Британдық шыны жалатылған керамика және "Делфт" ыдыстары
English delftware
Ағылшын шыны жалатылған керамикасы (delftware) – 1550-18 ғ. жасалған, Лондон, Бристоль, Ливерпульде өндірілген тақырлар, құмыралар, ыдыстар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қалайы жалатылған қыш ыдыстар
Tin glazed pottery
Ағылшын дельфтверь – 1550 жыл шамасынан бастап 18 ғасырдың соңына дейін Ұлыбритания аралдарында жасалған қалайы жалатылған қыш ыдыстар. Негізгі өндіріс орталықтары Лондон, Бристоль және Ливерпуль болды, ал Винкантон, Глазго және Дублинде кішірек орталықтар орналасқан. Ағылшын қалайы жалатылған қыш ыдыстарын 18 ғасырдың басына дейін "galleyware" немесе "galliware" деп атады, ал оны жасаушыларды "gallypotters" деп атады; ол Голландиядан келген қалайы жалатылған қыш ыдыстардан кейін дельфтверь деп аталды.
English delftware is tin glazed pottery made in the British Isles between about 1550 and the late 18th century. The main centres of production were London, Bristol and Liverpool with smaller centres at Wincanton, Glasgow and Dublin. English tin glazed pottery was called "galleyware" or "galliware" and its makers "gallypotters" until the early 18th century; it was given the name delftware after the tin glazed pottery from the Netherlands,
Көптеген күнделікті қолданылатын заттар жасалды: плиткалар, кружкалар, дәрілік құтылар, тарелкалар, шарап бөтелкелері, құмыралар, тұздықтар, шамжақтар, араластырып ішуге арналған кружкалар (яғни, үш, төрт немесе бес кружкадан тұратын және ішушіні шатастыру үшін бір-бірімен қосылған), жасырын құмыралар (араластырып ішуге арналған кружкаларға ұқсас), шаштараздық асталар, таблетка дайындау тақталары, қан алуға арналған асталар, поррингерлер және гүл кірпіштері. Кем сәнделген заттарға дәретхана асталары, сүзуге арналған ыдыстар және дәріханаларда таратылатын кішкентай, бір реттік май құтылары (галлипоттар) кірді. Ірі декоративті тарелкалар, көбінесе зарядтаушылар деп аталатын, өте танымал болды және суретшілердің шегінен асып түсетін көптеген амбициялық суреттерді қамтыды.
Many everyday wares were made: tiles, mugs, drug jars, dishes, wine bottles, posset pots, salt pots, candlesticks, fuddling cups (that is, ale mugs joined in groups of three, four or five with connecting holes to confuse the drinker), puzzle jugs (similar to fuddling cups), barber's bowls, pill slabs, bleeding bowls, porringers and flower bricks. Humble undecorated items included chamberpots, colanders and small disposable ointment pots (gallipots), dispensed by apothecaries. Large decorative dishes, often called chargers, were popular, and included much of the most ambitious painting, often stretching the artists to the edge of their capabilities, and beyond.
Ағылшындық дельфингтің табиғаты
Ағылшын Delftware қыш құмырасы және оның боялған әшекейі көп жағынан Голландиядағысына ұқсас, бірақ оның ерекше ағылшын сипаты туралы айтылған: "Ағылшын Delftware тарихы бойында сақталған бір сергектік және жеңілдік бар; басым көңіл-күй қалалық және күрделі емес, провинциялық және қарапайым". 1570 жылы Янсен Лондондағы "галепо жасау" құқығын алу үшін королева Елизавета I-ге өтініш берді және көп ұзамай қаланың шығысындағы Олдгейтте шеберхана ашты. Лондонда басқа фламанд құмыршылары да болды, олардың екеуі 1571 жылы Саутваркта "құмыр суретшілері" деп тіркелген. Ағылшын тіліндегі ең ерте жазу – Лондон мұражайындағы 1600 жылғы ыдыс. Ол көк, күлгін, жасыл, қызғылт сары және сары түстермен боялған, онда Лондон мұнарасы мен Ескі Лондон көпірі бейнеленген, айналасында "Гүлдің қызыл түсі, жапырақтары жасыл, Құдай Елизавета патшайымымызды сақтасын" және маскалар мен жапырақтардан тұратын итальяндық шекарасы бар. Шеті көк сызықтармен әшекейленген және осы үлгідегі безендірілген үлкен ыдыстардың біріншісі деп есептелуі мүмкін.
