Генерал Гордон Грейнджер: Американдық армия офицері және азаттық жариялаушысы

Кіріспе

Американдық әскери шенеунік (1821–1876)

Гордон Гренджер (6 қараша 1821 – 10 қаңтар 1876) – АҚШ армиясының карьералық офицері және Америка Азамат соғысы кезіндегі Одақ генералы. Ол Чикамауга шайқасында көзге түсті. Гренджер Чикамауга және Чаттануга шайқастарындағы рөлімен, сондай-ақ 1865 жылғы 19 маусымда Техас штатының Галвестон қаласында шығарған №3 жалпы бұйрығымен есімдеріне іңкәр болды. Бұл бұйрық 1863 жылғы 1 қаңтарда Конфедерация штаттарының барлық құлдарын босатқан Авраам Линкольннің Азат ету туралы жарлығын халыққа жеткізіп, күшіне енгізді. 19 маусым күні 2021 жылдан бері федералдық мереке – Джунитенс ретінде аталып өтіледі.

Әскери қызметке дейінгі өмір

Гренджер 1821 жылы Нью-Йорк штатының Уэйн округіндегі Джой қаласында Гай Гренджер мен Кэтрин Тейлор отбасында үш баланың бірі ретінде дүниеге келді. 1825 жылдың 17 сәуірінде анасы қыз туғаннан кейін бір ай өткен соң қайтыс болды. 1826 жылдың қараша айында әкесі Сара (Салли) Эмериге қайта үйленді, олардың 10 баласы болды. Ол балалық шағының көп бөлігін Нью-Йорк штатының Фелпс қаласында әкесінің ата-анасымен (Элиху және Апема немесе Апама Грейнджер) бірге өткізді. Орта мектепте оқып жүргенде денсаулығына қатысты мәселелер пайда болды, ол мәселелер өмірі бойы бойын қуып жете берді.

Мексика-Америка соғысы

Мексика-Америка соғысында Гренджер Винфилд Скотттың әскерінде күресті. Ол Веракрус қамалына, Серро Гордо шайқасына, Контрерас шайқасына, Чурубуско шайқасына және Мексика қаласы үшін болған шайқасқа қатысты. Гренджер батылдығы үшін екі рет марапатталды және 1847 жылдың мамырында екінші лейтенант шеніне бекітілді. Соғыстан кейін ол Орегон және содан кейін Техастағы батыс шекарасында қызмет етті. 1853 жылы ол бірінші лейтенант болды.

