Кіріспе
Арнольд Джейкоб "Кызыл" Ауербах (20 қыркүйек 1917 – 28 қазан 2006) – американдық баскетбол жаттықтырушысы және ұйымдастырушы. Ол Ұлттық баскетбол қауымдастығында (НБА) бас бапкер ретінде қызмет етті, ең әйгілісі – «Бостон Селтикс» командасында. Ауербах «Вашингтон Капитольс» және «Три Ситис Блэкхокс» командаларының да бас бапкері болды. Бапкерлік қызметінде Ауербах 938 жеңіске жетіп, тоғыз чемпионатты жеңіп алып, НБА рекордтарын орнатты. 1966 жылы бапкерлік қызметтен кеткеннен кейін, ол қайтыс болғанға дейін «Селтикс» командасының президенті және бас директоры болып қызмет етті. «Селтикс» командасының бас менеджері және президенті ретінде ол 29 жыл ішінде жалпы 16 НБА титулын жеңіп алды, бұл НБА тарихындағы ең көп көрсеткіш, ол Солтүстік Американың кәсіби спорты тарихындағы ең табысты командалық қызметкерлердің біріне айналдырды. Ауербах қазіргі заманғы баскетболдың пионері ретінде еске алынады, баскетболды командалық ойын мен қорғаныс басымдығы бар ойын ретінде қайта анықтады және жылдам шабуылды тиімді шабуылдық құрал ретінде енгізді. Сондай-ақ, ол 1966 жылы Солтүстік Америка спортындағы алғашқы афроамерикалық бас бапкер ретінде Билл Расселлді жұмысқа алды. Өзінің қарама-қарсылығымен танымал болған ол, жеңіске қол жеткізетініне сенген кезде темекі шегу әдетімен де белгілі болды, бұл әдет оның «Бостон» кезеңінде көптеген адамдар үшін «жеңістің соңғы символы» болды. 1980 жылы Американың кәсіби баскетбол жазушылар қауымдастығы оны НБА тарихындағы ең үздік бапкер деп атады, ал 1980 жылы ол «World Telegram» газетінің тоғызыншы курсында «Бруклиннің екінші командасы» деп танылды.
Arnold Jacob "Red" Auerbach (September 20, 1917 – October 28, 2006) was an American professional basketball coach and executive. He served as a head coach in the National Basketball Association (NBA), most notably with the Boston Celtics. Auerbach was also the head coach of the Washington Capitols and Tri Cities Blackhawks. As a coach, Auerbach set NBA records with 938 wins and nine championships. After his coaching retirement in 1966, he served as president and front office executive of the Celtics until his death. As general manager and team president of the Celtics, he won an additional seven NBA titles for a grand total of 16 in a span of 29 years, the most of any individual in NBA history, making him one of the most successful team officials in the history of North American professional sports. Auerbach is remembered for being a pioneer of modern basketball, redefining basketball as a game dominated by team play and defense and introducing the fast break as a potent offensive weapon. and hiring Bill Russell as the first African American head coach in North American sports in 1966. Famous for his polarizing nature, he was also well known for smoking a cigar when he thought a victory was assured, a habit that became, for many, "the ultimate symbol of victory" during his Boston tenure. In 1980, he was named the greatest coach in the history of the NBA by the Professional Basketball Writers Association of America, and was NBA Executive of the Year in 1980. where he was named "Second Team All Brooklyn" by the World Telegram in his senior year.
Колледж мансабы
Сет Лоудың кіші колледжінде бір маусым ойнағаннан кейін Ауербах Вашингтондағы Джордж Вашингтон Революционерлер ерлер баскетбол командасында ойнауға спорттық стипендия алды. Ауербах көрнекті баскетболшы болды және 1941 жылы магистратураны бітірді. Үш жыл өткен соң, ол үш жылға АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылып, Норфолк қаласындағы Әскери-теңіз күштері баскетбол командасын жаттықтырды.
Вашингтон Капитольс (19461949)
АҚШ Әскери-теңіз күштерінде Ауербах Вашингтон миллионері Майк Улайннің назарын аударды, ол оны жаңадан құрылған Америка баскетбол қауымдастығында (BAA), NBA-ның алдағысы, Вашингтон Капитолс командасының бапкері етіп алды. Келесі жылы Капитолс 28–20 есебімен ойнады. Ауербахтың бас бапкер Герри Герардты алмастыруы күтілді, ол қатерлі ісікпен күресіп жатқан болатын. Дьюк университетіндегі қызметі барысында Ауербах болашақ All-American Дик Гроатпен үнемі жұмыс істеді. Кейіннен Ауербах "Герардтың өлімін күтудің қаншалықты қиын болғанын" және "жұмысқа осылайша қол жеткізудің дұрыс емес екенін" жазды.
