Француздық әріптес: Жақ Дюге де Бернонвиль өмірі мен қылмыстары
Jacques de Bernonville
Жак Дюже де Бернонвиль – Франциядағы Виши режиміндегі құқық қорғау органының қызметкері, соғыс қылмыскері. Тәуелсіздік күресушілерді ұстап, еврейлерді депортациялаған. Канадаға қашып кеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француздық коллаборационист
French collaborator
Граф Жак Шарль Ноэль Дуге де Бернонвилль (20 желтоқсан 1897 – 26 сәуір 1972) – француздық коллаборационист және Франциядағы Виши режимі кезіндегі милицияның жоғары шенді полиция қызметкері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қарсылық көрсетушілерді іздеп табу және оларды атып тастаумен, сондай-ақ француз еврейлерін Дрансиге және жойқын лагерлерге депортациялауды қамтитын антисемиттік бағдарламаларға қатысқанымен танымал болды. Франциядан қашқаннан кейін ол соғыс қылмыстары үшін қатысты түрде сотталып, өлім жазасына кесілді. 1946 жылы ол Канаданың Квебек провинциясына кіруге сол провинцияның көрнекті католиктерінің көмегімен мүмкіндік алды. 1948 жылы оның нақты кім екені иммиграциялық қызметкерлерге белгілі болды, олар оны депортациялау ісін бастады. Де Бернонвилл Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласына қашып, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. 1957 жылы Бразилияның Жоғарғы соты экстрадиция туралы өкімді бекітуден бас тартты. 1972 жылы оны оның қызметшісінің ұлы тұншықтырып өлтірді.
Count Jacques Charles Noel Dugé de Bernonville (20 December 1897 – 26 April 1972) was a French collaborationist and senior police officer in the Milice of the Vichy regime in France. He was known to hunt down and execute resistance fighters during World War II, as well as for his participation in antisemitic programs, including the deportation of French Jews to Drancy and extermination camps. After his escape from France, he was convicted in absentia of war crimes and sentenced to death. He was aided in entering Quebec, Canada in 1946 by leading Catholics of the province. In 1948, his true identity was discovered by immigration officials, who instituted deportation proceedings. De Bernonville fled to Rio de Janeiro, Brazil, where he lived for the rest of his life. In 1957, the Supreme Court of Brazil refused to approve an extradition order. He was murdered by asphyxiation in 1972 by his servant's son.
Ерте өмір және білім
Граф Жак Дюге де Бернонвилль Парижде аристократиялық отбасында туды және иезуит мектептерінде тәрбиеленді. Ол консервативтік саяси топтарға жақын болды.
Count Jacques Dugé de Bernonville was born in Paris to an aristocratic family and educated in Jesuit schools. He became aligned with reactionary political groups.
Мансап
1938 жылы ол бірнеше айға қамалды, Ла Кагуль деп аталатын, өте оңшыл террорлық ұйымның құрылысына қатысқан деген айып тағылды. Дәлел жетіспегендіктен босатылды. 1940 жылы Францияның нацистік Германияға қарсы жеңілісінен кейін Жак де Бернонвилл Виши үкіметіне қосылды. 1943 жылы ол Виши полициясы болып табылатын коллаборационисттік милицияның командирі болып тағайындалды. Милиция басшысы Жозеф Дарнандпен бірлесіп жұмыс істеген де Бернонвилл француз Тәуелсіздік қозғалысының мүшелерін іздеді. Олар көбінесе дереу атылып тасталды. Клаус Барбидің (кейіннен адамзатқа қарсы қылмыстар үшін сотталған) жақын серігі ретінде де Бернонвилл Виши режимінің антисемиттік саясатын құруға және іске асыруға қатысты. Олар мыңдаған француз еврейлерін, еврей босқындарын және басқа да "керексіз" деп саналған адамдарды Аушвиц және басқа неміс жойқын лагерлеріне жіберу үшін Дранси депортациялық лагеріне депортациялады.
In 1938, he was imprisoned for several months, charged with having taken part in the conspiracy of La Cagoule, a far right terrorist group. He was released because of lack of proof. Following the 1940 defeat of France against Nazi Germany, Jacques de Bernonville joined the Vichy government. In 1943 he was appointed as a commander of the collaborationist Milice, the Vichy police. Working in conjunction with the head of the Milice Joseph Darnand, de Bernonville hunted down members of the French Resistance. They were almost always summarily executed. As a right hand man to Klaus Barbie (later convicted for crimes against humanity), de Bernonville participated in the establishment and enforcement of the Vichy regime's program of antisemitic policies. They carried out the deportation of thousands of French Jews, refugee Jews and other "undesirables" to the Drancy deportation camp en route to Auschwitz and other German extermination camps.