English delftware pottery and its painted decoration is similar in many respects to that from Holland, but its peculiarly English quality has been commented upon: " there is a relaxed tone and a sprightliness which is preserved throughout the history of English delftware; the overriding mood is provincial and naïve rather than urbane and sophisticated." In 1570 Jansen applied to Queen Elizabeth I for the sole right to practice "galleypotting" in London and soon set up a workshop at Aldgate to the east of the city. There were already other Flemish potters in London, two of them in Southwark recorded in 1571 as "painters of pottes". The earliest known piece with an English inscription is a dish dated 1600 in the Museum of London. It is painted in blue, purple, green, orange and yellow and depicts the Tower of London and Old London Bridge, surrounded by the words, "THE ROSE IS RED THE LEAVES ARE GRENE GOD SAVE ELIZABETH OUR QUEENE" and an Italianate border of masks and leaves. The rim is decorated with dashes of blue and can be considered the first in series of large decorated dishes so painted and called blue dash chargers.
Көк жолақпен зарядтаушылар
Көк түсті тақташалар, әдетте диаметрі 25-35 см аралығында болатын, абстрактілі, гүлдік, діни, патриоттық немесе топографиялық мотивтермен безендіріліп, 18-ші ғасырдың басына дейін Лондон мен Бристольдің құмырашыларымен көптеп өндірілген. Олар қабырғаларға, серванттарға және қосымша үстелдерге әшекейлеу үшін сақталғандықтан, көптегені сақталған және мұражай коллекцияларында жақсы ұсынылған. Олардың аты жиектің айналасындағы көлбеу көк сызықтардан шыққан, олар сол жақтағы екі мысалда да көрінеді. Көк түсті тақташалардағы ең танымал безендірулердің бірі – 1630-1730 жылдар аралығында жасалған Едем бағында жыланмен Адам мен Хауаның бейнесі. "Адам мен Хауаның анатомиясын бейнелеу қиындық тудырды, және суретшілердің шеберлігі төмендеген сайын, олар бұл тақырыпты жиі қайталағандықтан, анатомияның көп бөлігі дұрыс келмеді, әсіресе Адамның қарын бұлшықеттері, олар ақырында қызықсыз болып кетіп, оның жапырағымен толық жабылмады". Кейінгі мысалдарда "суреттер түсті граффити деңгейіне дейін төмендеді; Адам мен Хауа үңгірде тұрған адамдарға айналды, Ағаш жай ғана белгіге айналды және тек жылан мен жеміс ғана бұзылудан аман қалды". Ал 19-шы ғасырда қалайы глазурьдалған қыш ыдыстар дерлік жойылып, бір ғасырдан кейін көркем қыш бұйымдары түрінде қайта жаңғырды.
Blue dash chargers, usually between about 25 and 35 cm in diameter with abstract, floral, religious, patriotic or topographical motifs, were produced in quantity by London and Bristol potters until the early 18th century. As they were kept for decoration on walls, dressers and side tables, many have survived and they are well represented in museum collections. Their name comes from the slanting blue dashes round the rim, seen in both examples at the left. One of the most popular decorations on the blue dash charger was a representation of Adam and Eve with the serpent in the Garden of Eden, produced from the 1630s to the 1730s. "The challenge of rendering the anatomy of Adam and Eve was inescapable, and as the subject became more and more freely repeated by painters of less and less competence, most of the anatomy gave trouble, particularly Adam's abdominal muscles, which eventually became grotesque and could not be wholly covered by his fig leaf." In later examples, "the images had declined to the level of coloured graffiti; Adam and Eve were cave dwellers, the Tree had become a mere cipher and only the serpent and the fruit proved simple enough to survive debasement." and by the 19th century tin glazed earthenware almost died out until its revival in the form of art pottery a hundred years later.