АҚШ Әскери-теңіз күштерінің медициналық қызметкерлерінің тарихы

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің медбикелер корпусының тарихы: 1908 ж. құрылған, бірақ 1811 ж. бастап әйелдер ұсынылған. Алғашқы медбикелер ер адамдар болды.

19 мин оқу

100%

Дереккөз: United States Navy Nurse Corps — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз флотының медициналық қызметкерлер корпусы

АҚШ Әскери-теңіз флотының медбикелер корпусы 1908 жылы Конгресспен ресми түрде құрылды; алайда, бұрынғыдан бері, әйелдер 100 жылға жуық уақыт бойы Әскери-теңіз кемелерінде және Әскери-теңіз ауруханаларында медбике болып жұмыс істеген. 1965 жылға дейін корпус тек әйелдерден ғана құралды.

1908 жылға дейінгі

1811 жылы Уильям П. К. Бартон әйел медбикелерді әскери-теңіз ауруханасының штаттына қосуды ресми түрде ұсынған алғашқы адам болды. Алайда, 19 маусым 1861 жылға дейін Әскери-теңіз департаментінің айналымдық бұйрығы ғана «Медбике» атауын ресми бекітті, оны кіші кызметшілер іске асыратын болды. Он бес жыл өткен соң, бұл міндеттер «Бейман» (АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ережелері, 1876) атауына жүктелді. Кызметшілерді медбикелер деп атағанмен, олардың міндеттері мен жауапкершілігі ауруханалық санитардың қызметіне жақын болды. Америка Азамат соғысы кезінде бірнеше афроамерикандық әйелдер Миссисипи өзені аймағындағы Red Rover ауруханалық кемесінде медбике лауазымында жалақылы экипаж ретінде қызмет етті. Белгілі төрт медбикенің есімдері: Элис Кеннеди, Сара Кинно, Эллен Кэмпбелл және Бетси Янг (Фоулер). Бұған қоса, Қасиетті Крест католик қарындастары волонтер ретінде кемеде медбике қызметін атқарды. 1898 жылғы испан-американ соғысы кезінде Әскери-теңіз күштері жағалаудағы ауруханаларында шартты негізде әйел медбикелерді жұмысқа алды және Solace ауруханалық кемесімен теңізге оқытылған ер медбикелерді жіберді.

19081917 жыл

1908 жылы Конгресс актісі бойынша Медбикелер корпусы құрылғаннан кейін жиырма әйел алғашқы мүшелері ретінде таңдалып, Вашингтон қаласындағы Әскери-теңіз медициналық мектебінің ауруханасына тағайындалды. Өкінішке орай, әскери-теңіз флоты оларға тұруға орын немесе тамақ ұсынбады, сондықтан медбикелер өздері үй жалдап, өздері тамақтанды. Уақыт өте келе медбикелер «Қасиетті жиырма» деп аталды, себебі олар теңіз флотында ресми түрде қызмет еткен алғашқы әйелдер болды. «Қасиетті жиырма», осы беттің жоғарғы жағындағы суретте көрсетілгендей, Мэри Х. Ду Боз; Ада М. Пендлтон; Элизабет М. Хьюитт; Дела В. Найт; Жозефина Беатрис Боуман, Әскери-теңіз медбикелер корпусының үшінші басшысы, 1922–1935 жылдары; Лена Х. Сатклифф Хигби, Әскери-теңіз медбикелер корпусының екінші басшысы, 1911–1922 жылдары; Эстер Вурхис Хассон, Әскери-теңіз медбикелер корпусының бірінші басшысы, 1908–1911 жылдары; Марта Э. Прингл; Элизабет Дж. Уэллс; Клэр Л. Де Сеу; Элизабет Леонхардт; Эстель Хайн; Этель Р. Парсонс; Флоренс Т. Милберн; Бонифас Т. Смолл; Виктория Уайт; Изабелл Роуз Рой; Маргарет Д. Мюррей; Сара Б. Майер; және Сара М. Кокс. Олардың арасында үш Медбикелер корпусының басшысы және он екі бас медбике болды. Медбикелер корпусы Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін біртіндеп 160-қа дейін кеңейді. Әдеттегі аурухана және емханадағы міндеттерінен басқа, медбикелер АҚШ-тың теңіз арқылы иеліктеріндегі жергілікті тұрғындарды, сондай-ақ Әскери-теңіз флотының еркек медициналық қызметкерлерін оқытумен де айналысты. 1913 жылы бірнеше ай бойы Әскери-теңіз медбикелері алғаш рет «Мейфлауэр» және «Долфин» кемелерінде қызмет етті. Алғашқы тұрақты кемедегі лауазымдар 1920 жылдың соңында пайда болды, кезде «Релиф» кемесі Әскери-теңіз медбикелері бар медициналық құраммен іске қосылды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы медбикелер корпусының, тұрақты және резервтік бөлімдерінің кеңейуіне әкелді. 1917-18 жылдары Әскери-теңіз күштері Франция, Шотландия және Ирландиядағы операциялық аймақтарға бес базалық аурухана бөлімін орналастырды, алғашқысы 1917 жылдың соңында жеткізілді. Теңіздегі операциялық топтар, оның ішінде медбикелер де шетелде қызмет етті. Осы топтардың бір бөлігі 1918 жылғы қатал шабуылдар кезінде АҚШ Армиясына берілді және тұрақты ауруханалардан шалқап жатқан қиын жағдайларда жұмыс істеді. Соғыс кезінде 19 әскери-теңіз медбикесі қызмет барысында қаза тапты, олардың жартысынан астамы тұмаудан көз жұмды. Соғыс кезіндегі қызметтері үшін берілген төрт Әскери-теңіз кресінің үшеуі 1918 жылғы тұмау пандемиясы кезінде өмірін қиған әйелдерге, қаза болғаннан кейін табысталды. Әскери-теңіз кресін қаза болғаннан кейін алғандардың арасында Лилиан Мари “Лили” Мерфи RN USNR (1887 – 1918) болды. Оның мақтау қағазында былай делінген: “Хэмптон Роудс, Вирджиниядағы Әскери-теңіз базасындағы қызметі үшін, ерекше еңбегі мен міндетіне адалдығы үшін”. Тұмау эпидемиясы кезінде медбике Мерфи науқастардың арасында күні-түні жұмыс істеді, содан кейін өзі ауруға шалдығып, өмірінен айырылды. Медбике Мерфи Канаданың Торонто қаласынан келген иммигрант, ол Нью-Йоркке көшіп, Сент-Мэри ауруханасында медбикелікке оқыды, онда ол Әскери-теңіз резервінде ерікті болып тіркелді. Аман қалған төртінші медбике – Лена Х. Сатклиф Хигби, корпустың екінші бас инспекторы және медаль алған алғашқы тірі әйел. 1945 жылы «Хигби» әскери кемесі әскери қызметтегі әйелдің құрметіне аталған алғашқы кеме болды. 1918 жылдың 11 қарашасындағы келісімге қол қойылған кезде 1550-ден астам медбике Әскери-теңіз ауруханаларында және басқа да мекемелерде, ел ішінде және шетелде қызмет еткен. Соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай бірнеше әскери-теңіз медбикелері Еуропадан әскерлерді әкелген көліктің бортына тағайындалды. Кейбір әскери-теңіз медбикелері тіпті жердегі патрульдерге қатысып, сол кезде Армия сарбаздарына көмектесті.

