Мэддж Гилл (1882-1961) – британдық суретші, өзінен тыс көркемшіл. Балалық шағы қиындыққа толы, жетімдікте өсті. Туындылары көшпелі өмір мен жекеленуді көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші (1882–1961)
British artist (1882–1961)
Мадж Гилл (туған кезде Мод Этель Идс; 1882–1961) – ағылшын сырттан қараушы және көреген суретші.
Madge Gill (born Maude Ethel Eades; 1882–1961), was an English outsider and visionary artist.
Алғашқы жылдар
Мод Этель Идс 1882 жылғы 19 қаңтарда Эссекс графтығының Ист-Хэм қаласында (қазіргі Үлкен Лондон) дүниеге келді. Ол заңсыз туған бала саналды және отбасының ұятқа қалуынан көп жылдар бойы жеке өмір сүрді. Тоғыз жасында, анасы тірі болғанына қарамастан, ол доктор Барнардоның қыздар үйіне – Баркинсайдтағы жетімханаға орналастырылды. Квебек қаласына келген соң, ол және оның тобындағы басқа қыздар поездбен Онтарионың Питерборо қаласындағы Барнардоның Хейзелбре үйіне жеткізілді, содан кейін үй шаруашылығы қызметкерлері ретінде жұмысқа орналастырылды. Оның есімі, Мод Идс, 2019 жылы Питерборо қаласындағы Хейзелбре Барнардо үйінің ескерткішіне орнатылған «Қосымшалар мен түзетулер» тақтасында жазылған. Жасөспірім кезінде Онтариодағы бірнеше шаруашылықта үй шаруашылығы қызметкері және кішкентай балаларға күтімші болып жұмыс істегеннен кейін, ол 1900 жылы Ист-Хэмге оралып, әпкесімен бірге тұрды, ол оны спиритизм мен астрологиямен таныстырды. Сол кезде ол Лейтонстондағы Уиппс Кросс ауруханасында медбике болып жұмыс істеді. 25 жасында ол өзінің туысы, биржа брокері Томас Эдвин Гиллге тұрмысқа шықты. Олардың үш ұлы болды; екінші ұлы Реджинальд испан тұмауынан қайтыс болды. Келесі жылы ол өлі туған қызды дүниеге әкелді және өзі де ауыр сырқатқа шалдығып, бірнеше ай төсекке жатты, соқыр болып қалды. Алайда, ол тоқу, жазу, тоқу және тігу сияқты әртүрлі өнер түрлерін меңгерді. Өте өнімді болған ол бір түндік ондаған суреттер салды. Оның шығармаларында әсем киім киген жас әйелдің бейнесі мыңдаған рет кездеседі, бұл оның өзінің немесе жоғалған қызының бейнесі деп есептеледі, және әдетте оның туындыларында әйелдер бейнесі басым. Оның суреттері геометриялық түрде тексерілген үлгілермен және табиғи безендірулермен ерекшеленеді, әйелдердің көздерінің бос қарауы және олардың аққан киімдері айналадағы күрделі үлгілермен үйлеседі. 1922 жылы Гилл доктор Хелен Бойлдің пациенті болды, себебі Томас Гилл әйелінің психикалық денсаулығына алаңдап, Эссекс еріктілер қауымдастығына жүгінді. Доктор Бойл Гиллді Хоувтегі Леди Чичестер ауруханасына емделуге қабылдады, ол әйелдерге прогрессивті және мейірімді қарауымен танымал, және Гиллдің өнермен айналысуын қолдады деп есептеледі. 1939 жылы ол өзінің бір туындысын Уайтчепель галереясында көрсетеді. Бұл, мүмкін, оның ең ірі туындыларының бірі болды, ені 40 метрге жетеді және галереяның бүкіл қабырғасын жабады. Ол 1947 жылға дейін жыл сайын Уайтчепель галереясында өз жұмыстарын көрсете берді.
Maude Ethel Eades was born on 19 January 1882, in East Ham, Essex, (now Greater London). She was considered an illegitimate child and spent much of her early years in seclusion because her family couldn't stand the embarrassment. At age nine, despite her mother still being alive, she was placed in Dr. Barnardo's Girls' Village Home orphanage at Barkingside, Ilford, Essex. Upon arrival at Quebec City, she and the other girls in her travel party were taken by train to Barnardo's Hazelbrae Home in Peterborough, Ontario before being sent out on placements as domestics. Her name, Maud Eades, can be found inscribed on the "Additions and Corrections" side panel installed on the Hazelbrae Barnardo Home Memorial in Peterborough in 2019. After spending her teenage years working as a domestic servant and caregiver for young children on a series of Ontario farms, she managed to move back to East Ham in 1900 to live with her aunt, who introduced her to Spiritualism and astrology. During that time, she found work as a nurse at Whipps Cross Hospital, in Leytonstone. At the age of 25, she married her cousin, Thomas Edwin Gill, a stockbroker. Together they had three sons; their second son Reginald, died of the Spanish flu. The following year she gave birth to a stillborn baby girl and almost died herself, contracting a serious illness that left her bedridden for several months and blind in her left eye. However, she experimented with a wide variety of media including knitting, writing, weaving, and crochet work. Extremely prolific, she was capable of completing dozens of drawings in a single night. The figure of a young woman in intricate dress appeared thousands of times in her work and is often thought to be a representation of herself or her lost daughter, and in general female subjects dominate her work. Her drawings are characterised by geometric chequered patterns and organic ornamentation, with the blank staring eyes of female faces and their flowing clothing interweaving into the surrounding complex patterns. In 1922, Gill became a patient of Dr Helen Boyle after Thomas Gill contacted the Essex Voluntary Association for the Blind, concerned for his wife's mental health. Dr Boyle admitted Gill for treatment at the Lady Chichester Hospital in Hove, known for progressive and kind treatment of women, and is thought to have been encouraging about Gill's creation of art. In 1939, she exhibited one of her works at the Whitechapel Gallery. It was probably one of her largest works, measuring 40 meters wide, covering an entire wall in the gallery. She continued to exhibit her work each year at the Whitechapel Gallery up until 1947.
