Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұл Норвегия Корольдігінің қазіргі және бұрынғы аумақтық иеліктерінің тізімі.
None
This is a list of current and former territorial possessions of the Kingdom of Norway.
Шотландияға берілген тәуелділіктер (1-кезең)
Хебрид аралдары, 700-1100 жылдар аралығында отарланған, графтық аймақтың бөлігі, 1100-1266 жылдар аралығында тәждің тәуелділіктері, Перт шартымен берілді. Мэн аралы, 850-1152 жылдар аралығында отарланған, графтық аймақтың бөлігі, 1152-1266 жылдар аралығында тәжге тәуелді, Перт шарты бойынша берілді. Шетланд аралдары, 700-900 жылдар аралығында отарланған, 900-1195 жылдар аралығында графтық, 1195-1470 жылдар аралығында тәждің тәуелділігі, Кристиан І уәдесімен берілді.
Hebrides, colonized from 700s to 1100s, part of an earldom, crown dependencies from 1100s to 1266, ceded by the Treaty of Perth. Man, colonized from 850s to 1152, part of an earldom, crown dependency from 1152 to 1266, ceded by the Treaty of Perth. Shetland, colonized from 700s to 900s, earldom from 900s to 1195, crown dependency from 1195 to 1470, pledged by Christian I.
Швецияға берілген ұлттық отандар (2-кезең)
Бохуслен, 800-жылдардан 1523 жылға дейін, содан кейін 1532 жылдан 1658 жылға дейін біріктірілген, Роскильде шартымен берілді. Идре және Сярна, 800-жылдардан 1645 жылға дейін біріктірілген, екінші Брёмсебро шартымен берілді, шекарасы 1751 жылға дейін ресми түрде анықталған жоқ. Ямтланд, 1100-жылдардан 1645 жылға дейін біріктірілген, екінші Брёмсебро шартымен берілді. Хэрьедален, 1200-жылдардан 1563 жылға дейін, содан кейін 1570 жылдан 1645 жылға дейін біріктірілген, екінші Брёмсебро шартымен берілді.
Bohuslän, integrated from 800s to 1523, again from 1532 to 1658, ceded by the Treaty of Roskilde. Idre and Särna, integrated from 800s to 1645, ceded by the Second Treaty of Brömsebro, border not formally delineated until 1751. Jämtland, integrated from 1100s to 1645, ceded the Second Treaty of Brömsebro. Härjedalen, integrated from 1200s to 1563, again from 1570 to 1645, ceded by the Second Treaty of Brömsebro.
Ертедегі ұйым
Вармланд, 820 жылдардың басынан (бірігуге дейін) шамамен 1000 жылға дейін, Швеция құрамына енгенге дейін.
Värmland, from as early as 820s (pre unification) to about 1000, before being integrated into Sweden.
Данияға берілген тәуелді жерлер (3-ші кезең)
Фарер аралдары, 1035 жылға дейін қоныстанған және отарланған, ал 1035 жылдан 1814 жылға дейін тәждің тәуелділіктері болды. Киль шарты бойынша берілді.
Faroe Islands, settled and colonized pre 1035 and crown dependencies from 1035 to 1814, ceded by the Treaty of Kiel.
Уэльстің отаны
Англеси, 1098-1099 жылдар аралығында тәуелділікте болған, елді мекендердің жетіспеуі салдарынан Гвинед Корольдігіне қайта қосылды.
Anglesey, crown dependency from 1098 to 1099, reverted to Kingdom of Gwynedd as of lack of settlements.
Данияның отаны
Кунгсбакка, Варберг және Фалькенберг, тарихи Солтүстік Халланд, 1287 жылдан 1305 жылға дейін корольдіктің құрамында болған.
Kungsbacka, Varberg and Falkenberg, historical Norra Halland, part of the kingdom from 1287 to 1305.
Швецияның отаны
Västergötland, Dalsland және Värmland, 1374 жылдан 1380 жылға дейін корольдіктің құрамында болған.
Västergötland, Dalsland and Värmland, part of the kingdom from 1374 to 1380.