Соғыс аралық кезең

Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін көптеген адамдар соғысқа қатысты барлық нәрседен бас тартып, 1935 жылға қарай медбикелер корпусының саны 332-ге дейін азайды. Дегенмен, бұл азаю корпустың дамуына тосқауыл болмады; диеталық терапия, нейропсихиатрия, физиотерапия және анестезия салаларында жаңа оқу курстары енгізілді және осы білім берудегі жетістіктер корпустың қызметтегі кәсіби беделінің артуының кілті болды. Әдетте, олар әлеуметтік және кәсіби тұрғыдан офицерлер ретінде қарастырылса да, және офицерлік шендердегі лейтенанттан лейтенант-коммандерге дейінгідей бірыңғай жолақтарды киіп жүрсе де, комиссиялық офицерлер ретінде ресми мойындалу Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін келмеді. Юла Л. Стимли 1945 жылдың 8 мамырында қызметке кірді. Хелен Фредерика Тернермен бірге осы төрт медбике Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Теңіз күштерінде қызмет еткен алғашқы афроамерикандық әйелдер болды. Теңіз күштерінің медбикелері жапондықтардың Перл-Харборға, Канеохе шығанағына, Филиппинге, Гуамға және «Соласе» кемесіне жасаған алғашқы шабуылы кезінде қызметте болды; олар өмір мен денсаулықтың одан әрі жоғалуының алдын алуда маңызды рөл атқарды. Шындығында, медбике мамандығының маңызды рөлі тез танылды және ол соғыс кезеңіндегі еңбек ресурстарын басқару комиссиясына қарастырылған жалғыз әйелдер кәсібі болды. Соғыс кезінде білікті медбикелердің жетіспеушілігіне қарамастан, Теңіз күштері өз стандарттарын сақтап, ерекше білікті және тәжірибелі медбикелерді қабылдады. Бұл тамаша медбикелер хирургия, ортопедия, анестезия, жұқпалы аурулар, диетология, физиотерапия және психиатрия салаларындағы білімдерін жетілдірді. Соңғысы адамдарға посттравматикалық стресс синдромын (бұрынғы қабықтан жараланған синдром) және соғысқа байланысты шаршауды түсінуге және басқаруға көмектесті. Бірақ Теңіз күштерінің медбикелерінің міндеттеріне жарақат алған және науқас адамдарға көмек көрсету ғана емес, сонымен қатар ауруханалық корпус қызметкерлерін даярлаудың да маңызды міндеті кірді. Осы жас жігіттердің көпшілігі өздері ауруханаға түскен болса ғана аурухананың ішін көрген, сондықтан олар бастапқыдан бастап оқытылды. Оқытылғаннан кейін олар әскери кемелерге және жағалауға, яғни медбикелердің ресми түрде тағайындалмаған жерлеріне жіберілді. Сонымен қатар, медбикелер WAVES-ті аурухана корпусы үшін даярлады. Тынық мұхитында Теңіз күштерінің медбикелері Жаңа Каледонияның солтүстігіндегі аралдарға жіберілген алғашқы американдық әйелдер болды және Жаңа Гебридтердегі Эфатеге жіберілген алғашқы топ болды. Эфатеде олар Гуадалканал шайқасының ұзақ кезеңінде жараланғандарға, әскерге, Теңіз күштеріне және теңіз жаяу әскеріне қамқорлық жасады. Басқалары Жаңа Каледония, Соломон аралдары, Жаңа Зеландия, Австралия, Жаңа Гвинея, Коралл теңізі, Саво, Самоа, Тарава, Атту, Адак, Голланд порты, Кваджалейн, Гуам, Сайпан, Тиниан, Лейте, Самар, Иво Джима және Окинаваға орналастырылды. Бұл алдыңғы операциялық аймақтардың мақсаты – жағдайды тұрақтандыру болды. Науқастар толыққандай жағдайға келгеннен кейін ғана олар Перл-Харборға, содан кейін АҚШ-қа жіберілді. Еуропада Теңіз күштерінің медбикелері Англияда және Италияда, сондай-ақ Тринидад, Панама, Пуэрто-Рико, Бермуда, Бразилия және Ньюфаундлендте қызмет етті. Тіпті Африкаға да медициналық қызметкерлер жіберілді. АҚШ-та Теңіз күштерінің медбикелері 263 жерде орналастырылды, олар Сан-Диего, Калифорния және Бетезда, Мэриленд сияқты ірі Теңіз күштері ауруханаларынан, сондай-ақ көптеген шағын Теңіз күштерінің жайлы ауруханалары мен оқу орталықтарынан тұрды. Ең әдемі жайлы ауруханалардың бірі Айдахо штатындағы Sun Valley Lodge-де орналасқан Теңіз күштерінің жайлы ауруханасы болды. 1936 жылы «Юнион Пасифик Темір жолы» және оның төрағасы У. Аверелл Харриман салған қонақ үй ашылғаннан кейін ол тез арада байлар мен атақтылардың танымал орнына айналды. Онда «Кімге қоңырау шалады?» романымен айналысқан Эрнест Хемингуэй, Кларк Гейбл, Эррол Флинн, Клодетт Колберт, Бинг Кросби және Гэри Купер сияқты белгілі тұлғалар болды. Алайда, соғысты қолдау басымдыққа ие болғанда және демалыс екінші орында тұрғанда, қонақ үй 1943 жылдың шілдесінде ауруханаға айналдырылды. 1946 жылы ол бастапқы мақсатына қайта оралды. USN Convalescent Hospital тарихы басқа да көптеген нысандардың тарихына ұқсас, олардың арасында Аверелл Харриманның Кэтскилл тауларындағы Bear Mountains және Йосемити ұлттық паркіндегі Ahwahnee қонақ үйі бар. Ауруханалық кемелерде Теңіз күштерінің медбикелері флоттың шабуылдарына еріп, ақырында жарақат алғандарды алу үшін жауынгерлермен бірге жағалауға баруға рұқсат алды. Соғыстың басында тек USS Solace және USS Relief жараланған жауынгерлерге барлық Теңіз күштерінің медициналық қызметкерлері арқылы көмек көрсетті. Кейін Bountiful, Samaritan, Refuge, Haven, Benevolence, Tranquility, Consolation, Repose, Sanctuary және Rescue кемелері қосылды. Медбикелер Армиядан қола жұлдыз орденімен, Теңіз күштерінен екінші орденмен және Армияның еңбегі үшін белгісімен марапатталды. Энн Агнес Бернатитус, Батаанның періштелерінің бірі, дерлік тұтқынға алынуға жақын болды; ол USS Spearfish арқылы Коррехидор аралынан соңғылардың бірі болып қашып кетті. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол Легионның Еңбегі орденін алған алғашқы американдық болды.

