Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мартин Генри Доусон (6 тамыз 1896 – 27 сәуір 1945) – жұқпалы аурулар саласында маңызды үлес қоскан канадалық зерттеуші. Доусон Нова-Скотия провинциясының Труро қаласында Джон Барнхилл Дикидің немересі ретінде дүниеге келді және Далхаузи және МакГилл университеттерінде оқыды.
Martin Henry Dawson (6 August 1896 – 27 April 1945) was a Canadian researcher who made important contributions in the fields of infectious diseases. Dawson was born in Truro, Nova Scotia, a grandson of John Barnhill Dickie and educated at Dalhousie University and McGill University.
Әскери мансап
1916 жылы Галифакстағы Далхаузи университетін бакалавр дәрежесімен бітіргеннен кейін, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста Канада қарулы күштерінде қызмет етуге кірісті. Пте. М. Генри Доусон Франциядағы Ла-Арвтегі №7 стационарлық ауруханада болды. Ол Канада армиясының медициналық корпусының Новая Шотландия полкінде капитан болды. 1917 және 1918 жылдары жараланды және 1917 жылы Әскери крестпен марапатталды.
After he had graduated Dalhousie University in Halifax with a BA in 1916 he started serving in the Canadian forces in the First World War. Pte. M. Henry Dawson was with No. 7 Stationary Hospital at La Harve, France. He became a Capt. in the Nova Scotia Reg’t of Canadian Army Medical Corps. He was wounded in 1917 and again in 1918 and was awarded the Military Cross in 1917.
Ғылыми мансап
Соғыстан кейін Доусон Квебектегі Макгилл университетіне оқуға түсіп, 1923 жылы медицина докторы ғылымын бітірді. Медицина мамандығын аяқтағаннан кейін Монреальдегі Корольдік Виктория ауруханасында жұмыс істеді. 1926 жылы ол Нью-Йорктегі Рокфеллер институтына жіберілген Ұлттық зерттеуші ретінде тағайындалды. Ұлттық зерттеулер кеңесінің стипендияты ретінде ол Рокфеллер институтында Освальд Эйверимен бірге жұмыс істеді. Эйверидің қатты қарсылығына қарамастан, Доусон Фред Гриффиттің бір типтегі өлген бактериялардан алынған ерігіш заттың екінші типтегі бактерияларда қайталанатын және мұраға берілетін өзгерістерге әкелуі мүмкін екенін қайта жаңғыртты – бұл процесті Доусон өзінің алты мақаласында трансформация деп атады, және ол тарихында алғаш рет осы затты сынақ түтігінде қолданып, тіпті оны жартылай бөліп алды. Бұл термин қалып қойды, соңында Эйвери және Колин Мунро МакЛеод бұл заттың ДНК екенін дәлелдеді. 1929 жылы Доусон Пресвитериан ауруханасымен және Колумбия университетінің Медицина факультетімен байланыс орнатты. 1942 жылы Доусон миастения гравистің құрбаны болды, бұл созылмалы, прогрессивті мүгедектікке әкелетін ауру. Ол 1945 жылы Колумбия университетінің Медициналық орталығында қайтыс болды.
Following the war Dawson attended McGill University in Quebec and received his M. D. degree in 1923. After graduating in Medicine he worked at the Royal Victoria Hospital in Montreal. In 1926 he was appointed a National Research Fellow, assigned to the Rockefeller Institute in New York. As a National Research Council fellow he worked with Oswald Avery at the Rockefeller Institute. Over Avery's strong objections, Dawson recreated Fred Griffith's discovery that a soluble substance from dead bacteria of one type can effect a repeatable and inheritable change in bacteria of another type – a process Dawson termed transformation in his six articles on the subject – in which he was the first person in history to put the substance to work in a test tube and even to partially extract it. The phrase stuck and eventually Avery along with Colin Munro MacLeod proved the substance was in fact DNA. In 1929 Dawson became associated with the Presbyterian Hospital and the Department of Medicine at Columbia University. In 1942 Dawson became the victim of myasthenia gravis, a chronic progressively disabling disease. He died in 1945 at Columbia University Medical Center.
Мансап
1916 ж. А. Далхаузи университеті
1923 ж. М. Д. Макгилл университеті
1923 ж. С. М. Макгилл университеті
1923 – 1924 жж. Макгилл университетінде патология және бактериология бойынша демонстратор. Корольдік Виктория ауруханасында патология бойынша экстерн.
1924 – 1925 жж. Луисвилл университетінде патология және бактериология бойынша оқытушы.
1925 – 1926 жж. Корольдік Виктория ауруханасында резидент-дәрігердің ассистенты.
1926 – 1928 жж. Ұлттық зерттеу кеңесінің медицина саласындағы стипендиаты. Рокфеллер институты.
1928 – 1929 жж. Рокфеллер институтының ассистенты.
1929 – 1930 жж. Дәрігерлер мен хирургтар колледжінде медицина бойынша доцент.
1929 ж. Пресвитериан ауруханасында ассистент-дәрігер.
1930 ж. Дәрігерлер мен хирургтар колледжінде медицина профессоры.
1916 B. A. Dalhousie University
1923 M. D. McGill University
1923 C. M. McGill University
1923 1924 Demonstrator in Pathology and Bacteriology, McGill University. Externe in Pathology, Royal Victoria Hospital. 1924 1925 Instructor in Pathology and Bacteriology, University of Louisville. 1925 1926 Assistant Resident Physician, Royal Victoria Hospital. 1926 1928 National Research Council Fellow in Medicine. Rockefeller Institute. 1928 1929 Assistant, Rockefeller Institute. 1929 1930 Associate in Medicine, College of Physicians and Surgeons. 1929 Assistant Attending Physician, Presbyterian Hospital. 1930 Assistant Professor of Medicine, College of Physicians and Surgeons.