Кейінгі жылдар
Гилл өзінің туындыларын сирек көрмеге шығарып, "Мирнинресттің" ашуын қорқынышпен сақтағандықтан, ешқашан бірде-бір туындысын сатқан емес. 1958 жылы тұңғыш ұлы Боб қайтыс болғаннан кейін ол көп іше бастады және сурет салуды тоқтатты. 1961 жылы қайтыс болғаннан кейін оның үйінен мыңдаған суреттер табылды; жинақ Лондон қаласының Ньюэм ауданына тиесілі және аудандық Мұра және Мұрағаттар қызметінің қамқорлығында. Оның туындылары халықаралық деңгейдегі көрмелерде көрсетілді, оның ішінде: АҚШ-тың Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы (1992), Лондонның Манор Парк мұражайы (1999), Лондонның Уайтчепель галереясы (2006), Словакияның Ұлттық галереясы, Братислава (2007), Халле Сен-Пьер (Музей д'Арт Брут және Арт Сингульер), Париж (2008, 2014), Кунстхалле Ширн, Франкфурт-на-Майне (2010), Коллекция д'Арт Брут, Лозанна (2005, 2007).
Gill rarely exhibited her work and never sold any pieces out of fear of angering "Myrninerest". After her firstborn son, Bob, died in 1958 she started drinking heavily and stopped drawing. Following her death in 1961, thousands of drawings were discovered in her home; the collection is owned by the London Borough of Newham and is in the care of the borough's Heritage and Archives Service. Her work has been exhibited internationally at venues including The Los Angeles County Museum of Art, USA (1992), Manor Park Museum, London (1999), The Whitechapel Gallery, London (2006), Slovak National Gallery, Bratislava (2007), Halle Saint Pierre (Musée d'Art Brut & Art Singulier), Paris (2008, 2014), Kunsthalle Schirn, Frankfurt a. M. (2010), Collection de l'Art Brut, Lausanne (2005, 2007).
Көрмелер
2013 жылдың 5 қазанынан 2014 жылдың 26 қаңтарына дейін Гиллдің туындылары Орлеанс үйінің галереясында қойылды. Лондонның The Nunnery Gallery галереясында Гиллдің 600-дан астам жұмысын, олардың көпшілігі бұрын көз жарылмаған, көрсететін маңызды үш көрме өтті. Ол 2012 жылдың мамырында ашылып, 2013 жылдың қаңтарына дейін жалғасты. 2019 жылдың жазында Софи Даттон Уолтемстоудағы Уильям Моррис галереясында "Мирнинрест" көрмесін ұйымдастырды, онда "жаңадан табылған үлкен кестелер, тоқымалар және мұрағаттық заттар" қойылды, олардың көпшілігі бұрын көрмеде болған емес. Оның кейбір суреттері Виктор Уинддің қызығушылықтар, көркем өнер және табиғи тарих мұражайында тұрақты түрде көрсетіледі, ал қалғандары Лондонның Ньюхэм мұра қызметінің қорында сақтаулы.
From 5 October 2013 to 26 January 2014, Gill's work was displayed at the Orleans House Gallery. A major trilogy of exhibitions, showing over 600 of Gill's work, many previously unseen, took place at The Nunnery Gallery in London. It opened in May 2012 and lasted until January 2013. In summer 2019 Sophie Dutton curated Myrninerest at the William Morris Gallery in Walthamstow, which included "newly uncovered large scale embroideries, textiles and archival objects, many of which [had] never been exhibited before". Some of her drawings are on permanent view in The Viktor Wynd Museum of Curiosities, Fine Art & Natural History, whilst others are held by the London Borough of Newham Heritage Service.
Тану
Мадж Гилл, көптеген аутсайдер суретшілер сияқты, 1961 жылы қайтыс болғаннан бері танымал болып келеді. Оның туындылары Швейцарияның Лозанна қаласындағы Collection de l'Art Brut тұрақты коллекциясына енген, ол аутсайдер өнерін көрсететін және қолдайтын маңызды орындардың бірі. 2013 жылы өзі де аутсайдер суретші болған Дэвид Тибет оның туындыларына толық арналған, антикварлық стильдегі алғашқы кітап жариялады. 2018 жылдың 8 наурызында 1882 жылы туған және 1890 жылға дейін тұрған Уолтемстоу қаласындағы 71 High Street мекенжайында Гиллді еске алуға арналған көк тақта орнатылды. 2021 жылы Софи Даттонның «Nature in mind» атты көрмесі, оның 20 туындысынан тұратын көрме, The Line өнер жолының аясында Шығыс Лондондағы әртүрлі жерлерде ілінді.
Madge Gill, like many outsider artists, has continually been gaining fame since her death in 1961. Her work is part of the permanent collection at the Collection de l'Art Brut in Lausanne, Switzerland, one of the central venues for the exhibition and support of outsider art. In 2013, admirer David Tibet, himself an outsider artist, published an antiquarian style book solely devoted to her work, the first of its kind. On 8 March 2018 a blue plaque commemorating Gill was erected at 71 High Street, Walthamstow, where she was born in 1882 and lived until 1890. In 2021, an exhibition Nature in mind curated by Sophie Dutton and consisting of 20 reproductions of her work was installed at various locations in east London as part of The Line art trail.