Азаматтық соғыс

Азамат соғысы басталғанда Грэнджер аурумен демалыста болды. Уақытша Огайо штабындағы генерал Джордж Б. Макклеллан штабында қызмет етті. Сауыққаннан кейін 1861 жылдың мамырында капитандыққа көтеріліп, Атты әскер полкіне қайта оралды. Генерал Сэмюэл Д. Стержистің адъютанты ретінде ол Даг-Спрингс шайқасында қатысты және 1861 жылдың тамызында Миссури штатындағы Вильсон-Крик шайқасында одақтың жеңілісін көрді. Грэнджер Вильсон-Крикте көрсеткен батылдығы үшін марапатталды, майор атағын алды және Сент-Луис арсеналының командирі болды. 1861 жылдың қарашасында Грэнджер Сент-Луистегі Бентон казармасындағы 2-ші Мичиган атты әскер полкіне қолбасшылық етті, еріктілер полковнигі атанды. Одақ ардагерлерінің бірі естеліктерінде Грэнджердің "әскери дарыны осы полктің офицерлері мен еріктілеріне көптеген қиын сабақтар арқылы тез арада өзін танытты. Ол үш ай ішінде оларды тұрақты әскерлердің толық деңгейіне жеткізді" және "сырттан қарағанда қатал адам болғанымен, өмірдің түрлі салаларынан келген жаңа сарбаздардан жақсы тәртіпті әскер жасаудың барлық егжей-тегжейіне назар аударғандығы арқасында полкінің құрметіне ие болды" деп жазды. 1862 жылдың ақпанында генерал Джон Поуптың бұйрығымен 2-ші Мичиган Сент-Луистен Миссури штатындағы Коммерс қаласына аттанды, онда Поуп Нью-Мадридке шабуыл жасау үшін 20 000-ға жуық одақтық әскерді жинады. Грэнджер 2-ші және 3-ші Мичиган атты әскер полктерінен құралған Үшінші атты әскер бригадасына қолбасшылық етті. 7-ші Иллинойс полкі бригадаға қосылғаннан кейін, ол атты әскер дивизиясына қайта құрылды. 1862 жылдың 26 наурызында Грэнджер еріктілердің бригадир генералына көтерілді және Нью-Мадрид шайқасы мен Коринф қоршауы кезінде Миссисипи армиясының атты әскер дивизиясына қолбасшылық етті. 17 қыркүйекте ол еріктілердің генерал-майорына көтерілді және Кентукки армиясының қолбасшылығын алды. Ол Теннесси штатының орталық бөлігінде атты әскер операцияларын жүргізді, содан кейін оның әскері Камберленд армиясына қосылды, ол Резерв корпусы болды. Томас одан одақтың қанатына шабуыл жасаған конфедерат әскеріне қарсы шабуыл жасай аласың ба деп сұрағанда, Грэнджер: "Менің әскерім жаңа, және олар осы жұмыстың жігіттері. Олар жаңа сарбаздар, олар сол жерге шабуыл жасаудан басқа ештеңе білмейді" деді. Бұл әрекет конфедерат шабуылшыларын қараңғыға дейін тоқтатты, федералдық күштерге жақсы тәртіппен кері шегінуге мүмкіндік берді, соның арқасында Томас "Чикамауга тасы" деген лақап атын алды. Шабыстан кейін Грэнджер есебінде: "Мен жаудың оны [Томасты] итеріп жатқанына көз жеткіздім, және олардың біріккен шабуылына қарсы тұра алмаймын деп қорқып, бірден оған көмектесуге бел будым" деп жазды. Бұл оның Батыста немесе Азамат соғысының Шығыс театрында маңызды лауазымдарға тағайындалуына кедергі келтірді. Кейіннен ол генерал Э. Р. С. Канбиге қарасты шығанақ департаментіне жіберілді және Мексика шығанағында адмирал Дэвид Фаррагут жүргізген теңіз операцияларына құрлықтан қолдау көрсеткен дивизияға қолбасшылық етті. Грэнджер Мобил шығанағы шайқасында одақтың теңіз операцияларымен бірлесіп Форт Гейнс пен Морганды басып алған құрлық әскерлерін басқарды. Грэнджер Форт Блейкли шайқасында XIII корпустың қолбасшысы болды, бұл Алабама штатының Мобил қаласының құлауына әкелді.

