасына ауыстырылды.