Соғыстан кейінгі Канадаға қашу
Францияны одақтас күштер мен француз қарсыластары азат еткеннен кейін, де Бернонвиллге 1946 жылы Дижон арнайы трибуналы мемлекет қауіпсіздігіне қауіп келтіргені үшін, ал 1947 жылы Тулуза "әділет сарайы" мемлекетке опасыздық жасағаны үшін айып тағылды. Айыпты деп танылып, өлім жазасына кесілген ол елден қашып кетті. Бұл трибуналдардың "Тазалау" кезінде құрылған ерекше соттар екенін атап өту керек. Олар неміс басқыншыларымен ынтымақтастық жасады деген күдікпен немесе кінәлі деп танылған адамдардан мемлекеттік органдар мен азаматтық қоғамды "тазарта" мақсат еткен. 1946 жылы француз билігінен қашып, граф де Бернонвилл Нью-Йоркке кемемен аттанды. Монреальдегі Коллеж де Мейсоннеувтің тарих профессоры Кевин Хенлидің сөзіне сүйенсек, саяси беделді Рим-католик дін қызметкері Лайонель Грулькс граф де Бернонвиллге Квебекке өтуге көмектесіп, оған Жаку Бенуа деген жаңа жеке куәлік жасады. Ол Квебек ұлттық элитасының көп бөлігімен құрметпен қарсы алынды, бірақ 1948 жылы Канада иммиграциялық қызметкерлері оның кім екенін анықтап, депортация процесін бастады. Граф де Бернонвиллді Канадада қалдыру үшін 1950 жылы Квебектің 143 көрнекті азаматы оны қорғап, оған елде қалуға рұқсат беру керектігі туралы петицияға қол қойды. Петицияға қол қойғандардың арасында Монреаль университетінің бас хатшысы, Монреаль қаласының мэрі Камиллен Хоуд, сондай-ақ Кебек партиясы үкіметіндегі болашақ екі министр – Камил Лаурин мен Денис Лазур болды. Депортация бұйрығына тап болған граф де Бернонвилл тағы да қашып, Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласына барып тығынды. 1954 жылы француз үкіметі оның қайда екенін білді, бірақ Бразилияның Франциямен экстрадиция келісімі болмағандықтан, ол жазадан құтылды. 1957 жылдың қазан айында Бразилия Жоғарғы соты оны экстрадициялаудан бас тартты. Граф де Бернонвилл Бразилияда тұрды. Ол 1972 жылы, өзінің қызметшісінің ұлынан қаза тапты.
After the liberation of France by the Allied Forces and the French Resistance, de Bernonville was charged first, by the Dijon special tribunal, with endangering the safety of the State in 1946 and, second, in 1947, of treason by the Toulouse "cour de justice". Found guilty and condemned to death, he fled the country. It is noteworthy that those tribunals were exceptional jurisdictions set up during the "Epuration" to "purge" all organs of state and civil society of those suspected of, or guilty of collaboration with the German occupiers. Escaping French authorities in 1946, Count de Bernonville sailed to New York City. According to Kevin Henley, professor of history at Collège de Maisonneuve in Montreal, the politically powerful Roman Catholic priest Lionel Groulx helped Count de Bernonville get into Quebec and established a new identity as Jacques Benoit. He was welcomed by a significant number of the Quebec nationalist elite, but in 1948, Canadian immigration authorities discovered his identity and instituted deportation proceedings. In an attempt to keep Count de Bernonville in Canada, 143 Quebec notables signed a 1950 petition defending him and stating that he should be allowed to stay. Signers included the secretary general of the Université de Montréal; Camillien Houde, mayor of the city of Montreal; plus Camille Laurin and Denis Lazure, two future cabinet ministers in the Parti Québécois government. Faced with a deportation order, Count de Bernonville fled again, going to Rio de Janeiro, Brazil. In 1954 the French government was advised of his location but, since Brazil had no extradition treaty with France, he escaped punishment. The Supreme Court of Brazil refused to extradite him in October 1957. Count de Bernonville remained in Brazil. He died in 1972, murdered by the son of his servant.