Кіріспе

Оливиннің гидратациясы және метаморфтық түрленуі нәтижесінде серпентинит пайда болады.

Серпентизация – бұл майлық және ультрамайлық тау жыныстарындағы оливин және пироксен сияқты темір-магнийлі минералдардың гидратациясы және метаморфтық түрленуі, нәтижесінде серпентинит түзіледі. Серпентизация нәтижесінде пайда болатын минералдарға серпентин тобының минералдары (антигорит, лизардит, хризотил), бруцит, талк, Ni Fe қорытпалары және магнетит жатады.

Метан және басқа көмірсутектер

Зертханалық эксперименттер 500 бар температура мен қысымда оливин сутек газы шығару арқылы серпентинизацияланатынын растады. Сонымен қатар, көмірқышқыл газының тотығуын қышқылдау арқылы метан мен күрделі көмірсутектер пайда болады. Бұл процесті серпентинизация кезінде түзілген магнетит катализдеуі мүмкін. Оның серпентинитте кездесуі серпентинизацияның ерекше жоғары қысым мен температурада жүргенін немесе серпентинизация аяқталғаннан кейін тау жынысы жоғары дәрежелі метаморфизмге ұшырағанын көрсетеді. Бруцит тез магнезитке айналады, ал серпентин минералдары (антигориттен басқа) талкқа айналады. Түпкі серпентин минералдарының псевдоморфтарының болуы бұл өзгеру серпентинизациядан кейін болатынын көрсетеді. 2022 жылы Марстан келген ALH 84001 метеоритінің микроскоппен қарауы, оның құрамындағы органикалық заттардың тіршілік процестері емес, серпентинизация нәтижесінде пайда болғанын көрсетті. 2010–12 жылдары "Кассини" зондынан алынған деректерді пайдаланып, ғалымдар Сатурнның Энцелад спутнигінің мұзды бетінің астында сұйық судан тұратын мұхиты бар екенін растады. Модельге сәйкес, Энцеладтағы мұхиттың pH көрсеткіші 11–12 шамасында сілтілі. Жоғары pH хондриттік тау жыныстарының серпентинизациясының маңызды салдары ретінде қарастырылады, ол органикалық молекулалардың абиотикалық және биологиялық синтезін қолдай алатын энергияның геохимиялық көзін – газогендік энергияны құрайды.

Білім алу ортасы

Серпентинизация мұхиттың ортаңғы қыртыстарында, субдукция аймақтарының мантиясында, офиолиттік шоғырларда және ультрамафикалық интрузияларда жүзеге асады.

Алдыңғы жамылғы

Серпентинизация субдукция аймақтарында су айналымы мен субдукция аймағының геодинамикасына күшті әсер ететін маңызды құбылыс болып табылады. Бұл жерде мантиялық тау жыныстары батып кетуші плитаның салқындауынан серпентинит тұрақты болатын температураға дейін төмендейді, ал сұйықтықтар батып кетуші плитадан үлкен мөлшерде ультрамафикалық мантиялық тау жыныстарына бөлінеді. Серпентинизация бастапқы тау жынысының тығыздығын азайтады, сондықтан серпентиниттердің жер бетіне көтерілуіне немесе экзумациялануына мүмкіндік тудырады, Сан-Франциско Президиосында субдукция тоқтағаннан кейін ашылған серпентиниттің мысалы бар. Көптеген офиолиттерде серпентинизацияланған ультрамафикалық тау жыныстары табылады. Офиолиттер – континенттерге итерілген мұхиттық литосфераның фрагменттері, бұл процесс обдукция деп аталады. Олар әдетте серпентинизацияланған гарцбургт қабатынан (кейде ескі жазбаларда альпін перидотиті деп аталады), гидротермалдық өзгеріске ұшыраған диабаздар мен жастық базальттарының қабатынан және радиоляриялық жолақты херт бар терең су шөгінділерінің қабатынан тұрады.

Жер сілкінісінің тереңдігіне шектеу

Сейсмикалық толқын зерттеулері жер қыртысы мен жоғарғы мантиядағы серпентиниттің ірі денелерін анықтауға мүмкіндік береді, себебі серпентинизация қима толқынының жылдамдығына зор әсер етеді. Серпентинизация деңгейі жоғары болған сайын, қима толқынының жылдамдығы төмендеп, Пуассон коэффициенті жоғарылайды. Серпентинизация нәтижесінде инверттік Мохо шекарасы пайда болуы мүмкін, онда сейсмикалық жылдамдық жер қыртысы мен мантия шекарасында күрт төмендейді, бұл қалыпты жағдайдың керісінше. Серпентинит өте деформацияланатындықтан, алдыңғы доғада сейсмикалық белсенділігі жоқ аймақ құрайды, онда серпентиниттер тұрақты плита жылдамдығымен сырғанады. Серпентиниттің болуы мегажылдамдық жер сілкіністерінің максималды тереңдігін шектеуі мүмкін, өйткені ол алдыңғы доға мантиясына жарықтардың таралуына кедергі келтіреді.