With the close of World War I, many turned away from all things war related and by 1935 the Nurse Corps' numbers had been reduced to 332. However, this reduction did not stop the corps from making advances; new courses of study in the areas of diet therapy, neuropsychiatry, physiotherapy, and anesthesia were introduced and it was these educational advances which were key to the steady rise in the corps' professional status within the service. Though generally treated as officers socially and professionally, and wearing uniform stripes similar to those for the officer ranks of Ensign through Lieutenant Commander, formal recognition as Commissioned officers did not come until World War II. and Eula L. Stimley entered service on May 8, 1945. Along with Helen Fredericka Turner, these four nurses were the first African American women to serve in the Navy during World War II. Navy nurses were on duty during the initial Japanese attack on Pearl Harbor, Kāneʻohe Bay, the Philippines, Guam, and aboard the Solace; they were vital in preventing further loss of life and limb. In fact, the nursing profession's vital role was quickly recognized and it became the only women's profession that was deemed so essential as to be placed under the War Manpower Commission. Despite shortages of qualified nurses during the war, the navy was able to hold to its standards and enroll nurses of outstanding qualifications and experience. These outstanding nurses received advanced training in surgery, orthopedics, anesthesia, contagion, dietetics, physiotherapy, and psychiatry, the latter helping men understand and manage Post Traumatic Stress Syndrome (then known as shell shock) and battlefield fatigue. But the navy nurses' duties not only included the tending to the injured and sick but also to the equally serious task of training Hospital Corpsmen. Many of these young men had never seen the inside of a hospital unless they themselves had been admitted, and as such it was training from the ground up. Once trained, the men were sent to work aboard fighting ships and on invasion beaches, where nurses were not yet officially assigned. Additionally, nurses trained WAVES for the Hospital Corps. In the Pacific, Navy Nurses were the first American women to be sent to the islands north of New Caledonia, and the first group to Efate, in the New Hebrides. At Efate they cared for the wounded from the long Guadalcanal Campaign, Army as well as Navy and Marine personnel. Others were stationed in New Caledonia, the Solomons, New Zealand, Australia, New Guinea, Coral Sea, Savo, Samoa, Tarawa, Attu, Adak, Dutch Harbor, Kwajalein, Guam, Saipan, Tinian, Leyte, Samar, Iwo Jima, and Okinawa. The purpose of these forward operating areas was stabilization. Only when patients were fully stabilized were they sent on to Pearl Harbor, and then eventually to the contiguous United States. In Europe, navy nurses served in both England and Italy and in North and South America at Trinidad, Panama, Puerto Rico, Bermuda, Brazil, and Newfoundland. Navy nurses were even stationed in Africa. In the contiguous United States, navy nurses were stationed at 263 locations, consisting of both large naval hospital complexes such as USN Hospital San Diego, California and Bethesda, Maryland as well as at a multitude of smaller naval convalescent hospitals and training station facilities. One of the more colorful convalescent hospitals was the USN Convalescent Hospital located at the Sun Valley Lodge in Idaho. After the lodge – built by the Union Pacific Railroad and its chairman W. Averell Harriman – opened in 1936, it quickly became a hotspot for the rich and famous. Notables included Ernest Hemingway who worked on For Whom the Bell Tolls in room No. 206, Clark Gable, Errol Flynn, Claudette Colbert, Bing Crosby and Gary Cooper. However, as supporting the war became a top priority and recreation secondary, the lodge was converted into a hospital, opening its doors in July 1943. In 1946 it reverted to its intended use. The story of the USN Convalescent Hospital is not unlike a host of other facilities which were converted, including the Averell Harriman estate in the Bear Mountains of the Catskills and the Ahwahnee Hotel at Yosemite National Park. Aboard hospital ships, navy nurses followed the fleet in their assaults, and were eventually permitted to go to the beaches with the fighting men to pick up the wounded. Early in the war only the USS Solace and USS Relief brought comfort to the wounded fighting men via all navy medical personnel. Later the Bountiful, Samaritan, Refuge, Haven, Benevolence, Tranquility, Consolation, Repose, Sanctuary, and Rescue were added. The nurses were awarded the Bronze Star Medal by the Army, a second award by the Navy and the Army's Distinguished Unit Badge. Ann Agnes Bernatitus, one of the Angels of Bataan, nearly became a POW; she was one of the last to escape Corregidor Island, via the USS Spearfish. Upon her return to the United States she became the first American to receive the Legion of Merit.