Три-Ситис Блэкхокс (19491950)
Ауербах бірнеше айдан кейін Дьюк университетін тастады, себебі Три-Ситис Блэкхокстың иесі Бен Кернер оған команданы бастапқыдан қайта құруға рұқсат берді. Ауербах алты апта ішінде жиырмадан астам ойыншыны ауыстырды, жаңартқаннан кейін Блэкхокс командасы жақсарды, бірақ 1949–50 НБА маусымын 28–29 есебімен жеңіліспен аяқтады. Кернер Ауербахтың ең жақын ойыншысы Джон Махкенді сатқанда, ашуланған Ауербах тағы да отставкаға шықты.
Бостон Селтикс (1950-1966 жылдар)
1950–51 жылғы НБА маусымына дейін Бостон Селтикс командасының иесі Уолтер Браун, 22–46 есебімен жеңіліске ұшыраған, қаржылық қиындыққа тап болған командасын жаңартпақ болып тырысты. Осылайша Ауербах кәсіби баскетболдағы түрлі-түсті дискриминацияны жойды. Соның нәтижесінде Ауербах оңай допты қайта алатын, жылдам шабуылдарды бастайтын және ойынды шешетін қорғаныс шебері іздеді. Ауербахтың командалық жұмысты бағалауының нәтижесінде, оның командаларында ешқашан көзге түсетін ұпай жинаушы болған жоқ: мысалы, 1960–61 жылғы НБА маусымында Селтикс сапында 15 мен 21 ұпайдың арасында жинаған алты ойыншы болды, бірақ ешқайсысы үздік 10-дыққа ілікпеді. Одан кейін, команданың баспасөз мәслихатын өткізіп, әдеттегі өршілімен Ауербах өзінің танымал сигарын жағып, қарапайым ғана айтты: «Мен ешқайда кетпеймін. Біз Ларри Бердпен келісімшартқа отырамыз, және қайтадан жеңіске жетеміз». Бердтің, Индиана штатынан шыққан дарынды жас ойыншының колледжде оқуға бір жылы қалғанын білсе де, ол 1978 жылғы НБА драфтында Бердті жасөспірім ретінде таңдады және болашақ Даңқ залының шабуылшысы Берд келгенше бір жыл күтті, соңында команданың жалақы ережесінен бас тартып, Бердке рекордтық жаңашыл жалақы төлеуді немесе оны 1979 жылғы драфтқа қайтадан қатысуға жіберуді жөн көрді. Содан кейін Берд жаңашыл ретінде Селтикс командасындағы ең көп жалақы алатын ойыншыға айналды, жылына 650 000 доллар көлемінде келісімшарт жасады. Ауербахтың пікірінше, талантты және еңбекқор Берд Селтикс командасының жаңа буынының негізі болатын еді. Ол Голден Стэйт Уорриорз командасын 1980 жылғы НБА драфтындағы №1 жалпы таңдау – Джо Барри Кэрролл және №13 таңдау – Рики Браунға алмасуға Роберт Пэриш, болашақ Даңқ залының орта қорғаушысымен сауда жасауға көндірді. №3 таңдаумен Ауербах драфттағы ең қалаған ойыншысын таңдады – Кевин МакХейл, ол да Даңқ залына енгізілді. Пэриш, МакХейл және Бердтен құралған алдыңғы қатар НБА тарихындағы ең ұлы алдыңғы қатарлардың біріне айналды. Ауербах бас жаттықтырушы Билл Фитчті жалдады, ол жаңартылған Селтикс командасын 1981 жылғы титулға жеткізді. 1983 жылы Ауербах Селтикс командасының бұрынғы ойыншысы К.С. Джонсты Селтикс командасының жаттықтырушысы етіп тағайындады. 1984 жылдан бастап Джонс Селтикс командасын төрт рет қатарынан НБА финалдарына жеткізіп, 1984 және 1986 жылдары чемпиондық жеңіске жетті. Ауербах, қосымша жұмыс ретінде, 1982–1987 жылдар аралығында TBS спорт арнасында НБА және колледж баскетбол ойындарының түсіндірушісі болды. 1984 жылы бас менеджерлік міндеттерін Ян Волкке жүктегеннен кейін Ауербах Бостон Селтикс клубының президенті және кейін вице-президенті болып қызмет етуіне назар аударды.