Сузерантиялар Дублин және Манн
Манн және аралдар, Норвегияның вассалдығында. Дублин Корольдігі, формалды түрде Норвегияның вассалдығында. Дания Корольдігі, 11 ғасырда бірнеше норвегиялық корольдер (Хардрада әулеті) таласқан. Оңтүстік Джорджия, қазір Ұлыбританияның теңізден тыс аумақтарының құрамында. 20 ғасырдың басында норвегиялық кит аулау өнеркәсібінің Антарктидаға таралуы, Норвегияны 1905 жылы Швеция және Норвегия Біріккен Корольдіктерінен тәуелсіздік алғаннан кейін, Арктикада ғана емес, Ян-Майен және Свердруп аралдарын талап етумен қатар, Антарктидада да аумақтық кеңеюді іздеуге жетеледі. Норвегия Буве аралына құқық талап етті және одан әрі оңтүстікке қарай, 45° және 65° оңтүстік ендік және 35° және 80° батыс бойлық арасындағы аймақтың халықаралық мәртебесі туралы Сыртқы істер министрлігіне ресми сауал жолдады. Норвегия үкіметінің 1907 жылғы 4 наурыздағы екінші дипломатиялық нотасына жауап ретінде, Ұлыбритания бұл аймақтардың 19 ғасырдың бірінші жартысында жасалған ашылуларға негізделген британдық екенін мәлімдеді және 1908 жылғы патент хатын шығарды, ол британдық Фолкленд аралдарының тәуелділіктерін, 1909 жылы Гритвикенде құрылған тұрақты жергілікті әкімшілікпен біріктірді. Фридтжоф Нансен жері (Франц-Иосиф аралдары), қазір Ресейдің құрамында, 1926 жылдан 1929 жылға дейін талап етілді, Кеңес Одағының талабы қабылданбады. Свердруп аралдары, қазір Канаданың құрамында, 1902 жылдан 1930 жылға дейін, Канаданың егемендігі танылғанға дейін талап етілді, бұл британдықтардың Ян-Майенді норвегиялық территория ретінде мойындауына келісімнің бір бөлігі болды. Эрик Қызылдың жері, Гренландияның солтүстік-шығыс жағалауы және Фридтжоф Нансеннің жері, Гренландияның оңтүстік-шығыс жағалауы, 1931 жылдан 1933 жылы сот шешімімен Данияға берілгенге дейін талап етіліп, аннексияланды. Инари және Петсамо, қазір Финляндия мен Ресейдің құрамында, 1942-1945 жылдары Норвегияның нацистік оккупациясы кезінде Квислинг режимі Финляндиядан талап етті. Мурманск және Архангельск, қазір Ресейдің құрамындағы Бярмланд ретінде, 1942-1945 жылдары Квислинг режимімен Кеңес Одағынан талап етілді, бұрын жоғары және кейінгі орта ғасырларда Норвегияның талабы болған. Квислинг норвегиялық колонизация үшін арналған аймақты Бярмеланд деп атады, бұл солтүстік Ресейді сипаттайтын скандинавиялық сагалардағы атауға сілтеме.
Mann and the Isles, under Norwegian suzerainty. Kingdom of Dublin, nominally under Norwegian suzerainty. The Kingdom of Denmark, claimed by several Norwegian kings (Hardrada dynasty) in the 11th century. South Georgia, now part of the British Overseas Territories of United Kingdom. The spread of Norwegian whaling industry to Antarctica in the early 20th century motivated Norway, right after its independence from the United Kingdoms of Sweden and Norway in 1905, to pursue territorial expansion not only in the Arctic claiming Jan Mayen and Sverdrup Islands, but also in Antarctica. Norway claimed Bouvet Island and looked further south, formally inquiring with Foreign Office about the international status of the area between 45° and 65° south latitude and 35° and 80° west longitude. Following a second such diplomatic démarche by the Norwegian Government dated 4 March 1907, Britain replied that the areas were British based on discoveries made in the first half of the 19th century, and issued the 1908 Letters Patent incorporating the British Falkland Islands Dependencies with a permanent local administration in Grytviken established in 1909. Fridtjof Nansen Land (Franz Josef Land), now part of Russia, claimed from 1926 to around 1929, rejecting a claim of the Soviet Union. Sverdrup Islands, now part of Canada, claimed from 1902 until Canadian sovereignty recognised in 1930, as part of an agreement with the British Empire, for the British to recognise Jan Mayen as Norwegian territory. Erik the Red's Land, northeast coast of Greenland and Fridtjof Nansen Land, southeast coast of Greenland, claimed and annexed from 1931 until awarded to Denmark by a court decision in 1933. Inari and Petsamo, now part of Finland and Russia, claimed from Finland from about 1942 to 1945 by the Quisling regime during the Nazi occupation of Norway. Murmansk and Arkhangelsk as Bjarmland, now part of Russia, claimed from the Soviet Union from about 1942 to 1945 by the Quisling regime, and was earlier also claimed by Norway in the High Middle Ages and Late Middle Ages. Quisling designated the area reserved for Norwegian colonization as Bjarmeland, a reference to the name featured in the Norse sagas for Northern Russia.