Ұшу мейірбикелері

24 әскери-теңіз ұшу мейірбикесінің алғашқы тобы 1945 жылғы 22 қаңтарда Калифорния штатындағы Аламида әскери-теңіз әуе базасындағы әскери-теңіз ұшу мейірбикесі мектебін бітірді. Ұшу мейірбикесінің процедураларынан өзге, олар бір шақырымға дейін жүзуге, 220 метрге жарақат алған адамды сүйреп немесе итеріп әкелуге, сондай-ақ 10 минут ішінде 440 метрге жүзуге дайындалды. Жаңа бітірген ұшу мейірбикелері 24 ұшу тобында, яғни бір мейірбике және фармацевттен тұратын командада активті ұшу қызметін бастады. Әрбір 12 ұшақтың эскадрильясында келесі медициналық қызметкерлер жұмыс істеді: 24 ұшу мейірбикесі, 24 фармацевт серігі, бір ұшу хирургі және бір госпиталь корпусы офицері. Жарақаттанған әскерилермен континенттер аралық сапарлардан кейін, командалар Тынық мұхитына әскери-теңіз эвакуациялық қызметіне жіберілді, алғашқылары 1945 жылғы ақпан айының басында Гуамға жетті. Ұшу мейірбикелеріне үш бағыт бойынша әуе эвакуациялық ұшақтар тағайындалды. Біріншісі – Гуам сияқты алдыңғы госпитальдарға, содан кейін екіншісі – сол госпитальдардан Перл-Харборға, үшіншісі – Перл-Харбордан құрама Штаттарга. Мейірбикелердің ұшу сағаттары айына 100 сағаттан аспауы үшін ауыстырылып отырылды, сондай-ақ олар соғыс және соғыс емес рейстер арасында да алмастырылды. Сәтіне орай, энсин Кендиг Окинаваға бағытталған әскери-теңіздің алғашқы медициналық эвакуациялық рейсінде болды, осылайша ол Иво Джима мен Окинавадағы алғашқы әскери-теңіз ұшу мейірбикесі атанды. Иво Джимадағы батылдығынан кейін ол АҚШ-қа соғыс облигацияларын сатуға қатысу үшін жіберілді. Ол бұл қызметке кіріскеннен кейін көп ұзамай Тынық мұхитындағы соғыс аймағына қайта жіберілуді сұрады. Ол Агана, Гуамда орналасқан Әуе эвакуациялық көлік эскадрильясы 1-нің (VRE 1) тапсырмаларын орындады, бұл әскери-теңіз әуе көлігі қызметінің (NATS) элиталық бөлімшесі болды.

Корея

Корея соғысы басталғанда Азиядағы теңіз медициналық мекемелеріне деген қажеттілік артты. Йокосукадағы шағын теңіз диспансері, онда бар болғаны алты медбике қызмет етті, 200 медбике жұмыс істейтін толыққанды ауруханаға айналды. Теңіз медбикелер корпусы Екінші дүниежүзілік соғыста тәжірибесі бар резервтегі медбикелерді қайта шақырып, қатарын кеңейтті. Алдыңғы шепке жұмысшыларды жіберу үшін континенттік ауруханалардағы штаттарды уақытша қысқартуға мәжбүр болды. Теңіз күштері азаматтық медбикелерді де жұмысқа алды. Бұл медбикелер ауруханаларда, сондай-ақ USS Haven және тағы екі Haven класындағы кемелерде қызмет етті, онда 1952 жылдың қыркүйегіне дейін жараланғандардың шамамен 35 пайызы қабылданды. Бұл ауруханалық кемелер – жаңа типтегі жылдам ауруханалар болатын, бір жерден екінші жерге жылжып, кейде Инчонға шабуыл жасауға, немесе Хуннамды эвакуациялауға көмектесіп, қажет болған жағдайда Корея жағалауында еркін қозғалатын. Теңіз күштерінің екі аға медбикесі, командир Эстель Калноске Ланге және лейтенант Рут Коэн, теңіз ауруханалық кемелердегі еңбегі үшін қола жұлдызбен марапатталды. Кореяға дейін апатта сол аяғының төменгі бөлігін жоғалтып, зейнеткерлікке шыққан лейтенант Сара Гриффин Чэпман, басқа жас ампутацияларды қайтадан қалай жүруге үйрету үшін қайта әскери қызметке шақырылу үшін күресті. Корея театрсынан тыс жерде, авиациялық апат салдарынан 11 теңіз медбикесі қаза тапты. Апат 1950 жылдың 19 қыркүйегінде Оңтүстік Тынық мұхитындағы Кваджалейн аралында болды. Бұл әйелдер соғыста жараланғандарға көмек көрсету үшін Жапониядағы ауруханаларға бара жатқанда, ұшақтары ұшып шыққаннан кейін жақын арада Тынық мұхитына құлады. 1965 жылы Джордж М. Сильвер теңіз медбикелер корпусына тағайындалған алғашқы ер адам болды. "Қауіптен тыс және ішінде", Кэпт Доррис Стернер, USN 358 б.