Жеке өмір
Ауербах – американдық туған Мари Ауербах пен Бруклиндегі ресейлік еврей иммигранты Хайман Ауербахтың төрт баласының бірі еді. Оның інісі Занг Ауербах, одан төрт жас кіші, «Вашингтон Стар» газетіндегі белгілі карикатурист және портретші болды. 1941 жылдың көктемінде ол Дороти Льюиске үйленді. Олардың Нэнси және Рэнди есімді екі қызы болды. НБА комиссары Дэвид Стерн: «Оның қазасынан туған қайғыны ешқашан толтыру мүмкін емес» деді, ал ойыншылар Билл Рассел, К.С. Джонс, Джон Хэвличек және Ларри Берд, сондай-ақ Джерри Уэст, Пэт Райли және Уэйн Эмбри сияқты құрдастары Ауербахты НБА тарихындағы ең ұлы тұлғалардың бірі деп құрметпен айтты. Бостон командасы «Визардс» клубымен маусымның ашылу ойынына шығар алдында оның қолтаңбасы орталық алаңға жақын паркет еденіне ресми түрде салынды, соның арқасында алаң «Қызыл Ауербах паркеті» деп аталды. Салтанатты шараға оның қызы Рэнди және «Селтикс» командасының бірқатар легендалары қатысты. Бұл қолтаңба 2007 жылғы маусымда пайдаланылған Red Auerbach еске алу логотипінің орнына қойылды.
Жазу
Ауэрбах жеті кітаптың авторы болды. Оның бірінші кітабы – «Ойыншы, жанкүйер және жаттықтырушы үшін баскетбол» жеті тілге аударылып, қазіргі таңдағы ең көп сатылған баскетбол кітабы болып табылады. Бостон командасын жаттықтырған жылдары Ауэрбах басқа да бірнеше лауазымды атқарды, олардың ішінде бас менеджер, скауттар жетекшісі, персонал директоры және саяхат агенті де болды. Маусымның басында ол «Селтикс» командасын Жаңа Англия аймалына гастрольдік турға алып шығып, жаңа ғана құрылған NBA-ны насихаттады. Әр маусым соңында, команданың алаңдағы жетістіктеріне қарамастан, ол иесі Браунға жүгініп: «Уолтер, соңғы жалақымыз төленеді ме?» деп сұрайтын. Браун әрқашан оң жауап беріп, жалақы төленді. Браунның NHL-дің «Бостон Брюинз» командасымен тығыз байланысы болғанымен, олардың иелері «Бостон Гарден» аренасына иелік еткеніне қарамастан, «Селтикс» арендада болғандықтан, оларға берілетін үлестен және пайдадан айырылды. Сол кезде көптеген команда иелері ойыншыларын қара мал сияқты қарап, олармен солай қарым-қатынас жасағанда, төрт ірі спорт лигасының атлеттері өз құқықтары мен экономикалық теңдік үшін күресіп жатты. Ауэрбах «Селтикс» командасының басшысы болғандықтан, жалақыларына наразы болған ойыншылар оған шағымдануға немесе оның жайлы айтуға мүмкіндік алды, бұл ойыншылар кәсіби одағын құруға қатысты. Журналист Дэвид Халберстам бұл қарым-қатынасты былай түсіндіреді: Уолтер Браун бай емес еді; сондай-ақ, Ауэрбах келіссөздер үстелінде де, жаттығуларда да, киім ауыстыру бөлмесінде де қатты болғанымен, бұл әрқашан ойыншыларынан барынша нәтиже алу мақсатында болды. 1984 жылдың жазында Ауэрбах қатты ойланып, бұрынғы финалдың ең құнды ойыншысы Седрик Максвеллмен «Селтикс» командасында қалуы үшін тиімді келісімшартқа қол қойды. Бірақ, Ауэрбахтың ең қорқынышты болжамы шын болды – Максвелл сол күзде жаттығуларға нашар дайындықпен келді, түрлі жарақаттарға шалдығып, команда 1985 жылғы финалда «Лейкерс» командасына алғаш рет жеңіліске ұшырады. Ауэрбахтың мұрасын бағалауда екі факт маңызды: Біріншіден, ол Максвеллді бұрынғы MVP Билл Уолтонға алмастырып, команданың 1986 жылы 16-шы титулын жеңіп алуына үлкен үлес қосты, бұл Ауэрбахтың мансабындағы соңғы жеңіс болды. Екіншіден, Максвелл әлі де «Селтикс» отбасының сүйікті мүшесі болып саналады, оның формасы команданың аңызға айналған ойыншыларының қатарында зейнеткерлікке жіберілді. Ауэрбахтың құрметіне «Селтикс» командасы «AUERBACH» деген жазуы бар 2-нөмірлі жейдесін зейнеткерлікке шығарды, осылайша оның негізін қалаушы Уолтер Брауннан кейінгі екінші маңызды «Селтикс» ойыншысы екенін еске салды, оның құрметіне 1-нөмірлі «BROWN» жейдесі зейнеткерлікке жіберілді. Оның өмірі мен қызметі «Бірінші баскетбол» атты фильмде баяндалған, бұл еврейлер мен баскетбол тарихы туралы алғашқы және ең толыққанды деректі фильм. Ол сондай-ақ фильмде сұхбат беруші ретінде де қатысқан.