When the Civil War started, Granger was on sick leave. He was temporarily assigned to the staff of General George B. McClellan in Ohio. After recovering, he transferred back to the Regiment of Mounted Riflemen where he was promoted to captain in May 1861. As an adjutant of General Samuel D. Sturgis he saw action at the Battle of Dug Springs and observed the Union defeat at Wilson's Creek in August 1861 in Missouri, serving as a staff officer to General Nathaniel Lyon. Granger was cited for gallantry at Wilson's Creek, became a brevet major and was made a commander of the St. Louis Arsenal. In November 1861, Granger assumed command of the 2nd Michigan Cavalry Regiment at Benton Barracks in St. Louis, becoming a colonel of volunteers. One of the Union veterans wrote in a memoir that Granger's "military genius soon asserted itself by many severe lessons to the volunteer officers and men of this regiment. He brought them up to the full standard of regulars within a period of three months," and "though a gruff appearing man, had succeeded in winning the respect of his regiment by his strict attention to all the details of making a well disciplined body of soldiers out of a mass of awkward men from every walk of life." In February 1862, on the orders of General John Pope, the 2nd Michigan proceeded from St. Louis to Commerce, Missouri, where Pope assembled nearly 20,000 Union troops for an advance on New Madrid, Missouri. Granger assumed command over the Third Cavalry Brigade consisting of the 2nd and the 3rd Michigan cavalry regiments. After the 7th Illinois joined the brigade, it was reorganized into a cavalry division. On March 26, 1862, Granger was promoted to brigadier general of volunteers and commanded the Cavalry Division, Army of the Mississippi during the Battle of New Madrid and the Siege of Corinth. He was promoted to major general of volunteers on September 17, 1862, and took command of the Army of Kentucky. He conducted cavalry operations in central Tennessee before his command was merged into the Army of the Cumberland, becoming the Reserve Corps. Asked by Thomas if he could counterattack a Confederate force on the Union flank, Granger replied, "My men are fresh and they are just the fellows for that work. They are raw troops and don't know any better than to charge up there." This action staved off the Confederate attackers until dark, permitting the Federal forces to retreat in good order and thus helping Thomas to earn the sobriquet "Rock of Chickamauga". After the battle, Granger wrote in his report, "being well convinced, judging from the sound of battle, that the enemy were pushing him [Thomas], and fearing that would not be able to resist their combined attack, I determined to go to his assistance at once." and prevented him from gaining more prominent commands in the West or in the Eastern Theater of the American Civil War. He was later sent to the Department of the Gulf under General E. R. S. Canby, and commanded a division that provided land support to the naval operations conducted by Admiral David Farragut in the Gulf of Mexico. Granger led the land forces that captured Forts Gaines and Morgan in conjunction with the Union naval operations during the Battle of Mobile Bay. Granger commanded the XIII Corps during the Battle of Fort Blakeley, which led to the fall of the city of Mobile, Alabama.

Техас және Juneteenth уақыты

Соғыс аяқталғаннан кейін, 1865 жылдың 10 маусымында Грейнджерге Техас округінің басшылығы берілді. 1865 жылдың 19 маусымында Галвестон қаласындағы алғашқы шаралардың бірі – Грейнджердің №3 жарлығын жариялау болды, ол былай басталды:
«Техас халқына АҚШ атқарушы билігінің жарлығына сәйкес, барлық құлдар босатылды деп хабарланады. Бұл бұрынғы еңбек иелері мен құлдардың құқықтары мен мүліктік құқықтарының толыққанды теңдігін білдіреді, сондықтан олардың арасындағы қарым-қатынас жұмыс беруші мен жалдамалы жұмыскердің қарым-қатынасына айналады». Бұл бостандыққа шыққан халықтың қуанышты демонстрацияларын тудырды, нәтижесінде Техастағы құлдықтың жойылғанын еске алатын жыл сайынғы Juneteenth мерекесі пайда болды. Грейнджер Техас округінің басшысы ретінде тағы да бірнеше іс-шаралар атқарды. Ол Конфедерация қабылдаған барлық заңдарды күшсіз деп жариялады, барлық Конфедерация әскерлерінің шартты түрде босатылуын қамтамасыз етті, «мемлекеттік мүлікке» ие болғандардың барлығына, соның ішінде мақтаға, АҚШ армиясына тапсыруды және жеке меншіктегі барлық мақтаның өтемақы ретінде армияға берілуін ұйғарды. Жаңадан босатылған афроамерикандықтарға жұмыссыз қалалар мен әскери бекеттердің жанында жиналмау және әлеуметтік жәрдем күтуге кеңес берді. Оның орнына, оларға еңбек шарты жасау үшін бұрынғы иелерінің плантацияларында қалуды ұсынды, осылайша Бостандық бюросы құрылғанша күтуге шақырды. Грейнджер 1865 жылдың 6 тамызына дейін қызмет етті, содан кейін генерал Горацио Райт оны алмастырды. Азамат соғысынан кейін ол президент Эндрю Джонсонмен қарым-қатынасын жалғастырды, бұл қарым-қатынас Джонсон Теннессидің әскери губернаторы болған кезде қалыптасқан еді. Грейнджердің демократ Джонсонмен байланысы болғандықтан, Грант Грейнджер Джонсоннан жақсылық алып, «көңілсіз міндеттерден» құтылып жатыр деп ойлады. Президент Джонсон оны тапсырмаларға жіберді. Джонсонмен байланысы Гранттан одан әрі алыстауына себеп болды, ол Радикалдық республикашылармен жақындасып жатқан еді. Грейнджер мен Джордж Армстронг Кастер 1866 жылдың қыркүйегінде Джонсон әкімшілігіне көмектесу үшін Кливлендте «әскерлер съезін» ұйымдастыру үшін бірікті. Чирикауа тайпасының басшысы Кочиз және оның халқы Нью-Мексикоға барып, Грейнджермен бейбіт келісімдерді талқылады, олар 1872 жылдың наурыз айында Канад Аламосада өтті. Алайда, бұл келісімдер нәтижесіз аяқталды, өйткені Чирикауалар барлық апаштар Тулароса фортына жіберілетінін білген соң Драгун тауларына көшті. Сол жылдың қазан айында бригада генералы Оливер О. Ховардпен кездескен кезде бейбітшілік орнатылды. Грейнджер 1875 жылдың 31 қазанына дейін ауруға байланысты демалысқа шықты, содан кейін 1875 жылдың 31 қазанынан 1876 жылдың 10 қаңтарына дейін Нью-Мексико округінің басшысы болды. Ол Кентуккидегі Лексингтон зиратында жерленген.