Қазіргі уақытта

2006 жылы Ирактағы Аль-Такдадум әуе базасында (Таммуз әуе базасы деп те аталады) жүрген «Ирак Азаттығы» операциясы (OIF) кезінде, белсенді қызметтегі командир Ленора С. Ланглейс АҚШ Әскери-теңіз күштері тарихында алғашқы афроамерикандық әйел және алғашқы афроамерикандық медбике болды. Ол, 1-ші теңіз жаяу әскерлерінің логистикалық тобының (1st MLG) хирургиялық шок травмасы бөлімінде (SSTP) минометтен жарақат алғаннан кейін «Пурпур Жүрек» орденімен марапатталды. Әскери-теңіз күштерінің медбикелері (2900) бүкіл әлемдегі гуманитарлық және жауынгерлік қолдау миссияларына қатысады: амфибиялық шабуыл және амфибиялық соғыс кемелеріндегі Экспедициялық жандандыру хирургиялық қызметі (ERSS) командаларымен, сондай-ақ амфибиялық шабуыл және амфибиялық соғыс кемелеріндегі Флот хирургиялық командаларымен, тікелей араласады; ұшқыш медбикелер ретінде, ауруханалық кемелер мен әуе тасымалдаушылардың штаттық экипажы ретінде, теңіз жаяу әскерлерімен бірге, жекелеген армия бөлімдеріне қосылады, және арнайы операцияларды қолдау үшін таңдаулы мамандануларға ие, оның ішінде (бірақ оған шектелмейді) Хирургиялық жауап беру топтары (SRT).

Қазіргі заманғы медбикелер корпусы

Медбикелер корпусы Әскери-теңіз медицинасы құрамындағы маңызды бөлім болып қалады. Оған кіші лейтенанттан бастап контр-адмиралға (жоғарғы жартысы) дейінгі офицерлер кіреді. Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицерлері ROTC, STA 21, Медициналық мамандығы бар сарбаздарды офицерлікке дайындау бағдарламасы (MECP), медбике кандидаттар бағдарламасы және тікелей тағайындау арқылы офицерлік шен алады.

Белгілер, белгілер және аiguillettes

Медбикелер корпусының бір жағасында немесе иық тақталарында офицер жұлдызының орнына бір қарағай жапырағынан тұратын ерекше белгісі бар. Әскери-теңіз күштерінің медбикелер корпусы (2900-шілер) офицерлері Флоттық теңіз күштерінің, Жер бетіндегі, Негізгі парашютші тағасы, Әскери-теңіз және Теңіз корпусының парашютші тағасын, Әуе экипажы және Ұшу медбикесі соғыс тағаларын алуға және киюге құқылы. Арнайы операцияларға дайындалған Әскери-теңіз күштерінің медбикелер корпусы офицерлері арнайы соғыс тағаларын киюге құқылы. Флаг-офицерлердің немесе конгресс басшыларының жеке көмекшілері ретінде ресми түрде тағайындалған офицерлер аiguillette және/немесе ерекше тағаларды киюге құқылы болуы мүмкін. Әскери-теңіз күштерінің медбикелер корпусы офицерлері сондай-ақ Армияның жауынгерлік тағасын алуға құқылы, бірақ қазіргі уақытта оны киюге рұқсат етілмейді. Құрылымдық бөлімшеге немесе жағалаудағы комиссияланған бөлімге басшылық еткен немесе басшылық етіп жүрген Әскери-теңіз күштерінің медбикелер корпусы офицерлері Жағалаудағы Әскери-теңіз командасы тағасын киюге құқылы. Әскери-теңіз күштерінің медбикелер корпусы офицерлері ауруханалық кемеге басшылық еткен жағдайда Теңіздегі Әскери-теңіз командасы тағасын киюге құқылы.

Суперинтенданттар мен директорлар

1908 жылы құрылғаннан бастап, 1947 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінге дейін Әскери-теңіз күшінің медбикелер корпусын басқарушы (суперинтендант) басқарды. Осы кезеңде медбикелердің ешқайсысы тұрақты офицерлік шенге ие болған жоқ. 1947 жылдың 16 сәуірінде Армия мен Әскери-теңіз күшінің медбикелері туралы заң күшіне енді, ол Әскери-теңіз күшінің медбикелер корпусын штаб корпусы ретінде бекітті, оның офицерлері энсиннен капитан-лейтенантқа дейінгі тұрақты офицерлік шендерді иеленді. Корпусты сол қызметте капитан шеніндегі директор басқарды. Бұл лауазым кейіннен флагмандық лауазымға айналды және 2012 жылдан бастап бір уақытта төрт Әскери-теңіз күшінің медбикелер корпусының флагмандық офицерлері қызмет ете алады.