Pertaining to the above, Walter Brown was not rich; also, that as Auerbach was as tough at the negotiating table as he was on the practice court and in the locker room, it was always for the purpose of getting the most out of his players. In the summer of 1984, with much trepidation, Auerbach reluctantly signed former finals MVP Cedric Maxwell to a lucrative guaranteed contract to stay with the Celtics. Then, Auerbach's worst fears came true when Maxwell arrived that fall out of shape, and, suffering from various injuries, provided little contribution as the team lost a playoff for the first time ever to the Lakers in the 1985 Finals. Two subsequent facts are perhaps most relevant in evaluating Auerbach's legacy: First, he was able to trade Maxwell to San Diego in exchange for former MVP Bill Walton, who was a major contributor to the team winning its 16th title in 1986, the last of Auerbach's career. Second, Maxwell continues to be embraced as a beloved member of the Celtics family, including having his number retired alongside the team's legendary greats. In Auerbach's honor, the Celtics have retired a number 2 jersey with the name "AUERBACH", memorializing his role as the second most important Celtic ever, behind founder Walter Brown, in whose honor the number 1 "BROWN" jersey is retired. His story is documented in The First Basket, the first and most comprehensive documentary on the history of Jews and Basketball. He is also featured as an interview subject for the film.
Тренерлік ізашар
Ауербах өзінің алғашқы күндерінен бастап, жылдам шабуылдың, команданың жылдам пас беру арқылы шапшаң қорғаушыларын қарсылас ойыншылар орналасқаннан бұрын ұпай жинауға мүмкіндік беретін тактикалық қару екеніне сенді. Бұл жаңа стратегия қарсыластар үшін өте тиімді болды. Ол: "Жеке наградалар жақсы, бірақ ешбір «Селтик» ойыншысы оларды жеңіп алу үшін арнайы тырысқан емес. Бізде ешқашан лиганың үздік мергені болған емес. Шындығында, біз лиганың үздік 10 ойыншысының қатарына енбестен жеті лига чемпионаты жеңіп алдық. Біздің мақтанышымыз статистикаға емес, ойынға негізделген" деді. 1950 жылы ол НБА тарихында алғашқы афроамерикандық ойыншы Чак Куперді таңдады. Ол Билл Расселл, Сэтч Сандерс, Сэм Джонс, К.С. Джонс және Вилли Науллс сияқты қара терілі ойыншыларды үнемі командаға қосып отырды. 1964 жылы осы бес ойыншы НБА-дағы алғашқы афроамерикандық негізгі құрамын құрады. 1966 жылы Ауербах жаттықтырушылықтан бас тартып, «Селтикс» командасының бас менеджері болғанда, Билл Расселлді өзінің орнына тағайындады. Расселл алғашқы қара нәсілді НБА жаттықтырушысы болды және 1925 жылы Фриц Поллардтан бері кәсіби спорт ұйымының алғашқы қара нәсілді жаттықтырушысы атанды. 1980-ші жылдардағы «Селтикс» командасында ақ немесе қара терілі ойыншылар басым болмаса да, сол кездегі НБА көбінесе қара терілі ойыншылардан тұрды. Ларри Берд, Кевин МакХейл, Дэнни Эйндж және Билл Уолтон сияқты ақ терілі ойыншылар Тинни Арчибальд, Деннис Джонсон, Роберт Париш және Седрик Максвеллмен бірге Билл Фич (ақ) және Джонс (қара) жаттықтырушыларының басшылығымен 1980-ші жылдары тағы үш чемпионат жеңіп алды.
Арнольд "Қызыл" Ауербах сыйлығы
Ауербахты құрметтеу үшін 2006 жылы «Селтикс» командасы Арнольд «Қызыл» Ауербах атындағы сыйлықты құрды. Бұл сыйлық жыл сайын «нағыз «Селтикс» рухын және мағынасын ең жақсы бейнелейтін» қазіргі «Селтикс» ойыншысына немесе жаттықтырушысына табыс етіледі.
НБА Жыл жаттықтырушысы
НБА лиганың ең үздік жаттықтырушысын марапаттау үшін жыл сайын «Жыл жаттықтырушысы» сыйлығын тапсырады, дауыс беру спорт журналистерінің тобы жүргізеді. Бұл жүлде «Қызыл Ауербах» трофейі деп аталады және оның үстінде Ауербахтың қасынан отырған бейнесі бейнеленген.