When the war ended, Granger was given command of the District of Texas on June 10, 1865. On June 19, 1865, in the city of Galveston, one of the first orders of business was to post Granger's General Order No. 3 which began with:
1=The people of Texas are informed that in accordance with a Proclamation from the Executive of the United States, all slaves are free. This involves an absolute equality of rights and rights of property between former masters and slaves, and the connection therefore existing between them becomes that between employer and hired laborer. This set off joyous demonstrations by the freed people, originating the annual Juneteenth celebration, which commemorates the abolition of slavery in Texas. Granger would do several other activities while being in command of Texas. He would declare all laws passed by the Confederacy to be null, ensured all Confederate soldiers were paroled, anyone "having public property" which included cotton be given to the US Army and all cotton that was privately owned be given to the Army as compensation. He advised newly freed Blacks that they shouldn't congregate near towns and military posts without any employment and expecting welfare. Instead he suggested they should remain on their plantations to sign labor agreements with their former owners until the Freedmen's Bureau could be established. Granger would serve in his role until August 6, 1865, when he was replaced by General Horatio Wright. After the Civil War, he continued his relationship with President Andrew Johnson which he had established when Johnson was Tennessee's military governor. Because of Granger's ties to Johnson, a Democrat, Grant thought that Granger was getting "out of tedious routine duties" by getting favors from Johnson. President Johnson did send him on assignments. His ties with Johnson led to his further alienation from Grant who was becoming aligned with the Radical Republicans. Granger and George Armstrong Custer joined once in September 1866 to organize a "soldiers' convention" in Cleveland to help Johnson's administration. Cochise who was the leader of the Chiricahuan tribe and his people went to New Mexico where he contacted Granger to discuss peace terms, which the two did in March 1872 at Cañada Alamosa. However, peace did not come out of this as the Chiricahuas ended up going to the Dragoon Mountains when learning that all Apaches were going to be sent to Fort Tularosa. Peace was reached when Brigadier General Oliver O. Howard met him in October that year. Granger went on sick leave of absence to October 31, 1875; and then was again in command of the District of New Mexico, October 31, 1875, to January 10, 1876. He is buried in Lexington Cemetery in Kentucky.