Әскери-теңіз медбикелер корпусының суперинтенданттарының тізімі

• Эстер Вурхис Хассон (тамыз 1908 – қаңтар 1911) • Лена Сатклифф Хигби (қаңтар 1911 – қараша 1922) • LCDR Джозефин Беатрис Боуман (қараша 1922 – қаңтар 1935) • LCDR Мйн М. Хоффман (қаңтар 1935 – қазан 1938) • Вирджиния Рау (атқарушы) (қазан 1938 – ақпан 1939) • CAPT Сью С. Доузер (ақпан 1939 – қараша 1945) • CAPT Нелли Джейн ДеВит (қараша 1945 – сәуір 1947)

Әскери-теңіз медбикелер корпусының директорларының тізімі

• Кэптен Нелли Джейн ДеУитт (сәуір 1947 – мамыр 1950) • Кэптен Винни Гибсон (мамыр 1950 – мамыр 1954) • Кэптен Вилма Леона Джексон (мамыр 1954 – мамыр 1958) • Кэптен Рут Агата Хоутон (мамыр 1958 – сәуір 1962) • Кэптен Рут Элис Эриксон (сәуір 1962 – сәуір 1966) • Кэптен Вероника Булшефски (сәуір 1966 – мамыр 1970) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) Аллен Б. Дюерк (мамыр 1970 – шілде 1975) • Контр-адмирал Максин Кондер (шілде 1975 – шілде 1979) • Контр-адмирал Фрэнсис Шеа Бакли (шілде 1979 – қазан 1983) • Контр-адмирал Мэри Джоан Нилубович (қазан 1983 – қыркүйек 1987) • Контр-адмирал Мэри Филдс Холл (қыркүйек 1987 – қыркүйек 1991) • Контр-адмирал Марианн Страттон (қыркүйек 1991 – қыркүйек 1994) • Контр-адмирал Джоан Мари Энгель (қыркүйек 1994 – 1998) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) Кэтлин Л. Мартин (1998 – 2001) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) (Директордің міндетін атқарушы) RADM Карен А. Хармейер (2000 – 2001) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) Нэнси Дж. Лескавейдж (2001 – 2005) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) Кристин Брузек Колер (2005 – 2009) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) Карен Флаэрти (2009 – 2010) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) Элизабет С. Ниемиер (2010 – 2013) • Контр-адмирал (жоғарғы жартысы) Ребекка Дж. Маккормик Бойл (2013 – 2017) • Контр-адмирал Тина А. Дэвидсон (2017 – 2020) • Контр-адмирал Синтия А. Куэнер (2020 – 2023) • Контр-адмирал Роберт Дж. Хокинс (2023 – қазіргі уақыт)

Белгілі мүшелері

Жыл Мүшесі (і) Ескертулер Сурет 1908 Бас медбике Эстер Вурхис Хассон Әскери-теңіз медбикелер корпусының алғашқы суперинтенданты. 1918 Эдна Е. Плейс, Мэри Луиза Хиделл және Лилиан М. Мерфи Испанша безгек пандемиясы кезінде науқастарға батыл қызмет көрсету үшін өмірін құрбан еткен әскери-теңіз медбикелеріне Флоттық крест табысталды. 1918 Бас медбике Лена Х. Сатклиф Хигби Әскери-теңіз медбикелер корпусының екінші суперинтенданты, Әскери-теңіз кресімен марапатталған алғашқы әйел. 1941 Бас медбике Марион Олдс, Леона Джексон, Лорейн Кристиансен, Вирджиния Фогерти және Дорис Йеттер Гуамда тұтқынға алынып, Жапонияда сақталған Әскери-теңіз медбикелер корпусының алғашқы офицерлері. – Екінші дүниежүзілік соғыс. 1942 Бас медбике Лора Кобб, Мэри Чапман, Берта Эванс, Хелен Горзелански, Мэри Харрингтон, Маргарет Нэш, Голди О'Хейвер, Элден Пейдж, Сюзи Питчер, Дороти Стил Дэннер және С. Эдвина Тодд Филиппинде жапондықтар тарапынан тұтқынға алынып, сақталған Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицерлері. 1942 CDR Энн Агнес Бернатитус Лауреаттық орденін алған алғашқы американдық және «Батан періштелерінің» мүшесі – Екінші дүниежүзілік соғыс. 1944 CAPT Сью С. Даузер Екінші дүниежүзілік соғыста капитан (O 6) шеніне көтерілген Әскери-теңіз флотындағы алғашқы әйел. 1945 ENS Джейн «Кэнди» Кендигі Иво Джима және Окинавада медициналық эвакуация ұшуы кезінде қызмет еткен алғашқы Әскери-теңіз ұшу медбикесі, Әуе эвакуациясы көлік эскадрильясы (VRE 1). 1945 Бас медбике Лена Хигби Әскери-теңіз кемесінің біріншісі, Хигби, Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицерінің есімімен аталады. Екінші дүниежүзілік соғыс және Корея кезінде 8 ұрыс жұлдызына ие болды. «Жылдам Лена» деп аталды. 1945 ENS Филис Мэй Дейли алғашқы ресми тағайындалған афроамерикандық Әскери-теңіз медбикесі. 1950 ENS Constance Esposito, LTJG Alice J. Giroux, ENS Marie M. Boatman, LTJG Constance A. Heege, LTJG Jeanmne E. Clarke, LTJG Margaret G. Kennedy, LTJG Calla V. Goodwin, ENS Edna J. Rundell, ENS Eleanor C. Beste, LTJG Mary E. Liljegreen және ENS Jane L. Eldridge Жапонияға соғыс зардап шеккендерге көмек көрсету үшін бара жатқан 11 Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері, Оңтүстік Тынық мұхитындағы Кваджалейн аралының жанында ұшағы құлап, қаза тапты. 1951 LT Сара Гриффин Чепмен Корея соғысына дейін апатта сол аяғының төменгі бөлігін жоғалтып зейнеткерлікке шыққан, содан кейін жауынгерлік ортадан қайтып келген әскерлерге көмектесу үшін қайта қызметке кіру үшін күрескен Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 1952 CDR Эстель К. Ланге және LT Рут Коэн кемедегі жауынгерлік қолдау көрсету кезінде зардап шеккендерге көмектескені үшін «Бронза жұлдызымен» марапатталды. 1964 LT Рут Мейсон, LT Франсис Крамптон, LT Барбара Вустер және LTJG Энн Дарби Рейнольдс Виетнамда «Күллі жүрек» медалін алған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицерлері. 1972 Контр-адмирал Ален Б. Дюерк Әскери-теңіз флотында флагтық шенге көтерілген алғашқы әйел. 1978 CAPT Жоан К. Бинум капитан шеніне көтерілген алғашқы афроамерикандық әскери офицер. 1983 CAPT Мэри Ф. Холл Гуантанамо шығанағындағы АҚШ Әскери-теңіз ауруханасында ауруханалық командаға басшылық еткен алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 1991 LT Барни Р. Барендс «Құмдауыл» операциясы кезінде хирургиялық ротаға басшылық еткен алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. «Бронза жұлдызымен» марапатталды. 1993 CAPT Нэнси Дж. Лескавеж АҚШ Сенатының кеңсесінде Конгресс мүшесі ретінде қызмет еткен алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 1996 LT Джозеф Косентино, кіші. Құлап түсуге біліктілік алған және белгіні иеленген алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 1997 RADM Карен А. Хармейер Резервтік компоненттегі алғашқы әйел әскери офицер контр-адмирал (жоғарғы жартысы) шеніне көтерілді. 1999 RADM Кэтлин Л. Мартин «Үлкен үштік» Әскери-теңіз медициналық орталығындағы Ұлттық Әскери-теңіз медициналық орталығында командалық офицер ретінде қызмет еткен алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері, қазірде Уолтер Рид Ұлттық Әскери-теңіз медициналық орталығы деп белгілі. 2000 RADM Карен А. Хармейер Әскери-теңіз медбикелер корпусы директорының міндетін атқарушы болып тағайындалған алғашқы резервтік компоненттегі Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2002 CAPT Альберт Шимкус Гвантанамо шығанағындағы бірлескен жұмыс тобының хирургы болған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2002 RADM Karthleen L. Martin Әскери-теңіз күштерінің Бас хирургі қызметіне тағайындалған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2002 LT Патрисия С. Хасен Әскери-теңіз күштерінің флаг-лейтенанты (көмекші) ретінде ресми түрде тағайындалған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2003 CDR Джозеф Косентино, кіші. Джон Ф. Кеннеди арнайы соғыс орталығы мен мектебінің басшысы және деканы қызметін атқарған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2004 CAPT Альберт Шимкус Әскери-теңіз округі Вашингтонның орынбасары болған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2005 CDR Джозеф Косентино, кіші. Амфибиялық жұмыс тобының хирургі қызметін атқарған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 25 кеме және 5000 теңізшісі бар көпұлттық байланыс жаттығуына қатысқан «Иво Джима» кемесінде болды. 2006 CAPT Альберт Шимкус ауруханалық кемеге басшылық еткен алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2006 CDR Ленора С. Ланглейс «Ирак азаттығы» операциясы аясында «Күллі жүрек» медалін алған және алғашқы афроамерикандық медбикелер корпусының офицері. 2007 CDR Морин Пеннингтон «Ирак азаттығы» операциясы кезінде хирургиялық ротаға басшылық еткені үшін «Бронза жұлдызымен» марапатталды. 2009 RADM Карен Флаэрти Әскери-теңіз медбикелер корпусы директоры қызметін атқаруға ресми түрде тағайындалған алғашқы резервтік компоненттегі Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2009 CDR Ким Лебель «Тұрақты күш» операциясын қолдау үшін «Күллі жүрек» медалін алған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2010 CAPT Джозеф Косентино, кіші. II Әскери-теңіз экспедициялық күштерінің күш хирургі, Әскери-теңіз күштерінің флоты хирургі қызметін атқарған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2012 CAPT Синтия Феллер Еуропа, 6-шы флоттағы Әскери-теңіз күштерінің флоты хирургі қызметін атқарған алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. 2013 CAPT Жаклин Д. Рихновски Сан-Диего, Калифорниядағы Әскери-теңіз зерттеу және әзірлеме орталығына (NHRC) басшылық еткен алғашқы Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицері. Кейіннен күміс көпірдегі Әскери-теңіз медициналық зерттеу және әзірлеме кәсіпорнының басшысы қызметін атқарды.

Year Member(s) Notes Image 1908 Chief Nurse Esther Voorhees Hasson First Superintendent of the Navy Nurse Corps. 1918 Edna E. Place, Mary Louise Hidell and Lilian M. Murphy Navy Cross awarded to Navy Nurses who gallantly sacrificed their lives caring for patients during the Influenza Pandemic. 1918 Chief Nurse Lenah H. Sutcliffe Higbee Second Superintendent of the Navy Nurse Corps, first living female recipient of the Navy Cross. 1941 Chief Nurse Marion Olds, Leona Jackson, Lorraine Christiansen, Virginia Fogerty, and Doris Yetter First Navy Nurse Corps officers taken as POWs, captured in Guam, kept prisoner in Japan. – World War II. 1942 Chief Nurse Laura Cobb, Mary Chapman, Bertha Evans, Helen Gorzelanski, Mary Harrington, Margaret Nash, Goldie O'Haver, Eldene Paige, Susie Pitcher, Dorothy Still Danner, and C. Edwina Todd Navy Nurse Corps officers taken as POWs, Captured and kept prisoner by the Japanese in the Philippines. 1942 CDR Ann Agnes Bernatitus First American recipient of the Legion of Merit and member of the "Angels of Bataan" – World War II. 1944 CAPT Sue S. Dauser First woman in the Navy to be promoted to the rank of Captain O 6 – World War II. 1945 ENS Jane "Candy" Kendeigh First Navy flight nurses to serve on both Iwo Jima and Okinawa during medical evacuation flight into battle, Air Evacuation Transport Squadron One (VRE 1). 1945 Chief Nurse Lenah Higbee First warship named after a Navy Nurse Corps officer, Higbee. Awarded 8 battle stars during World War II and Korea. Nicknamed "Leaping Lenah". 1945 ENS Phyllis Mae Dailey First formally appointed African American Navy Nurse. 1950 ENS Constance Esposito, LTJG Alice J. Giroux, ENS Marie M. Boatman, LTJG Constance A. Heege, LTJG Jeanmne E. Clarke, LTJG Margaret G. Kennedy, LTJG Calla V. Goodwin, ENS Edna J. Rundell, ENS Eleanor C. Beste, LTJG Mary E. Liljegreen and ENS Jane L. Eldridge Eleven Navy Nurse Corps officers en route to Japan to care for war casualties killed near the South Pacific island of Kwajalein when their plane crashed into the Pacific after take off. 1951 LT Sarah Griffin Chapman Navy Nurse Corps officer who had lost her lower left leg in an accident and retired prior to the Korean War, successfully fought to be recalled to active duty so that she could care for troops returning from combat. 1952 CDR Estelle K. Lange and LT Ruth Cohen Awarded the Bronze Star caring for casualties during shipboard combat support service. 1964 LT Ruth Mason, LT Frances Crumpton, LT Barbara Wooster and LTJG Ann Darby Reynolds First Navy Nurse Corps officers to receive the Purple Heart Medal – Vietnam. 1972 Rear Admiral Alene B. Duerk First woman in the Navy to be promoted to flag rank. 1978 CAPT Joan C. Bynum First African American female Naval officer promoted to the rank of captain. 1983 CAPT Mary F. Hall First Navy Nurse Corps officer to serve as a commanding officer at a hospital command, U. S. Naval Hospital Guantanamo Bay. 1991 LT Barney R. Barendse First Navy Nurse Corps officer to command a surgical company during combat operations – Operation Desert Storm. Awarded Bronze Star Medal. 1993 CAPT Nancy J. Lescavage First Navy Nurse Corps officer to serve as a Congressional Fellow in the office of a United States Senator. 1996 LT Joseph Cosentino Jr. First Navy Nurse Corps officer to become jump qualified and earn insignia. 1997 RADM Karen A. Harmeyer First female Naval officer, Reserve Component promoted to the rank of rear admiral (upper half). 1999 RADM Kathleen L. Martin First Navy Nurse Corps officer to serve as a commanding officer at a "Big 3" Naval Medical Center National Naval Medical Center, today known as Walter Reed National Military Medical Center. 2000 RADM Karen A. Harmeyer First Reserve Component Navy Nurse Corps officer to serve as acting director of the Navy Nurse Corps. 2002 CAPT Albert Shimkus First Navy Nurse Corps officer to be a Joint Task Force surgeon, at Guantanamo Bay. 2002 RADM Karthleen L. Martin First Navy Nurse Corps officer assigned as Deputy Surgeon General of the Navy. 2002 LT Patricia C. Hasen First Navy Nurse Corps officer to be formally appointed as a flag lieutenant (e. g., aide) to a flag rank unrestricted line officer. 2003 CDR Joseph Cosentino Jr. First Navy Nurse Corps officer to serve as officer in charge, (OIC) and dean at the John F. Kennedy Special Warfare Center and School. 2004 CAPT Albert Shimkus First Navy Nurse Corps officer to be the deputy commandant, Naval District Washington. 2005 CDR Joseph Cosentino Jr. First Navy Nurse Corps officer to serve as an Amphibious Task Force Surgeon. Aboard Iwo Jima for multi national communication exercise involving 25 ships and 5,000 embarked Marines. 2006 CAPT Albert Shimkus First Navy Nurse Corps officer to command a hospital ship 2006 CDR Lenora C. Langlais First African American Nurse Corps officer to receive a Purple Heart Medal and the first in support of Operation Iraqi Freedom. 2007 CDR Maureen Pennington Awarded the Bronze Star for her service leading a surgical company during combat operations Operation Iraqi Freedom. 2009 RADM Karen Flaherty First Reserve Component Navy Nurse Corps officer formally appointed to serve as director of the Navy Nurse Corps. 2009 CDR Kim Lebel First Navy Nurse Corps officer to receive a Purple Heart Medal in support of Operation Enduring Freedom. 2010 CAPT Joseph Cosentino Jr. First Navy Nurse Corps officer to serve as a Fleet Surgeon for a Marine Expeditionary Force, Force Surgeon, II Marine Expeditionary Force. 2012 CAPT Cynthia Feller First Navy Nurse Corps officer to serve as a fleet surgeon for a Naval Force, Europe, 6th Fleet. 2013 CAPT Jacqueline D. Rychnovsky First Navy Nurse Corps officer to command a Naval Research and Development Center, NHRC, San Diego, CA. She went on to command the Navy Medicine Research and Development enterprise as Commanding Officer of NMRC, Silver Spring, MD.

Әскери-теңіз медбикелер корпусының офицерлерінің есімдерімен аталған кемелер

Әскери-теңіз күштері әзірге әскери-теңіз медбикелер корпусының офицерлерінің құрметіне екі әскери кемені атады, екеуі де Бас медбике Лена Хигбидің құрметіне; Хигби, 1945 жылы қолданысқа енгізілді. Бұл әйел-теңізшінің есімімен аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы кемесі болды. Лена Х. Сатклифф Хигби, 2024 жылы флотқа қосылуы жоспарланған басқарылатын зымырандық эсминец.